آنچه در این مطلب خواهید خواند
پلورال افیوژن که به آن “آب آوردن ریهها” نیز گفته میشود، تجمع مایع اضافی بین غشاهای نازکی است که ریهها و دیواره قفسه سینه شما را میپوشانند. این غشاها (پلور) معمولاً حاوی چند قاشق چایخوری مایع آبکی هستند تا به ریههای شما کمک کنند مرطوب بمانند و به راحتی حرکت کنند.
اما برخی شرایط پزشکی میتوانند باعث تجمع یا نشت مایع به فضای پلور شوند. مایع اضافی میتواند به ریههای شما فشار وارد کند و باعث تنگی نفس، درد قفسه سینه و سرفه شود.
اما با درمان، پزشک شما میتواند مایع را تخلیه کند تا علائم شما را تسکین دهد و علت افیوژن پلور شما را پیدا کند. تشخیص زودهنگام میتواند به درمان زودهنگام علت و تسریع بهبودی شما کمک کند. انواع افیوژن پلور، نحوه تشخیص و درمان آن را بررسی کنید.
انواع پلورال افیوژن چیست؟
در ابتدا، پزشک ممکن است پلورال افیوژن شما را به عنوان “ترانسوداتیو” یا “اگزوداتیو” طبقهبندی کند تا نحوه تجمع مایع را توصیف کند.
افیوژن پلور ترانسوداتیو
اصطلاح ترانسوداتیو به معنای عبور یا عبور کردن است. اگر موارد زیر را داشته باشید، مایع اضافی از رگهای خونی شما نشت میکند و در اطراف ریههای شما جمع میشود:
- فشار خون بالاتر
- مقادیر کمتر پروتئینهای خون
بیماریهایی مانند بیماریهای قلبی، کلیوی و کبدی میتوانند باعث تجمع مایع ترانسوداتیو شوند.
پلورال افیوژن اگزوداتیو
اصطلاح اگزوداتیو به معنای بیرون زدن یا تراوش کردن است. تجمع مایع اگزوداتیو میتواند در صورت وجود موارد زیر رخ دهد:
- التهاب
- عفونت
- سرطان
بیش از نیمی از افرادی که مایع اگزوداتیو دارند، پنومونی دارند ، اما فقط حدود ۸۰،۰۰۰ تا ۱۶۰،۰۰۰ نفر سرطان دارند.
چه چیزی باعث پلورال افیوژن میشود؟
بیش از ۵۰ بیماری مختلف پزشکی میتوانند باعث پلورال افیوژن شوند. اما شایعترین علل آن نارسایی قلبی، سیروز (بیماری کبدی) و مشکلات کلیوی است.
نشت مایع از رگهای خونی
مایع ترانسوداتیو میتواند از رگهای خونی شما خارج شود زیرا قلب شما خون کمتری را پمپ میکند.
علل شایع نشت رگهای خونی عبارتند از:
- نارسایی احتقانی قلب
- بیماری کبد
- بیماری کلیوی
- آمبولی ریوی، لخته شدن خون در ریههای شما
مایع مرتبط با التهاب
بیشتر التهابی که باعث افیوژن پلور اگزوداتیو میشود، ناشی از پنومونی است، اما دلایل دیگر میتواند شامل موارد زیر باشد:
- سرطان: معمولاً سرطان ریه ، اما انواع دیگر سرطان که به ریهها یا پرده جنب گسترش مییابند نیز میتوانند باعث تجمع مایع شوند.
- عفونت: ویروسها، باکتریها یا انگلها میتوانند باعث پنومونی ، سل ، کووید-۱۹ و تجمع مایع در ریههای شما شوند. کووید که معمولاً اگزوداتیو است، میتواند باعث مایع ترانسوداتیو ریه نیز شود.
- بیماریهای بافت همبند: لوپوس اریتماتوی لوپوس، آرتریت روماتوئید ، بیماری بافت همبند مختلط و سندرم اهلرز-دنلوس میتوانند پلور را ملتهب کنند.
