آنچه در این مطلب خواهید خواند
خانوادهها، تقریباً از همان ابتدا، با نیروهایی روبرو هستند که میتوانند آنها را از هم جدا کنند. وقتی خانوادهای شروع به بالغ شدن میکند، مواجهه با آن احتمال از دست دادن ارتباط، آن احساس تغییر، دشوار است.
و این باعث میشود که ارتباطات اهمیت بیشتری پیدا کنند.
جان نورثمن، روانشناس اهل بوفالو، نیویورک، میگوید : «این ایده احساس ارتباط برای همه ما بسیار تقویتکننده میشود و به شادی، سلامت روان و همچنین سلامت جسم کمک میکند.»
«کاملاً مشخص است که وقتی افراد احساس ارتباط بهتری دارند، از نظر جسمی احساس بهتری دارند، مطمئناً کمتر احتمال دارد که احساس افسردگی کنند – یا اگر داشته باشند، در موقعیت بهتری برای رهایی از افسردگی قرار دارند.»
او گفت: «در مجموع، این امر منجر به احساس حمایت و ارتباط روانی بیشتری میشود.»
همه چیز درباره پشتیبانی است
تحقیقات در مورد اهمیت ارتباط در خانوادهها قوی و متنوع است.
در کتاب «راهنمای ارتباطات خانوادگی» ، ویراستار آنیتا وانجلیستی، استاد دانشگاه تگزاس، مینویسد: «ارتباطات چیزی است که خانوادهها را ایجاد میکند. وقتی اعضای خانواده با هم ارتباط برقرار میکنند، کاری بیش از ارسال پیام به یکدیگر انجام میدهند – آنها روابط خود را به نمایش میگذارند.»
مقالهای در مجله پزشکی نظامی میگوید ارتباط میتواند در خانوادهها دو طرفه باشد. در این مقاله آمده است که سربازان مستقر میتوانند هنگام گپ زدن با افراد در خانه، دوز زیادی از انرژی مثبت را دریافت کنند، اما در برخی موارد، این تماس میتواند تأثیر منفی داشته باشد.
ونجلیستی میگوید همه چیز به این خلاصه میشود: ارتباط خوب خانوادگی مهم است زیرا خانوادهها جایی هستند که ما اغلب برای حمایت به آنها مراجعه میکنیم. اگر خانوادهها با هم ارتباط برقرار نکنند، سیستمهای حمایتی میتوانند از هم بپاشند.
ونجلیستی میگوید کمک به اعضای خانواده میتواند اشکال مختلفی داشته باشد، از جمله:
حمایت عاطفی: او میگوید: «با به اشتراک گذاشتن لحظات شاد با هم، حالمان را بهتر میکنیم.»
حمایت از عزت نفس: «باعث میشود نسبت به خودمان احساس خوبی داشته باشیم، وقتی خوب عمل میکنیم، ما را تأیید کنند، وقتی خوب عمل نمیکنیم، به ما کمک کنند.»
پشتیبانی شبکه: «آن حس تعلق. این برای خانوادهها واقعاً مهم است، بنابراین شما نوعی پایگاه خانگی دارید، جایی که در آن احساس پذیرفته شدن و تعلق میکنید، مهم نیست چه اتفاقی بیفتد.»
پشتیبانی اطلاعاتی: چگونه کارهایی را انجام دهیم که شاید توسط دیگران در یک محیط خانوادگی دیگر انجام شده باشد.
حمایت ملموس: مواردی مانند حمایت مالی و بستههای مراقبتی از خانه.
چگونه خطوط را باز نگه داریم
وقتی فهمیدید که ارتباط برقرار کردن برای خانوادهتان مهم است، باید بفهمید که چگونه این کار را انجام دهید. حتی الان که همه تلفن همراه دارند، حفظ جریان ارتباط میتواند دشوار باشد.
مدتی است از یکی از اقوامتان خبری ندارید؟ وقت ندارید به خانه زنگ بزنید؟ ایمیلها ابزارهای فوقالعادهای هستند… البته به جز مواقعی که اینطور نیست.
آرتور بودین، روانشناس و رئیس سابق انجمن روانشناسی آمریکا، میگوید: «ایمیلها به دلیل سرعت و بیفکری که افراد در ایجاد آنها دارند، به ایجاد سوءتفاهم معروف هستند.»
آنها به راحتی میتوانند اشتباه فهمیده شوند زیرا اغلب لحن وجود ندارد.
بودین میگوید: «این باعث ایجاد ارتباط عاطفی ضعیف میشود.»
به همین ترتیب، پیامک یا توییت – حتی تماس تلفنی – میتوانند فاقد نشانههایی باشند که فقط با ارتباط بصری دریافت میکنید. هر کسی که اسکایپ یا فیستایم را انجام داده باشد، میداند که این اشکال ارتباطی همیشه بهترین راه نیستند.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
ونجلیستی خاطرنشان میکند که با این حال، داشتن چیزی بهتر از هیچ چیز است.
