آلکالوئیدهای ارگوت برای میگرن

آلکالوئیدهای ارگوت گروهی از داروهای سردرد هستند که شامل دی‌هیدروارگوتامین (Migranal، Trudhesa و غیره ) و ارگوتامین (Cafergot، Ergomar، Ergostat و غیره) می‌شوند. این داروها فقط برای درمان سردردهای شدید و ضربان‌دار مانند میگرن و سردردهای خوشه‌ای استفاده می‌شوند.

آلکالوئیدهای ارگوت از قدیمی‌ترین درمان‌های سردرد هستند. آن‌ها در دهه ۱۹۲۰ توسعه یافتند و پزشکان از دهه ۱۹۴۰ آن‌ها را برای مدیریت سردرد تجویز می‌کردند.

آنها با تریپتان‌ها، دسته جدیدتری از داروهای میگرن که در دهه ۱۹۹۰ عرضه شدند، یکسان نیستند. تریپتان‌ها و آلکالوئیدهای ارگوت به روش‌های مشابهی عمل می‌کنند، با تنگ کردن رگ‌های خونی در مغز برای تسکین سردرد. تریپتان‌ها سریع‌تر از آلکالوئیدهای ارگوت شروع به کار می‌کنند و عوارض جانبی کمتری ایجاد می‌کنند. اما اثرات تسکین درد آنها به اندازه آلکالوئیدهای ارگوت دوام ندارد.

چگونه کار می‌کنند؟

اگرچه ما علت دقیق میگرن را نمی‌دانیم، اما یک نظریه این است که درد با مواد شیمیایی به نام انتقال‌دهنده‌های عصبی شروع می‌شود که به سلول‌های عصبی کمک می‌کنند تا با هم ارتباط برقرار کنند. امواج فعالیت سلول‌های مغزی باعث ایجاد تغییراتی در سطح این مواد شیمیایی می‌شوند که منجر به درد ضربان‌دار می‌شود. این تغییرات همچنین باعث گشاد شدن (گشاد شدن) رگ‌های خونی می‌شوند که درد را بدتر می‌کند.

آلکالوئیدهای ارگوت با تنگ کردن رگ‌های خونی در مغز عمل می‌کنند. این داروها بر سطح پیام‌رسان شیمیایی سروتونین تأثیر می‌گذارند که رگ‌های خونی را نیز تنگ می‌کند. آنها همچنین مانع از آزاد شدن پروتئین‌هایی می‌شوند که توسط عصبی در مغز به نام عصب سه قلو ایجاد می‌شوند و باعث التهاب می‌شوند.

برخی از محصولات آلکالوئید ارگوت، کافئین اضافه می‌کنند تا به بدن شما در جذب بهتر دارو کمک کنند. این می‌تواند به دارو کمک کند تا سریع‌تر شروع به کار کند.

سایر آلکالوئیدهای ارگوت شامل آنتی‌هیستامین‌هایی مانند دیمن هیدرینات یا دیفن هیدرامین هستند که برای تسکین حالت تهوع و استفراغ که اغلب با میگرن همراه است، استفاده می‌شوند. این ترکیبات همچنین به خواب شما کمک می‌کنند.

آلکالوئیدهای ارگوت ممکن است به طور کامل میگرن را از بین نبرند، اما باید به سرعت عمل کنند تا شدت این سردردها را کاهش داده و آنها را قابل کنترل‌تر کنند.

چه زمانی آنها را دریافت خواهید کرد؟

از آنجا که آلکالوئیدهای ارگوت می‌توانند عوارض جانبی شدیدی ایجاد کنند، پزشکان اغلب آنها را به عنوان اولین درمان میگرن تجویز نمی‌کنند. پزشک ممکن است آنها را تا زمانی که مسکن‌هایی مانند آسپرین، ایبوپروفن (ادویل، موترین) یا استامینوفن (تیلنول) را امتحان نکرده‌اید، توصیه نکند.

آلکالوئیدهای ارگوت معمولاً برای افرادی که میگرن مکرر دارند یا سردردهایشان بیش از 2 روز طول می‌کشد، تجویز می‌شوند.

چگونه آنها را مصرف می‌کنید؟

ارگوتامین به صورت اسپری بینی، شیاف، قرص و نوعی قرص که زیر زبان حل می‌شود (زیرزبانی) موجود است. قرص زیرزبانی را نجوید یا قورت ندهید زیرا ممکن است به خوبی عمل نکند. با یک قرص شروع کنید. اگر سردرد شما بهبود نیافت، می‌توانید 30 دقیقه بعد یکی دیگر مصرف کنید، اما بیش از سه قرص در یک روز مصرف نکنید.

ارگوتامین به همراه کافئین به صورت قرص یا شیاف موجود است. شما با اولین نشانه میگرن دو قرص مصرف می‌کنید. اگر سردرد بهبود نیافت، هر 30 دقیقه یک یا دو قرص دیگر مصرف کنید تا سردرد از بین برود. هرگز بیش از شش قرص در هر دوره 24 ساعته مصرف نکنید.

اگر حالت تهوع شدید دارید و نمی‌توانید قرص را در معده خود نگه دارید، می‌توانید ارگوتامین را به صورت شیاف مصرف کنید.

