آیا استراحت مطلق در دوران بارداری واقعاً مفید است؟

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم پایین صفحه را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

آیا استراحت مطلق در دوران بارداری واقعاً مفید است؟

چرا استراحت مطلق تجویز می‌شود؟

برخی از پزشکان استراحت مطلق را برای شرایطی مانند مشکلات رشد جنین، فشار خون بالا یا پره اکلامپسی، خونریزی واژینال ناشی از جفت سرراهی یا جدا شدن زودرس جفت، زایمان زودرس، نارسایی دهانه رحم، سقط جنین تهدیدآمیز و سایر مشکلات پیشنهاد می‌کنند. آنها امیدوارند که با استراحت مطلق، خطر زایمان زودرس یا عوارض بارداری را کاهش دهند. امروزه تقریباً از هر 5 زن، 1 نفر در مقطعی از دوران بارداری خود فعالیت محدود یا استراحت مطلق دارد.

با این حال، مطالعات انجام شده در مورد استراحت مطلق، شواهدی مبنی بر اینکه استراحت مطلق به هیچ یک از این شرایط کمک می‌کند، پیدا نکرده‌اند. این کار خطر عوارض یا زایمان زودرس را کاهش نمی‌دهد.

بسیاری از پزشکان می‌دانند که هیچ مدرک معتبری مبنی بر مفید بودن استراحت در رختخواب وجود ندارد. اما به هر حال آن را امتحان می‌کنند زیرا فکر می‌کنند بی‌ضرر است. متأسفانه، مطالعات نشان داده‌اند که استراحت در رختخواب خطرات واقعی دارد. این خطرات عبارتند از:

  • لخته‌های خون
  • افسردگی و اضطراب
  • استرس خانوادگی
  • نگرانی‌های مالی، به خصوص اگر مجبور شوید کار خود را متوقف کنید
  • وزن کم هنگام تولد برای نوزاد شما
  • بهبودی کندتر پس از زایمان
  • استخوان‌ها و عضلات ضعیف

مطالعات نشان می‌دهد هر چه استراحت مطلق در بستر برای یک زن شدیدتر باشد، این عوارض جانبی بدتر به نظر می‌رسند.

گاهی اوقات، استراحت مطلق به معنای ماندن در رختخواب به طور مداوم است، به جز برای رفتن به دستشویی. یا، پزشک شما ممکن است استراحت نسبی در رختخواب را پیشنهاد کند، که در آن شما در طول روز چندین ساعت در رختخواب استراحت می‌کنید. در هر دو صورت، می‌تواند از نظر جسمی و روحی برای شما دوران سختی باشد.

در حال حاضر، مطالعات نشان می‌دهد که زنان باردار – حتی با وجود عوارض – بهتر است به روال عادی خود ادامه دهند تا اینکه استراحت کنند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد فعالیت بدنی در دوران بارداری خطر مشکلاتی مانند وزن کم هنگام تولد و پره اکلامپسی را کاهش می‌دهد.

اگر پزشک استراحت مطلق تجویز کند، چه باید بکنم؟

در مورد توصیه پزشک خود راحت باشید و آن را زیر سوال ببرید. پزشکان باید مایل باشند دلایل خود را توضیح دهند. دریافت پاسخ‌های واضح بسیار مهم است.

مواردی که باید از پزشک خود بپرسید عبارتند از:

  • چرا استراحت مطلق را توصیه می‌کنید؟
  • استراحت مطلق را چگونه تعریف می‌کنید؟ دراز کشیدن در رختخواب در تمام طول روز؟ استراحت‌های گاه به گاه؟
  • آیا استراحت مطلق واقعاً ضروری است؟ آیا گزینه‌های دیگری وجود دارد؟
  • مزایای خاص استراحت در رختخواب برای من و نوزادم چیست؟
  • آیا این مزایا بر خطرات آن می‌چربد؟
  • مطالعات پزشکی چه چیزی را نشان می‌دهد؟
  • برخی از مشکلات احتمالی ناشی از استراحت مطلق چیست؟ برای نوزادم؟ برای خودم؟
  • آیا متخصص طب مادر و جنینی هست که بتوانیم با او صحبت کنیم؟

اگر پس از آن نگرانی‌هایی دارید، نظر پزشک دیگری را جویا شوید یا با یک متخصص صحبت کنید. پزشک شما باید دلیل روشنی برای استراحت در رختخواب به شما ارائه دهد.

