سوء مصرف داروهای تجویزی

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم پایین صفحه را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

عوامل خطر سوء مصرف داروهای تجویزی

سوء مصرف داروهای تجویزی چیست؟

سوءمصرف داروهای تجویزی زمانی است که شما دارویی را به دلیلی غیر از آنچه پزشک تجویز کرده است، مصرف می‌کنید. طی بررسی‌های انجام شده در آمریکا، کارشناسان تخمین می‌زنند که بیش از ۱۸ میلیون نفر از افراد ۱۲ سال به بالا در سال گذشته از داروهای تجویزی به دلایل غیرپزشکی استفاده کرده‌اند. این رقم بیش از ۶٪ از جمعیت ایالات متحده را تشکیل می‌دهد.

سوءمصرف مواد مخدر – حتی داروهای تجویزی – می‌تواند نحوه عملکرد مغز شما را تغییر دهد. اکثر افراد با انتخاب مصرف این داروها شروع می‌کنند. اما با گذشت زمان، تغییرات در مغز شما بر خودکنترلی و توانایی شما در تصمیم‌گیری‌های خوب تأثیر می‌گذارد. در عین حال، شما میل شدیدی به مصرف بیشتر مواد مخدر دارید.

کدام داروهای تجویزی معمولاً مورد سوءمصرف قرار می‌گیرند؟

موسسه ملی سوء مصرف مواد مخدر می‌گوید سه دسته از داروهای تجویزی اغلب مورد سوء مصرف قرار می‌گیرند:

مواد افیونی. از اوایل دهه ۱۹۹۰، پزشکان مسکن‌های افیونی بیشتری مانند کدئین، هیدروکدون، مورفین (آسترمورف، آوینزا، کادیان، ام‌اس کانتین، اورامورف اس‌آر) و اکسی‌کدون (اکسی‌کانتین، پرکوست، ویکودین) تجویز کرده‌اند. این امر تا حدودی به دلیل افزایش سن جمعیت و به این دلیل است که افراد بیشتری با درد طولانی مدت زندگی می‌کنند.

این داروها به خوبی درد را مدیریت می‌کنند و در صورت پیروی از دستورالعمل‌های پزشک در مورد مصرف آنها، می‌توانند به افزایش کیفیت زندگی شما کمک کنند. اعتیاد یا وابستگی به مواد افیونی در صورت استفاده کوتاه مدت یا تحت نظر پزشک، ممکن است اما رایج نیست. اما وقتی آنها را برای مدت طولانی مصرف می‌کنید، می‌توانند منجر به سوء مصرف مواد مخدر، وابستگی و اعتیاد شوند.

مصرف بیش از حد مواد افیونی همچنین می‌تواند تهدید کننده زندگی باشد. اگر آنها را با داروهایی که بر سیستم عصبی مرکزی شما تأثیر می‌گذارند – از جمله الکل، باربیتورات‌ها یا بنزودیازپین‌ها مانند آلپرازولام (زاناکس)، کلونازپام (کلونوپین) یا دیازپام (والیوم) – مصرف کنید، احتمال مشکلات تنفسی یا مرگ بیشتر می‌شود.

مواد افیونی می‌توانند احساس سرخوشی خفیفی ایجاد کنند. برخی از افرادی که به طور غیرقانونی از آنها استفاده می‌کنند، برای رسیدن به این اثر سریع‌تر، آنها را استنشاق یا تزریق می‌کنند. تزریق مواد مخدر احتمال ابتلا به بیماری‌هایی مانند HIV و هپاتیت C را افزایش می‌دهد.

داروهای سرکوب‌کننده سیستم عصبی مرکزی (CNS). میلیون‌ها نفر از بنزودیازپین‌ها (آتیوان، والیوم، زاناکس) برای درمان اضطراب و اختلالات خواب، از جمله بی‌خوابی، استفاده می‌کنند. این داروها بر ماده شیمیایی در مغز شما به نام GABA (گاما آمینوبوتیریک اسید) تأثیر می‌گذارند. GABA فعالیت مغز را کاهش می‌دهد و باعث خواب‌آلودگی یا آرامش شما می‌شود.