علل دیگر
شرایط مختلفی میتوانند غشاهای نازک اطراف ریههای شما را ملتهب کنند یا باعث نشت مایعات به حفره پلور شوند.
پلورال افیوژن میتواند در نتیجه موارد زیر رخ دهد:
- غرق شدن
- سوختگیهای الکتریکی
- پانکراتیت
- پرتو درمانی
- قرار گرفتن در معرض داروهای خاص
- قرار گرفتن در معرض آزبست
- شیلوتوراکس (آسیب سیستم لنفاوی با وجود کیلوس در مایع)
- تروما به قفسه سینه شما
مایع موجود در قفسه سینه شما همچنین میتواند حاوی خون (هموتوراکس)، چرک (افیوژن چرکی) یا سلولهای سرطانی باشد.
علائم پلورال افیوژن چیست؟
هر کسی بسته به علت، میتواند علائم متفاوتی برای پلورال افیوژن داشته باشد. برخی افراد علائمی ندارند، اما مقادیر بیشتری مایع میتواند در ریههای شما جمع شود. اگر مایع به حجم متوسط یا زیادی برسد، میتواند به ریههای شما فشار وارد کند و منجر به علائم شود.
با علائم پلورال افیوژن، ممکن است موارد زیر را داشته باشید:
- تنگی نفس
- درد قفسه سینه، به خصوص اگر نفس عمیق بکشید ( ذات الجنب یا درد پلورتیک)
- تب
- سرفه
پلورال افیوژن چگونه تشخیص داده میشود؟
پزشک علائم، سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی شما را بررسی میکند.
آنها از شما خواهند پرسید که آیا موارد زیر را دارید:
- در شش ماه گذشته عفونت تنفسی داشتهاید
- داروهای خاصی مصرف کرده است
- در معرض آزبست قرار گرفتهاید
- اخیراً تحت هرگونه اقدام پزشکی قرار گرفتهاید
- عفونت دستگاه ادراری (UTI) داشت
- دیالیز انجام دادهاید یا مایع از شکم شما خارج شده است (آسیت)
- سپسیس با تجربه
- اخیراً افتاده است
پزشک شما همچنین ممکن است روی قفسه سینه شما ضربه بزند و با گوشی پزشکی به صدای آن گوش دهد. برای تأیید ابتلا به پلورال افیوژن، احتمالاً آزمایش تصویربرداری انجام خواهید داد.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
سونوگرافی
یک پروب روی سینه شما قرار داده میشود تا تصاویری از داخل بدن شما ایجاد کند. این آزمایش به پزشک شما کمک میکند تا محل مایع را پیدا کند، حجم مایع را اندازهگیری کند و وجود هرگونه تومور را بررسی کند.
توراسنتز
اگر هنوز مشخص نیست که چرا مایع در ریههای شما وجود دارد یا اینکه برای تسکین علائم شما نیاز به تخلیه آن وجود دارد، پزشک شما میتواند روشی به نام توراسنتز انجام دهد . یک سوزن و لولهای به نام کاتتر از بین دندههای شما به فضای پلور وارد میشود. پزشک شما مایع ریه را خارج کرده و آن را از نظر عفونت یا سلولهای سرطانی آزمایش میکند.
عکسبرداری با اشعه ایکس از قفسه سینه
عکسبرداری با اشعه ایکس از قفسه سینه به پزشک کمک میکند تا وجود مایع در اطراف ریههای شما را بررسی کند. اگر دچار پلورال افیوژن باشید، ممکن است در حالی که به پهلو دراز کشیدهاید، عکسهای اشعه ایکس بیشتری از شما گرفته شود. این عکسها میتوانند نشان دهند که آیا مایع آزادانه در فضای پلور جریان دارد یا خیر.
