اختلالات خوردن میتواند مشکلات جدی برای سلامتی کودکان و نوجوانان ایجاد کند. در اینجا به مواردی که باید مراقب آنها باشید، اشاره میکنیم.
اختلالات خوردن در کودکان و نوجوانان باعث تغییرات جدی در عادات غذایی میشود که میتواند منجر به مشکلات سلامتی عمده و حتی تهدیدکننده زندگی شود. سه نوع اصلی اختلالات خوردن عبارتند از:
- بیاشتهایی عصبی، وضعیتی که در آن کودک به دلیل ترس شدید و غیرمنطقی از چاق شدن، از خوردن کالری کافی خودداری میکند.
- بولیمیا، وضعیتی که در آن کودک به شدت پرخوری میکند (بیرویه غذا میخورد) و سپس با استفراغ یا استفاده از ملینها برای جلوگیری از افزایش وزن، غذا را دفع میکند.
- پرخوری عصبی، وضعیتی که در آن کودک ممکن است به سرعت غذا بخورد، اما بدون بالا آوردن
در کودکان و نوجوانان، اختلالات خوردن میتوانند با هم همپوشانی داشته باشند. به عنوان مثال، برخی از کودکان بین دورههای بیاشتهایی و پرخوری عصبی متناوب هستند.
اختلالات خوردن معمولاً در دوران نوجوانی یا اوایل بزرگسالی بروز میکنند. با این حال، میتوانند در دوران کودکی نیز شروع شوند. زنان بسیار آسیبپذیرتر هستند. تخمین زده میشود که تنها ۵ تا ۱۵ درصد از افراد مبتلا به بیاشتهایی عصبی یا پرخوری عصبی، مرد هستند. در مورد پرخوری افراطی، این تعداد به ۳۵ درصد در مردان افزایش مییابد.
چه چیزی باعث اختلالات خوردن میشود؟
پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث اختلالات خوردن میشود. آنها ترکیبی از عوامل بیولوژیکی، رفتاری و اجتماعی را در این امر دخیل میدانند. به عنوان مثال، جوانان ممکن است تحت تأثیر تصاویر فرهنگی قرار گیرند که بدنهای بسیار لاغر را برای سالم بودن ترجیح میدهند. همچنین، بسیاری از کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلالات خوردن با یک یا چند مورد از مشکلات زیر دست و پنجه نرم میکنند:
- پریشانی
- ترس از اضافه وزن
- احساس درماندگی
- عزت نفس پایین
برای مقابله با این مسائل، کودکان و نوجوانان ممکن است عادات غذایی مضری را در پیش بگیرند. در واقع، اختلالات خوردن اغلب با سایر مشکلات روانپزشکی مانند موارد زیر همراه است:
- اختلالات اضطرابی
- افسردگی
- سوء مصرف مواد
خطرات اختلالات خوردن
اختلالات خوردن در کودکان و نوجوانان میتواند منجر به مشکلات جسمی جدی و حتی مرگ شود. اگر هر یک از علائم اختلالات خوردن ذکر شده در زیر را مشاهده کردید، فوراً با پزشک فرزندتان تماس بگیرید. اختلالات خوردن با ارادهی صرف برطرف نمیشوند. فرزند شما برای کمک به بازیابی وزن طبیعی و عادات غذایی به درمان نیاز دارد . درمان همچنین به مسائل روانی اساسی میپردازد. به یاد داشته باشید که بهترین نتایج زمانی حاصل میشود که اختلالات خوردن در مراحل اولیه درمان شوند.
بیاشتهایی در کودکان و نوجوانان
کودکان و نوجوانان مبتلا به بیاشتهایی عصبی، تصویر بدنی تحریفشدهای دارند . افراد مبتلا به بیاشتهایی عصبی، حتی زمانی که به طرز خطرناکی لاغر هستند، خود را چاق میدانند. آنها وسواس لاغری دارند و حتی از حفظ حداقل وزن طبیعی نیز امتناع میکنند.
طبق گزارش موسسه ملی سلامت روان، تقریباً از هر 25 دختر و زن، یک نفر در طول زندگی خود دچار بیاشتهایی عصبی میشود. اکثر آنها انکار میکنند که اختلال خوردن دارند.
علائم بیاشتهایی عصبی عبارتند از:
- اضطراب ، افسردگی ، کمالگرایی یا خودانتقادی شدید
- رژیم گرفتن حتی زمانی که فرد لاغر یا نحیف است
- ورزش بیش از حد یا اجباری
- ترس شدید از چاق شدن، حتی اگر فرد کمبود وزن داشته باشد
- قاعدگی که نامنظم میشود یا متوقف میشود
- کاهش سریع وزن ، که فرد ممکن است سعی کند آن را با لباسهای گشاد پنهان کند
- عادات غذایی عجیب، مانند اجتناب از وعدههای غذایی، غذا خوردن مخفیانه، زیر نظر داشتن هر لقمه غذا یا خوردن فقط غذاهای خاص در مقادیر کم
- علاقه غیرمعمول به غذا
بیاشتهایی عصبی میتواند منجر به چندین مشکل جدی برای سلامتی شود. این مشکلات عبارتند از:
- آسیب به اندامهای اصلی، به ویژه مغز ، قلب و کلیهها
- ضربان قلب نامنظم
- کاهش فشار خون ، نبض ، دمای بدن و میزان تنفس
- حساسیت به سرما
- نازک شدن استخوانها
بیاشتهایی عصبی تقریباً از هر 10 مورد، یک مورد منجر به مرگ میشود. شایعترین علل مرگ شامل ایست قلبی، عدم تعادل الکترولیت و خودکشی است .