باربیتورات‌ها – از جمله آموباربیتال (آمیتال)، پنتوباربیتال (نمبوتال)، فنوباربیتال (لومینال) و سکوباربیتال (سکونال) – نیز سرکوب‌کننده‌های سیستم عصبی مرکزی هستند. پزشکان از آنها برای بیهوشی استفاده می‌کنند و برای درمان تشنج تجویز می‌کنند.

مصرف داروهای آرام‌بخش سیستم عصبی مرکزی برای چند روز یا چند هفته ممکن است به شما کمک کند احساس آرامش و خواب‌آلودگی کنید. اما پس از مدتی، ممکن است برای رسیدن به همان احساس به دوزهای بیشتری نیاز داشته باشید. مصرف آنها با الکل می‌تواند باعث کندی ضربان قلب، کندی تنفس و مرگ شود.

اگر مدت طولانی داروهای سرکوب‌کننده سیستم عصبی مرکزی مصرف کنید و ناگهان مصرف آنها را قطع کنید، ممکن است دچار مشکلات تهدیدکننده زندگی مانند تشنج ناشی از ترک شوید.

محرک‌ها. این داروها با افزایش شدید هوشیاری، انرژی و توجه، به بدن شما یک جهش ناگهانی می‌دهند. آنها ضربان قلب، قند خون و فشار خون شما را افزایش می‌دهند. همچنین رگ‌های خونی شما را تنگ کرده و مجاری تنفسی شما را باز می‌کنند.

پزشکان استفاده از محرک‌ها را برای درمان آسم و چاقی آغاز کردند. امروزه، آنها این داروها را برای شرایطی مانند ADHD، ADD، افسردگی و نارکولپسی تجویز می‌کنند. نمونه‌هایی از محرک‌ها عبارتند از دکستروآمفتامین ( دکسدرین ، دکسترواستات ، پروسنترا)، لیزدگزامفتامین (ویوانس)، متیل فنیدات (کنسرتا ، دیترانا ، متیلین ، ریتالین) و ترکیبی از آمفتامین و دکستروآمفتامین (آدرال).

سوءمصرف محرک‌ها - برای مثال، با مصرف آنها در دوزهای بالاتر یا با خرد کردن قرص‌ها و بالا کشیدن آنها - می‌تواند منجر به اعتیاد شود. دوزهای بالا می‌توانند دمای بدن شما را افزایش دهند. سوءمصرف محرک‌ها یا استفاده از آنها همراه با داروهای ضد احتقان ممکن است باعث ضربان قلب نامنظم شود.

سوءمصرف محرک‌ها – برای مثال، با مصرف آنها در دوزهای بالاتر یا با خرد کردن قرص‌ها و بالا کشیدن آنها – می‌تواند منجر به اعتیاد شود. دوزهای بالا می‌توانند دمای بدن شما را افزایش دهند. سوءمصرف محرک‌ها یا استفاده از آنها همراه با داروهای ضد احتقان ممکن است باعث ضربان قلب نامنظم شود.

عوامل خطر سوء مصرف داروهای تجویزی

تحقیقات نشان می‌دهد که برخی از ویژگی‌های شما ممکن است احتمال سوءمصرف داروهای تجویزی را در شما افزایش دهد. این عوامل خطر شامل موارد زیر است:

  • نفوذ دوستان یا همکاران
  • سن
  • زیست‌شناسی، یا چیزهایی در ژن‌های شما
  • سلامت روان
  • آگاهی در مورد داروهای تجویزی و اینکه چگونه ممکن است به شما آسیب برسانند

علائم و نشانه‌های سوءمصرف داروهای تجویزی

علائم سوءمصرف می‌تواند به داروی مصرفی بستگی داشته باشد. کسی که از مواد افیونی سوءمصرف می‌کند ممکن است علائم زیر را داشته باشد:

  • سرگیجه
  • تنفس آهسته یا سطحی
  • ناراحتی معده، استفراغ یا یبوست
  • لکنت زبان
  • هماهنگی ضعیف
  • نوسانات خلقی
  • افسردگی یا اضطراب

سوء مصرف داروهای تضعیف کننده سیستم عصبی مرکزی می‌تواند باعث موارد زیر شود:

مطالب بیشتری برای شما داریم

موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.

