آنچه در این مطلب خواهید خواند
« دیاستاسیس رکتی» به این معنی است که شکم شما بیرون زده است زیرا فضای بین عضلات شکم چپ و راست شما افزایش یافته است. شما ممکن است آن را «پوچ» بنامید.
این بیماری در بین زنان باردار بسیار شایع است. حدود دو سوم زنان باردار به آن مبتلا هستند.
نوزادان تازه متولد شده نیز ممکن است دچار این حالت شوند و این مشکل باید خود به خود برطرف شود. مردان نیز ممکن است به دلیل رژیمهای غذایی یو-یو، انجام دراز و نشست یا وزنهبرداری به روش اشتباه یا دلایل دیگر به آن مبتلا شوند.
داشتن بیش از یک فرزند، به خصوص اگر سن آنها نزدیک به هم باشد، احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش میدهد. همچنین اگر در دوران بارداری بالای ۳۵ سال سن داشته باشید، یا اگر نوزاد سنگین وزن یا دوقلو، سه قلو یا بیشتر به دنیا بیاورید، احتمال ابتلا به آن بیشتر است.
بارداری فشار زیادی به شکم وارد میکند که گاهی اوقات عضلات جلویی نمیتوانند شکل خود را حفظ کنند. «دیاستاز» به معنی جدایی است. «رکتی» به عضلات شکمی شما به نام «رکتوس ابدومینوس» اشاره دارد.
وقتی عضلات شکم به این شکل به کنار میروند، رحم، رودهها و سایر اندامها فقط یک نوار نازک از بافت همبند در جلو دارند تا آنها را در جای خود نگه دارد. بدون پشتیبانی عضلانی مورد نیاز، زایمان طبیعی میتواند دشوارتر باشد.
این بیماری همچنین میتواند باعث کمردرد، یبوست و نشت ادرار شود. حتی میتواند تنفس و حرکت طبیعی را دشوار کند. این نادر است، اما در موارد شدید، ممکن است بافت پاره شود و اندامها از دهانه بیرون بزنند- که به آن فتق میگویند.
دهانه عضله اغلب پس از زایمان کوچک میشود، اما در برخی مطالعات روی زنان مبتلا به دیاستازیس رکتی، عضله حتی یک سال بعد به حالت عادی برنگشت.
بایدها و نبایدها
زور نزنید. این کار میتواند اوضاع را بدتر کند. یبوست و بلند کردن چیزهای سنگین، از جمله بچهها، به آن بافت همبند فشار میآورد. ایستادن و نشستن نیز در این مورد بلند کردن اجسام سنگین محسوب میشود، زیرا شما وزن بدن خود را بلند میکنید .
شما هنگام زایمان به پایین فشار میدهید، اما اگر این کار اشتباه انجام شود، فشار زیادی به بافت ضعیف شکم وارد میکند.
در ورزش مراقب باشید. برخی از حرکات تناسب اندام معمول، از جمله کرانچ، دراز نشست، شنا سوئدی، شنا سوئدی و پلانک از جلو، جدایی عضلات شکم را بدتر میکنند. شنا، برخی از حرکات یوگا (مانند سگ رو به پایین) و انجام هر کاری روی دستها و زانوها نیز میتوانند چنین باشند. برخی از مربیان ممکن است این تمرینات را برای زنانی که جدایی عضلات شکم دارند، بدون اینکه بدانند چه اتفاقی ممکن است بیفتد، پیشنهاد کنند.
شکم خود را درمان کنید. فیزیوتراپیستها دستورالعمل استانداردی در مورد اینکه چه حرکاتی عضلات شکم را به حالت عادی برمیگرداند، ندارند. برخی تحقیقات نشان دادهاند که تکنیک توپلر موفقیتآمیز بوده است. این تکنیک شامل تمرینات خاصی است که هنگام پوشیدن آتل شکم انجام میشود، که از عضلات شکم محافظت کرده و آنها را در کنار هم نگه میدارد.
وقتی بافت همبند بهبود یافت، برخی از تمرینات پیلاتس یا سایر تمرینات ممکن است به شما کمک کنند تا عضلات عرضی (عمیق مرکزی) شکم خود را تقویت کنید و بیشتر به جای عضلات خارجی، به آنها تکیه کنید. با این حال، همه تمرینات پیلاتس یا حرکات تقویتی در دوران بارداری خوب نیستند، بنابراین مطمئن شوید که با مربیای کار میکنید که معنی “دیاستاسیس رکتی” را میداند.
بهترین زمان برای شروع تقویت عضلات مرکزی بدن، قبل از بارداری است، البته اگر هنوز دچار جداشدگی عضلات شکم نشدهاید.
قبل از شروع هرگونه تمرین در دوران بارداری یا بعد از آن، حتماً از پزشک خود بپرسید که انجام چه ورزشی برای شما مجاز است و در حال حاضر انجام چه ورزشی ممنوع است.
درمان
اگر جداشدگی شکم شما خیلی زیاد نباشد، میتوانید با آن کنار بیایید. اما باید قبل از بارداری مجدد، آن عضلات را دوباره به هم نزدیک کنید.
پزشک شما میتواند با استفاده از عرض انگشتان، متر یا ابزار اندازهگیری یا سونوگرافی، میزان فاصله عضلات شما را از هم اندازهگیری کند . سپس میتواند ببیند که آیا وضعیت بهتر شده است یا بدتر.
بسیاری از زنان میتوانند با یادگیری حرکات ملایم برای استفاده در حالی که عضلات شکم پشتیبانی میشوند، شکاف شکم خود را ببندند. از پزشک خود راهنمایی بخواهید. آنها ممکن است شما را به یک فیزیوتراپیست ارجاع دهند.
اگر این توانبخشی برای شما مؤثر نبود، شاید جراحی مؤثر باشد. عملی که برای اصلاح دیاستاز انجام میشود، ممکن است “ابدومینوپلاستی” یا “تامی تاک” نامیده شود. جراح، برآمدگی مرکزی ضعیف را تا کرده و به هم میدوزد.
ممکن است بتوان لاپاراسکوپی انجام داد، که جراحی است که به جای یک برش بزرگ، فقط با برشهای کوچک انجام میشود. ایجاد جای زخم، عفونت و سایر عوارض جانبی در هر عملی محتمل است.
