آنچه در این مطلب خواهید خواند
استنت آغشته به دارو یا DES، یک لوله توری فلزی کوچک است که در شریان کرونری مسدود شده قرار میگیرد. این فلز با دارو پوشانده شده و به بازگشایی شریان و باز نگه داشتن آن کمک میکند .
استنتها برای درمان بیماری عروق کرونر قلب استفاده میشوند. این وضعیت زمانی اتفاق میافتد که پلاک در شریانی که خون را به عضله قلب شما میرساند، به نام شریان کرونری، تجمع یابد. این تجمع باعث تنگ شدن شریان شما میشود و میتواند جریان خون به قلب شما را تغییر دهد. بدون جریان خون مناسب، قلب شما اکسیژن کافی دریافت نمیکند. این میتواند باعث آسیب و خطر حمله قلبی شود.
تفاوت بین استنتهای دارویی و استنتهای فلزی ساده چیست؟
دو نوع اصلی استنت عروق کرونر وجود دارد: استنتهای فلزی بدون روکش و استنتهای آغشته به دارو. همانطور که از نامشان پیداست، استنتهای فلزی بدون روکش، لولههای توری فلزی بدون روکش هستند که برای بازگشایی شریان شما قرار میگیرند. در حالی که استنتهای آغشته به دارو با دارو پوشانده شدهاند، استنتهای فلزی بدون روکش این ویژگی را ندارند .
استنتهای فلزی ساده در دهه ۱۹۹۰ توسعه یافتند و درمان بیماری عروق کرونر قلب را بهبود بخشیدند . در دهه ۲۰۰۰، استنتهای دارویی پوششدار برای غلبه بر برخی از مشکلات استنتهای فلزی ساده اختراع شدند .
به محض اینکه استنت فلزی بدون روکش قرار داده شود، بدن شما بلافاصله شروع به ساخت بافت در اطراف فلز میکند. استنت میتواند ظرف ۳ تا ۱۲ ماه به طور کامل پوشانده شود. رشد مجدد بافت میتواند منجر به ایجاد اسکار و بسته شدن مجدد شریانهای شما شود که به آن تنگی مجدد میگویند. این عمل باید دوباره انجام شود تا شریان باز بماند، به همین دلیل است که استنتهای آغشته به دارو ساخته شدهاند .
استنتهای آغشته به دارو عمدتاً جایگزین استنتهای فلزی بدون روکش شدهاند، اما استنتهای فلزی بدون روکش منسوخ نشدهاند. ممکن است مواقعی وجود داشته باشد که استنت فلزی بدون روکش بهتر باشد.
روش کارگذاری استنت چیست؟
قرار دادن استنت آغشته به دارو طی روشی به نام آنژیوپلاستی انجام میشود. پزشک شما برش کوچکی در کشاله ران یا بازوی شما ایجاد میکند و یک لوله نازک به نام کاتتر که در انتهای آن یک بالون قرار دارد را وارد رگ خونی شما میکند .
با استفاده از رنگهای مخصوص و اسکنهای اشعه ایکس، کاتتر را به سمت شریان کرونری شما هدایت میکنند. در آنجا، بالون را باد کرده و پلاک را به طرفین شریان فشار میدهند تا آن را باز کنند .
پس از باز شدن شریان، پزشک استنت آغشته به دارو را در مقابل دیوارههای شریان قرار میدهد. این استنت به باز نگه داشتن آن کمک میکند و دارو را به آرامی مستقیماً به داخل شریان آزاد میکند. پس از جراحی، باید به مدت طولانی داروهای رقیقکننده خون مصرف کنید.
استنتهای دارویی چقدر دوام میآورند؟
استنت دائمی است. پس از قرار دادن، آن را برای تمام عمر خواهید داشت که بدن شما میتواند با خیال راحت آن را تحمل کند. اگر شریانهای شما دوباره تنگ شوند، برای اصلاح آن باید دوباره این عمل را انجام دهید. اگر این اتفاق بیفتد، معمولاً در عرض ۶ ماه اول اتفاق میافتد.
یک نوع جدیدتر از استنتهای دارویی پس از حدود ۳ سال کاملاً حل میشوند. گفته میشد که این دستگاهها از استنتهای دارویی فلزی بهتر هستند، اما آزمایشهای بالینی نشان داد که عوارض بیشتری ایجاد میکنند. آنها از بازار جمع شدند و دیگر استفاده نمیشوند. این استنتها با موادی مشابه بخیههای حلشونده ساخته شدهاند.
مزایای استنتهای دارویی چیست؟
استنتهای دارویی برای بیماریهای قلبی مفید هستند. آنها میتوانند به کاهش تجمع پلاک در شریانها و افزایش جریان خون به قلب کمک کنند. این امر میتواند درد قفسه سینه را تسکین دهد .
این نوع استنتها همچنین احتمال تنگ شدن مجدد شریانهای شما را در مقایسه با سایر استنتها، آنژیوپلاستی یا درمان با بالون کاهش میدهند. قرار دادن استنت همچنین کمتهاجمیتر است و زمان بهبودی کوتاهتری نسبت به نوع رایج جراحی قلب باز به نام جراحی بای پس عروق کرونر دارد.
خطرات استنتهای دارویی چیست؟
استنتهای آغشته به دارو برای اکثر افراد ایمن و مؤثر هستند. مانند تمام داروها، روشها و دستگاههای پزشکی، خطرات احتمالی نیز وجود دارد. این خطرات عبارتند از:
- لخته خون
- آسیب به رگ خونی شما توسط کاتتر
- عفونت
- سکته
- واکنش آلرژیک به رنگ
- واکنش آلرژیک به استنت
- پارگی عروق کرونر
- بسته شدن عروق کرونر
- ریتم نامنظم قلب
از آنجایی که شما نیاز به مصرف داروهای ضد پلاکت دارید، باید در نظر بگیرید که آیا در طول سال به جراحی یا سایر اقدامات نیاز خواهید داشت یا خیر.
داروهای ضد پلاکت میتوانند بر جراحیها و سایر داروها تأثیر بگذارند، بنابراین ممکن است به درمان قلبی متفاوتی نیاز داشته باشید. همچنین ممکن است نیاز به تنظیم داروهای شما باشد .
در برخی موارد، ممکن است بتوانید مصرف داروهای ضد پلاکت را ظرف ۶ ماه متوقف کنید. با این حال، قبل از قطع هرگونه دارویی، باید با پزشک خود مشورت کرده و تأیید او را بگیرید.
