آنچه در این مطلب خواهید خواند
دارو میتواند ابزاری مفید برای درمان علائم ADHD (اختلال بیشفعالی کمبود توجه) در کودکان باشد. اما دارو میتواند عوارض جانبی داشته باشد.
عوارض جانبی رایجتر داروهای ADHD مانند کاهش اشتها، سردرد، مشکلات خواب و کجخلقی معمولاً خفیف هستند و جای نگرانی ندارند. به ندرت، کودکان عوارض جانبی جدیتری مانند تیک یا توهم ناشی از این داروها را تجربه میکنند.
اغلب تغییر دارو برای متوقف کردن این عوارض جانبی کافی است. هر زمان که فرزند شما مصرف داروی جدید ADHD را شروع میکند، در اینجا مواردی وجود دارد که باید مراقب آنها باشید و به پزشک فرزندتان گزارش دهید.
تیکها
تیکها حرکات سریع، ناگهانی و غیرقابل کنترلی هستند که اغلب در یک قسمت از بدن رخ میدهند. پلک زدن مکرر یا تکانهای ناگهانی سر نمونههایی از تیکها هستند.
برخی از داروهای محرک باعث ایجاد تیک به عنوان یک عارضه جانبی میشوند. در کودکانی که از قبل تیک دارند، این داروها، به ویژه دکستروآمفتامین، میتوانند تیکها را بدتر کنند.
تیکها میتوانند هم برای شما و هم برای فرزندتان ناراحتکننده باشند. یک راه حل آسان این است که از پزشک خود بخواهید که داروی محرک دیگری را برای فرزندتان تجویز کند. همچنین میتوانید یکی از این داروهای غیرمحرک را که باعث ایجاد تیک نمیشوند، امتحان کنید:
- آتوموکستین (استراترا)
- کلونیدین (کاتاپرس، نکسیکون)
- گوانفاسین ( اینتونیو، تنکس)
- ویلوکسازین (کلبری)
این داروها ممکن است تیکها را در کودکانی که از ابتدا آنها را داشتهاند، بهبود بخشند.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
تغییرات شخصیتی
داروهای محرک نباید شخصیت کودک شما را تغییر دهند. اما میتوانند روی بعضی از کودکان اثر بیروح یا زامبیمانند داشته باشند. برخی دیگر از کودکان ممکن است در حین مصرف دارو، بدخلق یا تحریکپذیر شوند. این عوارض جانبی مرتبط با خلق و خو معمولاً کمی پس از شروع مصرف داروی جدید توسط کودک ظاهر میشوند. این عوارض نشانهای از بالا بودن دوز دارو هستند.
تعداد کمی از کودکان با دوز پایینتر همچنان دچار تغییرات شخصیتی میشوند. تغییر به نوع دیگری از داروی ADHD باید این عارضه جانبی را متوقف کند.
مشکلات قلبی
محرکها میتوانند ضربان قلب و فشار خون را کمی افزایش دهند. اما خطر مشکلات جدی قلبی کم است. در یک مطالعه، محرکها احتمال مشکلات قلبی را در کودکان و نوجوانان افزایش دادند. مشکلات قلبی در آن مطالعه همچنان نادر بود. اما کودکانی که محرک مصرف میکردند، دو برابر بیشتر از کودکانی که مصرف نمیکردند، دچار مشکل میشدند. از سوی دیگر، برخی مطالعات هیچ افزایش خطری را نشان نمیدهند.
برای اطمینان خاطر، پزشک فرزند شما باید قبل از شروع درمان با داروی محرک، معاینه فیزیکی و سابقه پزشکی انجام دهد. اگر فرزند شما مشکل قلبی دارد، داروی غیر محرک ممکن است گزینه ایمنتری باشد.
روانپریشی
کودکانی که برای درمان ADHD خود داروهای محرک مصرف میکنند، خطر ابتلا به روانپریشی در آنها کمی بیشتر است. این دورهها نوعی جدایی از واقعیت هستند. در یک مطالعه، از هر ۶۶۰ نوجوان و جوان، ۱ نفر علائم روانپریشی مانند توهم و شنیدن صداها را نشان داد. این خطر در مورد آمفتامینهایی مانند آدرال و ویوانسه تقریباً دو برابر بیشتر از متیلفنیداتهایی مانند کنسرتا و ریتالین بود.
اگرچه این عارضه جانبی نادر است، اما بهتر است پزشک قبل از تجویز یکی از این داروها، کودک شما را آزمایش کند. کودکانی که سابقه خانوادگی یا شخصی روانپریشی دارند، ممکن است بخواهند به جای آن، یک داروی غیرمحرک را امتحان کنند.
چه باید کرد؟
هر زمان که برای فرزندتان داروی جدید ADHD تجویز شد، در مورد عوارض جانبی احتمالی و نحوه مدیریت آنها با پزشک صحبت کنید. هرگونه عارضه جانبی جدید، حتی عوارض خفیف، را به پزشک اطلاع دهید. پزشک ممکن است بتواند دوز دارو را تنظیم کند یا برای جلوگیری از این عوارض، داروی فرزندتان را تغییر دهد.
