آنچه در این مطلب خواهید خواند
اگر خبر وجود چیزی «مشکوک» در ریهتان را دریافت کردهاید، این میتواند مایهی نگرانی زیادی شود. اولین چیزی که ممکن است به ذهنتان خطور کند، کلمهای ترسناک است: سرطان. با این حال، در بسیاری از موارد، یک ندول ریوی خوشخیم از آب درمیآید. این بدان معناست که سرطان نیست. بخش سخت ماجرا، انتظار کشیدن و ندانستن است. در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که ممکن است انتظار شما را کمی آسانتر کند.
ندولهای خوشخیم ریه و تومورهای خوشخیم ریه چیستند؟
ندول یک “لکه روی ریه” است که در عکسبرداری با اشعه ایکس یا سیتیاسکن دیده میشود. در واقع، از هر ۵۰۰ عکسبرداری با اشعه ایکس قفسه سینه، تقریباً در یک مورد ندول دیده میشود. بافت طبیعی ریه، این توده کوچک، گرد یا بیضی شکل جامد را احاطه کرده است. این توده ممکن است یک ندول ریوی منفرد یا تکی باشد. یا ممکن است چندین ندول داشته باشید.
اگر موارد زیر را داشته باشید، احتمال خوشخیم بودن ندول ریه شما بیشتر است:
- سن شما کمتر از ۴۰ سال است.
- شما غیرسیگاری هستید.
- کلسیم در گره وجود دارد.
- گره کوچک است.
تومور خوشخیم ریه، رشد غیرطبیعی بافتی است که هیچ هدفی ندارد و سرطانی نیست. تومورهای خوشخیم ریه ممکن است از ساختارهای مختلف ریه رشد کنند.
تعیین اینکه آیا یک ندول یک تومور خوشخیم است یا در مراحل اولیه سرطان بسیار مهم است. زیرا تشخیص و درمان زودهنگام سرطان ریه میتواند بقای شما را تا حد زیادی افزایش دهد.
علائم ندولها و تومورهای خوشخیم ریه چیست؟
ندولها و تومورهای خوشخیم ریه معمولاً هیچ علامتی ایجاد نمیکنند. به همین دلیل است که تقریباً همیشه بهطور تصادفی در عکسبرداری با اشعه ایکس یا سیتیاسکن قفسه سینه یافت میشوند . با این حال، ممکن است منجر به علائمی مانند موارد زیر شوند:
- خس خس سینه
- سرفه طولانی مدت یا سرفه خونی
- تنگی نفس
- تب، به خصوص اگر پنومونی وجود داشته باشد
علل ندولها و تومورهای خوشخیم ریه چیست؟
علت دقیق ایجاد ندولها (تودههای کوچک) و تومورهای خوشخیم ریه هنوز بهطور کامل شناخته نشده است. با این حال، این ضایعات معمولاً در اثر یکی از عوامل زیر ایجاد میشوند:
۱. التهاب ناشی از عفونتها
برخی عفونتها میتوانند باعث ایجاد ندولهای خوشخیم در ریه شوند، از جمله:
- عفونتهای قارچی مانند:
- هیستوپلاسموز (Histoplasmosis)
- کوکسیدیوییدومایکوز (Coccidioidomycosis)
- کریپتوکوکوز (Cryptococcosis)
- آسپرژیلوز (Aspergillosis)
- سل (Tuberculosis یا TB)
- آبسه ریه (Lung abscess)
همچنین، نوع نادری از ذاتالریه به نام پنومونی گرد (مدور) (Round pneumonia) که بیشتر در کودکان دیده میشود و در بزرگسالان شیوع کمی دارد، نیز میتواند به صورت یک ندول ریوی ظاهر شود.
۲. التهاب ناشی از بیماریهای غیرعفونی
برخی بیماریهای التهابی و خودایمنی نیز ممکن است باعث تشکیل ندولهای خوشخیم شوند، از جمله:
- آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی)
- گرانولوماتوز با پلیآنژیت (که پیشتر با نام بیماری وگنر شناخته میشد)
- سارکوئیدوز
۳. ناهنجاریهای مادرزادی
برخی افراد از بدو تولد دچار ناهنجاریهایی در ساختار ریه هستند، مانند:
- کیست ریوی
- سایر بدشکلیهای مادرزادی ریه
این اختلالات نیز ممکن است به صورت توده یا ندول در تصویربرداری دیده شوند.
انواع شایع تومورهای خوشخیم ریه
هامارتوم (Hamartoma)
هامارتوم شایعترین تومور خوشخیم ریه و سومین علت شایع ندول منفرد ریوی است.
این تودهها معمولاً:
- سفت و گرد هستند و ظاهری شبیه تیله دارند.
- از ترکیبی از بافت طبیعی ریه، چربی و غضروف تشکیل شدهاند.
- اغلب در قسمتهای محیطی ریه قرار دارند.
آدنومهای برونشی (Bronchial adenomas)
این گروه حدود نیمی از تومورهای خوشخیم ریه را تشکیل میدهند.
ویژگیهای آنها عبارتاند از:
- از غدد ترشحکننده مخاط یا مجاری آنها در نای و راههای هوایی بزرگ منشأ میگیرند.
