روزاسه در مقابل پسوریازیس

روزاسه و پسوریازیس هر دو بیماری‌های پوستی شایعی هستند که می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. تشخیص اینکه به کدام یک مبتلا هستید بدون مشورت با پزشک می‌تواند دشوار باشد، اما تفاوت‌های کلیدی وجود دارد که می‌تواند به شما در تشخیص یکی از دیگری کمک کند.

علائم

روزاسه و پسوریازیس هر دو بیماری‌های مادام‌العمری هستند که علائم آنها ظاهر و ناپدید می‌شود. اکثر افراد دوره‌های تشدید و دوره‌های خفیف‌تری به نام بهبودی دارند.

روزاسه معمولاً پوست مرکز صورت، به خصوص گونه‌ها، بینی و چانه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائم آن عبارتند از:

• گرگرفتگی یا قرمزی، گاهی اوقات با رگ‌های خونی که می‌توانید ببینید. ممکن است شبیه آفتاب سوختگی باشد که از بین نمی‌رود.
• جوش‌ها و برآمدگی‌ها
• پوست بینی می‌تواند ضخیم‌تر شود.
• سوزش، گزگز یا سفتی پوست
• تورم
• پوست خشک، زبر یا پوسته پوسته

در برخی افراد، روزاسه می‌تواند چشم‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و باعث علائمی مانند قرمزی، سوزش، آبریزش چشم و تورم پلک‌ها شود.

با این حال، پسوریازیس می‌تواند در هر جایی از بدن شما رخ دهد. اما وقتی روی صورت شما ظاهر می‌شود، معمولاً در ابروها، اطراف بینی و بالای پیشانی در خط رویش مو است. علائم آن می‌تواند شبیه به روزاسه باشد:

• لکه‌های قرمز و پوسته‌دار
• خشکی
• خارش یا سوزش
• جوش‌های سفید پر از چرک

اما افراد مبتلا به پسوریازیس اغلب علائم دیگری دارند که با روزاسه اتفاق نمی‌افتد، از جمله:

• تغییرات در ناخن‌های دست یا پا
• لکه‌های برجسته با فلس‌های نقره‌ای، که پلاک نامیده می‌شوند
• علائم در جاهای دیگر، مانند آرنج یا زانو
• علائم آرتروز ، مانند سفتی مفاصل یا کمردرد

محرک‌ها

برخی از عوامل محرک بیماری روزاسه و پسوریازیس یکسان هستند: استرس ، برخی داروها ، الکل ، تغییرات آب و هوا و برای برخی افراد، آلرژی یا غذاهای خاص. پسوریازیس همچنین می‌تواند در اثر عفونت‌ها و آسیب‌های پوستی ایجاد شود.

اگر علائم شما به دلایل زیر شروع یا بدتر شوند، احتمال ابتلا به روزاسه بیشتر است:

• قرار گرفتن در معرض آفتاب، حتی بدون آفتاب سوختگی
• باد
• ورزش سنگین
• یک حمام گرم
• الکل
• غذای تند
• گرمای داخلی
• نوشیدنی‌های گرم
• لوازم آرایشی

علل

پزشکان دقیقاً مطمئن نیستند که چرا افراد به روزاسه یا پسوریازیس مبتلا می‌شوند. اما هر دو بیماری معمولاً در خانواده‌ها ارثی هستند. به نظر می‌رسد مشکلات سیستم ایمنی نیز در این امر نقش دارند.

در پسوریازیس، سیستم ایمنی بیش از حد واکنش نشان می‌دهد و باعث می‌شود بدن سریع‌تر سلول‌های پوستی بیشتری تولید کند که این امر باعث ضخیم‌تر شدن پوست می‌شود.

چندین نظریه در مورد علل روزاسه وجود دارد. یکی این است که سیستم ایمنی بدن ممکن است به نوع خاصی از باکتری، باسیلوس اولرونیوس، بیش از حد واکنش نشان دهد. ایده دیگر این است که ممکن است از مشکلی در رگ‌های خونی زیر پوست ناشی شود. همچنین ممکن است به نحوه پردازش کاتلیسیدین، پروتئینی که پوست را از عفونت محافظت می‌کند، مربوط باشد. یا افراد مبتلا به روزاسه ممکن است بیشتر یک کنه کوچک به نام دمودکس داشته باشند که روی پوست همه زندگی می‌کند.

درمان‌ها

بیش از سه چهارم افراد مبتلا به روزاسه یا پسوریازیس تحت درمان قرار نمی‌گیرند. اما هر دو بیماری می‌توانند بر زندگی روزمره شما تأثیر بگذارند و احتمالاً با گذشت زمان بدتر می‌شوند. درمان‌های زیادی برای هر دو وجود دارد. اگر مشکوک به روزاسه یا پسوریازیس هستید، در مورد علائم خود با پزشک خود صحبت کنید.

برای هر دو حالت، پزشکان معمولاً داروهایی را که باید روی پوست خود بمالید، مانند لوسیون، کرم، فوم، ژل، مایعات یا شامپو، توصیه می‌کنند. همچنین ممکن است قرص‌هایی مصرف کنید که التهاب را کاهش داده و به آرام کردن سیستم ایمنی بدن شما کمک می‌کنند.

نور همچنین می‌تواند درمانی برای هر دو بیماری باشد. اگرچه نور خورشید یک محرک رایج برای روزاسه است، دو نوع نور درمانی – لیزر درمانی و نور درمانی با پالس شدید – می‌توانند با از بین بردن رگ‌های خونی قابل مشاهده، قرمزی را کاهش دهند.

نور درمانی یک درمان رایج برای پلاک‌های پسوریازیس است. نور فرابنفش B (UVB) می‌تواند رشد سلول‌های پوستی آسیب‌دیده را کند کند. این نوع نور بخشی از نور خورشید است، اما دریافت این نوع نور از طریق لیزر یا دستگاهی که در داخل خانه استفاده می‌کنید، ایمن‌تر و مؤثرتر است. پزشک شما می‌تواند به شما بگوید که از کجا می‌توانید آن را تهیه کنید.

تغییرات سبک زندگی

علاوه بر درمان‌های پزشکی، بسیاری از تغییرات سبک زندگی می‌توانند علائم روزاسه و پسوریازیس را کاهش دهند:

• سیگار کشیدن را ترک کنید.
• راه‌هایی برای کاهش استرس پیدا کنید.
• الکل کمتری بنوشید.
• رژیم غذایی سالمی داشته باشید.
• ورزش. اگر ورزش علائم روزاسه شما را تحریک می‌کند، آن را قبل از طلوع آفتاب یا بعد از غروب آفتاب و با شدت کم تا متوسط ​​انجام دهید.
• مراقبت ملایم از پوست را تمرین کنید.
• از لوازم آرایشی ملایم و مرطوب کننده های خوب استفاده کنید.
• برای جلوگیری از آفتاب سوختگی، اقداماتی مانند استفاده از کرم ضد آفتاب با مسدودکننده فیزیکی مانند اکسید روی و SPF 30 یا بالاتر انجام دهید.