غذا و تشدید اگزما در کودکان

آیا رژیم غذایی می‌تواند مقصر اگزمای کودک شما باشد ؟

این امکان وجود دارد.

از هر ۳ کودک مبتلا به اگزما، حداکثر ۱ نفر آلرژی غذایی دارد که می‌تواند علائم را بدتر کند. اگر برخی از گزینه‌ها را حذف کنید، می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.

اما از آنجایی که یافتن محرک‌های غذایی دشوار است — و اگزما می‌تواند علل بسیار دیگری داشته باشد — عجولانه نتیجه‌گیری نکنید. با یک متخصص آلرژی همکاری نزدیکی داشته باشید.

کدام غذاها ممکن است باعث اگزما شوند؟

وقتی آلرژی غذایی دارید، بدن شما به یک خوراکی بی‌ضرر طوری واکنش نشان می‌دهد که انگار یک میکروب خطرناک است و به آن حمله می‌کند. علائمی – مانند تورم – عوارض جانبی سیستم دفاعی بدن شما هستند.

اگزما به نظر نمی‌رسد یک بیماری آلرژیک باشد، اما واکنش‌های غذایی می‌تواند آن را در برخی از کودکان بدتر کند. این احتمال در نوزادان و کودکان خردسال بیشتر است.

برخی غذاها احتمال بیشتری برای ایجاد علائم دارند. موارد شایع عبارتند از:

• شیر
• تخم مرغ
• بادام زمینی
• آجیل درختی
• گندم
• ماهی
• صدف
• سویا

اگرچه غذاهای محرک می‌توانند اگزما را بدتر کنند، متخصصان فکر نمی‌کنند که آنها واقعاً علت اصلی آن باشند. در عوض، به نظر می‌رسد که این بیماری ناشی از “نشت” در لایه بیرونی پوست است که به مواد محرک، میکروب‌ها و آلرژن‌ها اجازه ورود می‌دهد.

چگونه یک محرک غذایی پیدا کنیم

بعضی از آنها واضح هستند. اگر فرزند شما برای اولین بار خرچنگ دریایی می‌خورد و ۱۵ دقیقه بعد کهیر می‌زند، احتمالاً تشخیص آن کار سختی نیست.

اما در مورد اگزما، اغلب سخت‌تر است. علائم ممکن است تا چند روز پس از خوردن چیزی ظاهر نشوند. اگر یک غذای محرک پیدا کنید و از شر آن خلاص شوید، ممکن است کمک کند. با این حال، ممکن است اگزما از بین نرود. به یاد داشته باشید، از هر 3 کودک مبتلا به اگزما، 2 نفر اصلاً آلرژی غذایی ندارند.

به همین دلیل است که همکاری با پزشک بسیار مهم است. آنها می‌توانند از طریق آزمایش‌هایی مانند موارد زیر شما را به سمت علت واقعی راهنمایی کنند:

رژیم‌های غذایی حذفی. اگر پزشک شما فکر می‌کند که یک غذا ممکن است مضر باشد، ممکن است از شما بخواهد که آن را به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز به فرزندتان ندهید. مراقب باشید که آیا این کار تفاوتی ایجاد می‌کند یا خیر.

چالش‌های غذایی. پس از اینکه یک ماده غذایی را از رژیم غذایی فرزندتان حذف کردید، متخصص اطفال ممکن است از شما بخواهد مقدار کمی از آن را دوباره به رژیم غذایی او اضافه کنید تا ببیند آیا باعث ایجاد علائم می‌شود یا خیر. آنها ممکن است بخواهند این کار را در مطب انجام دهند، فقط برای اینکه در صورت بروز واکنش در فرزندتان، اقدامات لازم را انجام دهند.

آزمایش پوست. پزشک می‌تواند عصاره‌ای از غذا را گرفته و با آن پوست را به آرامی خراش دهد. اگر ناحیه متورم شود، می‌تواند یک واکنش آلرژیک باشد. با این حال، این آزمایش همیشه دقیق نیست.

آزمایش خون. RAST – یک آزمایش جذب رادیوآلرژن – می‌تواند سلول‌های خاصی را در خون که نشان‌دهنده آلرژی‌های غذایی خاص هستند، بررسی کند. باز هم، این آزمایش همیشه دقیق نیست. سایر آزمایش‌های آزمایشگاهی می‌توانند سلول‌هایی را که باعث تورم می‌شوند، بررسی کنند.

ردیابی یک محرک غذایی می‌تواند به صبر و کار کارآگاهی نیاز داشته باشد.

روشمند باشید. فقط یک غذا را در یک زمان حذف کنید. اگر لبنیات و گلوتن را همزمان ممنوع کنید و علائم بهبود یابند، نمی‌دانید کدام یک باعث تغییر شده است. از یک دفتر خاطرات غذایی استفاده کنید تا مواردی را که حذف می‌کنید و تغییراتی که ایجاد می‌کند، پیگیری کنید.

به آرامی حرکت کنید. یک آزمایش پوستی مثبت دلیل کافی برای قطع مصرف یک غذا نیست. بسیاری از کودکان در مورد غذاهایی که واقعاً علائمی ایجاد نمی‌کنند، آزمایش مثبت می‌دهند. به علاوه، اگر از مصرف غذاهای زیادی خودداری کنید، ممکن است مواد مغذی مورد نیاز فرزندتان برای رشد و نمو را حذف کنید. بنابراین به خاطر خودتان و فرزندتان، قبل از اینکه غذایی را به طور دائم از رژیم غذایی فرزندتان حذف کنید، مطمئن شوید. با پزشک خود مشورت کنید.

به استفاده از سایر درمان‌ها ادامه دهید. حتی اگر یک غذای محرک پیدا کردید، حذف آن ممکن است باعث از بین رفتن بثورات نشود. به توصیه‌های پزشک خود – مانند پمادهای پوستی، لوسیون‌ها و داروها – ادامه دهید. به حذف سایر آلرژن‌ها مانند مایت‌های گرد و غبار، گرده یا شوره حیوانات خانگی نیز ادامه دهید.