انچه در این مطلب خواهید خواند
اگر دچار جداشدگی شبکیه هستید، احتمالاً فوراً به جراحی نیاز خواهید داشت تا احتمال نجات بینایی آن چشم افزایش یابد.
شبکیه یک لایه نازک از بافت در پشت چشم است که برای بینایی بسیار مهم است. به دلایل مختلف، میتواند شروع به جدا شدن از لایه زیرین خود کند.
جداشدگی شبکیه اغلب با یک پارگی یا سوراخ کوچک در شبکیه شروع میشود. مایع طبیعی چشم شما ممکن است از طریق آن سوراخ نفوذ کرده و در پشت شبکیه تجمع یابد. با گذشت زمان، این میتواند باعث شود شبکیه از لایه زیرین خود مانند کاغذ دیواری که از دیوار میافتد، جدا شود.
فقط پزشک میتواند به شما بگوید که آیا دچار جداشدگی شبکیه یا پارگی شبکیه شدهاید. اگر به جراحی نیاز داشته باشید، انواع مختلفی از آن وجود دارد.
گزینههای جراحی
جراح چشم شما تصمیم خواهد گرفت که کدام روش برای جداشدگی شبکیه برای شما مناسب است.
تزریق گاز به داخل چشم یکی از راههای ممکن برای بازگرداندن شبکیه به موقعیت اصلی خود است. پزشک حبابی از گاز را به مرکز چشم شما تزریق میکند که شبکیه را به عقب هل میدهد. بدن شما بعداً و به مرور زمان این گاز را جذب خواهد کرد. پزشکان در صورتی که شبکیه تازه شروع به جدا شدن کرده باشد، از این روش که رتینوپکسی پنوماتیک نامیده میشود، استفاده میکنند.
گزینه دیگر، «فرورفتگی» چشم است که پزشکان آن را سگک صلبیه مینامند. جراح یک نوار سیلیکونی یا اسفنج را به قسمت بیرونی چشم شما میدوزد. این کار یک فرورفتگی ایجاد میکند، به طوری که دیواره چشم شما میتواند به جداشدگی شبکیه شما برسد و به بهبودی آن کمک کند.
پزشک شما همچنین میتواند مایع چشم شما را در روشی به نام ویترکتومی جایگزین کند. آنها ماده ژل مانند را از چشم شما خارج کرده و بسته به نیاز شما، آن را با ماده دیگری جایگزین میکنند.
آیا میتوان از جراحی اجتناب کرد؟
اگر شبکیه شما سوراخ یا پارگی دارد، اما هنوز شروع به جدا شدن نکرده است، نیازی به این اقدامات نخواهید داشت. با این حال، پزشک شما ممکن است روشهای زیر را برای ترمیم سوراخ توصیه کند.
جراحی لیزر یکی از این روشهاست. جراح چشم، پرتو لیزر را به چشم شما میتاباند تا سوختگیهای کوچکی در اطراف سوراخ ایجاد کند. این کار باعث ایجاد جای زخم یا “مهر و موم” برای جلوگیری از جدا شدن شبکیه و جلوگیری از پارگی میشود.
انجماد، که پزشکان آن را “کرایوپکسی” مینامند، یکی دیگر از روشهای درمانی است. برای این روش، پزشک چشم شما را بیحس میکند و سپس یک پروب کوچک انجمادی روی آن قرار میدهد. مانند جراحی لیزر، روش انجماد یک بافت اسکار در اطراف سوراخ ایجاد میکند تا مشکل را اصلاح کند.
گاهی اوقات شبکیه بدون پارگی جدا میشود. این معمولاً در صورت ابتلا به بیماری یا آسیبی که باعث تجمع مایع در پشت شبکیه میشود، اتفاق میافتد. در این موارد نادر، شبکیه جدا شده ممکن است با درمان بیماری برطرف شود و نیازی به جراحی نیست.
خطرات جراحی
اکثر جراحیهای ترمیم جداشدگی شبکیه نیازی به بیهوشی عمومی ندارند، بنابراین شما در طول عمل بیدار خواهید بود. با این حال، خود جراحی میتواند مشکلات دیگری ایجاد کند، از جمله:
- خونریزی
- عفونت
- عدم بازیابی کامل بینایی
- عدم ترمیم شبکیه جدا شده، که میتواند به معنای جراحی بیشتر باشد
- افزایش فشار چشم
قبل از جراحی، شما و پزشکتان در مورد خطرات و مزایای آن صحبت خواهید کرد.
بعد از جراحی چه انتظاری باید داشت
شما میتوانید در مطب پزشک یا بیمارستان تحت عمل جراحی جداشدگی شبکیه قرار بگیرید.
بعد از عمل، ممکن است چند ماه طول بکشد تا مشخص شود بینایی شما چقدر خوب خواهد بود. اگر ترمیم قبل از جدا شدن قسمت مرکزی شبکیه، به نام ماکولا، انجام شود، بهترین شانس را برای نتیجه خوب خواهید داشت. بسیاری از مواقع بعد از عمل جراحی، ممکن است لازم باشد که چشم و سر خود را در موقعیت خاصی قرار دهید و رو به پایین قرار دهید.
در برخی موارد، ممکن است بینایی خود را از دست بدهید. به همین دلیل است که اگر تغییرات ناگهانی در بینایی خود مشاهده کردید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید، به خصوص اگر ناگهان شروع به دیدن تعداد بیشتری از ” مگسپران ” – نقاط یا خطوط موجداری که جلوی چشمان شما ظاهر میشوند – یا جرقههای نورانی یا پردهای تیره که در بینایی شما حرکت میکنند، کردید.