سی تی اسکن
یک اسکنر سی تی اسکن به سرعت تعداد زیادی عکس اشعه ایکس میگیرد و یک کامپیوتر تصاویری از کل قفسه سینه، از داخل و خارج، تهیه میکند. سی تی اسکن میتواند جزئیات بیشتری نسبت به عکس اشعه ایکس قفسه سینه نشان دهد. این اسکن میتواند به تشخیص پلورال افیوژن شما کمک کند و اگر توده ریوی دارید، به پزشک شما نشان دهد.
آزمایش خون و مایع پلور
اگر پزشک شما مشکوک باشد که یک بیماری خاص باعث افیوژن پلور شما میشود، آزمایش خون تجویز میکند. گاهی اوقات، آنها میتوانند مقدار یک ماده را در خون شما با مقدار آن در مایع پلور مقایسه کنند.
پزشک شما میتواند مایع پلور را برای موارد زیر آزمایش کند:
- گلبولهای سفید و قرمز خون
- پروتئین کل
- گلوکز
- کلسترول
- آنزیمهای خاصی مانند لاکتات دهیدروژناز برای بررسی آسیب بافتی
مایع ترانسوداتیو اغلب شفاف و آبکی است، اما مایع اگزوداتیو میتواند بوها و رنگهای مختلفی داشته باشد. این مایع ممکن است از لوله تغذیه، کیلوس لنفاوی یا کلسترول شما به رنگ شیری درآید. اما اگر مایع ریه شما زرد یا سبز باشد، ممکن است با آنزیمهای پانکراس، صفرا یا عفونت مخلوط شده باشد.
آزمایش میکروبیولوژی
اگر عفونت داشته باشید، پزشک ممکن است مایع پلور شما را از نظر باکتری و سایر میکروبها آزمایش کند. این میتواند به شناسایی نوع باکتری، ویروس، قارچ یا انگلی که باعث تجمع مایع در اطراف ریههای شما میشود، کمک کند. سل، نوکاردیا و پنومونی معمولاً باعث افیوژن پلور میشوند.
آزمایش سیتولوژی
اگر از دخانیات استفاده میکنید یا در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان ریه هستید، پزشک ممکن است آزمایش سیتولوژی انجام دهد. این آزمایش میتواند مایع پلور شما را از نظر سلولهای سرطانی بررسی کند و هرگونه ساختاری را که در بیماریهای خودایمنی مانند لوپوس و آرتریت روماتوئید یافت میشود، مشاهده کند .
درمانهای پلورال افیوژن چیست؟
پزشک شما بر تخلیه مایع و یافتن علت آن تمرکز میکند تا بتواند بیماری شما را درمان کند. این میتواند علائم شما را تسکین دهد، فشار را از ریههای شما بردارد و به شما کمک کند تا بهتر نفس بکشید.
در برخی موارد، ممکن است موارد زیر را دریافت کنید:
- آنتیبیوتیکها برای مبارزه با عفونت
- داروهای استروئیدی یا NSAID برای کاهش تورم و التهاب
- داروی گشادکننده برونش برای گشاد کردن مجاری هوایی شما
- داروی ادرارآور برای دفع آب اضافی از بدن
تنفس عمیق
اگر علائمی ندارید، پزشک ممکن است وضعیت شما را تحت نظر داشته باشد، یک اسپیرومتر تشویقی به شما بدهد و از شما بخواهد تمرینات تنفس عمیق انجام دهید. اسپیرومتر تشویقی یک دستگاه کوچک به اندازه بطری است که شما هوا را در آن میدمید تا ریههایتان پر از هوا شود. تمرینات تنفس عمیق میتواند ریههای شما را منبسط کرده و از عوارض جلوگیری کند.
