آیا جراحی لگن برای آرتریت روماتوئید شما مناسب است؟

لگن شما یکی از بزرگترین مفاصل بدن است که وزن را تحمل می‌کند. به همین دلیل است که می‌توانید راه بروید، چمباتمه بزنید، بچرخید، بچرخید و وسایل سنگین را حمل کنید.

مفصل ران از نوع مفاصل گوی و کاسه‌ای است. آنها محل تقاطع استخوان لگن و انتهای بالایی استخوان ران شما هستند.

این استخوان‌ها با غضروف مفصلی یا بافتی پوشیده شده‌اند که به گوی کمک می‌کند تا به داخل و خارج از حفره بلغزد. این اتفاق به لطف سینوویوم، یک پوشش نازک که غضروف را روان می‌کند، به راحتی رخ می‌دهد.

وقتی به آرتریت روماتوئید (RA) مبتلا هستید ، سیستم ایمنی بیش فعال شما باعث تورم سینوویوم و تولید مواد شیمیایی می‌شود که به غضروف مفصلی شما حمله کرده و به استخوان‌های شما آسیب می‌رساند. این می‌تواند باعث شود که یک یا هر دو مفصل ران شما تا حد ناتوانی دردناک شوند و شما را کاندید جراحی مفصل ران کند.

چه کسانی جراحی لگن انجام می‌دهند؟

وقتی آرتریت روماتوئید به مفصل ران شما حمله می‌کند، ممکن است تحرک کمتری داشته باشید و درد و تورم شدیدی در کشاله ران، بالا و پایین ران و باسن خود احساس کنید. این بیماری می‌تواند باعث بی‌خوابی، لنگیدن و مشکل در راه رفتن، کار کردن و انجام کارهای روزمره شود.

تعویض مفصل ران یک گزینه موثر برای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید متوسط ​​تا شدید است، اگر دارو و روش‌های درمانی کمتر تهاجمی دیگر درد شما را کنترل نکنند. این عمل آرتریت روماتوئید شما را درمان نمی‌کند، اما می‌تواند درد شما را کاهش دهد و شما را دوباره به حرکت وادارد.

برای اطمینان از اینکه جراحی مفصل ران برای شما مناسب است، پزشک سن، سلامت کلی جسمی و وضعیت مفصل ران و شدت آرتریت روماتوئید شما را در نظر خواهد گرفت.

چه کسی باید آرتروسکوپی را به جای آن در نظر بگیرد؟

تعویض مفصل ران یک جراحی بزرگ است: فقط در صورتی باید این عمل را انجام دهید که درد در ناحیه لگن شما شدید باشد و حرکت شما به شدت محدود شده باشد.

اگر مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) هستید و درد خفیفی در ناحیه لگن دارید، از پزشک خود در مورد آرتروسکوپی سوال کنید . این روش بسیار کمتر تهاجمی است. جراح برش کوچکی در پوست شما ایجاد می‌کند تا ناحیه اطراف مفصل شما را تمیز و صاف کند.

مانند جراحی لگن، این یک درمان قطعی نیست و روند آرتریت روماتوئید شما را کند نمی‌کند، اما می‌تواند درد شما را کاهش داده و توانایی حرکت شما را افزایش دهد.

جراحی لگن چگونه انجام می‌شود؟

جراحی لگن برای آرتریت روماتوئید حدود ۲ ساعت طول می‌کشد.

قبل از عمل جراحی، متخصص بیهوشی شما بهترین روش آرام‌بخشی را برای شرایط شما تعیین می‌کند تا در طول عمل هیچ دردی احساس نکنید.

روش‌های رایج شامل بیهوشی عمومی ، بلوک نخاعی، اپیدورال و بلوک عصبی منطقه‌ای است.

پس از اینکه آرام‌بخش دریافت کردید، جراح شما:

• برشی در جلو یا کنار لگن شما ایجاد کند.
• استخوان و غضروف آسیب دیده را خارج کنید
• سوکت آسیب دیده خود را با یک نسخه پروتز جایگزین کنید
• بالای استخوان ران یا گوی که در حفره قرار می‌گیرد را با یک نمونه پروتزی جایگزین کنید.

بسته به شرایط شما، می‌توانید پس از برطرف شدن اثر بیهوشی به خانه بروید. اما ممکن است لازم باشد یک روز یا بیشتر در بیمارستان بمانید تا پزشک روند بهبودی شما را زیر نظر داشته باشد.

آیا خطراتی بعد از عمل جراحی وجود دارد؟

عوارض احتمالی این جراحی برای هر کسی که آن را دارد یکسان است، اما برای افرادی که آرتریت روماتوئید دارند، احتمال بیشتری دارد. این موارد شامل رایج‌ترین موارد زیر است:

عفونت. این عفونت‌ها می‌توانند در محل برش یا در اعماق بافت شما، نزدیک مفصل ران مصنوعی جدید شما رخ دهند . به دنبال قرمزی، تورم، گرما یا چرک باشید. اکثر عفونت‌ها را می‌توان با آنتی‌بیوتیک درمان کرد. اگر عفونت روی پروتز شما تأثیر بگذارد، ممکن است به تعویض مفصل ران دیگری نیاز داشته باشید.

