هرچه نوزاد در هنگام تولد کوچکتر و نارس‌تر باشد، احتمال ابتلا به رتینوپاتی نوزادان نارس (ROP)، یک اختلال چشمی که می‌تواند منجر به از دست دادن بینایی شود، بیشتر است. اما بیشتر نوزادانی که با این بیماری متولد می‌شوند به مرور زمان بهبود می‌یابند. بسیاری از آنها اصلاً نیازی به درمان ندارند.
ROP معمولاً نوزادان نارسی را تحت تأثیر قرار می‌دهد که وزن آنها کمتر از ۲ و ¾ پوند است و قبل از هفته ۳۱ بارداری متولد می‌شوند. (یک بارداری کامل ۳۸ تا ۴۲ هفته طول می‌کشد.)
در نوزادان مبتلا به ROP، رگ‌های خونی غیرطبیعی روی شبکیه هر چشم رشد می‌کنند. شبکیه لایه‌ای از بافت است که پشت چشم را می‌پوشاند و دیدن را ممکن می‌سازد. با گذشت زمان، این رگ‌های خونی و بافت اسکار مرتبط می‌توانند باعث مشکلات جدی در بینایی شوند، مانند:
- آسیب به شبکیه و جدا شدن آن (شبکیه از محل طبیعی خود جابجا می‌شود) که منجر به از دست دادن دائمی و شدید بینایی می‌شود.
- چشم‌های متقاطع ( استرابیسم )
- افزایش فشار چشم ( گلوکوم )
- تنبلی چشم ( آمبلیوپی )
- نزدیک‌بینی ( میوپی )
علائم
فقط یک چشم پزشک می‌تواند تشخیص دهد که آیا نوزاد شما ROP دارد یا خیر. تمام نوزادانی که در معرض خطر ابتلا به آن هستند باید بر اساس سن حاملگی خود و نه سن تولدشان غربالگری شوند. به عنوان مثال، نوزادانی که در هفته ۲۲ تا ۲۴ بارداری متولد می‌شوند باید اولین معاینه چشم خود را در هفته ۳۱ داشته باشند.
علل
چشم‌های نوزاد حدود هفته شانزدهم بارداری شروع به رشد می‌کنند. اگر خیلی زود به دنیا بیایند، این روند کوتاه می‌شود. رگ‌های خونی در چشم آنها زمان کافی برای رشد مناسب را ندارند.
در عوض، آنها در جایی که قرار نیست رشد کنند، رشد می‌کنند. یا می‌توانند آنقدر شکننده باشند که خونریزی کنند یا نشت کنند.
تشخیص
چشم پزشک قطره‌هایی را در چشم نوزاد شما می‌ریزد تا مردمک چشم او بزرگتر شود. این کار به پزشک کمک می‌کند تا تمام قسمت‌های چشم را بهتر ببیند. این کار دردی ندارد.
اگر نوزاد شما ROP داشته باشد، پزشک محل آن را در چشم، شدت آن و وضعیت رگ‌های خونی چشم را بررسی خواهد کرد.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
مرحله ۱ خفیف‌ترین نوع ROP است. نوزادان در این مرحله یا مرحله ۲، اغلب به هیچ درمانی نیاز ندارند و بینایی طبیعی خواهند داشت. نوزادانی که در مرحله ۳ هستند، رگ‌های خونی غیرطبیعی بیشتری دارند. این رگ‌ها ممکن است بزرگ یا پیچ خورده باشند، به این معنی که شبکیه ممکن است شروع به شل شدن کند.
در مرحله ۴، شبکیه شروع به حرکت از محل طبیعی خود می‌کند و در مرحله ۵، شبکیه جدا شده و احتمال مشکلات شدید بینایی یا حتی نابینایی وجود دارد.
پروتکل‌های غربالگری جدیدتر شامل الگوریتم TWO-ROP هستند که یک رویکرد ساده‌شده دو مرحله‌ای بستری و سرپایی را برای غربالگری ROP ارائه می‌دهد.
درمان
برای بسیاری از نوزادان، ROP اغلب خود به خود بهبود می‌یابد. اما اگر شدید باشد و خطر جدا شدن شبکیه زیاد باشد، چشم پزشک فرزند شما می‌خواهد درمان را شروع کند. حدود ۱۰٪ از نوزادانی که برای ROP غربالگری می‌شوند، نیاز به درمان دارند.
این می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
- جراحی لیزر. از پرتوهای کوچک لیزر برای درمان کناره‌های شبکیه استفاده می‌شود. این کار رشد رگ‌های خونی غیرطبیعی را متوقف می‌کند. این عمل برای هر چشم 30 تا 45 دقیقه طول می‌کشد. این رایج‌ترین روش درمان ROP است و سال‌هاست که با خیال راحت انجام می‌شود. اما ممکن است کودک شما بخشی یا تمام دید محیطی (کناری) خود را از دست بدهد.
- کرایوتراپی. به جای سوزاندن جای زخم‌ها، از دمای بسیار پایین برای جلوگیری از گسترش رگ‌های خونی بیشتر روی شبکیه استفاده می‌شود. این روش، روش قدیمی‌تری برای درمان ROP است. همچنین باعث از بین رفتن دید جانبی می‌شود.
- تزریق. یک روش جدیدتر برای درمان ROP، تزریق یک داروی ضد سرطان در هر چشم است. بواسیزوماب (آواستین) یا داروی مشابه، رشد جدید رگ‌های خونی در تومورها را مسدود می‌کند و می‌تواند همین کار را در چشم‌ها نیز انجام دهد. این درمان امیدوارکننده است، اما تحقیقات بیشتری برای اطمینان از عدم وجود عوارض جانبی طولانی مدت مورد نیاز است. همچنین مشخص نیست که آیا ROP ممکن است با گذشت زمان برگردد یا خیر.
اگر شبکیه جدا شده باشد، پزشک ممکن است نیاز به انجام جراحی پیچیده‌تری داشته باشد:
- پیچ خوردگی صلبیه. یک نوار کوچک و کشسان دور سفیدی چشم قرار می‌گیرد و باعث می‌شود که کمی فشرده شود. این امر به شبکیه پاره شده اجازه می‌دهد تا به دیواره بیرونی چشم، جایی که به آن تعلق دارد، نزدیک‌تر شود.
- ویترکتومی. در طول این جراحی، ژل شفاف (زجاجیه) در مرکز چشم برداشته شده و با محلول نمکی جایگزین می‌شود. سپس، بافت اسکاری که شبکیه را از جای خود بیرون کشیده است، برداشته می‌شود.
جراحی اغلب از بدتر شدن بیماری جلوگیری می‌کند و از کاهش بینایی جلوگیری می‌کند. اما تا ۲۵٪ از کل نوزادانی که برای ROP جراحی می‌شوند، بخشی یا تمام بینایی خود را از دست می‌دهند.
از آنجا که همه کودکان مبتلا به ROP در معرض خطر بیشتری برای مشکلات چشمی در مراحل بعدی زندگی هستند، فرزند شما باید تا زمان بزرگسالی هر سال توسط چشم پزشک معاینه شود.
