درمان اگزما (درماتیت آتوپیک)

تشخیص قطعی اینکه آیا شما درماتیت آتوپیک، که به عنوان اگزما نیز شناخته می‌شود، دارید یا خیر، می‌تواند دشوار باشد. برای تشخیص این موضوع، باید به یک متخصص پوست یا پزشک دیگری مراجعه کنید.

در جلسه ویزیت، پزشک پوست شما را معاینه کرده و در مورد علائم، سابقه کلی بیماری و هرگونه بثورات یا آلرژی که در خانواده شما وجود دارد، با شما صحبت خواهد کرد.

بر اساس آن اطلاعات، آنها تصمیم می‌گیرند که آیا اگزما است یا چیز دیگری.

اجتناب از محرک‌های درماتیت آتوپیک

اگزمای همه افراد متفاوت است. محرک‌های رایج شامل استرس، عرق، مواد شیمیایی خاص، گرد و غبار و گرده هستند. برخی غذاها می‌توانند باعث شعله‌ور شدن علائم در نوزادان و کودکان شوند. یک دفترچه یادداشت علائم می‌تواند به شما در ردیابی محرک‌های خود یا فرزندتان کمک کند تا بدانید از چه چیزهایی باید اجتناب کنید.

چگونه خارش اگزما را در خانه کاهش دهیم

با این روش‌ها، پوست تحریک‌شده و خارش‌دار ناشی از اگزما را درمان کنید.

برای محدود کردن تماس با محرک‌ها، این نکات را امتحان کنید:

• از پوست خود محافظت کنید، به خصوص وقتی هوا سرد و خشک است.
• در استفاده از صابون‌ها، شامپوها و سایر محصولات مراقبت از پوست تجاری احتیاط کنید. برچسب‌ها را با دقت بخوانید.
• برای از بین بردن بقایای مواد شوینده، لباس‌ها را دو بار آبکشی کنید.

درمان خانگی درماتیت آتوپیک

مراقبت خوب از پوست کلید اصلی است. اگر اگزمای شما خفیف است، ممکن است تنها چیزی که نیاز دارید همین باشد، به همراه تغییراتی در عادات روزانه‌تان.

اگر اگزمای شدید دارید، ممکن است لازم باشد برای آن دارو نیز مصرف کنید.

اصول اولیه:

صابون و مرطوب‌کننده.  از صابون ملایم یا جایگزین صابون استفاده کنید که پوست شما را خشک نکند. همچنین به یک مرطوب‌کننده خوب به شکل کرم، لوسیون یا پماد نیاز دارید. بلافاصله بعد از دوش گرفتن یا حمام کردن، و همچنین حداقل یک بار دیگر در روز، آن را روی پوست خود بمالید.

اگر اگزمای شما شدید است، ممکن است متوجه شوید که حمام کردن یک بار در هفته با مقدار کمی سفیدکننده اضافه شده به آب، مفید است. این کار باکتری‌هایی را که روی پوست افراد مبتلا به اگزما زندگی می‌کنند، از بین می‌برد.

دوش‌های کوتاه و آب گرم.  دوش یا حمام خیلی گرم یا خیلی طولانی نگیرید. این کار می‌تواند پوست شما را خشک کند.

مدیریت استرس.  ورزش منظم داشته باشید و زمانی را برای استراحت اختصاص دهید. به چند ایده نیاز دارید؟ می‌توانید با دوستان خود دور هم جمع شوید، بخندید، به موسیقی گوش دهید، مدیتیشن کنید، دعا کنید یا از یک سرگرمی لذت ببرید.

یک دستگاه بخور تهیه کنید.  هوای خشک می‌تواند برای پوست شما استرس‌زا باشد.

داروهای درماتیت آتوپیک

اگر پزشک شما تشخیص دهد که برای درمان اگزما به دارو نیاز دارید، این داروها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

هیدروکورتیزون.  کرم یا پمادهای بدون نسخه آن ممکن است به اگزمای خفیف کمک کند. اگر اگزمای شما شدید است، ممکن است به دوز تجویزی نیاز داشته باشید.

