استروئیدها برای درمان آرتروز

استروئیدها (مخفف کورتیکواستروئیدها) داروهای مصنوعی هستند که شباهت زیادی به کورتیزول، هورمونی که بدن شما به طور طبیعی تولید می‌کند، دارند. استروئیدها با کاهش التهاب و کاهش فعالیت سیستم ایمنی بدن عمل می‌کنند. آنها برای درمان انواع بیماری‌ها و شرایط التهابی استفاده می‌شوند.

کورتیکواستروئیدها با استروئیدهای آنابولیک که برخی از ورزشکاران برای ساختن عضلات بزرگتر از آنها استفاده می‌کنند، متفاوت هستند. نمونه‌هایی از داروهای کورتیکواستروئید شامل تریامسینولون، کورتیزون، پردنیزون و متیل پردنیزولون است .

استروئیدها چگونه تجویز می‌شوند؟

استروئیدها را می‌توان به صورت موضعی (کرم یا پماد)، خوراکی (خوراکی) یا تزریقی تجویز کرد. در صورت تزریق، می‌توان آنها را به داخل ورید یا عضله، مستقیماً به داخل مفصل یا بورس (کیسه روان‌کننده بین تاندون‌های خاص و استخوان‌های زیر آنها) یا اطراف تاندون‌ها و سایر نواحی بافت نرم تزریق کرد.

استروئیدها چگونه کار می‌کنند؟

استروئیدها التهاب را کاهش داده و فعالیت سیستم ایمنی را کم می‌کنند. التهاب فرآیندی است که طی آن گلبول‌های سفید خون و مواد شیمیایی بدن از بدن در برابر عفونت و موجودات خارجی مانند باکتری‌ها و ویروس‌ها محافظت می‌کنند.

با این حال، در برخی بیماری‌ها، سیستم دفاعی بدن (سیستم ایمنی) به درستی عمل نمی‌کند و بیش از حد فعال است. این ممکن است باعث شود التهاب علیه بافت‌های خود بدن عمل کند و باعث آسیب بافتی شود. التهاب با قرمزی، گرما، تورم و درد مشخص می‌شود.

استروئیدها تولید مواد شیمیایی التهابی را کاهش می‌دهند تا آسیب بافتی به حداقل برسد. استروئیدها همچنین با تأثیر بر عملکرد گلبول‌های سفید خون، فعالیت سیستم ایمنی را کاهش می‌دهند.

چه بیماری‌هایی با استروئیدها درمان می‌شوند؟

استروئیدها برای درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها که در آن‌ها سیستم دفاعی بدن دچار نقص شده و باعث آسیب بافتی می‌شود، استفاده می‌شوند. استروئیدها به عنوان درمان اصلی برای برخی از بیماری‌های التهابی مانند واسکولیت سیستمیک (التهاب رگ‌های خونی) و میوزیت (التهاب عضله) استفاده می‌شوند. همچنین ممکن است به صورت انتخابی برای درمان بیماری‌های التهابی مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس، سندرم شوگرن یا نقرس استفاده شوند.

فواید استروئیدها چیست؟

وقتی التهاب، اندام‌های حیاتی بدن را تهدید می‌کند، استروئیدها می‌توانند نجات‌دهنده‌ی اندام‌ها و در بسیاری از موارد، نجات‌دهنده‌ی زندگی باشند. به عنوان مثال، آنها ممکن است به جلوگیری از پیشرفت التهاب کلیه کمک کنند، که می‌تواند منجر به نارسایی کلیه در افرادی شود که لوپوس یا واسکولیت دارند. برای این افراد، درمان با استروئید ممکن است نیاز به دیالیز یا پیوند کلیه را از بین ببرد.

دوزهای پایین استروئیدها ممکن است تسکین قابل توجهی از درد و سفتی در افراد مبتلا به بیماری‌هایی از جمله آرتریت روماتوئید ایجاد کند. استفاده موقت از دوزهای بالاتر استروئیدها ممکن است به فرد کمک کند تا از تشدید شدید آرتریت بهبود یابد.