علائم خود را بهتر بررسی کنید با انتخاب علائم، نشانه‌ها یا بیماری موردنظر، اطلاعات مرتبط را سریع‌تر پیدا کنید.
ابزار بررسی علائم بیماری
  • تغییرات خلقی
  • مشکل در راه رفتن
  • مشکل در تمرکز
  • قضاوت ضعیف
  • رفلکس‌های کند
  • لکنت زبان
  • مشکلات حافظه
  • تنفس آهسته

علائم سوء مصرف مواد محرک عبارتند از:

  • کاهش وزن و بی‌اشتهایی
  • سرگیجه
  • سردرد
  • بی‌خوابی
  • عصبی بودن
  • فشار خون بالا
  • ضربان قلب نامنظم
  • پارانویا

آیا درمانی برای اعتیاد به داروهای تجویزی وجود دارد؟

درمان اعتیاد به مواد افیونی شامل داروهایی است که می‌توانند به افراد کمک کنند تا بدون احتمال بالای اعتیاد، مصرف خود را کنترل کنند.

بوپرنورفین علائم ترک و وابستگی به مواد افیونی را درمان می‌کند. پزشکان اغلب آن را همراه با داروی نالوکسان (ترکیبی که می‌توان آن را بونوایل، سابوکسون یا زوبسولوول نامید) برای جلوگیری از عود بیماری استفاده می‌کنند.

اگر بوپرنورفین را به شکل قرص مصرف می‌کردید و بدن شما تمام ماده مخدری را که مورد سوءمصرف قرار می‌دادید، دفع کرده است، ممکن است شکل دیگری از بوپرنورفین زیر پوست شما کاشته شود. این نوع، پروبوفین نام دارد. این نوع، دوز ثابتی از بوپرنورفین را به مدت ۶ ماه تأمین می‌کند. بوپرنورفین همچنین به صورت تزریق ماهانه به نام سابلوکید (Sublocade) موجود است.

سایر درمان‌های دارویی برای ترک مواد افیونی شامل متادون و داروی فشار خون کلونیدین است. نالترکسون اثرات مواد افیونی را مسدود می‌کند و می‌تواند از عود جلوگیری کند. می‌توان آن را به صورت خوراکی (ریویا) یا به صورت تزریق ماهانه (ویویترول) مصرف کرد. 

پزشکان توصیه می‌کنند افرادی که از مواد افیونی سوءمصرف می‌کنند، نالوکسان، دارویی که می‌تواند اوردوز را معکوس کند، همراه خود داشته باشند. این دارو به صورت تزریقی (Evzio) و اسپری بینی (Narcan) موجود است.

کارشناسان معتقدند که «درمان دارویی» با متادون، نالترکسون یا سابوکسون و درمان شناختی رفتاری بهترین درمان برای اکثر بیمارانی است که به مواد افیونی اعتیاد دارند.

مشاوره رایج‌ترین درمان برای اعتیاد به داروهای سرکوب‌کننده یا محرک سیستم عصبی مرکزی است. همچنین ممکن است نیاز به سم‌زدایی (“سم‌زدایی”) بدن خود تحت نظر پزشک داشته باشید.