مطالب بیشتری برای شما داریم

موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.

علائم خود را بهتر بررسی کنید با انتخاب علائم، نشانه‌ها یا بیماری موردنظر، اطلاعات مرتبط را سریع‌تر پیدا کنید.
ابزار بررسی علائم بیماری

نکاتی برای گذراندن استراحت مطلق

اگر شما و پزشکتان موافقید که باید استراحت مطلق را امتحان کنید، سوالات بیشتری بپرسید. اصطلاح «استراحت مطلق» مبهم است. شما باید دقیقاً بدانید که پزشکتان چه انتظاری دارد. سوالاتی مانند موارد زیر بپرسید:

  • چه مدت به استراحت در رختخواب نیاز خواهم داشت؟
  • آیا باید همیشه در رختخواب بمانم؟ آیا می‌توانم سر کار بروم؟
  • آیا می‌توانم برای دوش گرفتن یا استفاده از حمام از جایم بلند شوم؟
  • آیا می‌توانم کارهای خانه را انجام دهم و از بچه‌های دیگرم مراقبت کنم؟
  • آیا باید از بلند کردن هر چیز سنگین خودداری کنم؟
  • آیا باید به یک پهلو دراز بکشم یا در وضعیت خاصی بمانم؟
  • آیا فعالیت جنسی اشکالی ندارد؟ اگر چنین است، چه نوع و چه مقدار؟

استراحت مطلق می‌تواند از نظر جسمی و روحی سخت باشد. خسته‌کننده و استرس‌زا است. شما باید تا حد امکان روی قابل تحمل کردن آن تمرکز کنید. این نکات ممکن است مفید باشند:

برای روزتان برنامه‌ریزی کنید. پایبندی به برنامه، روز را تقسیم‌بندی می‌کند و با کسالت مبارزه می‌کند. صبح‌ها لباس بپوشید. یک لیست از کارهایی که باید انجام دهید تهیه کنید و فعالیت‌هایی را برای روز برنامه‌ریزی کنید، مانند مطالعه، تماشای فیلم یا انجام بازی‌های کلامی.

تمریناتی را که پزشکتان توصیه می‌کند انجام دهید. شما باید قدرت عضلات خود را حفظ کنید. حرکت دادن پاها خطر لخته شدن خون را کاهش می‌دهد.

یک سیستم پشتیبانی داشته باشید. برای گذر از این مرحله به کمک خانواده و دوستان نیاز دارید. ملاقات‌کننده داشته باشید. از طریق تلفن، ایمیل و پیامک با او در تماس باشید.

خوب غذا بخورید. یک رژیم غذایی متعادل با فیبر زیاد داشته باشید و آب فراوان بنوشید. با این کار خطر یبوست را کاهش می‌دهید.

بگذارید بقیه کمک کنند. درخواست کمک ممکن است سخت باشد، اما باید این کار را بکنید. اگر دوستان یا اعضای خانواده از شما پرسیدند که چگونه می‌توانند کمک کنند، جزئیات را ارائه دهید. از آنها بخواهید که مواد غذایی را برای شما بیاورند یا در ماشین‌های اشتراکی نوبت شما را بگیرند.

چیز جدیدی یاد بگیرید. شروع به یادگیری یک زبان جدید کنید، در یک کلاس مکاتبات شرکت کنید، ویدیوهای یوتیوب در مورد نحوه نقاشی تماشا کنید یا بافتنی یاد بگیرید.

