خشکی چشم و التهاب

تصور اینکه خشکی چشم علت ساده‌ای دارد، مانند آلرژی، هوای خشک یا لنزهای تماسی فرسوده، آسان است. و گاهی اوقات این درست است. اما اگر چشمان شما برای مدت طولانی خشک، تحریک‌شده یا دردناک هستند، ممکن است علت دیگری وجود داشته باشد.

ارتباط پیچیده‌ای بین سیستم ایمنی بدن و چشمان شما وجود دارد. التهاب، واکنش بدن شما به زخم‌ها و میکروب‌ها، می‌تواند در خشکی چشم نقش داشته باشد. در عوض، خشکی چشم می‌تواند التهاب چشم را بدتر کند.

به همین دلیل است که پزشکان گاهی اوقات می‌گویند بیماری خشکی چشم یک «چرخه معیوب التهاب» است.

التهاب چیست؟

وقتی سلول‌های بدن شما آسیب می‌بینند – توسط زخم، باکتری یا یک ماده شیمیایی سمی – سیستم ایمنی بدن شما تعداد زیادی گلبول سفید خون را به ناحیه آسیب دیده می‌فرستد. این سلول‌ها برای ترمیم بافت آسیب دیده، یک واکنش التهابی را آغاز می‌کنند.

این می‌تواند باعث قرمز، گرم، متورم و دردناک شدن ناحیه شود. و سلول‌های آنجا ممکن است در حین التهاب به درستی کار نکنند.

ارتباط بین التهاب و خشکی چشم چیست؟

وقتی غدد اشکی، قرنیه یا ملتحمه (لایه‌های بیرونی چشم) ملتهب می‌شوند، بدن ممکن است اشک کافی تولید نکند. یا اشک‌های شما از ترکیب مناسبی از آب، روغن‌ها و نمک‌ها ساخته نمی‌شوند. این تغییرات باعث خشکی چشم می‌شوند.آیا می‌دانستید؟

با گذشت زمان، التهاب می‌تواند منجر به تغییرات طولانی مدت در اعصاب چشم شما شود.

وقتی چشمان شما به خوبی روغن کاری نشده باشند، در شستن آلودگی، گرد و غبار و میکروب‌ها به خوبی عمل نمی‌کنند. این باعث می‌شود که احتمال ایجاد بریدگی‌های کوچک روی سطح بیرونی چشم (به نام ساییدگی قرنیه) یا عفونت بیشتر شود.

استرس وارده به چشمان شما، چه عفونت باشد و چه خراش روی قرنیه، بدن شما را وادار به شروع یک پاسخ ایمنی در آنجا می‌کند. این التهاب تلاش بدن شما برای التیام چشم شماست. اما می‌تواند خشکی چشم را بدتر کند.

تحقیقات نشان داده است که با گذشت زمان، التهاب چشم نه تنها می‌تواند منجر به تغییرات موقت در اشک شما شود، بلکه تغییرات طولانی‌مدتی در اعصاب چشمان شما ایجاد می‌کند. التهاب طولانی‌مدت همچنین می‌تواند باعث مرگ سایر سلول‌های چشم شما شود و منجر به بیماری‌های چشمی طولانی‌مدت شود. 

درمان التهاب

سال‌ها، رایج‌ترین درمان برای خشکی چشم، اشک مصنوعی و سایر پمادهایی بود که سطح چشم شما را مرطوب نگه می‌داشتند. این داروها و سایر درمان‌ها مانند اجتناب از دود و استفاده از عینک محافظ، هنوز هم برای برخی از افراد با موارد خفیف‌تر خشکی چشم مؤثر هستند.

پزشکان همچنین می‌توانند داروهای اشک‌آور، لنزهای چشمی که چشم‌های شما را روان می‌کنند یا لنزهای تماسی مخصوص برای مرطوب نگه داشتن چشمان شما تجویز کنند. یک درمان جدیدتر، قطره چشم تجویزی p- erfluorohexyloctaneاست. این دارو یک پوشش محافظ روی سطح چشم تشکیل می‌دهد تا تبخیر بیش از حد را کاهش دهد.

اما با درک دانشمندان از خشکی چشم به عنوان یک بیماری التهابی، محققان به طور فزاینده‌ای بر روی داروهایی که سیستم ایمنی بدن شما را هدف قرار می‌دهند، تمرکز کرده‌اند. 

بسیاری از داروهایی که پزشک ممکن است برای خشکی چشم تجویز کند، با مسدود کردن فعالیت ایمنی که باعث التهاب چشم می‌شود، عمل می‌کنند. هنگامی که التهاب متوقف می‌شود، تولید طبیعی اشک می‌تواند دوباره آغاز شود. برخی از داروهای ضد التهابی که برای درمان خشکی چشم استفاده می‌شوند عبارتند از:

• آنتی‌بیوتیک‌ها
• سیکلوسپورین (سکوا، رستاسیس، وِوی)
• لیفتینگگراست (زیدرا)
• لوتپردنول (ایسوویس)، یک قطره چشمی کورتیکواستروئیدی
• اسپری بینی وارنیکلین (تیروای)