وقتی مشکل فراتر از آکنه است

اگر مدت‌ها پس از پایان دوران نوجوانی همچنان جوش می‌زنید، شاید لازم باشد برای یافتن منبع مشکل، فراتر از پوست خود را بررسی کنید.

گاهی اوقات آکنه نشانه یک بیماری هورمونی زمینه‌ای است که می‌تواند عوارضی بسیار فراتر از لکه‌های صورت ایجاد کند.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) یک اختلال هورمونی است که زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه این بیماری به طور کامل شناخته نشده است، اما پزشکان معتقدند که این بیماری ناشی از عدم حساسیت به هورمون انسولین است.

علاوه بر چرخه‌های قاعدگی و تخمک‌گذاری نامنظم ، افزایش وزن و نازک شدن مو ، یکی از قابل توجه‌ترین علائم سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، آکنه است.

دکتر بتانی شلوسر، مدیر برنامه سلامت پوست زنان در دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث وسترن، می‌گوید: «هر بیمار زنی که با آکنه مداوم – که در نوجوانی آن را داشته و تا بعد از ۲۵ سالگی ادامه داشته است – یا آکنه‌ای که بعد از ۲۵ سالگی شروع شده است، به من مراجعه کند، من او را از نظر سندرم تخمدان پلی‌کیستیک ارزیابی خواهم کرد.»

آکنه مرتبط با سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) معمولاً در مناطقی که معمولاً “حساس به هورمون” در نظر گرفته می‌شوند، به خصوص در یک سوم پایینی صورت، بروز می‌کند. این شامل گونه‌ها، خط فک، چانه و بالای گردن شما می‌شود.

دکتر شلوسر می‌گوید: «بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) معمولاً دچار آکنه‌هایی می‌شوند که بیشتر به صورت گره‌های حساس زیر پوست هستند تا برآمدگی‌های سطحی ظریف، و گاهی اوقات گزارش می‌دهند که ضایعات در آن ناحیه قبل از دوره قاعدگی‌شان عود می‌کنند. از بین رفتن آنها زمان می‌برد.»

بنابراین اگر در مناطقی که شلوسر توصیف می‌کند، آکنه دارید و متوجه قاعدگی‌های نامنظم شده‌اید، ایده خوبی است که از متخصص پوست خود بخواهید شما را برای آزمایش سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) ارجاع دهد.

بسیاری از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) به دیابت نیز مبتلا هستند که جای تعجب ندارد، زیرا به نظر می‌رسد هر دو بیماری با نحوه واکنش بدن به انسولین مرتبط هستند . آیا این می‌تواند به این معنی باشد که دیابت باعث آکنه می‌شود یا آکنه شما ممکن است نشانه دیابت باشد؟

اگر در اینترنت جستجو کنید، ممکن است گمانه‌زنی‌های زیادی در مورد ارتباط دیابت با آکنه ببینید. اما دکتر جفری ردموند، بنیانگذار مرکز هورمون نیویورک، می‌گوید این حرف‌ها اشتباه است.

او می‌گوید: «آکنه علامت دیابت نیست. بدیهی است که افراد مبتلا به دیابت می‌توانند دچار آکنه شوند، اما وجود آکنه به خودی خود نشان دهنده نیاز به آزمایش دیابت نیست.»

سایر شرایط

اختلالات هورمونی دیگری نیز وجود دارند که علائم آنها می‌تواند شامل آکنه باشد، اما این اختلالات بسیار غیرمعمول‌تر هستند. به عنوان مثال، افرادی که تحت تأثیر گروهی از اختلالات ارثی هستند که در مجموع به عنوان هیپرپلازی مادرزادی آدرنال شناخته می‌شوند، اغلب هورمون‌های جنسی خاصی از جمله تستوسترون را بیش از حد یا خیلی کم تولید می‌کنند.

دکتر شلوسر می‌گوید: «افراد مبتلا به این اختلالات، مشکلی در غدد فوق کلیوی خود دارند که هورمون‌ها را تولید و متابولیزه می‌کنند.»

درمان آکنه هورمونی

اکثر زنانی که آکنه مرتبط با یک بیماری هورمونی مانند سندرم تخمدان پلی‌کیستیک دارند، احتمالاً دریافته‌اند که درمان‌های موضعی استاندارد آکنه، مانند ژل‌ها و کرم‌های رتینوئید، نیازهای آنها را برآورده نمی‌کنند.

شلوسر می‌گوید: «این افراد با هورمون‌درمانی بهترین نتیجه را می‌گیرند.»

دو راه اصلی برای مدیریت مشکلات هورمونی مرتبط با شیوع آکنه وجود دارد:

• قرص‌های ضدبارداری
• اسپیرونولاکتون

دکتر شلوسر معمولاً درمان بیماران را با قرص‌های ضدبارداری حاوی استروژن و پروژسترون شروع می‌کند . استرواستپ ، ارتو تری-سایکلن و یاز سه برندی هستند که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان آکنه تأیید شده‌اند .

این یک فرآیند یک شبه نیست. شلوسر می‌گوید: «شما باید حداقل ۳ ماه از این رویکرد استفاده کنید تا بتوانید تأثیر آن را قضاوت کنید. این نقطه‌ای است که مطالعات تفاوت قابل توجهی بین دارونماها [قرص‌های بی‌اثر] و قرص‌های ضدبارداری خوراکی نشان داده‌اند. بسیاری از بیماران در حدود ۶ ماه بهبود بیشتری را مشاهده کردند.»

اگر قرص‌های ضدبارداری مؤثر نباشند یا فقط تا حدی آکنه شما را تسکین دهند، متخصص پوست شما ممکن است اسپیرونولاکتون را توصیه کند. همچنین اگر سیگار می‌کشید یا عوامل خطر دیگری دارید که داروهای ضدبارداری هورمونی را نامطلوب می‌کند، ممکن است اولین درمان انتخابی برای آکنه مرتبط با هورمون باشد. اشلوسر می‌گوید: «بسیاری از بیماران من با این دارو بهبود قابل توجهی پیدا می‌کنند.»

ردموند معمولاً برای بیمارانش مصرف روزانه ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی‌گرم اسپیرونولاکتون را شروع می‌کند. «بیشتر افراد آن را به خوبی تحمل می‌کنند. از آنجایی که این دارو ادرارآور است [به این معنی که باعث می‌شود بیشتر ادرار کنید]، باید به مصرف آب خود ادامه دهید. اما تا زمانی که این کار را انجام دهید، نباید مشکلات زیادی داشته باشید.»

ردموند می‌گوید: «برای زنان، اسپیرونولاکتون در درصد بسیار بالایی از موارد مؤثر است. برای مردان، بهینه نیست زیرا تستوسترون را مسدود می‌کند.»

بنابراین چه مدت باید این داروها را مصرف کنید ؟ گفتنش سخت است. ردموند می‌گوید: «در نهایت، تمایل به داشتن آکنه برای اکثر افراد از بین می‌رود، اما تشخیص زمان آن دشوار است. این داروها اغلب برای چند سال ضروری هستند. بیشتر به شانس بستگی دارد که چقدر طول بکشد.»