آنچه در این مطلب خواهید خواند
ممکن است برای شروع یک شغل جدید یا تکمیل درخواست بیمه عمر یا از کارافتادگی به آزمایش مواد افیونی نیاز داشته باشید. پزشک شما همچنین ممکن است در صورتی که مشکوک به سوءمصرف یا وابستگی به مواد افیونی تجویزی باشد که برای تسکین درد مصرف می‌کنید، یا اگر در حال درمان اعتیاد هستید، این آزمایش را تجویز کند. این آزمایش وجود مواد افیونی را در ادرار، خون یا بزاق شما بررسی می‌کند.
مواد افیونی داروهای قدرتمندی هستند که برای تسکین درد طراحی شده‌اند. پزشک شما ممکن است این نوع دارو را برای دردهای شدید، بیماری یا جراحات تجویز کند. علاوه بر تسکین درد، مواد افیونی همچنین می‌توانند تا زمانی که اثر دوز از بین برود، باعث احساس آرامش، شادی یا سرخوشی در شما شوند.
با گذشت زمان، حتی اگر پزشک شما آنها را تجویز کند، اعتیاد به آنها نسبتاً آسان است. میلیون‌ها نفر هر ساله از مواد افیونی تجویز شده سوء استفاده می‌کنند. حدود ۸ تا ۱۲ درصد از افرادی که برای درد مزمن مواد افیونی برایشان تجویز می‌شود، در نهایت به اختلال مصرف مواد افیونی مبتلا می‌شوند. و هر ساله، ده‌ها هزار نفر در اثر مصرف بیش از حد مواد افیونی جان خود را از دست می‌دهند – آنقدر زیاد که کارشناسان بهداشت این را یک بحران بهداشتی می‌نامند. آزمایش می‌تواند به تشخیص، پیشگیری و درمان اعتیاد کمک کند.
آزمایش‌های مواد افیونی کدام مواد مخدر را غربالگری می‌کنند؟
بیشتر آزمایش‌های مواد افیونی، هم مواد افیونی و هم مواد افیونی را تشخیص می‌دهند. بیشتر مواد افیونی از مواد فعالی ساخته می‌شوند که به طور طبیعی در گیاهان خشخاش یافت می‌شوند. بیشتر مواد افیونی تقلید شیمیایی از مواد طبیعی هستند. در مجموع، آنها شامل مسکن‌های تجویزی و مواد مخدر غیرقانونی هستند. آزمایش‌های مواد افیونی می‌توانند هر دو را تشخیص دهند.
هروئین تنها ماده افیونی غیرقانونی است. برخی دیگر، مانند فنتانیل بسیار قوی، کاربردهای قانونی دارند اما اغلب به صورت غیرقانونی ساخته می‌شوند.
داروهای تجویزی حاوی مواد افیونی شامل این داروها هستند که ممکن است به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروها استفاده شوند:
- اکسی‌کدون (اکسی‌کدون، پرکوست و بسیاری دیگر)
- هیدروکودون (ویکودین و سایر )
- هیدرومورفون (دیلاودید، اکسالگو)
- اکسیمورفون (OpanaER و غیره)
- متادون (متادو)
- مورفین (مورفابوند، اورامورف و بسیاری دیگر)
- کدئین (تیلنول ۳، تایلنول ۴ و غیره)
- فنتانیل (آبسترال، آکتیک، فنتورا و غیره)
اگرچه پزشکان ممکن است آزمایش‌های مواد افیونی را جداگانه درخواست کنند، اما معمولاً آنها را به عنوان بخشی از یک پنل بزرگتر دارویی برای بررسی انواع داروهای غیرقانونی و تجویزی تجویز می‌کنند.
آزمایش ادرار برای مواد افیونی
آزمایش ادرار رایج‌ترین روش برای بررسی وجود مواد افیونی است. دو نوع آزمایش ادرار وجود دارد:
آزمایش احتمالی (غربالگری ایمونواسی). آزمایش‌های احتمالی معمولاً بخشی از غربالگری اولیه مواد مخدر هستند و اغلب برای تشخیص مصرف مواد مخدر غیرقانونی در محل کار استفاده می‌شوند. این آزمایش‌ها سریع و ارزان هستند و بسته به محل انجام آزمایش، می‌توانند در عرض چند دقیقه یا چند روز نتیجه را ارائه دهند.
