آرتریت روماتوئید لگن

طبق مطالعه ای در سال 2022 در ایران حدود 308 هزار نفر از جمعیت ایرانی از آرتریت روماتوئید (RA) رنج می‌برند. این آرتریت التهابی مزمن، زنان را دو تا سه برابر مردان تحت تأثیر قرار می‌دهد.

اگرچه آرتریت روماتوئید (RA) بیشتر با مفاصل دست و مچ دست مرتبط است، اما می‌تواند مفاصل بزرگتر مانند لگن، زانو و شانه را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

علائم آرتروز لگن ممکن است دیرتر از علائم آرتریت روماتوئید (RA) بروز کند و مفاصل کوچک‌تر را تحت تأثیر قرار دهد.

علائم آرتریت مفصل ران چیست؟

آرتریت روماتوئید لگن می‌تواند علائمی مانند درد شدید، سفتی و تورم ایجاد کند. با درد لگن ناشی از آرتریت روماتوئید ، ممکن است در ران و کشاله ران احساس ناراحتی و سفتی داشته باشید.

سایر علائم آرتریت روماتوئید شامل خستگی ، از دست دادن اشتها، درد، تورم و سفتی در سایر مفاصل است. علائم آرتریت روماتوئید می‌توانند به تدریج یا ناگهانی بروز کنند.

چه چیزی باعث آرتریت روماتوئید می‌شود؟

آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است — سیستم ایمنی به بدن خود بیمار حمله می‌کند. اگرچه علت آرتریت روماتوئید مشخص نیست، اما متخصصان معتقدند موارد زیر ممکن است در آن نقش داشته باشند:

• ژنتیک
• عوامل محیطی
• هورمون‌ها

آرتریت روماتوئید چگونه تشخیص داده می‌شود؟

برای تشخیص آرتریت روماتوئید، پزشک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد، سابقه بیمار را بررسی می‌کند و آزمایش‌هایی مانند آزمایش خون و عکس‌برداری با اشعه ایکس را تجویز می‌کند.

سایر آزمایش‌هایی که ممکن است در تشخیص آرتریت روماتوئید مفید باشند عبارتند از:

• ام آر آی
• سونوگرافی
• اسکن استخوان

درمان آرتریت روماتوئید چیست؟

درمان‌های آرتریت روماتوئید شامل داروهای ضد روماتیسمی تعدیل‌کننده بیماری (DMARDs) است. این داروها ممکن است با داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) و/یا کورتیکواستروئیدها در دوزهای پایین استفاده شوند. DMARDs شامل موارد زیر است:

• هیدروکسی کلروکین (پلاکوئنیل)
• لفلونوماید (آراوا)
• متوترکسات (فولکس، روماتکس)
• سولفاسالازین ( آزولفیدین )
• توفاسیتینیب (Xeljanz)

داروهای ضد DMARD همچنین شامل داروهایی هستند که به عنوان اصلاح‌کننده‌های بیولوژیکی شناخته می‌شوند؛ این داروها معمولاً با متوترکسات استفاده می‌شوند. عوامل بیولوژیکی عبارتند از:

• آباتاسپت ( اورنسیا )
• آدالیموماب ( هومیرا )
• adalimumab-atto (Amgevita)، شبیه به Humira
• آناکینرا ( کینرت )
• سرتولیزوماب ( سیمزیا )
• اتانرسپت ( انبرل )
• etanercept-szzs (Erelzi)، شبیه به Enbrel
• گلیموماب (Simponi، Simponi Aria)
• اینفلیکسیماب ( رمیکید )
• infliximab-abda ( Renflexis )، شبیه به Remicade
• infliximab-dyyb (Inflectra)، شبیه به Remicade
• ریتوکسیماب (ریتوکسان)
• ساریلوماب ( کوزارا )
• توسیلیزومب (آکتمرا)

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) نیز ممکن است برای درمان آرتریت روماتوئید مفصل ران استفاده شوند. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ممکن است بدون نسخه یا با نسخه پزشک قابل تهیه باشند.

آیا ورزش برای RA مهم است؟

ورزش منظم برای آرتریت روماتوئید مهم است. ورزش عضلاتی را که از مفاصل پشتیبانی می‌کنند، تقویت می‌کند.

ورزش همچنین به شما کمک می‌کند تا انعطاف‌پذیر بمانید. این امر برای جلوگیری از زمین خوردن‌های دردناک مهم است.

فیزیوتراپی می‌تواند به شما در یادگیری روش‌های حرکت بدون درد یا آسیب کمک کند. کاردرمانی برای یادگیری روش‌های آسان‌تر انجام فعالیت‌های روزمره زندگی، مانند لباس پوشیدن، آشپزی، غذا خوردن یا تمیز کردن مفید است.

جراحی برای آرتروز مفصل ران (هیپ) چگونه است؟

جراحی لگن زمانی یک گزینه است که درد شدید یا تخریب مفصل باعث بی‌حرکتی شود.

برای بیماری‌های شدیدتر، ممکن است تعویض کامل مفصل توصیه شود. تخمین زده می‌شود که حدود ۸۰٪ از بیماران ۱۲ تا ۱۵ سال پس از تعویض مفصل ران ، نتایج خوبی خواهند داشت. اکثر بیماران پس از این جراحی درد کمی دارند.