برای استفاده از شیاف، ابتدا آن را باز کرده و سپس نوک آن را در آب فرو می‌برید. برای قرار دادن آن، به پهلو دراز بکشید و با استفاده از انگشت، شیاف را به آرامی به داخل مقعد خود فشار دهید. پس از قرار دادن آن، دست‌های خود را بشویید و آرام دراز بکشید تا دارو اثر کند. اگر سردرد شما ظرف ۱ ساعت بهبود نیافت، می‌توانید شیاف دیگری مصرف کنید.

دی هیدروارگوتامین به صورت تزریقی یا اسپری بینی موجود است. می‌توانید تزریق را در مطب پزشک یا بیمارستان انجام دهید، یا پزشک می‌تواند نحوه تزریق آن را به شما آموزش دهد. یکی از مزایای روش‌های تزریقی و اسپری این است که به سرعت اثر می‌کنند. اما می‌توانند عوارض جانبی بیشتری نسبت به قرص‌ها ایجاد کنند.

آلکالوئیدهای ارگوت اگر به محض شروع میگرن مصرف شوند، بهترین اثر را دارند. اگر قبل از سردرد دچار اورا یا سایر علائم هشدار دهنده شدید، می‌توانید دارو را حتی قبل از شروع سردرد مصرف کنید. پس از مصرف دارو، به مدت ۲ ساعت در یک اتاق تاریک دراز بکشید تا دارو فرصت عمل داشته باشد.

این داروها را بیشتر از مقدار توصیه شده توسط پزشک مصرف نکنید. مصرف بیش از حد آلکالوئیدهای ارگوت می‌تواند اثربخشی آنها را کاهش دهد.

عوارض جانبی

از آنجا که آلکالوئیدهای ارگوت رگ‌های خونی را تنگ می‌کنند، می‌توانند بر بسیاری از قسمت‌های بدن تأثیر بگذارند. شایع‌ترین عوارض جانبی این داروها عبارتند از:

• تهوع و استفراغ
• سرگیجه
• بی‌حسی و مورمور شدن
• فشار خون بالا
• ضربان قلب آهسته یا سریع
• درد عضلانی در بازوها یا پاها
• خارش

برخی افراد به آلکالوئیدهای ارگوت وابسته می‌شوند و دچار سردردهای برگشتی می‌شوند. دارو دیگر اثر نمی‌کند و سردردها بدتر می‌شوند. ممکن است احساس کنید که برای رسیدن به همان تسکین، باید مقدار بیشتری از دارو مصرف کنید، اما مصرف دوز بالاتر از مقدار تجویز شده توسط پزشک می‌تواند عوارض جانبی را افزایش داده و حتی باعث مرگ شود.

اگر سردرد دارید و متوجه شدید که هر روز یا یک روز در میان از آلکالوئید ارگوت استفاده می‌کنید، با پزشک خود صحبت کنید. برای متوقف کردن سردردهای برگشتی، باید مصرف این دارو را متوقف کنید. ممکن است مدتی طول بکشد تا سردردهای برگشتی متوقف شوند.

آلکالوئیدهای ارگوت می‌توانند با داروهای خاصی تداخل داشته باشند. قبل از شروع مصرف داروی میگرن، پزشک و داروساز خود را در مورد تمام داروهای تجویزی و بدون نسخه، ویتامین‌ها و مکمل‌های مصرفی خود مطلع کنید.

این داروها همچنین می‌توانند با گریپ فروت تداخل داشته باشند. در هنگام مصرف آلکالوئید ارگوت، بدون مشورت با پزشک، آب گریپ فروت ننوشید یا گریپ فروت نخورید.

چه کسانی نباید از آلکالوئیدهای ارگوت استفاده کنند؟

زنان باردار نباید آلکالوئیدهای ارگوت مصرف کنند. این داروها می‌توانند به جنین در حال رشد آسیب برسانند و خطر سقط جنین را افزایش دهند.

اگر به نوزاد خود شیر می‌دهید، قبل از مصرف آلکالوئیدهای ارگوت با پزشک خود مشورت کنید. این دارو می‌تواند میزان شیر مادر را کاهش دهد. همچنین می‌تواند وارد شیر مادر شود و مشکلاتی مانند موارد زیر را در نوزاد شما ایجاد کند:

• استفراغ
• اسهال
• تشنج
• تغییرات فشار خون

مصرف آلکالوئید ارگوت همچنین می‌تواند برای افرادی که این شرایط را داشته‌اند، خطرناک‌تر باشد:

• میگرن همی‌پلژیک (میگرن با ضعف در یک طرف بدن)
• بیماری قلبی
• حمله قلبی
• سکته مغزی یا حمله ایسکمیک گذرا (TIA)
• فشار خون بالا یا کلسترول بالا
• دیابت
• بیماری رینود
• مشکلات گردش خون
• جراحی رگ‌های خونی یا قلب
• بیماری کلیوی، کبدی یا ریوی

شما نباید آلکالوئیدهای ارگوت را با مهارکننده‌های CYP3A4 مانند برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضد قارچ و داروهای HIV مصرف کنید. این داروها سرعت تجزیه و دفع آلکالوئیدهای ارگوت را در بدن شما کاهش می‌دهند. تجمع دارو در بدن شما می‌تواند منجر به عوارض جانبی جدی‌تری شود.

پزشک شما قبل از تجویز آلکالوئید ارگوت، باید سابقه پزشکی شما را بررسی کند.