آنتی‌هیستامین‌ها.  آن‌هایی که به صورت خوراکی مصرف می‌شوند، بدون نسخه پزشک نیز در دسترس هستند و ممکن است به تسکین علائم کمک کنند. برخی از این داروها باعث خواب‌آلودگی می‌شوند، اما برخی دیگر این‌طور نیستند.

کورتیکواستروئیدها.  اگر سایر درمان‌ها مؤثر نباشند، پزشک ممکن است این داروها را تجویز کند. هنگام مصرف استروئیدهای خوراکی، همیشه دستورالعمل‌های پزشک خود را دنبال کنید.

داروهایی که روی سیستم ایمنی بدن شما تأثیر می‌گذارند.  اگر سایر درمان‌ها کمکی نکنند، پزشک ممکن است این داروها – مانند آزاتیوپرین، سیکلوسپورین یا متوترکسات – را در نظر بگیرد. همچنین کرم‌ها و پمادهای تجویزی وجود دارند که با کنترل التهاب و کاهش واکنش‌های سیستم ایمنی، اگزما را درمان می‌کنند . به عنوان مثال می‌توان به  پیمکرولیموس  ( الیدل ) که یک کرم است و کریسابورول ( یوکریسا ) و  تاکرولیموس  ( پروتوپیک ) که پماد هستند، اشاره کرد. طبق گفته FDA، فقط باید برای مدت کوتاهی از این داروها استفاده کنید اگر سایر درمان‌ها مؤثر نباشند – و هرگز نباید از آنها برای کودکان زیر ۲ سال استفاده کنید. قطران زغال سنگ یک درمان قدیمی است اما یک ضد التهاب خوب است.

داروهای تزریقی. دوپیلوماب  ( Dupixent ) یک داروی تزریقی برای اگزمای متوسط ​​تا شدید است. این دارو با کنترل پاسخ التهابی بدن عمل می‌کند . این دارو هر دو هفته یکبار به صورت تزریقی تجویز می‌شود و می‌تواند در افراد ۶ ماه یا بالاتر استفاده شود. ترالوکینوماب-ldrm ( Adbry) مشابه دوپیکسنت است و یک سیتوکین التهابی اصلی را مسدود می‌کند. دو داروی تزریقی دیگر برای درماتیت آتوپیک، لبریکیزوماب و نمولیزوماب هستند. این داروها در افراد ۱۲ سال به بالا استفاده می‌شوند. رینوک (Rinvoq) یک قرص خوراکی مهارکننده JAK برای استفاده در سنین ۱۲ سال به بالا است. آبروسیتینیب ( Cibinqo ) یکی دیگر از داروهای خوراکی مهارکننده JAK است.

مرطوب‌کننده‌های قوی تجویزی.  این مرطوب‌کننده‌ها از سد دفاعی پوست پشتیبانی می‌کنند. سایر مهارکننده‌های JAK عبارتند از باریسیتینیب خوراکی (Olumiant) و روکسولیتینیب موضعی (Opzelura). این داروها برای افراد بالای ۱۲ سال مبتلا به آلزایمر متوسط ​​تا شدید استفاده می‌شوند. 

دریابید که کدام درمان اگزما برای شما مناسب است.

فتوتراپی برای درماتیت آتوپیک

اگر اگزمای شما شدید باشد، پزشک ممکن است فتوتراپی یا نوردرمانی را توصیه کند. در این روش از نور خورشید یا طول موج‌های خاصی از اشعه ماوراء بنفش استفاده می‌شود. نور (UV) برای هدف قرار دادن سیستم ایمنی و متوقف کردن التهاب.

از آنجا که می‌تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش داده و باعث پیری زودرس پوست شود، این درمان معمولاً فقط برای بزرگسالان است. در مورد خطرات و فواید آن با پزشک خود صحبت کنید. 