چرا استروئیدها تزریق می‌شوند؟

تزریق استروئید به یک یا دو ناحیه ملتهب به پزشکان این امکان را می‌دهد که دوز بالایی از دارو را مستقیماً به ناحیه مشکل‌دار برسانند. وقتی پزشکان استروئیدها را از طریق دهان یا داخل وریدی تجویز می‌کنند، نمی‌توانند مطمئن باشند که در نهایت مقدار کافی به ناحیه مشکل‌دار می‌رسد. علاوه بر این، خطر عوارض جانبی با استروئیدهای خوراکی یا داخل وریدی بسیار بیشتر است.

چه بیماری‌هایی با تزریق استروئید درمان می‌شوند؟

استروئیدها اغلب برای درمان بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید، نقرس یا سایر بیماری‌های التهابی مستقیماً به مفاصل تزریق می‌شوند. همچنین می‌توان آنها را به بورس ملتهب یا اطراف تاندون‌های نزدیک اکثر مفاصل بدن تزریق کرد.

برخی افراد گزارش می‌دهند که وقتی استروئیدها مستقیماً به مفاصل متورم یا دردناک تزریق می‌شوند، از آرتروز رهایی می‌یابند.

مزایای مورد انتظار تزریق استروئید چیست؟

تزریق استروئید تزریق در یک ناحیه خاص عموماً به خوبی تحمل می‌شوند و نسبت به سایر اشکال داروهای استروئیدی، احتمال کمتری برای ایجاد عوارض جانبی جدی دارند. همچنین، تزریق‌ها ممکن است به جلوگیری از نیاز به استروئیدهای خوراکی یا افزایش دوز استروئیدهای خوراکی که می‌توانند عوارض جانبی بیشتری داشته باشند، کمک کنند.

تزریق استروئید چه نقشی در یک برنامه درمانی کلی ایفا می‌کند؟

تزریق استروئید می‌تواند به برنامه درمانی که ممکن است از قبل شامل داروهای ضدالتهابی (NSAIDs)، فیزیوتراپی، کاردرمانی یا دستگاه‌های حمایتی مانند عصا و بریس باشد، اضافه شود. اینکه آیا از یک یا چند مورد از این روش‌های درمانی استفاده شود، به ماهیت مشکل بستگی دارد.

برای مثال، در یک فرد سالم، التهاب تاندون ممکن است تنها با تزریق استروئید به ناحیه ملتهب به طور کامل درمان شود. با این حال، در فرد مبتلا به آرتریت روماتوئید ، تزریقات معمولاً بخش کوچکی از یک رویکرد درمانی چندوجهی هستند.

چه زمانی نباید از تزریق استروئید استفاده کرد؟

استروئیدها نباید در صورت وجود عفونت در ناحیه مورد نظر یا حتی در هر جای دیگر بدن تزریق شوند، زیرا می‌توانند پاسخ ایمنی طبیعی برای مبارزه با عفونت را مهار کنند. همچنین، اگر مفصلی از قبل به شدت تخریب شده باشد، تزریق احتمالاً فایده‌ای نخواهد داشت.

اگر کسی مشکل خونریزی بالقوه دارد یا داروهای ضد انعقاد (که اغلب به عنوان رقیق کننده خون شناخته می‌شوند) مصرف می‌کند، تزریق استروئید ممکن است باعث خونریزی در محل شود. برای این افراد، تزریق با احتیاط انجام می‌شود.

تزریق مکرر استروئید، بیشتر از هر سه یا چهار ماه، به دلیل افزایش خطر تضعیف بافت‌ها در ناحیه تحت درمان توصیه نمی‌شود.

عوارض جانبی تزریق استروئید چیست؟

تزریق استروئید یکی از موثرترین راه‌ها برای کاهش درد و بهبود عملکرد است، اما معمولاً بیماری را درمان نمی‌کند.

در موارد نادر، عوارض جانبی زیر ممکن است رخ دهد:

• عفونت
• واکنش‌های آلرژیک
• خونریزی در مفصل
• پارگی تاندون
• تغییر رنگ پوست
• ضعیف شدن استخوان، رباط‌ها و تاندون‌ها (در اثر تزریق مکرر و مکرر در یک ناحیه)

همه افراد دچار عوارض جانبی نمی‌شوند و عوارض جانبی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اگر تزریق استروئید به ندرت انجام شود (کمتر از هر سه تا چهار ماه)، ممکن است هیچ یک از عوارض جانبی ذکر شده رخ ندهد.