توراسنتز
اگر پلورال افیوژن شما بزرگتر، عفونی یا ملتهب باشد، توراسنتز میتواند مایع را تخلیه کند تا به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید. اما اگر بیماری شما درمان نشود، پلورال افیوژن میتواند دوباره برگردد. اگر پلورال افیوژن شما ادامه یابد، پزشک احتمالاً درمانهای دیگری را ارائه خواهد داد.
توراکوستومی لولهای (لوله سینهای)
پزشک شما برش کوچکی در دیواره قفسه سینه شما ایجاد میکند و لوله پلاستیکی را وارد فضای پلور شما میکند. این لوله ممکن است برای چند روز در محل خود باقی بماند.
تخلیه پلور
اگر پلورال افیوژن شما دوباره عود کند، پزشک ممکن است یک کاتتر طولانی مدت را از طریق پوست شما به داخل فضای پلور وارد کند. پزشک به شما نشان خواهد داد که چگونه پلورال افیوژن خود را در خانه تخلیه کنید.
پلورودز
اگر یک بیماری مزمن پزشکی باعث پلورال افیوژن مکرر شود، میتوان با انجام یک عمل جراحی، پلور را مسدود کرد. پزشک شما یک ماده محرک (مانند تالک یا داکسی سایکلین ) را از طریق قفسه سینه به فضای پلور تزریق میکند. این ماده پلور و دیواره قفسه سینه را ملتهب میکند و باعث میشود لایههای بافت ریه شما به طور محکم به هم بچسبند. و در بیشتر موارد، این میتواند از بازگشت پلورال افیوژن جلوگیری کند.
پلورکتومی و دکورتیکاسیون
جراح شما میتواند هرگونه بافت سفت، ناسالم یا ملتهب داخل پرده جنب را بردارد. اگر تومورهای ریه یا سایر مشکلات ریوی دارید، این روش میتواند کمک کند. آنها برشهای کوچکی (توراکوسکوپی)، برشهای بزرگی ( توراکوتومی ) ایجاد میکنند یا از جراحی توراکوسکوپی با کمک ویدئو (VATS) استفاده میکنند.
خلاصه مطلب
پلورال افیوژن (افیوژن پلور) مایع را بین غشاهای نازکی به نام پلور که سطح ریهها و داخل دیواره قفسه سینه شما را میپوشانند، به دام میاندازد. مایع ترانسوداتیو از رگهای خونی شما نشت میکند، اما مایع اگزوداتیو به دلیل التهاب ریه تجمع مییابد. بسیاری از بیماریها میتوانند باعث پلورال افیوژن شوند، اما نارسایی قلبی، سیروز و مشکلات کلیوی شایعترین آنها هستند. اگر تنگی نفس، درد قفسه سینه، تب یا سرفه دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
سوالات متداول در مورد پلورال افیوژن
چه گزینههای درمانی برای پلورال افیوژن وجود دارد؟
بسته به میزان مایع، وجود عفونت و علت، پزشک ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:
- انتظار هوشیارانه با اسپیرومتر تشویقی و تمرینات تنفس عمیق، در صورتی که علائمی ندارید
- داروهایی برای خلاص شدن از شر آب اضافی، مبارزه با عفونت و کاهش تورم و التهاب
- توراسنتز برای تخلیه مایع در صورت وجود علائم یا حجم بالای مایع ریه
- لوله سینه، تخلیه پلور یا پلورودز برای بستن حفره پلور در صورت بازگشت مایع
- عمل جراحی دِکورتیکاسیون برای برداشتن هرگونه تومور یا بافت ناسالم از اطراف ریهها و کمک به تنفس بهتر شما
آیا ممکن است پلورال افیوژن خود به خود از بین برود؟
اگر علائمی ندارید و مقدار کمی مایع در اطراف ریه شما وجود دارد، ممکن است پلورال افیوژن شما به خودی خود از بین برود. اما پزشک احتمالاً شما را تحت نظر خواهد داشت، علائم عفونت را بررسی میکند و به شما اسپیرومتری تشویقی با تمرینات تنفس عمیق میدهد.
