آنچه در این مطلب خواهید خواند
اگر شما والدین یا معلم هستید – یا فقط کسی هستید که شاهد کجخلقی یک کودک نوپا در ملاء عام بودهاید- میدانید که کودکان همیشه نمیدانند چگونه احساسات قوی مانند خشم یا ناامیدی را ابراز کنند. مدیریت احساسات یک فرآیند یادگیری مداوم است که تسلط بر آن به زمان و صبر نیاز دارد. حتی ممکن است بزرگسالانی را بشناسید که در مدیریت احساسات خود مشکل دارند.
به همین دلیل است که یادگیری نحوه خودتنظیمی احساسات در سنین پایین میتواند برای کودک در دوران بزرگسالی بسیار مفید باشد. یکی از راههای تشویق به خودتنظیمی که روز به روز محبوبتر میشود، معرفی چیزی به نام گوشه آرامش است.
گوشه آرامش چیست؟
گوشه آرامش یا منطقه آرامش، فضایی در خانه یا کلاس درس است که بچهها میتوانند برای خلوت کردن و آرام شدن به آنجا بروند. این یک وقفه یا تنبیه نیست. این به سادگی فضایی امن برای بچهها فراهم میکند تا آرامش خود را بازیابند.
گوشههای آرامشبخش باید شامل فعالیتهای آرامشبخش برای کودکان باشند. این فعالیتها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- ابزارهای هنری یا نقاشی مانند کتابهای رنگآمیزی، مداد شمعی و قلممو
- تصاویر/اینفوگرافیکهایی از تمرینات تنفسی یا سایر تمرینات آرامشبخش
- ابزارهای حسی مانند پتو یا کوسن و هدفون
- اشیاءی مانند پازل
- محرکهای بصری مانند گوی برفی یا شیشههای آرامش
- کتابها
نحوه استفاده از گوشه آرامش
به کارهایی که به عنوان یک بزرگسال وقتی احساس استرس میکنید و به استراحت نیاز دارید انجام میدهید فکر کنید. میتوانید پیادهروی کنید، یوگا یا مدیتیشن تمرین کنید یا به موسیقی گوش دهید. بچهها هم گاهی اوقات به راهی برای تخلیه استرس نیاز دارند. نکته این است که راهی پیدا کنید تا به آنها کمک کنید به روشی ایمن و در عین حال که میتوانید آنها را زیر نظر داشته باشید، از شر استرس خلاص شوند و در عین حال به آنها فضایی دور از سایر بچهها و هرج و مرج بدهید.
گوشههای آرامش، زمان استراحت نیستند. آنها تنبیه نیستند. آنها قرار است امن و آرامشبخش باشند، راهی برای کودک تا نفس عمیق بکشد و اجازه دهد احساساتش قبل از اینکه خیلی بزرگ شوند و او نتواند آنها را کنترل کند، فروکش کنند. اگرچه توصیه به کودک برای استراحت در گوشه آرامش اشکالی ندارد، اما نباید کودک را مجبور کنید که به گوشه خودش برود.
چند نکته دیگر برای استفاده از گوشه آرامش عبارتند از:
- گوشه آرامش باید برای متوقف کردن خشم قبل از وقوع آن استفاده شود، نه زمانی که کودک در حالت خشم و عصبانیت قرار دارد.
- سعی کنید وقتی فرزندتان در گوشه آرامش خود است، عوامل حواسپرتی را محدود کنید. این به معنای اطمینان از این است که سایر کودکان سعی در آزار او ندارند و در صورت امکان، هدفونهایی برای جلوگیری از سر و صدا در اختیارش قرار دهید.
- هر از گاهی و پس از اینکه به نظر آرام شد، با فرزندتان تماس بگیرید.
- برای کودکانی که از گوشه آرامش برای تنظیم هیجانات خود استفاده میکنند، بازخورد مثبت ارائه دهید.
- مطمئن شوید که این فضا برای همه کودکانی که ممکن است به آن نیاز داشته باشند، قابل دسترسی است.
مزایای گوشه آرامش
گوشههای آرامشبخش راهی عالی برای جلوگیری از فروپاشیهای ناگهانی هستند، اما مزایای بیشتری هم دارند.
گوشههای آرامش به بچهها اجازه میدهد از احساسات خود آگاه باشند. بچهها یاد میگیرند چگونه احساسات خود را شناسایی کنند تا بتوانند آنها را بهتر تنظیم کنند. گوشههای آرامش، فضایی امن برای بچهها فراهم میکنند تا این احساسات را در حالتی آسیبپذیر و بدون حواسپرتی یا قضاوت پردازش کنند.
