آنچه در این مطلب خواهید خواند
اختلال بیشفعالی کمبود توجه (ADHD) عمدتاً به عنوان یک اختلال دوران کودکی در نظر گرفته میشد، اختلالی که برخی از کودکان با ورود به بزرگسالی آن را پشت سر میگذارند. اما بسیاری از بزرگسالان همچنان علائم ADHD را دارند یا حتی برای اولین بار در بزرگسالی مبتلا به ADHD تشخیص داده میشوند.
تقریباً ۷٪ از بزرگسالان در سراسر جهان مبتلا به ADHD علامتدار هستند. زمانی اعتقاد بر این بود که حدود ۵۰٪ از افراد مبتلا به ADHD دوران کودکی در بزرگسالی بهبود مییابند. با این حال، دورههای کوتاه پیگیری بسیاری از مطالعات، آنچه پزشکان در عمل میبینند را نشان نمیدهد. بسیاری از بزرگسالان همچنان دارای محدودیتها و علائم ADHD هستند که میآیند و میروند.
شواهد فزایندهای نشان میدهد که ADHD از یک چرخه عود/بهبود پیروی میکند، که شامل دورههایی با علائم خفیف تا بدون علائم و به دنبال آن دورههایی با علائم قابل توجه است.
چرخه ADHD عودکننده/فروکشکننده چیست؟
علائم ADHD در بزرگسالان شامل تکانشگری، مشکل در تمرکز، مشکل در منظم بودن یا مدیریت زمان و نوسانات خلقی یا زودرنجی است. درمان بر به حداقل رساندن علائم و تأثیر آنها بر زندگی شما تمرکز دارد.
به عنوان یک بزرگسال مبتلا به ADHD، ممکن است متوجه شوید که دورههایی از احساس خوب، سیستمهایی که کار میکنند و اختلال کمی در عملکرد روزانه خود دارید. این میتواند با یا بدون دارو یا درمان باشد. ممکن است سه یا تعداد کمتری از علائم را تجربه کنید و دیگر با تعریف بالینی ADHD مطابقت نداشته باشید.
سپس، ممکن است یک تغییر اساسی در زندگی رخ دهد یا شما وارد دورهای از استرس بالا شوید و علائم، همانطور که تشخیص شما برمیگردد، بازگردد. به نظر میرسد این یک چرخه رایج برای بسیاری از افراد بالای ۱۸ سال مبتلا به ADHD است.
تاکنون، تحقیقات در مورد این چرخه محدود بوده است، اما این یک حوزه تمرکز رو به رشد است.
بهبودی ADHD در بزرگسالان هر چند وقت یکبار اتفاق میافتد؟
اول، تعریفی از بهبودی. هنوز تعریف استانداردی از بهبودی وجود ندارد، اما عموماً تصور میشود که به معنای داشتن سه یا کمتر از علائم و عدم تطابق با تعریف بالینی ADHD است که به معنای شش یا بیشتر علائم است. بهبودی نسبی به معنای حدود چهار یا پنج علامت است که هنوز هم بر عملکرد روزانه شما تأثیر میگذارند.
حدود یک سوم از افراد مبتلا به ADHD در برههای از زندگی خود بهبودی را تجربه میکنند. در یکی از طولانیترین مطالعات انجام شده روی افراد مبتلا به ADHD که بیش از ۱۶ سال طول کشید، تقریباً ۳۰٪ از افرادی که تا بزرگسالی تحت نظر بودند، در برههای از زندگی خود بهبودی کامل را تجربه کردند. و بیش از ۶۰٪ از افراد مورد مطالعه در طول دوره پیگیری، دورههایی از بهبودی و عود بیماری را تجربه کردند.
مطالعه دیگری با پیگیری ۶ ساله روی افراد مبتلا به ADHD با شروع در بزرگسالی، نشان داد که حدود یک سوم از شرکتکنندگان در طول دوره مطالعه بهبودی را تجربه کردند. میزان بهبودی در بین افرادی که برای ADHD خود دارو مصرف میکردند و کسانی که دارو مصرف نمیکردند، مشابه بود. و مطالعه دیگری با پیگیری ۷ ساله روی بزرگسالان نشان داد که حدود یک سوم از شرکتکنندگان بهبودی کامل یا نسبی را تجربه کردند.
از آنجا که مطالعات روی بزرگسالان محدود است، تعداد کمی از آنها پیگیریهای طولانیتری برای تعیین مدت زمان بهبودی دارند.
چه چیزی باعث بهبود ADHD در بزرگسالی میشود؟
به عنوان یک حوزه مطالعاتی جدیدتر، به خوبی مشخص نیست که چه چیزی در بهبودی نقش دارد. عوامل دوران کودکی، مانند شدت اولیه ADHD در کودکی و سلامت روان والدین ، ممکن است بر تداوم علائم ADHD در بزرگسالی تأثیر بگذارند.
در بزرگسالی، افراد مبتلا به ADHD مداوم بیشتر احتمال دارد که دچار اضطراب، اختلال سلوک یا وابستگی به ماریجوانا شوند. این امر شناخت اثرات ADHD را در مقایسه با اثرات سوء مصرف مواد یا سایر مشکلات سلامت روان دشوارتر میکند.
سپس عواملی مربوط به رشد و بلوغ وجود دارد. در این دیدگاه، سه نظر در مورد آنچه ممکن است به بهبودی کمک کند، وجود دارد:
- مغز شما به حالت عادی برمیگردد. در دوران بزرگسالی، مغز شما بالغ میشود و بیشتر شبیه مغز یک فرد عادی میشود (مانند مغز فردی که ADHD ندارد). افراد مبتلا به ADHD معمولاً رشد کندتری در عملکرد توجهی و اجرایی دارند که میتواند منجر به رفع برخی علائم با افزایش سن شود.
- مغز شما جبران میکند. برخی از قسمتهای مغز شما ممکن است تغییر کند، احتمالاً به دلیل درمان که برخی از علائم را کاهش میدهد. سایر قسمتهای مغز شما هنوز ناهنجاریهای مربوط به ADHD را دارند.
- شما جبران میکنید. بزرگسالان توانایی بیشتری برای کنترل محیط اطراف و کارهای روزمره خود دارند و این امر ایجاد سیستمهایی که کار میکنند را برای آنها آسانتر میکند. مغز شما ثابت میماند، اما شما استراتژیهای محیطی و رفتاری را برای کاهش اثرات علائم خود بر زندگی روزمره ایجاد میکنید. به عنوان مثال، ممکن است عادتهایی داشته باشید که برای منظم ماندن یا تمرکز در جلسات دنبال میکنید.
همچنین ممکن است که هر سه این عوامل با افزایش سن وارد عمل شوند.
در مجموع، محققان و پزشکان هنوز در حال یادگیری بیشتر در مورد بهبود ADHD و چگونگی تأثیر ADHD بر بزرگسالان در طول زمان هستند. بنابراین، وقتی با پزشک یا مشاور خود ملاقات میکنید، ممکن است به طور خاص در مورد بهبود یا عود صحبت نکنید، بلکه بیشتر بر کیفیت زندگی خود و نحوه جلوگیری از تأثیر علائم بر زندگی روزمره خود تمرکز کنید.
