بینایی کودک شما: اگر مشکلی مشاهده کردید چه باید بکنید

متوجه شده‌اید که فرزندتان چشم‌هایش را تنگ می‌کند. آیا او مشکل بینایی دارد؟

این می‌تواند نشانه‌ی نزدیک‌بینی یا میوپی (همانطور که پزشک شما آن را میوپی می‌نامد) باشد. نزدیک‌بینی تنها یکی از چندین مشکل بینایی رایج در دوران کودکی است.

از هر ۴ کودک، یک نفر مشکل بینایی دارد. اغلب والدین از وجود مشکل بی‌اطلاع هستند. به همین دلیل است که همه کودکان باید به طور منظم معاینه چشم انجام دهند.

۴ نشانه از مشکلات بینایی در دوران کودکی

چشمانشان متقاطع است یا در یک راستا قرار نمی‌گیرد.

ممکن است موارد زیر باشد: چشم‌هایی که هم‌تراز نیستند (استرابیسم).

چه باید کرد: آنها را نزد چشم پزشک اطفال ببرید. آنها ممکن است برای تقویت چشم ضعیف‌تر، روی چشم قوی‌تر یک چشم‌بند بگذارند، یا عینک مخصوص یا تمرینات چشمی تجویز کنند.

آنها در دیدن اشیاء دور مشکل دارند.

ممکن است این باشد: نزدیک‌بینی یا میوپی.

چه باید کرد: بینایی آنها را بررسی کنید. عینک یا لنزهای تماسی می‌توانند بینایی دور را بهبود بخشند.

اونا نمی‌تونن همه چیز رو از نزدیک ببینن.

ممکن است دوربینی یا دوربینی باشد.

چه باید کرد: برای کمک به دید نزدیک، عینک یا لنز تماسی برایشان تهیه کنید.

دیدشان تار است.

ممکن است: مشکلی به نام آستیگماتیسم. به این معنی که قرنیه چشم آنها خمیده است و نمی‌تواند به وضوح روی تصاویر تمرکز کند.

چه باید کرد: آنها را برای معاینه چشم ببرید تا ببینید آیا عینک کمکی می‌کند یا خیر.

سایر مشکلات رایج

بعضی از بچه‌ها تنبلی چشم دارند. ممکن است از پزشکشان شنیده باشید که آن را آمبلیوپی می‌نامند. ممکن است علائمی نداشته باشند. اما پزشک باید بتواند در طول معاینه منظم چشم آن را تشخیص دهد. اگر به موقع آن را تشخیص داده و درمان کنند، معمولاً می‌توانند آن را اصلاح (یا بهبود) کنند. ممکن است مجبور شوند روی چشم قوی‌تر خود چشم‌بند بزنند. این مورد نادر است، اما بعضی از بچه‌ها برای تنظیم چشم‌هایشان به جراحی نیاز دارند.

مشکلات کمتر رایج عبارتند از:

• گلوکوم: گروهی از بیماری‌ها که به عصب اصلی چشم آسیب می‌رسانند. این بیماری در سنین بالاتر شایع‌تر است، اما برخی از کودکان با گلوکوم متولد می‌شوند یا در طول رشد به آن مبتلا می‌شوند.
• آب مروارید: این بیماری عدسی چشم شما را کدر می‌کند. این بیماری همچنین در بزرگسالان مسن‌تر شایع‌تر است. اما برخی از کودکان با آن متولد می‌شوند یا از دیابت یا بیماری‌های دوران کودکی به آن مبتلا می‌شوند.
• رتینوبلاستوما: نوعی سرطان نادر شبکیه.

به آن چشم‌ها نگاه کن

کودکانی که مشکلات بینایی دارند، رفتارهای مشابهی نشان می‌دهند. اغلب اوقات، آنها چشم‌هایشان را تنگ می‌کنند. اگر فرزند شما موارد زیر را داشته باشد، ممکن است مشکل بینایی داشته باشد:

• از سردرد یا تاری دید شکایت دارد
• یک چشمش را می‌بندد
• چشمانشان را بمالند
• از درد در یک یا هر دو چشم شکایت دارد
• چشمی دارد که به داخل، خارج، بالا، پایین یا به صورت سرگردان می‌چرخد
• چشم‌هایش چپ می‌شوند یا نمی‌تواند تمرکز کند
• کتاب‌ها را خیلی نزدیک نگه می‌دارد تا کلمات را ببیند

اگر یکی از این علائم را مشاهده کردید، با پزشک متخصص اطفال یا چشم پزشک وقت ملاقات بگیرید. معاینه فوری می‌تواند به پزشک اجازه دهد مشکلات بینایی را قبل از اینکه بتوانند بر بینایی و عملکرد تحصیلی کودک تأثیر بگذارند، تشخیص دهد. بسیار مهم است که فرزندتان را زیر نظر داشته باشید، زیرا بسیاری از بچه‌ها نمی‌دانند که مشکلی وجود دارد!

آیا وقت عینک زدن رسیده است؟

عینک معمولاً راه حلی برای کودکانی است که نزدیک‌بین، دوربین یا آستیگماتیسم دارند. برای تهیه عینک برای فرزندتان، به یک متخصص چشم مراجعه کنید. قاب‌های پلاستیکی و لنزهای پلی کربنات نشکن برای کودکان فعال بهترین گزینه هستند.

بگذارید فرزندتان فریم‌های خودش را انتخاب کند — این می‌تواند به او کمک کند تا احساس مشارکت کند. این فرآیند را سرگرم‌کننده کنید. اگر نظرات منفی در مورد عینک بشنوند، احتمالاً نمی‌خواهند از آن استفاده کنند.

لیزیک و سایر جراحی‌های اصلاح بینایی معمولاً برای کودکان زیر ۱۸ سال گزینه مناسبی نیستند. شماره چشم و رشد چشم آنها تثبیت نشده است. در موارد نادر، لیزیک برای کودکانی استفاده می‌شود که مشکلات بینایی شدیدی دارند که با عینک یا لنز بهبود نمی‌یابند.