کدام داروها گلوکوم را درمان می‌کنند؟

اگر گلوکوم دارید، معاینات منظم و دنبال کردن برنامه درمانی می‌تواند به کند شدن یا جلوگیری از مشکلات بینایی کمک کند.

تمرکز درمان گلوکوم، کاهش فشار چشم برای محافظت از عصب بینایی است. برای انجام این کار، پزشک ممکن است قطره یا قرص چشمی تجویز کند.

قطره چشم

درمان گلوکوم اغلب با این داروها شروع می‌شود. این داروها برای کمک به تخلیه بهتر مایع درون چشم استفاده می‌شوند. در برخی موارد، می‌توانند میزان مایع درون چشم را نیز کاهش دهند.

چندین نوع مختلف وجود دارد:

آنالوگ‌های پروستاگلاندین : این داروها میزان مایعی را که از طریق کانال‌های تخلیه در چشمان شما تخلیه می‌شود، افزایش می‌دهند. همچنین فشار داخل چشم شما را کاهش می‌دهند.

عوارض جانبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تغییر رنگ پوست پلک یا رنگ عنبیه
• افزایش طول و ضخامت مژه‌ها
• تاری دید
• سوزش چشم
• قرمزی
• خارش

نمونه‌هایی از این نوع ریزش عبارتند از:

• بیماتوپروست (لومیگان)
• لاتانوپروست (زالاتان)
• تافلوپروست (زیوپتان)
• تراوپروست (تراواتان زد)

مسدودکننده‌های بتا : این داروها میزان مایع چشم شما را کاهش می‌دهند که این امر فشار را پایین می‌آورد.

عوارض جانبی احتمالی عبارتند از:

• کاهش فشار خون
• مشکل در تنفس
• کاهش ضربان قلب
• کاهش میل جنسی
• افسردگی
• خستگی

نمونه‌هایی از این قطره‌ها عبارتند از:

• بتاکسولول ( بتوپتیک)
• تیمولول (بتیمول، تیموپتیک)

آگونیست‌های آلفا آدرنرژیک — این قطره‌ها مانند آنالوگ‌های پروستاگلاندین به تخلیه کمک می‌کنند. آنها همچنین میزان مایعی را که چشم شما تولید می‌کند کاهش می‌دهند.

عوارض جانبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• سوزش یا گزش
• فشار خون بالا
• خستگی
• سردرد
• خواب‌آلودگی
• ضربان قلب نامنظم
• خشکی دهان

نمونه‌هایی از این قطره‌ها عبارتند از:

• آپراکلونیدین (ایوپودین)
• بریمونیدین (آلفاگان پی)

مهارکننده‌های کربنیک انیدراز: این داروها به ندرت برای درمان گلوکوم استفاده می‌شوند. این داروها فشار چشم را کاهش می‌دهند زیرا تولید مایع در چشم شما را مهار می‌کنند.

عوارض جانبی احتمالی عبارتند از:

• سوزش و خارش چشم
• طعم تلخ
• تاری دید

مثال‌ها شامل موارد زیر است

• برینزولامید (آزوپت)
• دورزولامید (تروسوپت)

داروهای ترکیبی : گاهی اوقات دو نوع قطره به شما داده می‌شود. این می‌تواند در زمان و گاهی اوقات در هزینه شما صرفه‌جویی کند. عوارض جانبی به داروهای موجود در قطره‌ها بستگی دارد.

مثال‌ها عبارتند از:

• تیمولول و دورزولامید (Cosopt)
• بریمونیدین و تیمولول (کامبیگان)
• بریمونیدین و برینزولامید ( سیمبرینزا )

عوامل کولینرژیک – این قطره‌ها که به ندرت برای گلوکوم استفاده می‌شوند، به چشم شما کمک می‌کنند تا مایعات بیشتری تولید کند. همچنین با کوچک‌تر کردن مردمک چشم، به تخلیه بیشتر مایعات از چشم کمک می‌کنند.

عوارض جانبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• تاری یا کاهش دید
• نزدیک‌بینی

مثال‌ها شامل پیلوکارپین (کارپین، ایزوپتو) است.

قرص‌ها

اگر قطره‌های چشمی فشار چشم شما را پایین نیاورد، پزشک ممکن است این روش را در پیش بگیرد.

اغلب، این داروها مهارکننده‌های کربنیک انیدراز هستند. آن‌ها با کاهش تولید مایع در چشمان شما، فشار را کاهش می‌دهند.

نمونه‌هایی از این داروها عبارتند از:

• استازولامید (دیاموکس)
• متازولامید (نپتازان)

ممکن است عوارض جانبی مانند موارد زیر داشته باشید:

• خستگی
• ناراحتی معده
• اختلالات حافظه
• افزایش دفعات ادرار
• گزگز یا مورمور شدن دست‌ها و پاها

چه پزشک قطره چشم یا قرص برای گلوکوم شما تجویز کند، مهم است که داروهای خود را به طور منظم مصرف کنید. از آنجا که گلوکوم هیچ علامتی ندارد، فراموش کردن مصرف داروها می‌تواند آسان باشد.

با این حال، قطره‌ها یا قرص‌ها کلید کنترل فشار چشم و حفظ بینایی شما هستند.