آزمایش تأییدی (کروماتوگرافی گازی/طیف‌سنجی جرمی). اگر در آزمایش فرضی نتیجه مثبت داشته باشید، ممکن است برای نتیجه دقیق‌تر مجبور به انجام آزمایش تأییدی شوید. همچنین می‌توان از آن برای تشخیص سوءمصرف مواد افیونی تجویزی که در آزمایش فرضی تشخیص داده نشده‌اند، استفاده کرد. این آزمایش هزینه بیشتری دارد، اما احتمال مثبت کاذب آن کم است. این آزمایش می‌تواند همه مواد افیونی، از جمله فنتانیل را تشخیص دهد.
چه کسانی به آزمایش مواد افیونی نیاز دارند؟
ممکن است در چند موقعیت مختلف به آزمایش مواد افیونی نیاز داشته باشید.
در محل کار. آزمایش مواد افیونی ممکن است بخشی از آزمایش‌های دارویی باشد که باید قبل از شروع کار جدید انجام دهید. اکثر مشاغل فدرال آزمایش مواد مخدر را به عنوان شرط استخدام الزامی می‌دانند. شرکت‌های خصوصی نیز ممکن است این آزمایش‌ها را الزامی کنند.
کارفرمایان همچنین می‌توانند آزمایش تصادفی درخواست کنند. اما در بیشتر موارد، غربالگری مواد افیونی در موقعیت‌های خاص مانند موارد زیر انجام می‌شود:
- قبل از اینکه کار را شروع کنید
- در طول معاینات فیزیکی سالانه
- پس از یک حادثه در محل کار، برای رد کردن احتمال «کار کردن تحت تأثیر» به عنوان علت
- وقتی بعد از ترک اعتیاد به سر کار برمی‌گردید
- اگر کارفرمای شما سوءظن معقولی به سوءمصرف مواد مخدر داشته باشد
برای درخواست‌های بیمه. آزمایش مواد افیونی ممکن است یکی از سری آزمایش‌های دارویی باشد که هنگام درخواست بیمه عمر یا از کارافتادگی باید انجام دهید.
شرکت‌های بیمه می‌خواهند مطمئن شوند که سلامت شما در معرض خطر قریب‌الوقوعی نیست، بنابراین علائم وابستگی به مواد مخدر و سایر مشکلات سلامتی را بررسی می‌کنند.
مدیریت مصرف داروهای اپیوئیدی تجویزی. آزمایش اپیوئید همچنین می‌تواند بخشی از درمان طولانی‌مدت با اپیوئید باشد. در این مرحله، پزشک برای درمان درد شدیدی که ناشی از درمان سرطان یا بخشی از مراقبت‌های پایان عمر نیست، اپیوئیدها را برای مدت طولانی تجویز می‌کند.
هر کسی که از مواد افیونی تجویزی استفاده می‌کند، در معرض خطر ابتلا به اختلال مصرف مواد افیونی (OUD) است. اما طول مدت درمان و سابقه مصرف مواد مخدر نیز می‌تواند نقش داشته باشد. خطر ابتلا به OUD بالا است زیرا مواد افیونی سیگنال‌های احساس خوب را در مغز (اندورفین‌ها) تحریک می‌کنند که درد را تسکین می‌دهند. اگر آنها را برای مدت طولانی مصرف کنید، تولید اندورفین بدن شما کاهش می‌یابد و نسبت به دارو تحمل ایجاد می‌کنید. بنابراین برای تأثیر مشابه به دوز بالاتری نیاز خواهید داشت.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
آزمایش‌های روتین مواد افیونی به پزشکان کمک می‌کند تا علائم احتمالی OUD را پیدا کنند تا بتوانند قبل از بدتر شدن مشکل، آن را برطرف کنند.
در طول درمان با مواد افیونی، پزشکان عمدتاً از آزمایش ادرار استفاده می‌کنند. این آزمایش‌ها به موارد زیر کمک می‌کنند:
- بهبود مراقبت و ایمنی هنگام مصرف طولانی مدت مواد افیونی
- بررسی کنید که آیا به برنامه درمانی و دوز مصرفی پایبند هستید یا خیر
- سوءمصرف، سوءاستفاده یا مصرف بیش از حد مواد افیونی را بررسی کنید
پزشکان همچنین ممکن است در صورت انتقال شما به پزشک جدید برای درمان طولانی مدت با مواد افیونی یا نیاز به ارجاع به متخصص درد، آزمایش‌های مواد افیونی را تجویز کنند.
