آنچه در این مطلب خواهید خواند
اگر میخواهید با وجود کمبینایی به رانندگی ادامه دهید، میتوانید استفاده از لنزهای بیوپتیک را در نظر بگیرید تا مطمئن شوید که داشتن بینایی نه چندان عالی، مانع از رانندگی شما نمیشود.
البته رانندگی یک عملکرد بسیار حیاتی است و شما باید با پزشک و سازمان صدور مجوز محلی خود بررسی کنید که آیا استفاده از لنزهای بیوپتیک میتواند به شما در واجد شرایط بودن برای رانندگی کمک کند یا خیر.
لنزهای بیوپتیک چیست؟
لنزهای بیوپتیک، که به آنها لنزهای تلسکوپی بیوپتیک یا به طور غیررسمیتر بایوپتیک نیز گفته میشود، یک جفت لنز هستند که برای بهبود بینایی استفاده میشوند. اینها دوربینهای دوچشمی مینیاتوری هستند که به افرادی که در بینایی خود مشکل دارند کمک میکنند تا واضحتر ببینند.
این لنزها را میتوان به عینک معمولی شما متصل کرد و برای یک یا هر دو چشم شما استفاده کرد. درست مانند دوربینهای دوچشمی، لنزهای بیوپتیک تصاویر را بزرگتر از آنچه هستند نشان میدهند و به شما کمک میکنند تا چیزها را راحتتر ببینید.
یکی از مزایای اصلی این لنزها این است که به شما کمک میکنند چیزهایی را که بسیار دورتر هستند ببینید. به عنوان مثال، اگر بینایی طبیعی شما به شما اجازه میدهد فقط تا ده فوت فاصله را ببینید، یک لنز بیوپتیک که قدرت بزرگنمایی ۴ برابر دارد میتواند به شما کمک کند تا فواصل حدود ۴۰ فوت را به وضوح ببینید.
بیوپتیکها از دو عدسی به همراه یک یا دو تلسکوپ تشکیل شدهاند که به عینک فعلی شما متصل میشوند. تلسکوپ کمی بالاتر از خط دید معمول شما ثابت میشود. این عدسیها به شما کمک میکنند تا علائم جادهای و چراغهای راهنمایی را که در فاصلهای قرار دارند که معمولاً نمیتوانید ببینید، ببینید.
این معمولاً مستلزم آن است که سر خود را کمی به سمت پایین خم کنید یا چشمان خود را کمی بالاتر ببرید که باعث میشود بیوپتیکها در خط دید شما قرار گیرند و بینایی شما را بهبود بخشند. بیوپتیکها معمولاً توسط یک متخصص بینایی سنجی یا چشم پزشک تجویز میشوند.
کم بینایی چیست؟
سازمان بهداشت جهانی محدودیتهای بینایی را بر اساس حدت بینایی گروهبندی کرده است. برای مثال، حدت بینایی 20/60 به این معنی است که شما باید در فاصله 20 فوتی بایستید تا آنچه را که یک فرد با بینایی طبیعی در فاصله 60 فوتی میبیند، ببینید.
اگر حدت بینایی شما بین 20/60 و 20/200 باشد، به عنوان کم بینایی طبقهبندی میشود، در حالی که هر چیزی کمتر از 20/400 به عنوان نابینایی طبقهبندی میشود.
چه کسانی به لنزهای بیوپتیک نیاز دارند؟
در بسیاری از کشورها، رانندگی یکی از راحتترین راهها برای سفر از یک نقطه به نقطه دیگر است. همچنین تعامل بین افراد را بهبود میبخشد و به شما حس آزادی میدهد، در حالی که به افراد دیگر یا وسایل حمل و نقل وابسته نیستید.
بسیاری از کشورها برای جلوگیری از تصادفات، دستورالعملهای دقیقی در مورد بینایی راننده دارند و یکی از مواردی که مراکز صدور گواهینامه به آن توجه میکنند، قدرت بینایی شماست. اداره راهنمایی رانندگی، معمولاً به افرادی که بینایی کمتر از 20/40 دارند، گواهینامه رانندگی نمیدهند، اگرچه این ممکن است متفاوت باشد.
رانندگان باید از این دستورالعملها پیروی کنند و یکی از راههای دریافت گواهینامه در صورت ضعف بینایی، استفاده از عینکهای بیوپتیک هنگام رانندگی است.
اگر بینایی کاملی ندارید اما نمیخواهید از آزادی رانندگی خود دست بکشید، میتوانید یک لنز بیوپتیک انتخاب کنید که میتواند بینایی شما را بهبود بخشد و به شما در اخذ گواهینامه رانندگی کمک کند. این امر به ویژه برای افراد مسن که اغلب برای بیرون رفتن به دیگران وابسته هستند، مفید است.