بچهها همچنین از گوشههای آرامشبخش، مزایای مهارتهای ارتباطی و رابطهای را میآموزند. وقتی یاد گرفتند چگونه احساسات خود را شناسایی کنند، میتوانند روی ابراز نیازهای خود و ایجاد روابط قویتر کار کنند.
قوانین گوشه آرامش
اگرچه یک گوشه آرامش باید فضای امنی را برای همه کودکانی که به آن نیاز دارند فراهم کند، اما ممکن است لازم باشد دستورالعملهایی را تعیین کنید. در اینجا چند مثال آورده شده است:
- سعی کنید از تسلط یک کودک بر فضا جلوگیری کنید تا همه کودکانی که به آن نیاز دارند، نوبت مساوی داشته باشند.
- به بچههایی که در گوشه آرامش نیستند، یاد بدهید که به بچههای حاضر در گوشه آرامش، فضای آرامش بدهند.
- از آوردن وسایل الکترونیکی محرک مانند تبلت یا بازیهای ویدیویی به گوشه اتاق توسط بچهها خودداری کنید. موسیقی معمولاً اشکالی ندارد.
- بعضی از بچهها ممکن است سعی کنند از گوشه آرامشبخش برای فرار از کارهای روزمره یا تکالیف کلاسی استفاده کنند. اگر احساس میکنید این یک مشکل تکراری است، سعی کنید یک برگه در گوشه آرامشبخش قرار دهید تا مشخص شود چه زمانی بچهها بیشترین استفاده را از گوشه میکنند. این کار از بسیاری جهات مفید است، اما میتواند کودکانی را که از گوشه به طور مؤثر استفاده نمیکنند، شناسایی کند.
چگونه یک گوشه آرامشبخش بسازیم؟
گوشههای آرامش لازم نیست خیلی پیچیده باشند. در واقع، راهاندازی آنها آسان است. در اینجا چند مرحله ساده برای راهاندازی یک منطقه آرامش در خانه یا کلاس درس شما آورده شده است:
۱. مکان مناسبی را انتخاب کنید. منطقه آرامش شما لازم نیست گوشه باشد. سعی کنید مکانی آرام اما نه کاملاً منزوی پیدا کنید. در خانه، این مکان میتواند یک گوشه زیر پلهها یا یک کمد بدون در باشد. در کلاس درس، این مکان میتواند قسمتی در انتهای کلاس باشد.
۲. صندلی و مبلمان اضافه کنید. میزان مبلمانی که در گوشه خود استفاده میکنید به فضای شما بستگی دارد. سعی کنید وسایلی مانند کوسنهای راحت، میز و صندلی یا قفسه کتاب اضافه کنید.
۳. تابلوها و آثار هنری آویزان کنید. به دنبال تابلوهایی باشید که بتوانند کودک را در طول زمان آرامشش راهنمایی کنند، مانند تابلوهایی با تکنیکهای تنفس، حرکات یوگا یا نکات مدیریت احساسات. آینهها میتوانند به بچهها اجازه دهند تا هنگام آرام شدن، حالات چهره خود را ببینند. آثار هنری آرامشبخش را امتحان کنید که حس آرامش را به ارمغان میآورد.
۴. ابزارهای آرامشبخش اضافه کنید. اگر از منطقه آرامشبخش در کلاس درس یا فضایی با چندین کودک استفاده میکنید، ممکن است به ابزارهای متنوعی مانند اسباببازیهای حسی و بیقراری، لوازم هنری و موسیقی با هدفون نیاز داشته باشید. اگر این فضا برای یک یا دو کودک در محیط خانه است، میتوانید ابزارها را به ابزارهایی که برای آن کودکان مفیدتر هستند، شخصیسازی کنید.
۵. گوشه آرامش را آموزش دهید و توضیح دهید. مطمئن شوید که همه بچهها میدانند گوشه آرامش چگونه کار میکند و چه گزینههایی دارند تا بتوانند در صورت نیاز از آن استفاده کنند.
شما میتوانید ایدههای نامحدودی برای گوشه آرامش به صورت آنلاین پیدا کنید تا به شما کمک کند گوشه آرامش را متناسب با فضای خود و کودکانی که با آنها کار میکنید، طراحی کنید.
