آشنایی با ریزش مو-درمان

درمان‌های ریزش مو چیست؟

اگرچه درمان‌هایی که نوید بازگرداندن مو به سرهای طاس را می‌دهند از زمان‌های بسیار قدیم وجود داشته‌اند، اما اکثر مردان و زنانی که موهای نازک دارند ، نمی‌توانند کار چندانی برای معکوس کردن این روند انجام دهند. برای اهداف زیبایی یا پس از ریزش مو ناشی از درمان‌های جراحی یا دارویی، بسیاری از افراد به کلاه گیس روی می‌آورند. برخی افراد برای شبیه‌سازی ابروها و مژه‌های از دست رفته، خالکوبی (تتو) می‌کنند. برخی داروها ممکن است ریزش مو را کند کنند و درمان‌های جایگزین ممکن است سلامت موهای باقی مانده را تقویت کنند، اما هیچ درمانی احتمالاً جایگزین موی کامل سر نمی‌شود. در مورد کارهایی که می‌توانید برای جلوگیری از عقب رفتن خط رویش مو انجام دهید، بیشتر بدانید .

برخی افراد ممکن است از درمان‌های ریزش مو زیر بهره‌مند شوند:

• ماینوکسیدیل(روگین). تحت شرایط خاص، این داروی موضعی (که روی پوست استفاده می‌شود ) به نظر می‌رسد که باعث رشد مجدد متوسط ​​مو در نواحی طاس سر می‌شود. روگین روی فولیکول‌های مو اثر می‌گذارد تا روند کوچک شدن آنها را معکوس کند و رشد موهای جدید را تحریک کند. این اثرات در افراد جوان‌تری که تازه علائم طاسی را نشان می‌دهند یا دارای تکه‌های کوچک طاسی هستند، امیدوارکننده‌تر است. این دارو یک محلول یا فوم است که دو بار در روز روی نقاط طاس استفاده می‌شود و باید به طور نامحدود ادامه یابد. در صورت قطع مصرف، ریزش مو عود می‌کند. بیش از 50٪ از کاربران ادعا می‌کنند که می‌تواند موها را ضخیم کند و ریزش مو را کند کند، اما در مردانی که از قبل طاسی الگوی مردانه گسترده دارند، مؤثر تلقی نمی‌شود . عوارض جانبی به نظر می‌رسد حداقل باشد، اما در برخی از کاربران، این دارو ممکن است باعث سوزش پوست شود. این دارو برای استفاده در مردان و زنان تأیید شده است. این دارو بدون نسخه در داروخانه‌ها موجود است. گاهی اوقات یک قرص ماینوکسیدیل با دوز پایین تجویز می‌شود.

• فیناستراید  ( پروپشیا ). در ابتدا در دوزهای بالاتر برای درمان مشکلات پروستات استفاده می‌شد ، اما اکنون برای طاسی الگوی مردانه استفاده می‌شود. پروپشیا با مسدود کردن هورمون مردانه فعال‌تر در پوست که می‌تواند باعث ریزش مو شود، عمل می‌کند. پروپشیا با نسخه پزشک در دسترس است و به صورت قرص، یک بار در روز تا سه بار در هفته مصرف می‌شود. مانند اکثر داروها، عوارض جانبی نیز وجود دارد. حتماً در مورد پروپشیا با پزشک خود صحبت کنید تا ببینید آیا برای شما مناسب است یا خیر. پروپشیا را نمی‌توان توسط زنان در سن باروری استفاده کرد زیرا این دارو می‌تواند باعث نقص مادرزادی شود. همچنین، ممکن است در زنان مسن‌تر مؤثر نباشد. داروی قوی‌تری در همین دسته، دوتاستراید  ( آوودارت ) است .
• اسپیرونولاکتون. این دارو نیز قرصی است که یک تا دو بار در روز مصرف می‌شود تا هورمون‌های مردانه در پوست که می‌توانند باعث ریزش مو شوند را مسدود کند. این دارو گاهی اوقات برای ریزش موی الگوی زنانه استفاده می‌شود.
• کاشت مو. کاشت مو شامل جابجایی شاخه‌های پوست از قسمت‌هایی از پوست سر که حاوی فولیکول‌های فعال مو هستند به نواحی طاس است. یک فرد ممکن است به چند صد شاخه نیاز داشته باشد – 10 تا 60 شاخه در هر جلسه کاشته می‌شود. موهای کاشته شده ممکن است بریزند، اما موهای جدید معمولاً ظرف چند ماه از فولیکول‌های کاشته شده شروع به رشد می‌کنند. روش‌های جدیدتر کاشت مو به نام کاشت موی واحد فولیکولی می‌توانند یک تا چهار فولیکول مو را بسیار نزدیک به هم پیوند دهند تا ظاهری طبیعی‌تر ایجاد شود. علاوه بر کاشت واحد فولیکولی (FUT)، استخراج واحد فولیکولی (FUE) که شامل برداشت موهای ظریف‌تر از پشت گردن برای استفاده در خط رویش مو یا ابرو است نیز موجود است.
• کورتیکواستروئیدها. اغلب موارد آلوپسی آره‌آتا، یک اختلال خودایمنی که باعث ریزش دسته‌ای مو می‌شود، خود به خود برطرف می‌شوند. برخی از پزشکان سعی می‌کنند با قطره‌های موضعی کورتیکواستروئید یا تزریق استروئید مستقیماً در نواحی ریزش مو روی پوست سر، بهبودی را تسریع کنند. این درمان ممکن است تا حدودی دردناک باشد و باعث نازک شدن پوست در محل‌های تزریق شود. پردنیزون، یک استروئید خوراکی، ممکن است یک درمان مؤثر برای آلوپسی آره‌آتا باشد، اما عوارض جانبی بالقوه آن شامل افزایش وزن، ناهنجاری‌های متابولیک، آکنه و مشکلات قاعدگی است. اثرات مثبت آن اغلب موقتی است.
• دریتوکرم (آنترالین) . این یک داروی موضعی است که برای کنترل التهاب در پایه فولیکول‌های مو استفاده می‌شود. این دارو در شرایطی مانند آلوپسی آره‌آتا استفاده می‌شود.
• دیفن‌سیپرون. اگرچه مورد تایید FDA نیست، اما یک عامل ایمونوتراپی موضعی است که گاهی اوقات برای تحریک رشد مجدد مو در آلوپسی آره‌آتا استفاده می‌شود.
• لیزرها . دستگاه‌های لیزر خانگی و اداری مبتنی بر r برای رشد مجدد مو به صورت کلاه، کلاه کاسکت، کلاه لبه‌دار، شانه و هدبند عرضه می‌شوند. اکثر آنها از فناوری لیزر کم‌توان برای تحریک پوست سر و فولیکول‌های مو استفاده می‌کنند و رشد مو و جریان خون را تقویت می‌کنند.
• مهارکننده‌های جانوس کیناز، دسته‌ای از تعدیل‌کننده‌های سیستم ایمنی، در مطالعات بالینی برای درمان آلوپسی آره‌آتا نویدبخش بوده‌اند. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)  داروی باریسیتینیب ( Olumiant ) را در این دسته برای درمان تأیید کرده است.
• مکمل‌ها. مکمل‌های مو مانند Litfulo (ریتلسیتینیب)، Leqselvi (دئوروکسولیتینیب)، Nutrafol و Viviscal در تحریک رشد مو موفقیت نشان داده‌اند.