خشکی چشم با اختلالات ایمنی

شب بیداری‌های زیاد، تماشای زیاد صفحه نمایش، پروازهای طولانی، یائسگی. خیلی چیزها می‌توانند باعث خشکی، احساس سنگینی و درد در چشمان شما شوند.

اما خشکی چشم می‌تواند به یک بیماری که سیستم ایمنی بدن شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد مانند دیابت، لوپوس یا HIV نیز مربوط باشد. و گاهی اوقات خشکی چشم اولین نشانه یک مشکل عمیق‌تر است.

التهاب می‌تواند یک علت ریشه‌ای باشد

بیش از ۸۰ بیماری خودایمنی وجود دارد. این بیماری‌ها به این دلیل خودایمنی نامیده می‌شوند که سیستم ایمنی بدن شما به جای حمله به میکروب‌ها و ویروس‌ها، اشتباهاً به بافت‌های سالم شما حمله می‌کند. چیزی که در همه این بیماری‌ها مشترک است التهاب است که می‌تواند منجر به درد، تورم و سایر مشکلات شود.

این التهاب می‌تواند تقریباً در هر جایی از بدن شما ظاهر شود. گاهی اوقات این محل از هدف اصلی بیماری، مثلاً پوست یا مفاصل شما، بسیار دور است.

التهاب می‌تواند به غدد اشک شما آسیب برساند، بنابراین آنها به اندازه کافی مایع اشک تولید نمی‌کنند. یا می‌تواند غدد چربی پلک‌های شما را هدف قرار دهد؛ بدون چربی، اشک شما خیلی زود تبخیر می‌شود. در هر صورت، چشمان شما خشک می‌شود.

دیابت نوع ۱ و نوع ۲

اکثر افراد مبتلا به دیابت می‌دانند که این بیماری می‌تواند باعث مشکلات چشمی مانند رتینوپاتی، آب مروارید و گلوکوم شود. اگرچه این بیماری نادر است، اما افراد مبتلا به دیابت نیز ممکن است خشکی چشم داشته باشند.

زیرا آسیب عصبی که باعث می‌شود حس دست‌ها، پاها و ساق پا را از دست بدهید – بنابراین متوجه بریدگی‌ها و زخم‌ها نمی‌شوید – می‌تواند بر چشمان شما نیز تأثیر بگذارد. خشکی شدید که درمان نشود می‌تواند به قرنیه، گنبدی که قسمت جلویی چشم شما را می‌پوشاند، آسیب برساند.

اگر دیابت دارید، مرتباً، مثلاً هر سال، چشمان خود را معاینه کنید، از جمله قرنیه. اگر دیابت ندارید و خشکی چشم دارید، به خصوص اگر چشمانتان تار است و اغلب تشنه هستید، ممکن است بخواهید برای دیابت آزمایش دهید.

آرتریت روماتوئید (RA)

این نوع آرتریت می‌تواند تقریباً هر قسمتی از بدن، از جمله چشمان شما را هدف قرار دهد. برخی از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) به یک بیماری خودایمنی ثانویه به نام سندرم شوگرن مبتلا هستند که هم چشم‌ها و هم دهان شما را خشک می‌کند.

لوپوس

ابتلا به لوپوس احتمال ابتلا به بسیاری از مشکلات چشمی را افزایش می‌دهد، اما شایع‌ترین آن خشکی چشم است. التهاب به غدد اشک‌ساز آسیب می‌رساند، بنابراین آنها نمی‌توانند رطوبت کافی برای سالم نگه داشتن چشمان شما تولید کنند.

بیماری گریوز

التهاب ناشی از این بیماری تیروئید، عضلات اطراف چشم شما را کشیده و منبسط می‌کند، بنابراین آنها کمی بیرون زده می‌شوند. وقتی نمی‌توانید چشمان خود را محکم ببندید، اشک‌های شما خیلی سریع تبخیر می‌شوند.

درمان

نحوه درمان مشکلات خودایمنی به بیماری بستگی دارد، اما کنترل التهاب کلید اصلی است. اگر چشمان بسیار خشکی دارید، ممکن است برای جلوگیری از تخلیه اشک به قطره‌های چشمی ضدالتهاب طولانی مدت یا پلاک‌های پانکتال (مجرای اشک) نیاز داشته باشید.

شما همچنین می‌توانید کارهای زیادی را خودتان برای کاهش علائم انجام دهید:

• در طول روز از اشک مصنوعی و در شب از پماد استفاده کنید. (اما قطره‌های چشمی که از قرمزی جلوگیری می‌کنند، خشکی را بدتر می‌کنند.)
• از نشستن در کنار کولر و بخاری خودداری کنید.
• شب‌ها از دستگاه بخور در اتاق خواب خود استفاده کنید.
• سیگار نکشید.
• مرتباً به صفحه نمایش استراحت دهید.
• مرتباً پلک بزنید.
• ماهی بیشتری بخورید یا از پزشک خود در مورد مصرف قرص‌های روغن ماهی سوال کنید. اسیدهای چرب امگا ۳ موجود در ماهی سالمون، تن و ساردین به جلوگیری از التهاب کمک می‌کنند و ممکن است باعث شوند چشمان شما احساس بهتری داشته باشند.