وقتی فرزند شما به تازگی مبتلا به ADHD تشخیص داده شده است

اگر به تازگی متوجه شده‌اید که فرزندتان اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه (ADHD) دارد، احتمالاً از خود می‌پرسید که قدم بعدی برای شما و فرزندتان چیست.

با ADHD آشنا شوید

اولین قدم برای تصمیم‌گیری هوشمندانه در مورد سلامت فرزندتان، کسب اطلاعات کامل در مورد ADHD اوست. با پزشکی که فرزندتان را تشخیص داده است، شروع کنید. سوال بپرسید و یادداشت بردارید.

می‌توانید بپرسید:

• انواع مختلف ADHD چیست ؟ فرزند من به کدام یک مبتلا است؟
• چه علائمی در فرزند من مشاهده می‌کنید؟
• آیا ADHD با افزایش سن تغییر می‌کند؟ آیا بچه‌ها هرگز از آن عبور می‌کنند؟
• اختلال بیش فعالی/کمبود توجه (ADHD) در دراز مدت چه تاثیری بر فرزند من خواهد داشت؟
• چه نوع درمان‌هایی موجود است؟ به چه متخصصان دیگری باید مراجعه کنیم؟

حتی ممکن است احساس کنید که برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد وضعیت فرزندتان به نظر دوم نیاز دارید. اگر تشخیص شما از متخصص اطفال فرزندتان گرفته شده است ، ممکن است بخواهید با یک روانشناس یا روانپزشک پیگیری کنید، یا برعکس. گاهی اوقات، مشکل یادگیری نیز با ADHD وجود دارد. حتماً در این مورد سؤال کنید.

اگر به صورت آنلاین تحقیق می‌کنید، حتماً اطلاعات خود را از منابع معتبری مانند سایت‌های دولتی (مثلاً CDC)، سازمان‌های غیرانتفاعی (مانند CHADD) یا منابع دانشگاهی (وب‌سایت‌هایی که به .edu ختم می‌شوند) دریافت کنید.

ADHD درمانی ندارد، بنابراین از هر سایتی که ادعای درمان دارد، محتاط باشید.

با فرزندتان صحبت کنید

این می‌تواند برای فرزندتان توانمندساز باشد که بفهمد یک علت پزشکی پشت آنچه اتفاق می‌افتد وجود دارد. کشف زبانی برای صحبت در مورد وضعیت آنها همچنین می‌تواند خودآگاهی و اعتماد به نفس را افزایش دهد.

هنگام صحبت با فرزندتان، به یاد داشته باشید که:

• از کلمات و اصطلاحاتی استفاده کنید که آنها بتوانند بفهمند.
• اطمینان‌بخش باشید و در مورد راه‌هایی که شما و پزشکان به کاهش علائم کمک خواهید کرد، صحبت کنید.
• توضیح دهید که این چیزی است که آنها با آن متولد می‌شوند، مانند رنگ چشم. هیچ کاری که آنها انجام داده‌اند باعث ایجاد ADHD نشده است.
• نقاط قوت آنها را گوشزد کنید.

یک مشاور یا روانشناس آموزش دیده می‌تواند به شما ابزارهایی برای صحبت با فرزندتان در مورد ADHD ارائه دهد.

درمان‌های تحقیقاتی

ممکن است مفید باشد که در مورد رویکرد درمان ADHD مانند سایر بیماری‌های مزمن مانند دیابت یا آسم فکر کنید. این چیزی است که نیاز به مدیریت در طول زندگی دارد.

به طور معمول، درمان ADHD شامل یک یا چند مورد از موارد زیر است:

• آموزش ADHD
• یک برنامه مدیریتی بلندمدت
• رفتاردرمانی، شامل آموزش والدین
• مشاوره فردی و خانوادگی
• دارو

همچنین ممکن است بتوانید از خدمات یک مربی ADHD استفاده کنید – کسی که برای کمک به مهارت‌های زندگی مانند مدیریت زمان، سازماندهی و تعیین هدف گواهی دارد. از طریق آموزش والدین، می‌توانید راه‌هایی برای ساختاردهی به زندگی خانگی خود بیاموزید تا فرزندتان روال‌ها و سیستم‌های مفیدی داشته باشد.

متخصص اطفال شما باید بتواند یک روانشناس، روانپزشک یا سایر متخصصان سلامت روان را برای کار با شما در مورد استراتژی‌ها توصیه کند. با هم می‌توانید اهدافی را برای فرزندتان تعیین کنید، مانند:

• نمرات بهتر در مدرسه
• دعواهای کمتر با خواهر و برادرها
• رفتارهای ایمن‌تر

این اهداف به شما معیارهایی می‌دهند تا ببینید آیا درمان مؤثر است یا خیر.