پیشگیری از سوء مصرف داروهای تجویزی

سازمان غذا و دارو (FDA) این دستورالعمل‌ها را برای استفاده ایمن از داروهای تجویزی ارائه می‌دهد:

  • همیشه دستورالعمل‌ها را با دقت دنبال کنید.
  • بدون مشورت با پزشک، دوز دارو را افزایش یا کاهش ندهید.
  • هرگز خودسرانه مصرف دارو را قطع نکنید.
  • قرص‌ها را خرد یا تکه‌تکه نکنید، به‌خصوص اگر از نوع قرص‌های با رهایش تدریجی باشند.
  • مطمئن شوید که می‌دانید یک دارو چگونه بر رانندگی و سایر کارهای روزانه شما تأثیر می‌گذارد.
  • در مورد اینکه اگر دارویی را با الکل یا سایر داروهای تجویزی و بدون نسخه مصرف کنید، چه اتفاقی ممکن است بیفتد، اطلاعات کسب کنید.
  • در مورد هرگونه سابقه شخصی یا خانوادگی سوء مصرف مواد، صادقانه با پزشک خود صحبت کنید.
  • هرگز به دیگران اجازه ندهید از داروهای تجویزی شما استفاده کنند و خودتان نیز داروهای آنها را مصرف نکنید.

آیا هشدارهایی برای استفاده از داروهای تجویزی وجود دارد؟

طبق گفته موسسه ملی سوء مصرف مواد مخدر، هرگز نباید از مواد افیونی با داروهای سرکوب کننده سیستم عصبی مرکزی استفاده کنید، از جمله:

  • الکل
  • آنتی‌هیستامین‌ها
  • باربیتورات‌ها
  • بنزودیازپین‌ها
  • داروهای خواب آور
  • داروهای بیهوشی عمومی

از داروهای تضعیف‌کننده سیستم عصبی مرکزی (CNS) با سایر داروهایی که سیستم عصبی مرکزی شما را کند می‌کنند، مانند موارد زیر، استفاده نکنید:

  • الکل
  • داروهای مسکن اوپیوئیدی تجویزی
  • برخی از داروهای بدون نسخه سرماخوردگی و آلرژی

در مصرف همزمان مواد محرک با سایر موادی که سیستم عصبی شما را تحریک می‌کنند، احتیاط کنید، از جمله:

  • داروهای ضد افسردگی، تحت نظر پزشک
  • داروهای ضد احتقان بدون نسخه
  • برخی از داروهای آسم

عوارض سوء مصرف داروهای تجویزی

سوءمصرف داروهای تجویزی می‌تواند اثرات خطرناک یا کشنده‌ای داشته باشد، به خصوص اگر آنها را همراه با داروهای ذکر شده در بالا مصرف کنید:

  • مواد افیونی ممکن است باعث استفراغ، مشکلات تنفسی، کما یا مرگ شوند.
  • داروهای سرکوب‌کننده سیستم عصبی مرکزی می‌توانند ضربان قلب یا تنفس شما را کند کنند. اگر دوز مصرفی خود را خیلی سریع قطع یا کاهش دهید، ممکن است دچار تشنج شوید.
  • سوءمصرف مواد محرک ممکن است منجر به دمای بالای بدن، ضربان قلب نامنظم، پرخاشگری، پارانویا، نارسایی قلبی یا تشنج شود.

سوءمصرف مواد مخدر احتمال وابستگی یا اعتیاد به مواد مخدر را افزایش می‌دهد. همچنین احتمال ارتکاب جرم، قربانی جرم شدن یا تصادف کردن در شما بیشتر می‌شود.

چرا سوء مصرف داروهای تجویزی رو به افزایش است؟

برخی از کارشناسان معتقدند که افراد بیشتری به دلیل وجود داروهای بیشتر، از داروهای تجویزی سوءاستفاده می‌کنند. پزشکان گزارش می‌دهند که نسخه‌های بیشتری نسبت به گذشته نوشته می‌شود. همچنین، یافتن داروخانه‌های آنلاین که این داروها را می‌فروشند، آسان است.

