پاپیل ادما (ادم پاپی) چیست؟

ادم پاپی تورم عصب بینایی است که چشم و مغز را به هم متصل می‌کند. این تورم واکنشی به افزایش فشار در داخل یا اطراف مغز است  که ممکن است علل زیادی داشته باشد.

اغلب، این یک نشانه هشدار دهنده از یک بیماری جدی پزشکی است که نیاز به توجه دارد، مانند تومور مغزی یا خونریزی. اما گاهی اوقات فشار و تورم را نمی‌توان به یک مشکل خاص نسبت داد. در این صورت، راه‌های دیگری برای کاهش تورم وجود دارد.

اگر آن را درمان نکنید، ادم پاپی می‌تواند منجر به از دست دادن بینایی شود.

علل

شبکه اعصاب، خون و مایعات مغز شما همگی به طور محکم در داخل جمجمه شما قرار گرفته‌اند. از آنجا که فضای محدودی وجود دارد، وقتی بافت‌ها متورم می‌شوند، چیزی رشد می‌کند یا مایع بیشتری از حد معمول وجود دارد، فشار داخل افزایش می‌یابد و به نوبه خود می‌تواند باعث ادم پاپی شود. این ممکن است به دلایل زیر اتفاق بیفتد:

• آسیب دیدگی سر
• تومور مغزی یا نخاعی
• التهاب مغز یا هر یک از پوشش‌های آن، مانند مننژیت
• فشار خون بسیار بالا
• خونریزی در مغز
• لخته خون یا مشکلی در رگ‌های خاص
• تجمع چرک ناشی از عفونت مغزی
• مشکلات مربوط به جریان یا میزان مایعی که از مغز و نخاع عبور می‌کند

همچنین ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی مصرف یا قطع برخی داروها ، از جمله موارد زیر، دچار پاپیل ادم شوید:

• کورتیکواستروئیدها
• ایزوترتینوئین
• لیتیوم
• تتراسایکلین

وقتی هیچ دلیل واضحی برای فشار بالای داخل جمجمه وجود نداشته باشد، به این وضعیت فشار خون داخل جمجمه‌ای ایدیوپاتیک (IIH) گفته می‌شود.

این اتفاق برای حدود ۱ نفر از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر رخ می‌دهد، اما احتمال آن در بین زنان چاق در سال‌های باروری ۲۰ برابر بیشتر است. با افزایش میزان چاقی ، میزان IIH نیز افزایش می‌یابد. همچنین، افزایش ناگهانی ۵ تا ۱۵ درصد وزن بدن ، صرف نظر از وزن اولیه، احتمال ابتلا را افزایش می‌دهد.

ارتباط دقیق آن با اضافه وزن مشخص نیست. این احتمال وجود دارد که چربی شکم فشار داخل قفسه سینه را افزایش داده و واکنش زنجیره‌ای را به مغز آغاز کند.

علائم و عوارض

ممکن است در مراحل اولیه ادم پاپی هیچ علامتی نداشته باشید. پزشک ممکن است هنگام معاینه معمول چشم، تورم عصب بینایی را تشخیص دهد.

با پیشرفت بیماری، احتمالاً دچار مشکلات بینایی ، معمولاً در هر دو چشم ، خواهید شد. تاری دید یا دوبینی و از دست دادن بینایی برای چند ثانیه در هر بار، شایع است. سایر علائم عبارتند از سردرد ، حالت تهوع و استفراغ.

در IIH، برخی از این علائم قابل توجه‌تر هستند. ممکن است هر روز سردرد بگیرید و آن را در دو طرف سر خود احساس کنید. سردردها ممکن است همیشه شدت یکسانی نداشته باشند، اما با ادامه ابتلا بدتر می‌شوند. ممکن است در سر خود صدای ضربان قلب بشنوید.

ادم پاپی درمان نشده می‌تواند منجر به مشکلات جدی چشمی شود که با از دست دادن بینایی محیطی یا جانبی شروع می‌شود. در مراحل بعدی، بینایی می‌تواند کاملاً تار شود. برخی افراد از یک یا هر دو چشم نابینا می‌شوند.

تشخیص

چشم پزشکان از ابزاری به نام افتالموسکوپ برای مشاهده داخل چشم و تشخیص ادم پاپی استفاده می‌کنند. یک آزمایش تصویربرداری مانند MRI می‌تواند جزئیات بیشتری ارائه دهد و احتمالاً نشان دهد چه چیزی باعث فشار در مغز شما شده است. بعداً، MRI می‌تواند میزان اثربخشی درمان را اندازه‌گیری کند.

پزشک شما ممکن است بخواهد شما یک پونکسیون کمری، که به عنوان پونکسیون نخاعی نیز شناخته می‌شود، انجام دهید. این آزمایش فشار مایع مغزی نخاعی را که از مغز و نخاع شما عبور می‌کند، اندازه‌گیری می‌کند. آزمایش‌های بیشتر روی نمونه‌ای از این مایع می‌تواند به تشخیص عفونت یا تومور کمک کند.

درمان

اگر آزمایش‌ها یک مشکل پزشکی را نشان دهند، درمان آن باید ادم پاپی را نیز درمان کند. به عنوان مثال، ممکن است برای عفونت مغزی به آنتی‌بیوتیک ، برای تخلیه آبسه یا برداشتن تومور به جراحی یا برای حل کردن لخته خون به دارو نیاز داشته باشید.

پزشک شما ممکن است بتواند داروی مشکل‌ساز را تغییر دهد.

در غیر این صورت، علائم شما احتمالاً درمان شما را هدایت خواهند کرد. در صورت وجود ادم پاپی خفیف و بدون علائم، پزشک ممکن است به سادگی شما را معاینه کند و آزمایش‌های منظمی انجام دهد تا در اسرع وقت هرگونه مشکل بینایی را تشخیص دهد.

اگر پزشکان علت تهدیدکننده زندگی را برای ادم پاپی شما رد کنند، ممکن است کاهش وزن و یک داروی ادرارآور (قرص آب) به نام استازولامید را توصیه کنند. این دارو با کاهش میزان مایعات در بدن و همچنین میزان مایعاتی که مغز شما تولید می‌کند، به کاهش فشار داخل سر شما کمک می‌کند.

می‌توانید برای سردرد خود مسکن مصرف کنید. توپیرامات ( توپاماکس ) که برای میگرن و تشنج استفاده می‌شود، همچنین به برخی افراد در کاهش وزن کمک می‌کند و فشار داخل جمجمه را کاهش می‌دهد.

برداشتن مقداری از مایع نخاعی اغلب فشار و علائم را کاهش می‌دهد. گاهی اوقات، فقط مایع مورد نیاز برای آزمایش برای ایجاد تغییر کافی است. یا ممکن است پزشک شما بخواهد به طور منظم پونکسیون نخاعی انجام دهد تا فشار را پایین نگه دارد.

اگر با وجود تمام این تلاش‌ها، بینایی شما بدتر شد، انواع مختلفی از جراحی مغز برای کاهش فشار و محافظت از عصب بینایی شما وجود دارد.

مگر اینکه پزشک علت خاصی را پیدا کند و شما آن را با موفقیت درمان کنید، پاپیل ادما می‌تواند برگردد.