درمان سیستمیک برای درماتیت آتوپیک

پزشکان این درمان را برای تشدید علائم در افراد مبتلا به اگزمای شدید، معمولاً زمانی که سایر درمان‌ها مؤثر واقع نمی‌شوند، در نظر می‌گیرند. آن‌ها از این درمان برای مدت طولانی استفاده نمی‌کنند، بلکه حداکثر برای چند هفته در هر بار استفاده می‌کنند.

این به دلیل عوارض جانبی، از جمله حالت تهوع، استفراغ و ناراحتی معده است. عوارض جانبی کمتر شایع اما جدی‌تر ممکن است شامل عفونت‌های پوستی بیشتر، سرکوب مغز استخوان و افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست باشد. به علاوه، ممکن است با قطع درمان توسط پزشک، دوباره دچار عود بیماری شوید.

این درمان داروهایی را به شکل قرص، تزریق، تزریق داخل وریدی و استنشاقی ارائه می‌دهد تا پاسخ سیستم ایمنی بدن شما را که باعث علائم اگزما می‌شود، کاهش دهد. برخی از انواع رایج این داروها شامل آزاتیوپرین، سیکلوسپورین و متوترکسات هستند.

همچنین کرم‌ها و پمادهای تجویزی وجود دارند که با کنترل التهاب و کاهش واکنش‌های سیستم ایمنی، اگزما را درمان می‌کنند. به عنوان مثال می‌توان به پیمکرولیموس (الیدل) که یک کرم است و کریسابورول (یوکریسا) و تاکرولیموس (پروتوپیک) که پماد هستند، اشاره کرد. طبق گفته FDA، شما فقط باید در صورت عدم اثربخشی سایر درمان‌ها، از این داروها برای مدت کوتاهی استفاده کنید – و هرگز نباید از آنها برای کودکان زیر ۲ سال استفاده کنید.

درمان سیستمیک معمولاً برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مناسب نیست. یا چندین مشکل سلامتی دیگر.

درمان درماتیت آتوپیک در نوزادان

حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد از نوزادان به اگزما مبتلا می‌شوند که بثورات معمولاً روی صورت و پوست سر ایجاد می‌شود. در بیشتر موارد، این وضعیت پس از ۵ سالگی بهبود می‌یابد و ممکن است برای همیشه از بین برود.

متخصصان پزشکی معتقدند که این یک بیماری ژنتیکی است یا از والدین به فرزندانشان منتقل می‌شود. علائم می‌تواند بسته به سن کودک متفاوت باشد. 

در موارد شدیدتر، نوزادان می‌توانند اگزما را در نواحی غیرمعمول مانند تنه، آرنج و زانو داشته باشند. کودکان و نوجوانان متوجه بثورات در قسمت داخلی آرنج، پشت زانو، گردن یا مچ دست و مچ پا می‌شوند. پوست ممکن است خشک‌تر و ضخیم‌تر به نظر برسد و بافتی پوسته پوسته پیدا کند. 

برای درمان اگزمای فرزندتان یا جلوگیری از عود آن، می‌توانید اقداماتی انجام دهید: 

• از محصولات مراقبت از پوست حاوی عطر و سایر مواد تحریک کننده احتمالی خودداری کنید.
• ناخن‌های فرزندتان را کوتاه کنید و او را تشویق کنید که برای جلوگیری از آسیب پوستی ناشی از خاراندن بیش از حد، دستکش بپوشد.
• روال حمام کردن، مرطوب کردن و استفاده از درمان‌های مناسب سن که توسط متخصص اطفال توصیه می‌شود را حفظ کنید. از پزشک خود در مورد روش «خیساندن و بستن» سوال کنید.
• با متخصص اطفال یا متخصص پوست در مورد فواید حمام جو دوسر یا حمام سفیدکننده برای کاهش التهاب و جلوگیری از رشد باکتری صحبت کنید.
• با استفاده از روش درمانی مرطوب کردن پوست، اثربخشی هرگونه داروی موضعی را افزایش داده و پوست را آبرسانی کنید. این کار همچنین می‌تواند از خاراندن پوست توسط کودک شما جلوگیری کند.