اگر متخصص اطفال یا متخصص سلامت روان شما فکر می‌کند که وقت آن رسیده است که برای کمک به تمرکز فرزندتان، دارو را همراه با سایر روش‌های درمانی امتحان کنید، ایده خوبی است که در مورد گزینه‌های موجود مطالعه کنید. از پزشک خود بپرسید:

• انتخاب‌های مختلف چه هستند؟ آنها چه کاری انجام می‌دهند؟
• عوارض جانبی چیست؟
• چقدر طول می‌کشد تا مؤثر باشند؟
• اگر داروها مؤثر نباشند، چه گزینه‌هایی وجود دارد؟ آیا لازم است که مصرف آنها به تدریج کاهش یابد؟
• آیا فقط باید برای مدرسه استفاده شوند؟
• آیا فرزندم باید تا آخر عمر آنها را مصرف کند؟ 

پیدا کردن داروی مناسب اغلب می‌تواند یک فرآیند آزمون و خطا باشد. ممکن است مصرف یک دارو را شروع کنید و نیاز به تنظیم دوز آن داشته باشید. یا ممکن است متوجه شوید که برای فرزندتان خوب عمل نمی‌کند و نیاز به تغییر دارو داشته باشید. ممکن است لازم باشد برای برخی از عوارض جانبی، مانند موارد زیر، برنامه‌ای داشته باشید:

• مشکلات خواب
• اشتهای کمتر
• کاهش وزن
• کناره‌گیری اجتماعی

با پزشک خود در مورد تنظیم دوز یا زمان مصرف داروهای فرزندتان صحبت کنید تا ببینید آیا می‌تواند به کاهش این عوارض کمک کند یا خیر.

با مدرسه فرزندتان صحبت کنید

معلم، مدیر و مشاور مدرسه فرزند شما همگی می‌توانند نقش مهمی در مدیریت ADHD داشته باشند.

جلسه‌ای ترتیب دهید تا در مورد تشخیص بیماری فرزندتان صحبت کنید و برنامه‌های خود را برای مدیریت آن به اشتراک بگذارید. در مورد یک برنامه آموزشی فردی (IEP) برای فرزندتان سوال کنید. فرزند شما ممکن است با کمک موارد زیر بهترین عملکرد را داشته باشد:

• یک دستیار کلاس درس
• تدریس خصوصی
• تنظیمات ویژه کلاس درس

اگر اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی فرزند شما مانع توانایی یادگیری او شده است، قوانین فدرالی وجود دارند که می‌توانند کمک کنند. بخش ب قانون آموزش افراد دارای معلولیت (IDEA) و بخش ۵۰۴ قانون توانبخشی سال ۱۹۷۳، مدارس دولتی را ملزم به پوشش هزینه‌های ارزیابی و تأمین نیازهای آموزشی فرزند شما می‌کنند.

پشتیبانی پیدا کنید و در ارتباط باشید

اغلب، بزرگترین منبع آرامش برای والدین کودکان مبتلا به ADHD، والدین دیگر کودکان مبتلا به ADHD هستند. صحبت با کسی که مسیر شما را طی کرده است، قبل از اینکه بتوانید کمک کنید.

از متخصص اطفال خود در مورد گروه‌های حمایتی در منطقه خود یا منابع آنلاین که می‌توانند شما را به خانواده‌های دیگر مبتلا به ADHD متصل کنند، سوال کنید.

پذیرش

پذیرفتن اینکه فرزندتان ADHD دارد می‌تواند دشوار باشد. با این حال، پذیرش اولین گام مهم برای کمک به شما و فرزندتان در برخورد مؤثر با علائم ADHD است. ارزیابی کامل توسط یک متخصص مجاز می‌تواند به شما کمک کند تا با تشخیص احساس راحتی کنید. سوالات زیادی بپرسید تا زمانی که مطمئن شوید همه چیز را درک کرده‌اید.

وقتی تشخیص را پذیرفتید، یادگیری بهترین راه پیش رو برای شما و فرزندتان آسان‌تر می‌شود. سپس می‌توانید ابزارهایی را جمع‌آوری کنید که به بهترین شکل اثرات ADHD را در مورد خاص شما مدیریت می‌کنند – نه فقط برای شما و فرزندتان، بلکه در خانواده گسترده، گروه‌های اجتماعی، مدرسه و فراتر از آن.