آرتریت روماتوئید و کاهش شنوایی

تحقیقات نشان می‌دهد وقتی با آرتریت روماتوئید زندگی می‌کنید، در مقایسه با کسی که آرتریت روماتوئید ندارد، احتمال بیشتری دارد که مقداری از شنوایی خود را از دست بدهید.

کم شنوایی می‌تواند درک مکالمات و معاشرت را برای شما دشوارتر کند. همچنین ممکن است باعث شود که کمتر به درمان آرتریت روماتوئید خود پایبند باشید، که می‌تواند منجر به بدتر شدن علائم آرتریت روماتوئید شود.

دکتر نیلانجانا بوز، متخصص روماتولوژی در مرکز روماتولوژی لون‌استار در هوستون، می‌گوید اگر موارد زیر را رعایت کنید، احتمال ابتلا به کم‌شنوایی افزایش می‌یابد:

• آرتریت روماتوئید پیشرفته داشته باشید
• مدت زیادی است که به این بیماری مبتلا هستند
• برای کنترل التهاب، درمان خود را ادامه ندهید

اما با کمک پزشک، می‌توانید از گوش‌های خود محافظت کنید و مسئولیت آرتریت روماتوئید خود را بر عهده بگیرید. و اگر مقداری از شنوایی خود را از دست بدهید، پزشک ممکن است بتواند آن را درمان کند.

در اینجا به آنچه که ما در مورد ارتباط بین آرتریت روماتوئید و کاهش شنوایی می‌دانیم، اشاره می‌کنیم.

چه نوع کم‌شنوایی با آرتریت روماتوئید مرتبط است؟

شایع‌ترین نوع مرتبط با آرتریت روماتوئید، کم‌شنوایی حسی-عصبی است که ۲۵ تا ۷۵ درصد از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید را تحت تأثیر قرار می‌دهد. محققان می‌گویند افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید نسبت به افرادی که آرتریت روماتوئید ندارند، میزان بیشتری از این نوع کم‌شنوایی را تجربه می‌کنند.

گوش داخلی شما سلول‌های مویی کوچکی دارد که به شما در درک صدا کمک می‌کنند. کم‌شنوایی حسی-عصبی زمانی اتفاق می‌افتد که این سلول‌ها در گوش داخلی شما آسیب ببینند. این رایج‌ترین نوع کم‌شنوایی دائمی است.

ممکن است علائمی مانند موارد زیر داشته باشید:

• شنوایی خفه
• مشکل در درک گفتار
• کاهش شنوایی ناگهانی یا مداوم
• احساس پری یا گرفتگی در گوش
• زنگ زدن گوش
• سرگیجه

اگر این نوع کم‌شنوایی را دارید، پزشک ممکن است مدتی شما را تحت نظر داشته باشد و آزمایش‌های شنوایی بیشتری انجام دهد. یا ممکن است با روش‌های زیر شما را درمان کند:

• قرص یا آمپول استروئیدی
• سمعک
• عمل جراحی

یک متخصص به نام پزشک گوش و حلق و بینی (که ENT یا متخصص گوش و حلق و بینی نیز نامیده می‌شود) می‌تواند درمان مناسب شما را تعیین کند.

دو نوع دیگر از کم شنوایی در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید کمتر رایج است:

کم‌شنوایی انتقالی زمانی است که صدا در عبور از گوش خارجی یا میانی و رسیدن به قسمت شنوایی گوش داخلی، حلزون گوش، مشکل دارد. علائم می‌تواند مشابه نوع حسی-عصبی باشد. همچنین ممکن است شامل تخلیه گوش و درد یا حساسیت در گوش باشد. درمان سریع می‌تواند به معکوس کردن آن کمک کند. گزینه‌های درمانی شامل مشاهده و آزمایش، سمعک و جراحی است.

کم‌شنوایی مختلط به این معنی است که شما علائم کم‌شنوایی حسی-عصبی و انتقالی را در یک گوش دارید. ممکن است برای هر دو نوع به درمان نیاز داشته باشید.

اگر به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید و شنوایی خود را تا حدودی از دست داده‌اید، در اسرع وقت با پزشک خود در مورد آن صحبت کنید.

چگونه کم شنوایی با بیماری هایی مانند آرتریت روماتوئید مرتبط است؟

آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است. این بیماری گروهی از بیماری‌ها را شامل می‌شود که در آن‌ها سیستم دفاعی بدن (سیستم ایمنی بدن) به اشتباه به بافت‌های سالم حمله می‌کند و منجر به التهاب می‌شود.

