افراد مبتلا به بیماری آلزایمر ممکن است بهراحتی مضطرب یا ناراحت شوند. آنها ممکن است بیقرار باشند، نتوانند بخوابند یا مدام به جلو و عقب راه بروند. این مشکلات که «بیقراری» نامیده میشوند، میتوانند آنها را از داشتن یک برنامه طبیعی روز و شب بازدارند و ممکن است برای عزیز شما یا مراقبان او خطرناک شوند.
اغلب، تغییر بزرگترین عامل تحریککننده بیقراری است. این تغییر میتواند در برنامه روزانه، محیط اطراف یا افرادی باشد که از آنها مراقبت میکنند. گاهی اوقات، این حالت ناشی از ترس یا خستگی است که در آلزایمر شایع هستند. در برخی موارد نیز بیقراری ممکن است به دلیل عفونت یا یک مشکل پزشکی دیگر رخ دهد.
اگر عزیز شما دچار بیقراری شده و نمیتوانید علت آن را تشخیص دهید، او را نزد پزشک ببرید تا علت احتمالی بررسی شود.
نکاتی برای مراقبت
ممکن است بتوانید با سادهتر کردن برنامه روزانه یا منحرف کردن حواس آنها از عامل استرسزا، میزان بیقراری را کاهش دهید. چند مورد که میتوانید امتحان کنید:
یک محیط آرام برای آنها ایجاد کنید. صدای پسزمینه تلویزیون یا رادیو را حذف کنید، وسایل اضافی را جمع کنید و وظایف روزانه آنها را تا حد امکان ساده کنید.
دلایل فیزیکی بیقراری را بررسی کنید، مانند گرسنگی، تشنگی، نیاز به استفاده از سرویس بهداشتی یا احساس گرما یا سرمای بیش از حد.
ورزش میتواند اضطراب و استرس را کاهش دهد. آنها را برای پیادهروی ببرید، به باغبانی بپردازید یا موسیقی مورد علاقهشان را پخش کنید و با هم برقصید.
از نور کم یا چراغ خواب استفاده کنید تا در شب احساس سردرگمی و ترس کمتری داشته باشند.
احساسات خود را کنترل کنید. ممکن است احساس ناامیدی کنید، اما سعی کنید صدای خود را آرام و یکنواخت نگه دارید و از بحث یا انتقاد پرهیز کنید.
داروها
اگر نتوانید بهتنهایی بیقراری آنها را کنترل کنید یا مشکل بسیار شدید باشد، پزشک ممکن است داروهایی را توصیه کند که کمککننده باشند.
داروهایی که تجویز میشوند به علائم عزیز شما بستگی دارند، اما داروهای رایجی که میتوانند بیقراری را کاهش دهند عبارتند از:
داروهایی برای درمان بدبینی و سردرگمی که نورولپتیکها یا داروهای ضدروانپریشی نامیده میشوند. نمونههایی از این داروها عبارتند از آریپیپرازول (Abilify)، هالوپریدول (Haldol)، اولانزاپین (Zyprexa)، کوئتیاپین (Seroquel)، ریسپریدون (Risperdal) و زیپراسیدون (Geodon). این داروها میتوانند عوارض جانبی مانند خوابآلودگی، سفتی عضلات و حرکات غیرعادی ایجاد کنند. مطالعات برخی از این داروها را با افزایش خطر مرگ در افراد مبتلا به زوال عقل مرتبط دانستهاند. سازمان غذا و دارو هشدار در مورد خطرات این داروها صادر کرده است. از پزشک بپرسید که آیا این داروها برای عزیز شما مناسب هستند یا خیر.
داروهای ضدافسردگی میتوانند در صورتی که عزیز شما دچار افسردگی و تحریکپذیری باشد کمککننده باشند. گزینهها شامل سیتالوپرام (Celexa)، فلوکستین (Prozac)، نورتریپتیلین (Pamelor)، پاروکستین (Paxil) و سرترالین (Zoloft) هستند. عوارض جانبی این داروها میتواند شامل خوابآلودگی، خشکی دهان، یبوست و اضطراب باشد.
داروهای ضداضطراب که شامل آلپرازولام (Xanax)، بوسپیرون (BuSpar)، لورازپام (Ativan) و اگزازپام (Serax) هستند، اغلب باعث خوابآلودگی میشوند. (بهطور متناقض، ممکن است باعث تشدید سردرگمی و بیقراری نیز شوند.)
بهترین راه برای کمک به عزیز شما در مقابله با بیقراری، همکاری با پزشک است. آنها میتوانند ترکیب مناسبی از داروها و نکات مراقبتی را توصیه کنند تا به آرام ماندن بیمار کمک کرده و شرایط را برای شما نیز آسانتر کنند.