برای کاهش خطر عفونت، پزشک ممکن است تغییراتی در داروهای آرتریت روماتوئید شما ایجاد کند. داروهای بیولوژیک مانند مسدودکننده‌های TNF-alpha با افزایش میزان عفونت مرتبط هستند، بنابراین پزشک ممکن است مصرف آنها را حدود یک هفته قبل و بعد از عمل قطع کند. اگر استروئید مصرف می‌کنید، ممکن است لازم باشد تا زمان بهبودی، دوز کمتری مصرف کنید.

دررفتگی. وقتی مفصل ران شما جدید و در حال بهبود است، ممکن است در موقعیت‌های خاصی از حفره خود خارج شود. بریس تا زمان بهبودی بیشتر، از دررفتگی آن جلوگیری می‌کند. اگر این کار باعث تثبیت مفصل ران شما نشود، ممکن است جراحی دیگری برای نگه داشتن آن در جای خود لازم باشد.

خرابی مکانیکی. ساییدگی و پارگی، شل شدن یا شکستن پروتز محتمل است. سیستم ایمنی بیش فعال شما ممکن است به استخوان اطراف پروتز جایگزین حمله کند که باعث شل شدن یا شکستن آن می‌شود.

سایر خطرات عبارتند از:

لخته شدن خون. این خطر در بسیاری از انواع جراحی‌ها وجود دارد. لخته‌ها می‌توانند در پاهای شما تشکیل شوند، جدا شوند و باعث آسیب جدی در ریه‌ها، قلب یا مغز شما شوند. برای افزایش گردش خون، تیم پزشکی شما مطمئن می‌شود که شما در اسرع وقت پس از جراحی حرکت می‌کنید. همچنین می‌توانید جوراب‌های فشاری یا آستین‌های بادی بپوشید و برای مدت کوتاهی رقیق‌کننده خون مصرف کنید.

آسیب عصبی . آسیب عصبی در اطراف مفصل ران نادر است. اگر در آن ناحیه احساس بی‌حسی یا ضعف دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.

تغییرات در طول پا. بعد از جراحی لگن، ممکن است یک پا برای مدتی کوتاه‌تر باشد. این به دلیل سفت شدن عضلات اطراف لگن است. با پزشک خود در مورد راه‌های کشش عضلات بدون دررفتگی لگن صحبت کنید.

آیا تعویض مفصل ران بر داروهای آرتریت روماتوئید من تأثیر می‌گذارد؟

وقتی به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، خطر ابتلا به عفونت پس از جراحی‌هایی مانند تعویض مفصل ران در شما بیشتر است. اگر داروهایی مصرف می‌کنید که بر سیستم ایمنی بدن شما تأثیر می‌گذارند، مانند داروهای بیولوژیک و مهارکننده‌های JAK ، پزشک ممکن است مصرف آنها را قبل و بعد از جراحی موقتاً متوقف کند. عمل شما برای زمانی پس از آخرین دوز مصرفی برنامه‌ریزی خواهد شد. پزشک به شما خواهد گفت که چگونه داروهای خود را قبل و بعد از عمل مدیریت کنید.

اگر جراحی لگن انجام ندهم چه می‌شود؟

بدون جراحی مفصل ران، آرتریت روماتوئید شما به تخریب بافت و استخوان اطراف مفصل ران ادامه می‌دهد و عملکرد آن را دشوارتر می‌کند. می‌توانید مقداری از درد را با دارو و استروئیدها جبران کنید.

اکثر افرادی که جراحی لگن انجام می‌دهند، ۵ سال پس از بهبودی، درد خفیف یا بدون درد را گزارش می‌کنند.

بعد از جراحی چه انتظاری می‌توانم داشته باشم؟

حتی قبل از اینکه بیمارستان را ترک کنید، ممکن است با یک فیزیوتراپیست همکاری کنید تا روش‌های ایمن حرکت با مفصل ران جدید خود را در حین بهبودی به شما نشان دهد. این ممکن است شامل عصا، واکر یا عصای زیر بغل باشد. انتظار داشته باشید که روزانه حرکت کنید و هفتگی یا بیشتر فیزیوتراپی داشته باشید تا عضلات خود را تقویت کرده و تحرک خود را افزایش دهید.

تا زمانی که دوباره بتوانید به راحتی خم شوید و بچرخید، از یک دوست یا یکی از اعضای خانواده بخواهید که به شما کمک کند تا راحت‌تر به وسایل مورد نیاز خود در خانه دسترسی پیدا کنید.

چه زمانی می‌توانم دوباره به طور عادی حرکت کنم؟

شش هفته پس از عمل جراحی، باید بتوانید بدون عصا یا چوب زیر بغل راه بروید و به حرکات عادی و روزمره خود بازگردید.

روی فعالیت‌ها و ورزش‌های کم‌فشار تمرکز کنید: هیچ فعالیتی که فشار زیادی به مفاصل لگن شما وارد کند، مانند دویدن، پریدن یا اسکی در سراشیبی، توصیه نمی‌شود.