عوارض جانبی احتمالی استروئیدهای خوراکی چیست؟

عوارض جانبی با دوز بالاتر و درمان طولانی‌تر شایع‌تر است. عوارض جانبی داروهای خوراکی بسیار شایع‌تر است. برخی از عوارض جانبی جدی‌تر از بقیه هستند. عوارض جانبی رایج استروئیدهای خوراکی عبارتند از:

• آکنه
• تاری دید
• آب مروارید یا گلوکوم
• کبودی آسان
• مشکل در خوابیدن
• فشار خون بالا
• افزایش اشتها، افزایش وزن
• افزایش رشد موهای بدن
• بی‌خوابی
• مقاومت کمتر در برابر عفونت
• ضعف عضلانی
• عصبی بودن، بی‌قراری
• پوکی استخوان
• سوزش یا خونریزی معده
• نوسانات خلقی ناگهانی
• صورت متورم و پف کرده
• احتباس آب، تورم
• بدتر شدن دیابت

لطفا توجه داشته باشید: عوارض جانبی ذکر شده، شایع‌ترین عوارض جانبی هستند. همه عوارض جانبی احتمالی شامل نمی‌شوند. در صورت داشتن هرگونه سوال در مورد وضعیت شخصی خود، همیشه با پزشک خود تماس بگیرید.

آیا همه افراد دچار عوارض جانبی استروئیدها می‌شوند؟

خیر. تعداد دفعات بروز عوارض جانبی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اگر مصرف استروئید کوتاه مدت باشد (از چند روز تا چند هفته)، ممکن است هیچ یک از عوارض جانبی ذکر شده رخ ندهد. عوارض جانبی ذکر شده معمولاً در صورت تزریق گاه به گاه استروئید برای آرتروز ، التهاب تاندون یا بورسیت رخ نمی‌دهند.

با این حال، اگر مصرف استروئید شامل دوزهای بالا و طولانی مدت (برای چند ماه تا چند سال) باشد، ممکن است افزایش تعداد عوارض جانبی رخ دهد.

چگونه می‌توان عوارض جانبی استروئیدها را به حداقل رساند؟

برای به حداقل رساندن عوارض جانبی استروئیدها، پزشکان این دستورالعمل‌ها را دنبال می‌کنند:

• فقط در صورت لزوم از استروئیدها استفاده کنید.
• برای تشخیص عوارض جانبی جدی، از نزدیک نظارت داشته باشید.
• در صورت امکان، از تزریق استروئید برای مشکلات در یک ناحیه خاص استفاده کنید.
• از حداقل دوز مورد نیاز برای کنترل بیماری استفاده کنید.
• اگر بیماری تحت کنترل است، دوز را به تدریج کاهش دهید.
• فشار خون را مرتباً کنترل کنید و در صورت لزوم درمان کنید.
• مکمل‌های کلسیم، ویتامین D و داروهای تجویزی استخوان‌ساز را برای کمک به حفظ استحکام استخوان توصیه کنید (این کار به ویژه در صورتی انجام می‌شود که قرار است استروئیدها برای مدت طولانی مصرف شوند).
• هر یک تا دو سال یکبار تراکم استخوان خود را بررسی کنید.

چه کسانی نباید استروئید مصرف کنند؟

استروئیدها، مانند سایر داروها، برای همه توصیه نمی‌شوند. به طور کلی، افرادی که شرایط زیر را دارند نباید استروئید مصرف کنند:

• عفونت
• دیابت کنترل نشده
• فشار خون بالای کنترل نشده یا نارسایی احتقانی قلب
• زخم پپتیک
• پوکی استخوان (نازک شدن استخوان)
• گلوکوم (آب سیاه)

چگونه بفهمم که درمان استروئیدی برای من مناسب است؟

تصمیم برای تجویز استروئیدها همیشه به صورت فردی گرفته می‌شود. پزشک شما سن، سلامت کلی و سایر داروهای مصرفی شما را در نظر خواهد گرفت. پزشک شما همچنین قبل از شروع مصرف استروئیدها، از مزایا و خطرات احتمالی آنها مطلع خواهد شد.