اگر موارد زیر را داشتید، با پزشک خود تماس بگیرید:

  • شما یک رگ دردناک و متورم در پای خود دارید. این می‌تواند یک لخته خون ناشی از گردش خون ضعیف باشد .
  • احساس تنگی نفس یا درد قفسه سینه دارید. این می‌تواند به معنای آن باشد که یک لخته خون جدا شده و در ریه شما گیر افتاده است.
  • انقباضات یا نشت مایع آمنیوتیک یا سایر علائم زایمان را دارید.
  • فشار خون شما بالاتر از مقداری است که پزشکتان برای شما مناسب تشخیص داده است.
  • شما دیگر به اندازه قبل حرکات جنین را حس نمی‌کنید.
علائم خود را بهتر بشناسید علائم، نشانه‌ها یا بیماری موردنظر خود را بررسی کنید.
ابزار بررسی علائم بیماری

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم زیر را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

This field is hidden when viewing the form
در صورتی که در مورد مطلب, نحوه نگارش یا ترجمه, شکل یا محتوا و معادل سازی فارسی یا هر موضوع مرتبط با مطالب این صفحه نظری دارید لطفا در اینجا بنویسید. در صورت تمایل به همکاری یا تماس با شما قسمت های دیگر را هم تکمیل نمایید.
نام
آیا در قلمرو مرتبط با این مطلب فعالیت, تجربه یا تخصص دارید؟

مطالب اخیر

هم‌زمانی عفونت HIV و هپاتیت
A

هم‌زمانی عفونت HIV و هپاتیت

اگر به HIV مبتلا باشید، احتمال ابتلا به عفونت ویروسی کبد، یعنی هپاتیت، در شما بیشتر از افرادی است که HIV ندارند. همچنین احتمال دارد در آینده نیز به هپاتیت مبتلا شوید. دلیل آن این است که HIV و دو نوع جدی‌تر هپاتیت، یعنی هپاتیت B و هپاتیت C، می‌توانند […]
HIV و افسردگی
A

HIV و افسردگی

افسردگی یکی از شایع‌ترین اختلالات روانی در بسیاری از کشورهاست؛ به‌ویژه در میان افراد مبتلا به HIV. اگر با HIV زندگی می‌کنید، احتمال ابتلا به افسردگی در شما حدود سه برابر بیشتر از افرادی است که HIV ندارند. دلایل مختلفی برای این موضوع وجود دارد. استرس و انگ اجتماعی مرتبط […]
لیپودیستروفی و HIV
A

لیپودیستروفی و HIV

لیپودیستروفی (Lipodystrophy) اختلالی در نحوه تولید، مصرف و ذخیره چربی در بدن است. به این وضعیت، تغییر یا جابه‌جایی توزیع چربی بدن نیز گفته می‌شود. در گذشته، لیپودیستروفی بیشتر با برخی از داروهای قدیمی‌تر ضدرتروویروسی (ART) مورد استفاده برای درمان HIV دیده می‌شد. اما امروزه با کنترل بهتر عفونت HIV […]
HIV و زوال عقل
A

HIV و زوال عقل

در مراحل پیشرفته عفونت HIV، ممکن است کاهش توانایی‌های ذهنی و بدتر شدن مهارت‌های حرکتی ایجاد شود. هنگامی که ویروس سیستم عصبی را درگیر می‌کند، می‌تواند به مغز آسیب برساند و باعث ایجاد اختلالات عصبی‌ شناختی مرتبط با HIV (HIV-associated neurocognitive disorders یا HAND) شود. علائم HAND می‌توانند شامل دست‌کم […]
بیماری‌های پوستی مرتبط با HIV/AIDS
A

بیماری‌های پوستی مرتبط با HIV/AIDS

HIV/AIDS چیست؟ HIV یا ویروس نقص ایمنی انسانی (Human Immunodeficiency Virus)، ویروسی است که موجب ابتلا به ایدز (AIDS) یا سندرم نقص ایمنی اکتسابی (Acquired Immune Deficiency Syndrome) می‌شود. این ویروس توانایی بدن برای مقابله با عفونت‌ها و سرطان را کاهش می‌دهد. زمانی گفته می‌شود فرد مبتلا به HIV به […]