- آدنوم غدد مخاطی (Mucous gland adenoma) نمونهای از آدنوم خوشخیم واقعی برونش است.
تومورهای خوشخیم نادر
برخی تومورهای خوشخیم شیوع کمتری دارند، از جمله:
- کندروما (Chondroma): منشأ گرفته از غضروف
- فیبروما (Fibroma): منشأ گرفته از بافت همبند
- لیپوما (Lipoma): منشأ گرفته از بافت چربی
تشخیص ندولها و تومورهای خوشخیم ریه
یکی از مهمترین پرسشها این است که چگونه پزشک تشخیص میدهد یک ندول ریوی خوشخیم است یا بدخیم.
پزشک ابتدا شرح حال بیمار را بررسی کرده و معاینه فیزیکی انجام میدهد. سپس، اگر شرایط مناسب باشد، ممکن است فقط ندول را تحت نظر بگیرد.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
پیگیری با تصویربرداری
اگر:
- قطر ندول کمتر از ۶ میلیمتر باشد،
- و خطر ابتلا به سرطان ریه در فرد پایین باشد،
ممکن است پزشک تنها با انجام عکسهای متوالی قفسه سینه یا سیتیاسکن، طی حداقل دو سال وضعیت آن را پیگیری کند.
اگر طی این مدت اندازه ندول تغییر نکند، معمولاً خوشخیم تلقی میشود؛ زیرا ندولهای خوشخیم یا اصلاً رشد نمیکنند یا رشد بسیار آهستهای دارند.
در مقابل، ندولهای سرطانی معمولاً بهطور متوسط هر چهار ماه اندازهشان تقریباً دو برابر میشود.
در برخی بیماران، پزشک ممکن است برای اطمینان بیشتر، پیگیری را تا پنج سال ادامه دهد.
ویژگیهای تصویربرداری
ندولهای خوشخیم معمولاً دارای ویژگیهای زیر هستند:
- حاشیه صاف و منظم
- شکل یکنواخت و متقارن
- تراکم نسبتاً یکنواخت
- وجود کلسیفیکاسیون (رسوب کلسیم) با الگوهای مشخص
این ویژگیها در عکس ساده قفسه سینه یا سیتیاسکن قابل ارزیابی هستند.
آزمایشهای تکمیلی
اگر ندول از نظر اندازه، شکل یا ظاهر تغییر کند، پزشک ممکن است آزمایشهای بیشتری درخواست کند تا:
- سرطان را رد کند.
- علت ایجاد ندول را مشخص کند.
- عوارض احتمالی را بررسی کند.
این بررسیها ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- آزمایش خون
- تست پوستی توبرکولین برای بررسی سل
- اسکن PET (توموگرافی گسیل پوزیترون)
- اسکن SPECT (توموگرافی رایانهای تکفوتونی)
- تصویربرداری MRI (در موارد خاص)
- نمونهبرداری (بیوپسی)
بیوپسی
تنها راه تشخیص قطعی خوشخیم یا بدخیم بودن بسیاری از تودههای ریوی، بررسی بافت آنها زیر میکروسکوپ است.
نمونهبرداری میتواند به روشهای مختلف انجام شود، از جمله:
- ورود سوزن از روی پوست و خارج کردن سلولها (بیوپسی سوزنی)
- برونکوسکوپی؛ در این روش پزشک یک لوله باریک و انعطافپذیر مجهز به دوربین را از راه دهان یا بینی وارد مجاری تنفسی کرده و از ضایعه نمونه تهیه میکند.
درمان ندولها و تومورهای خوشخیم ریه
در بسیاری از بیماران، درمان خاصی لازم نیست و تنها پیگیری منظم با تصویربرداری کافی است.
با این حال، پزشک ممکن است انجام بیوپسی یا برداشتن کامل ندول را در شرایط زیر توصیه کند:
- بیمار سیگاری باشد و ندول بزرگ باشد.
- بیمار علائم بالینی داشته باشد.
- یافتههای تصویربرداری احتمال سرطان را مطرح کنند.
- ندول در طول زمان رشد کرده باشد.
نمونهبرداری اغلب با برشهای کوچک و بستری کوتاهمدت انجام میشود.
اگر نتایج نشان دهد که ندول خوشخیم است، معمولاً درمان بیشتری نیاز نیست؛ مگر آنکه لازم باشد بیماری زمینهای یا عوارضی مانند ذاتالریه یا انسداد راه هوایی درمان شوند.
جراحی
اگر برداشتن تومور ضروری باشد، پیش از عمل معمولاً ارزیابیهایی برای اطمینان از آمادگی بیمار انجام میشود، از جمله:
- آزمایش خون
- بررسی عملکرد کلیه
- بررسی عملکرد کبد
- تستهای عملکرد ریه (PFT)
- نوار قلب (ECG)
نوع جراحی به محل و نوع تومور بستگی دارد. جراح ممکن است یکی از اقدامات زیر را انجام دهد:
- برداشتن تنها خود توده
- برداشتن بخشی از یک لوب ریه
- برداشتن یک یا چند لوب ریه
- در موارد بسیار خاص، خارج کردن کل یک ریه
با این حال، اصل اساسی در جراحی این است که تا حد امکان بافت سالم ریه حفظ شود و فقط کمترین میزان بافت لازم برداشته شود.
