آنچه در این مطلب خواهید خواند
شما گزینههایی برای درمان ADHD فرزندتان دارید. در حالی که برخی از والدین دارو را به عنوان بخشی از برنامه درمانی انتخاب میکنند، برخی دیگر تصمیم میگیرند از آن استفاده نکنند. آنچه برای فرزند شما بهتر عمل میکند ممکن است با آنچه برای دیگران مؤثر است متفاوت باشد.
پزشک شما ممکن است دارو را توصیه کند زیرا به مدیریت علائم ADHD کمک میکند . با دارو، فرزند شما ممکن است متمرکزتر و کمتر بیشفعال، تکانشی و حواسپرت باشد.
اما ممکن است نگران عوارض جانبی، هزینه و چگونگی تأثیر دارو بر رشد فرزندتان باشید.
اینها نگرانیهای رایج در مورد داروهای ADHD هستند .
عوارض جانبی
در حالی که بعضی از بچهها با دارو خوب کنار میآیند، بعضی دیگر عوارض جانبی ناخوشایندی دارند که بر عملکرد آنها تأثیر میگذارد یا در رشد و نمو آنها اختلال ایجاد میکند.
عوارض جانبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- از دست دادن اشتها
- سرگیجه
- خشکی دهان
- سردرد
- تحریک پذیری
- تغییرات خلقی
- اثرات برگشتی پس از از بین رفتن اثر دارو
- مشکلات خواب
- دل درد
- تیکها
اگر به مصرف دارو فکر میکنید و نگران عوارض جانبی آن هستید، با پزشک خود مشورت کنید.
برخی از عوارض جانبی با عادت کردن فرزندتان به آنها بهتر میشوند یا از بین میروند. میتوانید برخی دیگر را با راهکارهای خاصی مدیریت کنید. به عنوان مثال، اگر فرزندتان در به خواب رفتن مشکل دارد، میتوانید نوع دیگری از دارو را امتحان کنید، دوز آن را تغییر دهید یا زمان مصرف آن را تغییر دهید.
چگونه بر رشد کودک شما تأثیر میگذارد
ممکن است نگران باشید که مصرف دارو ممکن است بر رشد فرزندتان تأثیر بگذارد.
تحقیقات نشان میدهد که داروهای ADHD تأثیر کمی بر رشد کودک شما دارند یا اصلاً تأثیری ندارند. برخی از کودکان ممکن است کاهش رشد داشته باشند. اما یک مطالعه اخیر نشان میدهد که این داروها سرعت رشد کودکان یا قد آنها را در بزرگسالی تغییر نمیدهند.
مصرف دارو و ویزیت پزشک را ادامه دهید
مدیریت مصرف داروهای فرزندتان زمان میبرد.
ابتدا، پزشک فرزند شما باید دوز مناسب را پیدا کند. سپس باید وضعیت فرزند شما را زیر نظر داشته باشد و در صورت لزوم دارو را تنظیم کند.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
شما باید یک برنامه منظم داشته باشید تا فرزندتان هر دوز را در زمان مناسب مصرف کند. ممکن است لازم باشد با مراقبان یا مدرسه او هماهنگ کنید تا مطمئن شوید معلمان یا پرستاران داروی مناسب را در زمان مناسب به او میدهند.
تغییرات شخصیتی
بیشتر داروهای ADHD سطح دوپامین را در مغز کودک شما افزایش میدهند که علائم ADHD کودک شما را کاهش میدهد. اما این نباید شخصیت کودک شما را تغییر دهد.
اگر فرزندتان متفاوت به نظر میرسد، ممکن است نشانهی این باشد که دوز دارو بیش از حد بالا است. اگر او شبیه زامبی، گریان یا تحریکپذیر به نظر میرسد، پزشک میتواند دوز دارو را تنظیم کند.
اگر فرزند شما دوز پایینی مصرف میکند اما همچنان علائم متفاوتی دارد، پزشک ممکن است گزینه درمانی دیگری را توصیه کند. این مورد نادر است، اما برای برخی از کودکان، این علائم تنها در صورت قطع مصرف دارو از بین میروند.
مشکلات اعتیاد
ممکن است نگران باشید که مصرف دارو، فرزندتان را در بزرگسالی مستعد سوءمصرف مواد مخدر کند.
در حالی که تحقیقات نشان میدهد کودکانی که ADHD دارند، در نوجوانی یا جوانی بیشتر احتمال دارد که به سوءمصرف مواد مخدر یا الکل روی بیاورند، به نظر میرسد دلیل آن خود ADHD باشد، نه دارو.
اما اگر فرزند شما از داروهای ADHD خود سوءاستفاده کند، خطر اعتیاد او ممکن است افزایش یابد. این به معنای مصرف دوز اشتباه یا استفاده از آن به روشهایی است که تجویز نشده است، مانند خرد کردن، استنشاق یا تزریق. این میتواند منجر به سرخوشی شود که خطر اعتیاد را افزایش میدهد.
اگر فرزند یا نوجوان شما سابقه سوء مصرف مواد دارد، بهتر است از مصرف دارو خودداری کنید.
چه زمانی پزشکان دارو را توصیه نمیکنند؟
برای بعضی از بچهها، بهتر است از مصرف داروهای ADHD خودداری شود زیرا ممکن است بر سایر شرایط پزشکی تأثیر بگذارد.
اگر فرزند شما هر یک از این شرایط را دارد، با پزشک خود صحبت کنید:
- سابقه سوء مصرف الکل یا مواد مخدر
- سابقه مصرف مهارکنندههای مونوآمین اکسیداز (MAOIs)
- آلرژی یا حساسیت به داروهای محرک
- بیماری عروق کرونر
- گلوکوم (آب سیاه)
- بیماری قلبی یا رگهای خونی
- ضربان قلب نامنظم
- سابقه غش کردن یا از حال رفتن
- تیکهای حرکتی یا سابقه خانوادگی سندرم تورت
- تیروئید پرکار
- روانپریشی
- اضطراب شدید ، تنش یا عصبی بودن
- فشار خون بالای کنترل نشده
چه دارو را انتخاب کنید و چه نکنید، پزشک ممکن است مدیریت رفتار را توصیه کند. این اغلب شامل آموزش والدین، مداخله در کلاس درس و حمایت مدرسه است. ارتباط خوب با فرزندتان، معلمان و مربیان او میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
با پزشک خود در مورد آنچه برای فرزندتان بهتر است صحبت کنید. سعی کنید صبور باشید. ممکن است یافتن درمان مناسب زمان ببرد.
