آنچه در این مطلب خواهید خواند
بیماری کوتس یک بیماری چشمی است که در نهایت میتواند منجر به نابینایی شود. این اختلال نادر اولین بار توسط جورج کوتس در سال ۱۹۰۸ توصیف شد. این بیماری با مشکلاتی در رگهای خونی چشم مشخص میشود.
چه چیزی باعث بیماری کتس میشود؟
بیماری چشم کتس یک بیماری ایدیوپاتیک محسوب میشود. محققان دقیقاً نمیدانند چه چیزی باعث آن میشود.
این بیماری یکی از معدود بیماریهای نادر چشم است که از مشکلات رگهای خونی در چشم شما ناشی میشود. بیماریهای مشابه شامل بیماری نوری و عروق مداوم جنین (PFV) است.
به طور معمول، رگهای شما خون و اکسیژن را به شبکیه شما میرسانند. شبکیه یکی از مهمترین قسمتهای چشم شماست. این لایه عصبی در پشت کره چشم شماست که نور را حس میکند. این لایه این تصاویر را به مغز شما منتقل میکند. مرکز شبکیه بخشی از چشم شماست که برای تشخیص جزئیات دقیق از آن استفاده میکنید.
با این حال، در افراد مبتلا به بیماری کوتس، رگهای خونی که با شبکیه شما در تعامل هستند، بزرگ، پیچ خورده و نشت میکنند. این نشت، اگزودا نامیده میشود و شامل چربیها و پروتئینهایی است که معمولاً در رگهای خونی شما باقی میمانند. این منجر به بسیاری از مشکلات پاییندستی میشود که به تدریج با گذشت زمان بدتر میشوند.
در حال حاضر، این بیماری ارثی تلقی نمیشود. این بدان معناست که ظاهراً از والدین به فرزندان منتقل نمیشود. با این حال، تحقیقات در حال انجام است و دادههای اولیه نشان میدهد که جهش در تعداد انگشتشماری از ژنها میتواند در این امر دخیل باشد.
یکی از این علل ژنتیکی بالقوه، ژنی به نام پروتئین بیماری نوری (NPD-Norrie disease) است. این ژن قطعاً در توسعه رگهای خونی شبکیه نقش دارد. برخی شواهد نشان میدهد که تغییرات در این ژن میتواند مسئول این بیماری باشد.
چه کسی به بیماری کتس مبتلا میشود؟
بیماری کوتس نسبتاً نادر است. تنها ۰.۰۹ نفر از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در جمعیت، در برههای از زندگی خود به بیماری کوتس مبتلا میشوند.
بیشتر موارد زمانی تشخیص داده میشوند که هنوز در دو دهه اول زندگی خود هستید. این بیماری به عنوان نسخه نوجوانانه بیماری کوتس شناخته میشود. دو سوم موارد نوجوانان قبل از 10 سالگی تشخیص داده میشوند، اگرچه میانگین سن تشخیص بین هشت تا 16 سال است.
این بیماری همچنین میتواند بزرگسالان را تحت تأثیر قرار دهد. حدود یک سوم افراد مبتلا، هنگام تشخیص نوع بزرگسالی بیماری کوتس، بالای 30 سال سن دارند. میانگین سنی برای تشخیص در بزرگسالان 47 سال است.
در هر دو گروه سنی، این بیماری در مردان بسیار شایعتر از زنان است. میزان دقیق آن از مطالعهای به مطالعهی دیگر متفاوت است، اما برخی تخمینها نشان میدهد که این بیماری با نسبت سه به یک در مردان به زنان رخ میدهد.
بیماری کوتس چگونه تشخیص داده میشود؟
چشم پزشک شما باید سابقه خانوادگی و سلامتی شما را ارزیابی کند تا علت مشکلات چشمی شما را مشخص کند. آنها همچنین باید با استفاده از تکنیکهای مختلف، چشم شما را به طور کامل معاینه کنند.
