مخازن اکسیژن و نحوه انتخاب یکی از آنها

آیا برای بیماری ریه خود به اکسیژن درمانی نیاز دارید؟ شما در سیستم‌های اکسیژن چند انتخاب دارید. این گزینه‌ها شامل دستگاه‌هایی است که فقط در خانه از آنها استفاده می‌کنید و کپسول‌های سبکی که می‌توانید هنگام بیرون رفتن با خود ببرید.

شما سیستمی را بر اساس موارد زیر انتخاب خواهید کرد:

• چند وقت یکبار از خانه خارج می‌شوید یا به سفر می‌روید
• آیا لازم است از پله‌ها بالا و پایین بروید
• اندازه، استقامت و قدرت بدنی شما
• عادتی دارید از طریق بینی یا دهان نفس بکشید؟
• میزان جریان اکسیژنی که پزشک تجویز می‌کند

چه نوع‌هایی موجود است؟

شما می‌توانید از بین چهار نوع اصلی انتخاب کنید:

سیستم گاز فشرده. شما از این سیستم در خانه استفاده خواهید کرد. این سیستم شامل یک دستگاه اکسیژن ساز ثابت با یک لوله ۵۰ فوتی است. وقتی بیرون می‌روید، یک مخزن قابل حمل با خود حمل می‌کنید. یک تأمین‌کننده می‌تواند این مخزن را از قبل پر شده برای شما ارسال کند، یا می‌توانید آن را از دستگاه اکسیژن ساز خود دوباره پر کنید. وقتی با مخزن قابل حمل خود بیرون می‌روید، از یک دستگاه ذخیره اکسیژن (OCD) استفاده خواهید کرد. این دستگاه دوزهای کوچک و پالسی را تأمین می‌کند تا به مخزن قابل حمل شما کمک کند تا مدت زمان بیشتری کار کند.

دستگاه اکسیژن ساز خانگی. این سیستم که به آن دستگاه اکسیژن ساز استاندارد نیز گفته می‌شود، در خانه شما قرار می‌گیرد و به پریز برق متصل می‌شود. هوا را از اتاق می‌کشد، نیتروژن و ناخالصی‌ها را حذف می‌کند و اکسیژن خالص به شما می‌دهد. با این سیستم نیازی به سفارش مخزن از یک تامین‌کننده ندارید، زیرا از هوای خانه شما استفاده می‌کند.

سیستم اکسیژن مایع. این نوع نیز از یک مخزن قابل حمل استفاده می‌کند. شما آن را از یک مخزن خانگی ثابت به نام مخزن اکسیژن پر می‌کنید. این مخزن دارای یک لوله ۵۰ فوتی است که می‌توانید در خانه از آن استفاده کنید. مخازن بسیار سرد هستند، بنابراین هنگام حمل آنها باید مراقب باشید. شرکت تحویل شما تقریباً هر ۲ هفته یکبار مخزن شما را دوباره پر می‌کند.

سیستم اکسیژن ساز قابل حمل (POC). شما می‌توانید این دستگاه کوچک و برقی را با خود حمل کنید — حتی در هواپیما. یا آن را به پشت خود ببندید یا آن را روی چرخ‌ها به دنبال خود بکشید. برای رساندن اکسیژن به یک لوله با حداکثر طول 7 فوت نیاز دارید. POCها یا با برق معمولی یا باتری کار می‌کنند. می‌توانید آنها را در هر جایی، حتی در ماشین، شارژ کنید. لازم نیست آنها را دوباره پر کنید و می‌توانید آنها را به هر جایی که لازم است ببرید.

مخازن: قابل حمل یا سرپایی؟

اگر نیاز دارید که بتوانید با اکسیژن خود جابجا شوید، می‌توانید یک مخزن قابل حمل را انتخاب کنید. مخازن قابل حمل مخازنی هستند که می‌توانید به راحتی در خانه خود جابجا کنید. اما اغلب وزن آنها بیش از 5 کیلوگرم است، بنابراین حمل آنها هنگام بیرون رفتن می‌تواند برای شما بسیار سنگین باشد.

مخازن اکسیژن سیار، سیلندرهای آلومینیومی کوچک یا محفظه‌های اکسیژن مایع هستند که با بیمار وسواسی-اجباری استفاده می‌شوند. وزن آنها کمتر از 5 کیلوگرم است. همانطور که از نامشان پیداست، طوری طراحی شده‌اند که بتوانید آنها را هنگام راه رفتن با خود حمل کنید. اگر برای تولید 2 لیتر اکسیژن در دقیقه تنظیم شده باشند، حدود 4 تا 6 ساعت دوام می‌آورند.

پزشک شما ممکن است به شما پیشنهاد کند که یک مخزن E در خانه خود داشته باشید. این یک مخزن بزرگ و سنگین است که می‌توانید در صورت قطع برق یا در صورت بروز مشکل در زایمان، از آن به عنوان پشتیبان استفاده کنید.

دستگاه‌های اداری

چگونه از سیستم تنفسی یا مخزن خود نفس می‌کشید؟ آنها هوا را به روش‌های مختلفی ارائه می‌دهند:

کانولای بینی. بسیاری از افراد از کانولا استفاده می‌کنند. این لوله پلاستیکی، اکسیژن را از طریق دو شاخک نرم و توخالی وارد سوراخ‌های بینی شما می‌کند. شما آن را روی گوش‌های خود قلاب می‌کنید تا در جای خود نگه داشته شود و آن را به لوله‌ای متصل به مخزن خود وصل می‌کنید.

