آیا به نیکل حساسیت دارید؟

اگر گوشواره باعث خارش لاله گوش شما می‌شود یا گردنبند در اطراف گردنتان بثورات پوستی ایجاد می‌کند، ممکن است به نیکل حساسیت داشته باشید.

حساسیت به نیکل یکی از شایع‌ترین انواع حساسیت‌های پوستی است؛ بخشی از این شیوع به دلیل کاربرد گسترده نیکل در محصولات مختلف، از جمله زیورآلات، تلفن‌های همراه، سکه‌ها، زیپ‌ها، فریم عینک، سگک کمربند و کلیدهاست.

علائم

علائم معمولاً ۱۲ تا ۴۸ ساعت پس از تماس پوست با نیکل ظاهر می‌شوند.

درماتیت تماسی ناشی از نیکل: این بثورات خارش‌دار، واکنشی آلرژیک و شایع هستند که در اثر تماس پوست با نیکل موجود در اشیای مختلف ایجاد می‌شوند؛ برای مثال، دکمه فلزی شلوار جین، سگک فلزی کمربند یا زیورآلات حاوی نیکل، مانند گوشواره و ساعت.

ضایعات معمولاً در اطراف ناف ظاهر می‌شوند، اما ممکن است آرنج‌ها و زانوها را نیز درگیر کنند. اگرچه علائم معمولاً خفیف هستند، مواجهه طولانی‌مدت با نیکل می‌تواند آن‌ها را به حدی تشدید کند که زندگی روزمره فرد مختل شود. پس از بروز درماتیت تماسی ناشی از نیکل، احتمال عود آن وجود دارد؛ بنابراین، باید تا حد امکان از تماس با نیکل اجتناب کرد.

علائم ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• خارش
• قرمزی پوست
• بثورات پوستی
• ایجاد نواحی خشک روی پوست
• تورم پوست

گاهی اوقات، تاول نیز ایجاد می‌شود. این تاول‌ها ممکن است پاره شوند و در پی آن، دلمه و پوسته‌ریزی به وجود آید.

در صورت درمان‌نشدن، ممکن است پوست تیره‌تر، ضخیم و چرمی‌شکل و دچار ترک‌خوردگی شود. در بیشتر موارد، بثورات به ناحیه‌ای از پوست محدود می‌شوند که مستقیماً با نیکل تماس داشته است.

در موارد شدید، بثورات ممکن است به نواحی دیگر پوست گسترش یابند. تعریق نیز می‌تواند علائم را تشدید کند.

اگر پوست دچار عفونت شود، ممکن است گرم‌تر و قرمزتر شود یا ترشحات چرکی ایجاد کند. در چنین شرایطی، باید فوراً به پزشک مراجعه کرد.

تشخیص و درمان

پزشک اغلب می‌تواند با معاینه پوست و پرسیدن درباره تماس احتمالی با اشیای فلزی، حساسیت به نیکل را تشخیص دهد.

درماتیت تماسی ناشی از نیکل: این واکنش آلرژیک شایع ممکن است در اثر تماس پوست با نیکل موجود در زیورآلاتی مانند ساعت و گوشواره، دکمه فلزی شلوار جین یا سگک فلزی کمربند ایجاد شود. ضایعات معمولاً در اطراف ناف ظاهر می‌شوند، اما ممکن است آرنج‌ها و زانوها را نیز درگیر کنند. اگرچه علائم عموماً خفیف هستند، مواجهه طولانی‌مدت می‌تواند باعث بروز علائم شدید و مختل‌کننده شود. افرادی که یک‌بار به این نوع درماتیت مبتلا شده‌اند، مستعد عود آن هستند و باید به‌طور جدی از تماس با نیکل پرهیز کنند.

متخصص پوست همچنین می‌تواند آزمون پَچ پوستی (Patch Test) را انجام دهد. در این آزمایش، مقادیر اندکی از نیکل و سایر مواد حساسیت‌زا روی پوست قسمت فوقانی پشت قرار داده می‌شوند و با چسب‌های مخصوص پوشانده می‌شوند. این چسب‌ها باید به مدت ۴۸ ساعت روی پوست باقی بمانند. اگر فرد به نیکل حساسیت داشته باشد، معمولاً پس از این مدت واکنش پوستی در محل آزمایش مشاهده می‌شود. در برخی موارد، انجام آزمایش‌های تکمیلی نیز ضروری است.

