ارزیابی CAGE چیست؟

ارزیابی CAGE که با عنوان پرسش‌نامه CAGE نیز شناخته می‌شود، یک ابزار غربالگری اولیه است که پزشکان از آن برای کمک به تشخیص اختلال مصرف الکل (AUD) استفاده می‌کنند. این ابزار شامل مجموعه‌ای از پرسش‌هاست که برای شناسایی مشکلات احتمالی مرتبط با مصرف الکل طراحی شده است.

حروف کلمه CAGE از چهار عبارت انگلیسی زیر گرفته شده‌اند:

• Cutting Down — کاهش مصرف
• Annoyance by Criticism — ناراحتی از انتقاد دیگران
• Guilty Feeling — احساس گناه
• Eye-openers — مصرف الکل در ابتدای صبح

پرسش‌های این ارزیابی عبارت‌اند از:

۱. آیا تاکنون احساس کرده‌اید که باید میزان مصرف الکل خود را کاهش دهید؟

۲. آیا انتقاد دیگران از میزان مصرف الکل شما باعث ناراحتی یا آزردگی‌تان شده است؟

۳. آیا به دلیل مصرف الکل احساس بدی داشته‌اید یا احساس گناه کرده‌اید؟

۴. آیا تاکنون صبح، بلافاصله پس از بیدار شدن، برای آرام کردن اعصاب خود یا برطرف کردن علائم خماری، الکل مصرف کرده‌اید؟
(Eye-opener یا «مصرف صبحگاهی»)

پاسخ‌های شما می‌تواند به پزشک یا سایر اعضای تیم مراقبت‌های سلامت کمک کند تا احتمال وجود مشکل در مصرف الکل را شناسایی کنند.

به‌طور معمول، پاسخ «بله» به دو سؤال یا بیشتر می‌تواند نشان‌دهنده وجود مشکلات مرتبط با مصرف الکل باشد و نیاز به ارزیابی دقیق‌تر توسط پزشک یا متخصص مربوطه را مطرح کند.

پاسخ‌های شما می‌تواند به ارائه‌دهنده خدمات درمانی شما کمک کند تا مشکل احتمالی سوءمصرف الکل را تشخیص دهد. معمولاً، پاسخ «بله» به دو یا چند سوال نشان می‌دهد که ممکن است مشکلات مصرف الکل داشته باشید.

اختلال مصرف الکل چیست؟

اصطلاح اختلال مصرف الکل شامل شرایطی است که به عنوان سوء مصرف الکل، اعتیاد به الکل، الکلیسم و ​​وابستگی به الکل شناخته می‌شوند. اختلال مصرف الکل یک بیماری عودکننده و طولانی‌مدت است که در آن شما قادر به کنترل مصرف الکل خود نیستید، حتی اگر این امر می‌تواند اثرات منفی بر زندگی شما داشته باشد. 

اختلال مصرف الکل می‌تواند از خفیف، متوسط ​​یا شدید متغیر باشد. ابزارهای غربالگری مانند ارزیابی CAGE به ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی کمک می‌کند تا اختلال مصرف الکل را تشخیص دهند.

سوء مصرف الکل در مقابل سوء مصرف مواد

سوء مصرف الکل یکی از انواع سوء مصرف مواد است. اختلالات سوء مصرف مواد بر مغز شما تأثیر می‌گذارد و منجر به عدم کنترل بر مواد مخدر یا داروها می‌شود. 

علائم و خطرات ناشی از سوء مصرف مواد به نوع ماده و فرد بستگی دارد. سوء مصرف مواد مضر است و نیاز به مداخله دارد.

الکل، همراه با حشیش، نیکوتین و داروهای تجویزی، مواد قانونی رایجی هستند که مورد سوءمصرف قرار می‌گیرند.

علل اختلال مصرف الکل (AUD) 

سوء مصرف الکل، که شامل عواملی مانند نوشیدن بیش از حد یا خیلی سریع می‌شود، می‌تواند شما را در معرض خطر ابتلا به اختلال مصرف الکل قرار دهد. سایر عوامل خطر برای اختلال مصرف الکل عبارتند از:

• سابقه خانوادگی سوء مصرف الکل
• ژن‌های شما
• آسیب یا استرس دوران کودکی
• فرزندپروری در محیطی کم محبت
• شرایط سلامت روان مانند اختلال بیش فعالی کمبود توجه یا افسردگی

علائم اختلال مصرف الکل (AUD)

پزشکان از 11 معیار از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم (DSM-5) برای تشخیص شدت اختلال مصرف الکل استفاده می‌کنند که شامل علائم و نشانه‌های زیر است:

• مصرف مکرر الکل، بیشتر یا به مقدار بیشتر از حد انتظار
• تلاش مکرر و ناموفق برای کاهش مصرف الکل
• صرف زمان زیاد برای تهیه، مصرف و بهبودی از مصرف الکل
• هوس شدید برای الکل
• مصرف مکرر الکل که با مسئولیت‌های تحصیلی یا کاری تداخل دارد
• نوشیدن الکل در محیط‌های خطرناک، مانند رانندگی
• اجازه دادن به اینکه  روابطتان تحت تأثیر مصرف مواد قرار گیرد
• به دلیل مصرف الکل، از فعالیت‌های دیگری که از آنها لذت می‌برید، دست می‌کشید؟
• مصرف الکل با وجود آگاهی از مشکلاتی که می‌تواند ایجاد کند
• افزایش تحمل، نیاز به مقدار بیشتر ماده برای ایجاد همان اثرات
• تجربه علائم ترک

سایر ابزارهای مورد استفاده برای غربالگری و تشخیص اختلال مصرف الکل

ارزیابی CAGE یکی از ابزارهای غربالگری برای سوءمصرف الکل است. پزشکان ممکن است از آن و/یا آزمایش‌های دیگر برای تأیید تشخیص اختلال مصرف الکل استفاده کنند. ابزارهای دیگر عبارتند از:

ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5).  این ابزار برای تشخیص سوء مصرف مواد (از جمله سوء مصرف الکل) و اختلالات سلامت روان استفاده می‌شود و شدت آن بر اساس تعداد معیارهای برآورده شده طبقه‌بندی می‌شود. برآورده شدن حداقل ۲ مورد از این ۱۱ معیار، تشخیص اختلال مصرف الکل را تأیید می‌کند.