وقتی پزشک شما برای مدت طولانی مواد افیونی تجویز می‌کند، احتمالاً یک برنامه آزمایش روتین پیشنهاد می‌دهد. این برنامه بر اساس سابقه مصرف مواد مخدر و خطر ابتلا به OUD شما خواهد بود. به عنوان مثال:
- اگر در معرض خطر کمی هستید، ممکن است هر ۱۲ ماه یکبار آزمایش شوید.
- برای افراد با ریسک متوسط، می‌توانید هر ۶ ماه یکبار آزمایش دهید.
- برای افراد پرخطر، ممکن است هر ۳ ماه یکبار آزمایش انجام دهید.
پزشک شما همچنین ممکن است در صورت مشاهده علائم سوء مصرف مواد افیونی، آزمایش مواد مخدر تجویز کند. این ممکن است در صورت وجود موارد زیر اتفاق بیفتد:
- درخواست نسخه زودهنگام
- مرتباً پزشک خود را عوض کنید
- گزارش گم شدن یا دزدیده شدن نسخه‌های دارویی
- مرتباً به اورژانس مراجعه کنید
در طول آزمایش اپیوئید چه اتفاقی می‌افتد؟
بیشتر آزمایش‌های مواد افیونی در مطب پزشک، آزمایشگاه یا محل آزمایش انجام می‌شوند. در برخی موارد، ممکن است یک فرد آموزش‌دیده برای جمع‌آوری نمونه به خانه یا محل کار شما مراجعه کند.
آزمایش مواد مخدر ادرار. دستورالعمل و ظرفی برای جمع‌آوری نمونه دریافت خواهید کرد. حداقل ۱ تا ۲ اونس ادرار جمع‌آوری کنید یا آن را تا خط روی فنجان پر کنید. پس از اتمام کار، ظرف را ببندید و آن را به تکنسین برگردانید.
در برخی موارد، ممکن است لازم باشد یک تکنسین پزشکی یا شخص دیگری هنگام ارائه نمونه شما حضور داشته باشد.
آزمایش خون. یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی با استفاده از یک سوزن از رگ بازوی شما نمونه خون می‌گیرد. این کار معمولاً کمتر از ۵ دقیقه طول می‌کشد. سپس خون برای آزمایش مواد مخدر به آزمایشگاه می‌رود.
آزمایش بزاق. در طول این آزمایش، یک مراقب بهداشتی با سواب از داخل گونه شما نمونه‌برداری می‌کند. در برخی موارد، ممکن است مجبور شوید بزاق خود را در یک لوله تف کنید.
چگونه نتایج آزمایش مواد افیونی را بفهمیم
اگر نتایج شما منفی باشد، در بدن شما مواد افیونی وجود ندارد. اگر پزشک شما فکر کند که ممکن است از قرص‌های تجویزی سوء استفاده کنید، ممکن است آزمایش‌های بیشتری را تجویز کند.
اگر آزمایش مثبت باشد، به این معنی است که شما:
- وجود آثار مواد افیونی در بدن
- ممکن است سوء مصرف مواد مخدر باشد
ممکن است نتیجه مثبت کاذب حاصل شود. این بدان معناست که آزمایش مثبت می‌شود، حتی اگر شما مواد افیونی مصرف نکرده باشید یا آنها را سوء مصرف نکرده باشید. پزشک شما می‌تواند آزمایش‌های بیشتری را برای تأیید نتیجه تجویز کند.
نکاتی که باید در مورد آزمایش‌های مواد افیونی بدانید
قبل از انجام آزمایش، در مورد هرگونه داروی بدون نسخه یا تجویزی که مصرف می‌کنید به پزشک خود اطلاع دهید. این می‌تواند به توضیح هرگونه نتیجه مثبت کاذب در آزمایش‌ها کمک کند.
اگر دانه‌های خشخاش را که اغلب در نان شیرینی حلقوی و سایر محصولات پخته شده یافت می‌شوند، بخورید، ممکن است باعث نتیجه مثبت آزمایش شوند. حداقل ۳ روز قبل از آزمایش از غذاها و نوشیدنی‌های حاوی دانه خشخاش خودداری کنید.
اگر آزمایش شما برای سطوح ناسالم مواد افیونی مثبت بود یا با اختلال مصرف مواد افیونی دست و پنجه نرم می‌کنید، کارهایی وجود دارد که می‌توانید انجام دهید و جان خود را نجات دهید. با پزشک خود در مورد درمان دارویی برای جلوگیری از مصرف مواد افیونی صحبت کنید. همچنین می‌توانید اسپری بینی نالوکسان (نارکان) تهیه کنید که در صورت مصرف بیش از حد، می‌تواند جان شما را نجات دهد.
