آنچه در این مطلب خواهید خواند
اختلالات خوردن مرتبط با خواب با الگوهای غیرطبیعی خوردن در طول شب مشخص میشوند.
اگرچه به اندازه راه رفتن در خواب شایع نیست، اختلالات خوردن مرتبط با خواب شبانه (NS-RED) میتواند در طول راه رفتن در خواب رخ دهد. افراد مبتلا به این اختلال در حالی که خواب هستند غذا میخورند. آنها اغلب به آشپزخانه میروند و غذا درست میکنند بدون اینکه به خاطر بیاورند که این کار را انجام دادهاند. اگر NS-RED به اندازه کافی اتفاق بیفتد، فرد میتواند افزایش وزن را تجربه کند و خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش دهد.
یک اختلال نزدیک به این اختلال، که به عنوان سندرم خوردن شبانه (NES) شناخته میشود، زمانی تشخیص داده میشود که فرد در طول شب با آگاهی کامل غذا میخورد و ممکن است نتواند دوباره بخوابد مگر اینکه غذا بخورد.
علائم NES شامل موارد زیر است و اغلب حداقل دو ماه ادامه دارد:
- اشتهای کم یا بیاشتهایی برای صبحانه
- خوردن غذای بیشتر بعد از شام نسبت به وعده اصلی
- خوردن بیش از نیمی از غذای روزانه بعد از شام
- بیدار شدنهای مکرر از خواب که برای خوابیدن مجدد نیاز به غذا خوردن دارند
NS-RED و NES با هم تفاوت دارند، از این نظر که افراد مبتلا به NES در حالت هوشیاری غذا میخورند. با این حال، این اختلالات از این نظر که هر دو با خوردن شبانه مرتبط هستند، مشابه هستند. هر دوی این بیماریها میتوانند در تغذیه فرد اختلال ایجاد کنند، باعث شرمساری شوند و منجر به افسردگی و افزایش وزن شوند.
چه کسانی به اختلالات خوردن مرتبط با خواب مبتلا میشوند؟
هم مردان و هم زنان در برابر این اختلالات آسیبپذیر هستند، اما این اختلالات در زنان شایعتر است. تصور میشود از هر ۱۰۰ نفر، یک نفر به NES مبتلا باشد. نزدیک به ۵٪ از NS-RED رنج میبرند. تعداد افراد مبتلا به این اختلالات در افرادی که سایر اختلالات خوردن را دارند، تا ۱۷٪ افزایش مییابد. بسیاری از این افراد در طول روز رژیم میگیرند که ممکن است آنها را گرسنه و در معرض پرخوری در شب قرار دهد، زمانی که کنترل آنها توسط خواب ضعیف میشود. در برخی موارد، افراد مبتلا به اختلالات خوردن مرتبط با خواب سابقه اعتیاد به الکل، سوء مصرف مواد مخدر و سایر اختلالات خواب را دارند.
اختلالات خوردن مرتبط با خواب چگونه درمان میشوند؟
درمان اختلالات خوردن مرتبط با خواب با مصاحبه آغاز میشود و ممکن است شامل بستری شدن در آزمایشگاه خواب باشد، جایی که فعالیت مغز در طول شب تحت نظر قرار میگیرد. گاهی اوقات دارو میتواند برای این اختلالات مفید باشد. با این حال، باید از مصرف قرصهای خوابآور اجتناب کرد، زیرا میتوانند گیجی و دست و پا چلفتی بودن را افزایش دهند که میتواند منجر به آسیب شود. درمانهای اضافی ممکن است شامل روشهایی برای رهایی از استرس و اضطراب باشد. نمونههایی از این روشها شامل کلاسهای مدیریت استرس، آموزش قاطعیت، مشاوره و محدود کردن مصرف الکل و کافئین است.