نوجوانان ممکن است از کابینت داروهای والدین خود برای مصرف خود یا دوستانشان دارو بردارند. اکثر جوانان نمی‌دانند چه داروهایی مصرف می‌کنند و کدام یک از آنها در صورت مصرف همزمان با سایر مواد مخدر یا الکل ممکن است مشکلات جدی – حتی مرگ – ایجاد کند. آنها همچنین ممکن است باور داشته باشند که داروها به دلیل تجویز پزشک بی‌خطر هستند.

علائم خود را بهتر بشناسید علائم، نشانه‌ها یا بیماری موردنظر خود را بررسی کنید.
ابزار بررسی علائم بیماری

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم زیر را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

This field is hidden when viewing the form
در صورتی که در مورد مطلب, نحوه نگارش یا ترجمه, شکل یا محتوا و معادل سازی فارسی یا هر موضوع مرتبط با مطالب این صفحه نظری دارید لطفا در اینجا بنویسید. در صورت تمایل به همکاری یا تماس با شما قسمت های دیگر را هم تکمیل نمایید.
نام
آیا در قلمرو مرتبط با این مطلب فعالیت, تجربه یا تخصص دارید؟

مطالب اخیر

پرسش‌های متداول درباره پیشگیری از HIV پیش از مواجهه (PrEP)
A

پرسش‌های متداول درباره پیشگیری از HIV پیش از مواجهه (PrEP)

اگرچه هنوز درمان قطعی برای HIV وجود ندارد، داروهای جدید می‌توانند از استقرار ویروس در بدن و گسترش عفونت جلوگیری کنند. یکی از این روش‌ها، پیشگیری پیش از مواجهه (Pre-Exposure Prophylaxis یا PrEP) است که می‌تواند خطر ابتلا به HIV از طریق تماس جنسی را تا حدود ۹۹ درصد کاهش […]
چگونه می‌توان از ابتلا به HIV پیشگیری کرد؟
A

چگونه می‌توان از ابتلا به HIV پیشگیری کرد؟

بیش از یک نفر از هر پنج بزرگسال جوان ۱۸ تا ۳۰ ساله نگران است که در معرض خطر ابتلا به HIV قرار داشته باشد. این نگرانی ممکن است به‌ویژه زمانی بیشتر شود که فرد به‌تازگی با شخصی که آزمایش HIV او مثبت بوده یا وضعیت HIV او مشخص نبوده […]
راهنمای مراقبت از بیماران مبتلا به ایدز
A

راهنمای مراقبت از افراد مبتلا به ایدز

مراقبت از فردی که به مراحل پیشرفته ایدز رسیده است، می‌تواند دشوار باشد؛ اما در عین حال، فرصتی ارزشمند برای گذراندن وقت در کنار او و تجربه لحظاتی معنادار فراهم می‌کند. این تجربه همچنین ممکن است به شما کمک کند توانمندی‌ها و ظرفیت‌های تازه‌ای را در وجود خود کشف کنید. […]
مراقبت از بیماران مبتلا به ایدز در مراحل پیشرفته
A

مراقبت از بیماران مبتلا به ایدز در مراحل پیشرفته

زندگی با ایدز ممکن است با پیشرفت بیماری تغییر کند. مراحل مختلف بیماری چالش‌های متفاوتی ایجاد می‌کنند و به انواع مختلفی از مراقبت‌های پزشکی، خدمات حمایتی و برنامه‌ریزی نیاز دارند. طی ۲۰ سال گذشته، شناخت ما از این بیماری و چگونگی مراقبت از افراد مبتلا به آن به‌طور چشمگیری پیشرفت […]
راهنمای خودمراقبتی برای افراد مبتلا به HIV
A

راهنمای خودمراقبتی برای افراد مبتلا به HIV

در کنار مصرف منظم داروهای HIV، خودمراقبتی نقش مهمی در حفظ سلامت، بهبود کیفیت زندگی و افزایش طول عمر افراد مبتلا به این عفونت دارد. چرا خودمراقبتی برای افراد مبتلا به HIV اهمیت دارد؟ ۱. HIV سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌کند افراد مبتلا به HIV در صورت کنترل‌نشدن عفونت، […]