حساسیت به نیکل پس از ایجاد، اغلب تا پایان عمر باقی می‌ماند؛ بااین‌حال، روش‌هایی برای کاهش علائم وجود دارد.

مهم‌ترین اقدام، پرهیز از تماس با اشیایی است که می‌توانند واکنش آلرژیک ایجاد کنند. در موارد خفیف، استفاده از کرم هیدروکورتیزون بدون نسخه و داروهای آنتی‌هیستامین ممکن است به تسکین علائم کمک کند.

در صورت شدیدتر بودن علائم، پزشک ممکن است کرم کورتیکواستروئیدی یا دارویی تجویز کند که بر عملکرد سیستم ایمنی اثر می‌گذارد. اگر علائم بسیار شدید باشند، درمان ممکن است شامل کورتیکواستروئیدهای خوراکی و قرص‌های آنتی‌هیستامین نیز باشد.

اگر پوست دچار ترک‌خوردگی یا تاول شده است، باید بلافاصله زیورآلات فلزی را از بدن خارج کنید و برای دریافت درمان مناسب به پزشک مراجعه کنید تا از بروز عفونت پیشگیری شود.

۷ راهکار برای پیشگیری از تماس با نیکل

۱. برای سوراخ کردن گوش یا سایر قسمت‌های بدن و انجام پیرسینگ، از ابزار مناسب استفاده کنید.

اگر قصد سوراخ کردن گوش یا سایر قسمت‌های بدن یا انجام پیرسینگ را دارید، این کار باید با استفاده از ابزارهای استریل و ساخته‌شده از فولاد زنگ‌نزن با گرید جراحی انجام شود. بهتر است از تفنگ‌های سوراخ‌کننده گوش اجتناب کنید؛ زیرا ممکن است حاوی نیکل باشند و خطر عفونت‌های باکتریایی را افزایش دهند.

۲. زیورآلات مناسب و فاقد نیکل انتخاب کنید.

اطمینان حاصل کنید که زیورآلات شما از فولاد زنگ‌نزن با گرید جراحی یا طلای زرد ۱۴، ۱۸ یا ۲۴ عیار ساخته شده باشند. طلای سفید ممکن است حاوی نیکل باشد.

از دیگر فلزات فاقد نیکل می‌توان به نقره استرلینگ خالص، مس، پلاتین و تیتانیوم اشاره کرد. پلاستیک پلی‌کربنات نیز گزینه مناسبی است.

اگر مجبور هستید از گوشواره‌های حاوی نیکل استفاده کنید، می‌توانید از پوشش‌های پلاستیکی مخصوص میله گوشواره استفاده کنید تا تماس نیکل با پوست کاهش یابد.

۳. فریم عینک مناسب انتخاب کنید.

فریم‌های ساخته‌شده از تیتانیوم یا پلاستیک را انتخاب کنید.

۴. در انتخاب لباس به اجزای فلزی آن توجه کنید.

لباس‌ها، از جمله سوتین و سایر لباس‌های زیر، را ترجیحاً با دکمه‌ها، قزن‌ها، پرچ‌ها و بست‌های پلاستیکی انتخاب کنید. اگر این اجزا فلزی هستند، بهتر است از انواع دارای پوشش پلاستیکی یا پوشش رنگی مناسب استفاده کنید.

اگر لباس‌های شما دارای اجزای حاوی نیکل هستند، آن‌ها را با نمونه‌های پلاستیکی یا دارای روکش پلاستیکی جایگزین کنید.

۵. از بند ساعت مناسب استفاده کنید.

بندهای ساخته‌شده از چرم، پارچه یا پلاستیک را انتخاب کنید.

۶. برای زیورآلاتی که مرتب استفاده می‌کنید، از آبکاری مناسب کمک بگیرید.

اگر یکی از زیورآلات ارزشمند شما که روزانه از آن استفاده می‌کنید، مانند حلقه ازدواج، باعث واکنش پوستی می‌شود، از یک جواهرساز درباره امکان آبکاری آن با فلزی با احتمال حساسیت‌زایی کمتر، مانند پلاتین، مشورت بگیرید.

۷. در صورت حساسیت بسیار شدید، به منابع غذایی نیکل نیز توجه کنید.

اگر حساسیت شما به نیکل بسیار شدید است، ممکن است لازم باشد از برخی مواد غذایی غنی از نیکل، مانند مخلوط مغزهای خوراکی و شکلات، نیز اجتناب کنید.