ماسک صورت. اگر به اکسیژن بیشتری نیاز دارید، می‌توانید از ماسک صورت که توسط یک بند الاستیک نگه داشته می‌شود استفاده کنید. این ماسک‌ها همچنین می‌توانند در صورت نیاز به رطوبت بیشتر یا عدم امکان استفاده از کانولای بینی مفید باشند.

کاتتر تراکئال. این روش هوا را مستقیماً از طریق یک سوراخ کوچک در گردن به نام استوما وارد نای شما می‌کند. اگر نمی‌خواهید کسی آن را ببیند، می‌توانید آن را زیر پیراهن یا روسری خود پنهان کنید. ممکن است لازم باشد از یک دستگاه مرطوب‌کننده برای افزودن رطوبت به آن استفاده کنید، زیرا گل اکسیژن بالاتر است که می‌تواند باعث خشکی شود. همچنین باید استومای خود را تمیز نگه دارید تا از عفونت جلوگیری شود.

جریان اکسیژن

پزشک شما به عنوان بخشی از درمان، جریان مورد نیاز برای سبک زندگی شما را تجویز می‌کند. جریان بر حسب لیتر در دقیقه اندازه‌گیری می‌شود.

اگر پزشک شما جریان خون بالاتری (۴ لیتر در دقیقه یا بیشتر) تجویز کند، به تجهیزاتی نیاز خواهید داشت که اکسیژن را به صورت جریان مداوم و نه به صورت پالسی ارائه دهند. فرد مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی ممکن است اکسیژن کافی به شما ندهد. دستگاه‌های اکسیژن‌ساز ثابت ممکن است جریان خون بسیار بالایی تا ۱۰ لیتر در دقیقه ارائه دهند.

از آنجایی که جریان هوای بالاتر می‌تواند باعث خشکی بیشتر شود، استفاده از کانولاها، ماسک‌ها یا مرطوب‌کننده‌های خاص می‌تواند به شما در راحتی بیشتر کمک کند. همچنین می‌توانید در مورد استفاده از مرطوب‌کننده بینی یا اسپری بینی با پزشک خود صحبت کنید.

برای جریان کمتر، یک دستگاه اکسیژن ساز قابل حمل ممکن است برای شما مناسب باشد. از پزشک یا متخصص تنفس خود بپرسید که آیا POC اکسیژن کافی به شما می‌دهد یا خیر.

افزایش رطوبت: می‌توانید یک بطری مرطوب‌کننده را به دستگاه اکسیژن‌تراپی خود وصل کنید تا مجاری تنفسی شما کمتر خشک شود. اگر از دستگاه اکسیژن‌تراپی با جریان مداوم بیش از ۴ لیتر در دقیقه استفاده می‌کنید، به مرطوب‌کننده نیاز خواهید داشت.

پر کردن و اجاره مخزن

در برخی از سیستم‌های درمانی، یک تأمین‌کننده به طور منظم با کپسول‌های شارژ به خانه شما می‌آید. تحویل اکسیژن مایع و برخی از سیستم‌های گاز فشرده ضروری است. تأمین‌کننده شما می‌تواند مخازن قابل حمل را برای شما بیاورد و مخازن خالی را تحویل بگیرد. دستگاه‌های اکسیژن‌ساز خانگی از هوای خانه شما استفاده می‌کنند، بنابراین نیازی به تحویل آنها نیست.

قیمت سیستم‌ها یا دستگاه‌های مختلف متفاوت است. اکسیژن مایع معمولاً گران‌تر از انواع دیگر است.

هزینه شما معمولاً به پوشش بیمه شما بستگی دارد. برخی از بیمه‌ها ممکن است تمام هزینه‌های درمان شما را پرداخت کنند، اما ممکن است لازم باشد از برندها یا تأمین‌کنندگان خاصی استفاده کنید.

مراقبت و ایمنی

برای ایمن بودن هنگام استفاده از دستگاه‌های درمانی، این نکات را دنبال کنید:

• سیگار نکشید. به دیگران بگویید که در اطراف شما سیگار نکشند و وقتی بیرون می‌روید از فضاهای دودی دوری کنید. اکسیژن بیشتر در هوا می‌تواند باعث شود که چیزها راحت‌تر آتش بگیرند. این همچنین به این معنی است که استفاده از شمع و کبریت می‌تواند خطرناک باشد.
• دستگاه‌های اکسیژن را حداقل ۱.۵ متر (۱.۵ متر) از اجاق گاز، اجاق گاز رومیزی، شعله‌های آتش، بخاری و دستگاه‌های الکترونیکی دور نگه دارید.
• هنگام استفاده از دستگاه، از مایعات یا پاک‌کننده‌های قابل اشتعال دوری کنید.
• از مرطوب‌کننده‌های بر پایه آب، نه روغن، برای لب‌ها، دهان یا سوراخ‌های بینی خود استفاده کنید.
• هنگام استفاده از اکسیژن، الکل ننوشید و از مصرف هر چیزی که ممکن است بر میزان تنفس شما تأثیر بگذارد، خودداری کنید.
• با پزشک یا پرستار خود در مورد نحوه تمیز کردن کانولا، ماسک صورت، بطری مرطوب کننده یا کاتتر صحبت کنید. آنها را طبق توصیه پزشک تمیز و تعویض کنید.
• مخازن یا شارژهای خود را با زمان کافی برای تحویل سفارش دهید تا تمام نشود.
• مگر اینکه پزشک به شما بگوید، میزان جریان دستگاه خود را تغییر ندهید.