بیوپتیکها هنگام رانندگی چگونه کار میکنند؟
اگر قصد دارید از عینکهای بیوپتیک برای رانندگی استفاده کنید، بدانید که حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد از کل زمان رانندگی خود را صرف نگاه کردن به آنها خواهید کرد که مقدار قابل توجهی است.
معمولاً برای تشخیص رنگهای خاص و شناسایی علائم جاده، چراغهای راهنمایی، عابران پیاده و سایر وسایل نقلیه در محیط اطراف، باید به طور مکرر و برای کسری از ثانیه از طریق تلسکوپ نگاه کنید.
بیوپتیکها زمانی وارد عمل میشوند که خودرو در حال حرکت در بخشهای مستقیم جاده باشد و اشیاء دیگر حداقل در فاصله ۲۰ فوتی از آن قرار داشته باشند. شما باید از طریق عینک اصلی خود که به عنوان لنزهای «حامل» نیز شناخته میشوند، نگاه کنید، زیرا بیوپتیکها روی آنها ثابت شدهاند.
نحوه استفاده از بیوپتیک
اگر قبلاً از بیوپتیکها استفاده نکردهاید، ممکن است مدتی طول بکشد تا به آنها عادت کنید. دلیل این امر این است که مشاهده از طریق سیستم بزرگنمایی مینیاتوری بیوپتیکها نیاز به یک حرکت خاص دارد که شامل هماهنگی بین سر و چشم شما میشود و به عنوان “افت عمودی” شناخته میشود.
کاربران جدید معمولاً با دو چالش روبرو هستند. یکی اینکه ممکن است حس کنید برخی از اشیاء در میدان دید شما در حال حرکت هستند، در حالی که اینطور نیست. مورد دوم، سردرگمی ناشی از اشیاء متحرک در میدان دید شما هنگام نگاه کردن از طریق تلسکوپها است که ممکن است عادت کردن به آن کمی طول بکشد.
برای افرادی که به تازگی شروع به استفاده از عینکهای بیوپتیک کردهاند، ضروری است که به شرایط ثابت و متحرک عادت کنند تا بتوانند هنگام رانندگی بهترین استفاده را از لنزها داشته باشند.
رانندگان در اکثر کشورها برای دریافت گواهینامه رانندگی که معمولاً توسط اداره راهنمایی رانندگی، صادر میشود، باید آموزش ببینند. برخی کشورها یک برنامه شش هفتهای دارند که در آن حدود ۹۰ ساعت تمرین میکنید.
این شامل ترکیبی از دستورالعملهای نظری در محیط کلاس درس و در ماشین، و همچنین آموزش رانندگی در جاده در مورد نحوه استفاده از لنزهای تلسکوپی بیوپتیک برای رانندگی است.
همچنین ممکن است مجبور شوید یک ارزیابی رانندگی ۸۰ دقیقهای را انجام دهید که طی آن تقریباً ۴۰ مایل را در زمینهای مختلف و شرایط مختلف مانند آفتابی، بارانی، ترافیک سبک و سنگین طی خواهید کرد.
تحقیقات نشان میدهد که وقتی رانندگان کمبینا با کمک لنزهای بیوپتیک آموزش ببینند و مجوز رانندگی بگیرند، تفاوت زیادی در میزان تخلفات رانندگی یا تصادفات بین این رانندگان و کسانی که بدون لنزهای بیوپتیک رانندگی میکنند، وجود ندارد.
نتیجهگیری
لنزهای بیوپتیک میتوانند به شما کمک کنند تا استقلالی را که رانندگی با ماشین شخصی به شما میدهد، حفظ کنید. البته به خاطر داشته باشید که برای استفاده بهینه از این لنزها به آموزش نیاز دارید.
همچنین باید از مقررات منطقه خاص خود آگاه باشید تا بدانید که آیا با بینایی فعلی خود میتوانید واجد شرایط رانندگی با لنزهای بیوپتیک باشید یا خیر. یکی از مواردی که باید بررسی کنید، حداقل سطح حدت بینایی برای واجد شرایط بودن برای رانندگی با لنزهای بیوپتیک است.
در حالی که بسیاری از کشورها به افرادی که بیناییشان تا ۲۰/۲۰۰ هم پایین است، گواهینامه میدهند، مقررات در کشورهای دیگر ممکن است متفاوت باشد. بهتر است برای اطلاع از وضعیت خود، با سازمان صدور گواهینامه محلی خود مشورت کنید.