برخی از افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید (RA) نیز دچار مشکلی می‌شوند که گوش داخلی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث کم‌شنوایی حسی-عصبی می‌شود. پزشکان این بیماری را بیماری خودایمنی گوش داخلی (AIED) می‌نامند. این بیماری نادر است و حدود ۱ درصد از کل موارد کم‌شنوایی در برخی کشورها را به خود اختصاص می‌دهد.

بیماری خودایمنی خودایمنی (AIED) می‌تواند به خودی خود رخ دهد، اما حدود 20 درصد از افراد مبتلا به آن، بیماری خودایمنی دیگری مانند آرتریت روماتوئید (RA) نیز دارند.

برخی از علائم رایج خودایمنی سیستم ایمنی بدن (AIED) عبارتند از:

• کم‌شنوایی حسی-عصبی در هر دو گوش که به تدریج بدتر می‌شود
• کم‌شنوایی که همیشه در هر دو گوش یکسان نیست
• سرگیجه یا مشکل در حفظ تعادل
• زنگ زدن گوش ( وزوز گوش )
• احساس پری در گوش‌ها

اگر شما هم به عفونت خودایمنی خودایمنی (AIED) و هم به آرتریت روماتوئید مبتلا باشید، علائم آرتریت روماتوئید مانند تورم و درد مفاصل را نیز خواهید داشت.

برخی از درمان‌های AIED عبارتند از:

• استروئیدها
• داروهایی که روی سیستم ایمنی بدن شما تأثیر می‌گذارند
• سمعک یا سایر وسایل شنیداری

آیا برخی از داروهای مسکن با کاهش شنوایی مرتبط هستند؟

برخی از داروهای رایج که به کاهش درد آرتریت روماتوئید کمک می‌کنند، ممکن است به مرور زمان بر شنوایی شما تأثیر بگذارند.

یک مطالعه نشان داد مردانی که دو بار یا بیشتر در هفته آسپرین، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) یا استامینوفن مصرف می‌کنند، نسبت به مردانی که کمتر از این داروها استفاده می‌کنند، بیشتر در معرض ابتلا به کم‌شنوایی هستند. محققان گفتند که این خطر برای مردان زیر ۶۰ سال بیشتر است.

مطالعه دیگری نشان داد زنانی که دو یا چند روز در هفته استامینوفن یا ایبوپروفن (داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی) مصرف می‌کردند، احتمال بیشتری برای ابتلا به کم‌شنوایی داشتند. این خطر برای زنان زیر ۵۰ سال بیشتر بود و با افزایش دفعات مصرف هر یک از این داروها، این خطر افزایش می‌یافت.

برخی محققان فکر می‌کنند که آسپرین و استامینوفن ممکن است با کاهش جریان خون به بخشی از گوش داخلی شما به نام حلزون گوش، بر شنوایی تأثیر بگذارند. یکی از متخصصان می‌گوید استامینوفن همچنین ممکن است باعث شود حلزون گوش شما پروتئین محافظی به نام گلوتاتیون را از دست بدهد.

اگر به طور منظم از هر یک از این مسکن‌ها برای آرتریت روماتوئید استفاده می‌کنید و فکر می‌کنید که شنوایی خود را از دست داده‌اید یا در گوش‌هایتان زنگ می‌زنید، با پزشک خود مشورت کنید. آنها ممکن است دوز مصرفی شما را کاهش دهند، به شما بگویند که کمتر از دارو استفاده کنید یا داروی دیگری را جایگزین کنند. اگر داروهای مسکن علت باشند، این ممکن است به رفع مشکل شنوایی شما کمک کند.

برخی از انواع دیگر داروهایی که ممکن است بر شنوایی افراد مبتلا به آرتروز تأثیر بگذارند عبارتند از:

• برخی آنتی‌بیوتیک‌ها، مانند نئومایسین، استرپتومایسین و پارومومایسین
• برخی از داروهای شیمی درمانی مانند بلئومایسین، کربوپلاتین و سیس پلاتین
• داروهای ادرارآور مانند بومتانید و فوروزماید

با پزشک خود در مورد مزایا و معایب این داروها صحبت کنید. مصرف آنها را قطع نکنید، مگر اینکه پزشک به شما گفته باشد.