چگونه سندرم چورگ–اشتراوس بر اندام‌ها تأثیر می‌گذارد

سندرم چورگ–اشتراوس یک بیماری نادر است که باعث التهاب رگ‌های خونی کوچک و متوسط ​​می‌شود. این التهاب می‌تواند جریان خون به اندام‌های شما را کند کند.

نام دیگر سندرم چورگ–اشتراوس، گرانولوماتوز ائوزینوفیلیک همراه با پلی‌آنژیت (EGPA) است. اگر به این بیماری مبتلا باشید، ممکن است تعداد زیادی گلبول سفید خون به نام ائوزینوفیل داشته باشید که به طور معمول به سیستم ایمنی بدن شما در مبارزه با میکروب‌ها کمک می‌کنند. اما در این مورد، ائوزینوفیل‌ها جمع می‌شوند و توده‌هایی به نام گرانولوما در قسمت‌های مختلف بدن شما تشکیل می‌دهند.

اینکه سندرم چورگ–اشتراوس کدام اندام‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد، ممکن است برای هر فرد متفاوت باشد.

قلب

تورم رگ‌های خونی قلب، واسکولیت نامیده می‌شود. گاهی اوقات گرانولوم‌ها در داخل قلب تشکیل می‌شوند که می‌تواند منجر به انواع مختلفی از مشکلات قلبی شود.

ممکن است غشای اطراف قلب (پریکارد) متورم شود، مشکلی که به عنوان پریکاردیت شناخته می‌شود. پریکارد از قلب شما محافظت می‌کند و از انبساط بیش از حد آن جلوگیری می‌کند. پریکاردیت بر ریتم قلب و نحوه عملکرد آن تأثیر می‌گذارد. گاهی اوقات می‌تواند مشکلات جدی برای قلب ایجاد کند.

دیواره عضلانی اطراف خود قلب نیز می‌تواند متورم شود. وقتی قلب متورم می‌شود، ممکن است نتواند آنطور که باید پمپاژ کند. گاهی اوقات خیلی سریع یا خارج از ریتم طبیعی خود پمپاژ می‌کند.

برخی از افراد مبتلا به سندرم چورگ–اشتراوس می‌توانند در اثر انسداد جریان خون به قلب، دچار حمله قلبی شوند.

عضله قلب شما برای عملکرد صحیح به جریان ثابت خون نیاز دارد. قلب ممکن است آنقدر آسیب ببیند که نتواند به خوبی پمپاژ کند و خون کافی را برای رفع نیازهای بدن ارسال کند. به این حالت نارسایی قلبی می‌گویند.

ریه‌ها

ریه‌ها یکی از شایع‌ترین اندام‌هایی هستند که این بیماری آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. تقریباً همه افراد مبتلا به سندرم چورگ–اشتراوس، آسم دارند — تورم مجاری هوایی در ریه‌هایشان. این تورم، مجاری هوایی را تنگ کرده و تنفس را دشوار می‌کند. آسم همچنین علائمی مانند خس خس سینه و سرفه ایجاد می‌کند.

نوع آسمی که افراد مبتلا به سندرم چورگ–اشتراوس به آن مبتلا می‌شوند، آسم ائوزینوفیلیک است. این نوع شدیدتر آسم زمانی اتفاق می‌افتد که ائوزینوفیل‌های اضافی که بدن شما می‌سازد در ریه‌ها تجمع یافته و باعث تورم آنها می‌شوند.

کلیه‌ها

کلیه‌های شما مواد زائد را از خون شما فیلتر می‌کنند تا ادرار تولید شود. خوشه‌های کوچکی از رگ‌های خونی به نام گلومرول، خون را هنگام جریان در کلیه‌ها فیلتر می‌کنند.

وقتی مدت زیادی به سندرم چورگ–اشتراوس مبتلا باشید، این بیماری می‌تواند به این فیلترهای کوچک آسیب برساند و منجر به بیماری به نام گلومرولونفریت شود.

کلیه‌های آسیب‌دیده نمی‌توانند مواد زائد و مایعات زیادی را دفع کنند که در نتیجه در خون شما تجمع می‌یابند. به ندرت، کلیه‌ها می‌توانند به طور کامل از کار بیفتند و فیلتر کردن را متوقف کنند.

بینی و سینوس‌ها

سندرم چورگ–اشتراوس می‌تواند باعث تورم در فضاهای پشت بینی شما شود که به آن سینوزیت می‌گویند. ممکن است متوجه درد در اطراف چشم‌ها و گونه‌ها، گرفتگی بینی و ترشحات غلیظ از بینی خود شوید.

بعضی افراد پولیپ دارند — توده‌های بدون درد داخل بینی. پولیپ‌ها خطرناک نیستند، اما در نهایت می‌توانند مجاری بینی شما را مسدود کرده و تنفس را برای شما دشوار کنند.

دستگاه گوارش

تا نیمی از افراد مبتلا به سندرم چورگ–اشتراوس در دستگاه گوارش خود مشکل دارند. ممکن است به کولیت مبتلا شوید که التهاب پوشش داخلی روده بزرگ است – قسمت پایینی روده بزرگ. درد شکم یکی از علائم احتمالی است.

پوست

سندرم چورگ–اشتراوس تقریباً از هر سه نفر مبتلا، پوست دو نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ائوزینوفیل‌ها معمولاً به بدن شما در مبارزه با عفونت‌ها کمک می‌کنند، اما وقتی تعداد زیادی از آنها را داشته باشید، می‌توانند در رگ‌های خونی زیر پوست شما تجمع کنند.

گاهی اوقات رگ‌های خونی خون نشت می‌کنند که لکه‌های بنفش رنگی به نام پورپورا را روی پوست شما تشکیل می‌دهد. برخی افراد دچار بثورات پوستی می‌شوند. برخی دیگر برآمدگی‌هایی روی آرنج یا جاهای دیگر خود دارند. ممکن است زخم‌هایی روی پوست ایجاد شود. وقتی این زخم‌ها بهبود می‌یابند، می‌توانند جای زخم باقی بگذارند.

اعصاب

التهاب همچنین به اعصاب آسیب می‌رساند. از آنجا که اعصاب حس را به بدن شما منتقل می‌کنند، آسیب به آنها می‌تواند باعث بی‌حسی، درد، سوزن سوزن شدن یا سوزش، به خصوص در دست‌ها و پاها شود.