او میگوید: «فکر میکنم چیزی که بیشتر متخصصان ارتباطات روی آن تأکید میکنند این است که کانال ارتباطی به اندازه نحوه مدیریت آن کانال، مهم نیست.»
رسیدن به هدف
با وجود کودکی که در مدرسه است یا والدینی که از خانواده جدا شدهاند، فهمیدن اینکه چه کسی اولین قدم ارتباطی را برمیدارد، گاهی اوقات دشوار است.
ونجلیستی میگوید: «اگر کسی این ریسک را نپذیرد و درخواست کمک نکند، اتفاقی نخواهد افتاد.»
برخی روانشناسان در مورد ارتباطات طاقتفرسا هشدار میدهند.
«هر جمعه شب به من زنگ بزن» نه تنها ممکن است غیرممکن باشد، بلکه ممکن است برای کسی که سعی میکند در یک موقعیت جدید جا باز کند، نتیجهی معکوس داشته باشد. بودین میگوید در این موقعیتها، مطالبهگری جواب نمیدهد، بلکه درک کردن جواب میدهد.
بودین میگوید: «اول از همه، شما هر شب یا طبق برنامهی منظمی با آنها تماس نمیگیرید.» او به طور خاص در مورد والدینی صحبت میکند که فرزندشان در دانشگاه است. «اگر نخواهند با مادر یا پدرشان تماس بگیرند، احساس گناه به آنها دست نمیدهد.»
«شما تشخیص میدهید که آنها زندگی خودشان را دارند. سعی نمیکنید آنها را در آنجا تحت کنترل و نظارت دقیق خود داشته باشید.»
با این حال، اعضای خانواده که خواهان ارتباط هستند میتوانند راهی پیدا کنند.
- درخواست کنید، اصرار نکنید، تماس بگیرید یا ایمیل بزنید.
- یک کارت یا ایمیل کوتاه ارسال کنید.
- بدون اینکه کسی در جواب درخواست یا انتظاری داشته باشد، پیام بگذارید یا پیامک ارسال کنید.
لازم نیست هر صحبت یا نامهای خیلی عمیق باشد. میتوانید درباره اتفاقات روزمره، آب و هوا، یا سلامتیتان، همسایههایی که قبلاً در همسایگی شما زندگی میکردند، یا همسایههای جدیدتان صحبت کنید. صحبت کردن درباره آخرین چیز عجیبی که دوستتان گفته است، میتواند به تقویت ارتباط شما کمک کند.
ونجلیستی میگوید: «خیلی وقتها مردم میخواهند این مکالمات عمیق، معنادار و تأثیرگذار باشند. به نظرم اینکه اجازه دهیم این مکالمات خستهکننده و روتین باشند، چیز دیگری است که فراموش میکنیم.»
«تمام آن چیزهای کسلکننده، در واقع چیزهایی هستند که روابط و زندگی ما از آنها ساخته شده است. اینکه اجازه دهیم این چیزها بخشی از مکالمات ما از راه دور باشند، به ما اجازه میدهد به روشی واقعاً مهم با هم در ارتباط باشیم.»
نکات ارتباطی
دیوید اولسون، روانشناس، چیزی به نام مدل Circumplex از سیستمهای زناشویی و خانوادگی را برای کمک به بررسی و درمان خانوادهها ابداع کرد.
این سه جنبه از سیستمهای زناشویی و خانوادگی را تجزیه و تحلیل میکند:
- با هم بودن
- انعطافپذیری
- ارتباطات
این نشان میدهد که این موارد برای داشتن یک ارتباط موفق خانوادگی بسیار مهم هستند:
- مهارتهای گوش دادن
- مهارتهای گفتاری
- خودافشاگری
- وضوح
- ردیابی مداوم
- احترام و توجه
ادامه بده
روانشناسان از «خانوادههای مبتنی بر جهتگیری» و «خانوادههای مبتنی بر تولید مثل» صحبت میکنند. به عبارت دیگر، خانوادهای که در آن متولد شدهاید و خانوادهای که ایجاد میکنید.
به دلیل استرس ناشی از تغییرات، ارتباط نقش مهمی در حفظ سلامت هر دوی آنها دارد.
ونجلیستی میگوید: «سلامت جسمی آنها همین الان هم تحت استرس کمی در معرض خطر است. بدن آنها در وضعیت استرسزایی قرار دارد. بنابراین داشتن آن ارتباط و آن رابطه میتواند واقعاً مهم باشد. ما فقط آن را دست کم میگیریم.»
خبر خوب این است که خانوادهها، حتی آنهایی که در حال گذار هستند، یک مزیت بزرگ دارند و آن توانایی حفظ ارتباط با یکدیگر است.
آنها خانواده هستند.
نورثمن میگوید: «شما تاریخ زیادی دارید و پیوندهای خانوادگی از دوران کودکی با شما وجود داشته است. علیرغم – آیا باید بگوییم “حوادث ناگوار” – که در طول مسیر، در نوجوانی و بزرگسالی رخ میدهد، شما پیوندهایی دارید که ارتباط را حفظ میکنند. اینجاست که خانوادهها میتوانند به طور خاص قوی باشند.»