درمان بیاشتهایی
اولین هدف درمان، بازگرداندن وزن و عادات غذایی طبیعی به فرد جوان است. بستری شدن در بیمارستان، گاهی اوقات برای چند هفته، ممکن است ضروری باشد. در موارد سوء تغذیه شدید یا تهدید کننده زندگی، ممکن است تغذیه از طریق لوله یا داخل وریدی مورد نیاز باشد.
درمان طولانی مدت به مسائل روانشناختی میپردازد. درمانها شامل موارد زیر است:
- داروی ضد افسردگی
- رفتار درمانی
- رواندرمانی
- گروههای پشتیبانی
بولیمیا در کودکان و نوجوانان
مانند کودکان و نوجوانان مبتلا به بیاشتهایی عصبی، جوانان مبتلا به پرخوری عصبی نیز از افزایش وزن میترسند و از بدن خود به شدت ناراضی هستند.
آنها مکرراً در مدت زمان کوتاهی غذای زیادی میخورند. اغلب کودک یا نوجوان احساس از دست دادن کنترل میکند. جوانان مبتلا به بولیمیا که پس از پرخوری احساس انزجار و شرمندگی میکنند، سعی میکنند با ایجاد استفراغ یا استفاده از ملینها، قرصهای لاغری ، داروهای ادرارآور یا تنقیه از افزایش وزن جلوگیری کنند. پس از تخلیه معده، احساس تسکین میکنند.
پزشکان پس از اینکه فرد حداقل دو یا چند دوره در هفته به مدت حداقل سه ماه داشته باشد، تشخیص پرخوری عصبی (بولیمیا) را مطرح میکنند.
افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً در محدوده وزن طبیعی نوسان دارند، اگرچه ممکن است اضافه وزن نیز داشته باشند. از هر 25 زن، یک نفر در طول زندگی خود به پرخوری عصبی مبتلا میشود.
علائم بولیمیا عبارتند از:
- سوء مصرف مواد مخدر و الکل
- سوء استفاده از ملینها و سایر درمانها برای جلوگیری از افزایش وزن
- اضطراب
- پرخوری در مصرف مقادیر زیاد غذا
- غذا خوردن مخفیانه یا داشتن عادات غذایی غیرمعمول
- ورزش بیش از حد
- نوسانات خلقی
- تأکید بیش از حد بر ظاهر فیزیکی
- گذراندن وقت در دستشویی به طور منظم بعد از غذا خوردن
- غم و اندوه
- ایجاد جای زخم روی بند انگشتان به دلیل استفاده از انگشتان برای ایجاد استفراغ
- علاقه غیرمعمول به غذا
- استفراغ بعد از غذا خوردن
عوارض میتواند جدی باشد. اسیدهای معده ناشی از استفراغ مزمن میتوانند باعث موارد زیر شوند:
- آسیب به مینای دندان
- التهاب مری
- تورم غدد بزاقی در گونهها
علاوه بر این، بولیمیا میتواند سطح پتاسیم خون را نیز کاهش دهد . این میتواند منجر به ریتمهای خطرناک و غیرطبیعی قلب شود.
درمان پرخوری عصبی
هدف درمان، شکستن چرخهی پرخوری و پاکسازی است. درمانها ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- داروهای ضد افسردگی
- اصلاح رفتار
- درمان فردی، خانوادگی یا گروهی
- مشاوره تغذیه
پرخوری عصبی در کودکان و نوجوانان
پرخوری عصبی شبیه به پرخوری عصبی است. این شامل خوردن مزمن و خارج از کنترل مقادیر زیاد در مدت زمان کوتاه، حتی تا حد ناراحتی است. با این حال، افراد پرخور غذا را از طریق استفراغ یا روشهای دیگر دفع نمیکنند. در نتیجه، آنها تمایل به اضافه وزن یا چاقی دارند.
افراد مبتلا به پرخوری عصبی ممکن است در مدیریت احساسات خود دچار مشکل باشند. خشم، نگرانی، استرس، غم یا کسالت ممکن است باعث پرخوری عصبی شود. اغلب، افراد مبتلا به پرخوری عصبی از پرخوری خود ناراحت هستند و ممکن است افسرده شوند.
وزن اضافی ناشی از پرخوری، پسر یا دختر شما را در معرض خطر این مشکلات سلامتی قرار میدهد:
- بیماری قلبی
- فشار خون بالا
- کلسترول بالا
- دیابت نوع ۲
درمان پرخوری عصبی
درمانها شامل موارد زیر است:
- رفتار درمانی
- داروها، از جمله داروهای ضد افسردگی
- رواندرمانی