DSM-5 استاندارد طلایی برای تشخیص اختلال سوء مصرف الکل یا مواد مخدر محسوب می‌شود، با این حال پزشکان ممکن است از ابزارهای دیگری برای تأیید تشخیص استفاده کنند.

ارزیابی غربالگری الکل با آزمون شناسایی اختلالات مصرف الکل (AUDIT).  این ابزار غربالگری توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان ابزاری بین‌المللی برای شناسایی افراد در معرض خطر مصرف الکل تهیه شده است. این ابزار شامل 10 سوال از جمله میزان و دفعات مصرف الکل است و می‌تواند با گزارش شخصی یا توسط پزشک تکمیل شود. اصلاحات این ابزار شامل نسخه‌هایی است که تعریف ایالات متحده از سوء مصرف الکل (US AUDIT) را در نظر می‌گیرند و یک نسخه کوتاه شده 3 سوالی که به ارائه دهندگان خدمات درمانی اطلاع می‌دهد که آیا غربالگری اضافی مورد نیاز است یا خیر (AUDIT-C). 

CAGE تطبیق داده شده برای شامل کردن مواد مخدر (CAGE-AID). CAGE-AID از ارزیابی CAGE اقتباس شده است تا مشکلات سوء مصرف مواد مخدر را غربالگری کند. در CAGE-AID، اصطلاحاتی که در ارزیابی CAGE برای «نوشیدن» استفاده می‌شدند، با عبارت «نوشیدن یا مواد مخدر» جایگزین شده‌اند.

CAGE-AID بر الگوهای سوءمصرف الکل و مواد مخدر و مصرف مادام‌العمر تمرکز دارد و نه بر مصرف گاه‌به‌گاه.

ارزیابی و تشخیص سوء مصرف الکل توسط CAGE

ارزیابی CAGE یک تشخیص رسمی نیست. این صرفاً یک ارزیابی اولیه است. تشخیص رسمی نیاز به ارزیابی و سنجش کامل توسط پزشک شما دارد. 

برخی مطالعات نشان می‌دهند که این ابزار برای شناسایی موارد اولیه سوءمصرف الکل مفید نیست. به همین دلیل، برخی سازمان‌ها استفاده از این ابزار را توصیه نمی‌کنند.

پس از ارزیابی CAGE

اگر با استفاده از پرسشنامه CAGE، خودگزارشی را تکمیل کردید و متوجه شدید که ممکن است به الکل وابستگی داشته باشید، با پزشک خود صحبت کنید. آنها می‌توانند ارزیابی توسط روانپزشک، روانشناس یا مشاور مواد مخدر را توصیه کنند و با شما در یک برنامه درمانی مؤثر همکاری کنند. 

درمان AUD

برنامه‌های درمانی دقیق به سابقه پزشکی،  سلامت روان و موادی که استفاده کرده‌اید بستگی دارد. سایر عواملی که بر برنامه درمانی شما تأثیر می‌گذارند ممکن است شامل سن و شدت علائم شما باشد.

برنامه‌های سم‌زدایی. این برنامه‌های سم‌زدایی به شما این امکان را می‌دهند که به تدریج الکل را از سیستم خود پاک کنید. احتمالاً در طول یک برنامه سم‌زدایی، در درمان ترک اعتیاد شرکت خواهید کرد و سپس به یک برنامه بستری یا سرپایی منتقل خواهید شد. 

داروها.  ممکن است داروهای خاصی برای کمک به مهار میل به نوشیدن الکل تجویز شود. سه داروی مورد تأیید FDA برای کمک به توقف یا کاهش نوشیدن الکل و جلوگیری از عود وجود دارد، از جمله:

• نالترکسون (ویویترول ، ریویا) 
• آکامپروسات ( کامپرال )
• دی سولفیرام ( آنتابوز )

این داروها ممکن است به تنهایی یا همراه با رفتاردرمانی یا گروه‌های حمایتی متقابل استفاده شوند.

رفتاردرمانی.  برنامه‌های درمانی برای اختلال مصرف الکل می‌تواند در یک مرکز بستری یا سرپایی ارائه شود. یک درمان رفتاری رایج، درمان شناختی رفتاری است که در آن می‌توانید یاد بگیرید افکار منفی را مدیریت کنید و از عود جلوگیری کنید. 

گروه‌های کمک متقابل. بسیاری از گروه‌های حمایتی از یک برنامه‌ی گام به گام استفاده می‌کنند که شما را در مراحل ترک اعتیاد راهنمایی می‌کند. انواع مختلفی از گروه‌های کمک متقابل، مانند الکلی‌های گمنام، وجود دارند که می‌توانند به شما در ملاقات با افرادی که روند بهبودی مشابهی را طی می‌کنند، کمک کنند.