یکی از تکنیکها، توموگرافی انسجام نوری (OCT) است. این روش به پزشک شما اجازه میدهد تصاویر دقیقی از کره چشم شما بگیرد.
پزشک شما همچنین ممکن است علائم لکوکوریا را در چشم شما جستجو کند. به طور معمول، هنگامی که نوری به مردمک چشم شما تابانده میشود، نور منعکس شده نارنجی یا مایل به قرمز به نظر میرسد. در افراد مبتلا به بیماری کوتس، این نور به جای سفید به نظر میرسد.
علائم بیماری کوتس چیست؟
علائم بیماری کوتس در پنج مرحله مجزا پیشرفت میکند. مرحله اول با مشاهده رگهای خونی غیرطبیعی مشخص میشود. نشت هنوز شروع نشده است.
در مرحله دوم، نشت مایع شروع به تأثیر بر شبکیه شما میکند. این مرحله برای هر کسی متفاوت به نظر میرسد. بینایی شما ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد. میزان کاهش بینایی به میزان نشت مایع و اندازه و ناحیه شبکیه آسیب دیده بستگی دارد. وقتی نشت مایع در مرکز شبکیه زیاد باشد، بینایی شما در بدترین حالت خود قرار خواهد گرفت.
این بیماری به مرحله سوم پیشرفت میکند که در آن شبکیه شما جدا میشود.
مرحله چهارم شامل گلوکوم است که شامل افزایش فشار داخل چشم به دلیل تجمع مایع میشود. این مرحله ممکن است دردناک باشد.
مرحله پنجم، مرحله نهایی بیماری کوتس است: چشم شما نابینا میشود. درد ناشی از مرحله چهارم ممکن است ادامه یابد، یا ممکن است درد برای اولین بار با ادامه تجمع مایع در مرحله پنجم ایجاد شود.
بیماری کتس همچنین میتواند منجر به تعدادی عوارض ثانویه شود. این عوارض عبارتند از:
- آب مروارید. این اتفاق زمانی میافتد که عدسی چشم شما کدر میشود. آب مروارید میتواند دیدن را دشوار کند.
- یووئیت. چشم شما ملتهب میشود.
- فتیسیس بولبی. این بیماری باعث کوچک شدن کره چشم میشود.
- روبئوز ایریدیس یا گلوکوم نئوواسکولار. عنبیه شما میتواند به دلیل رشد رگهای خونی جدید قرمز شود.
بیماری کت معمولاً فقط در یک چشم ایجاد میشود. این بیماری حدود ۵٪ مواقع فقط در هر دو چشم رخ میدهد. در این موارد، چشم دوم اغلب فقط به طور خفیفی تحت تأثیر قرار میگیرد.
گاهی اوقات، یکی از علائم اولیه زمانی است که یکی از چشمان شما به سمت داخل یا خارج منحرف شده است. از طرف دیگر، ممکن است هنگام تشخیص بیماری کوتس، هیچ علامتی نداشته باشید. حدود ۸٪ از موارد به طور تصادفی در طول معاینه معمول چشم تشخیص داده میشوند.
درمانهای بیماری کتس چیست؟
درمانهای بیماری کوتس به گونهای طراحی شدهاند که از پیشرفت علائم شما جلوگیری کنند. درمانی که برای شما مناسب است به علائم و مرحله بیماری شما بستگی دارد. اگر رگهای شما هنگام تشخیص نشتی نداشته باشند، پزشک به سادگی وضعیت شما را تحت نظر میگیرد.
درمانهای بالقوه عبارتند از:
- کرایوتراپی. این یک درمان انجمادی است که برای محدود کردن رگهای خونی شما طراحی شده است. این روش باید در مراحل اولیه بیماری کوتس، نشت خون را کند یا از آن جلوگیری کند.
- فوتوکوآگولاسیون. پزشک شما از لیزر برای گرم کردن و از بین بردن سلولهای خونی غیرطبیعی استفاده میکند. این روش میتواند به تنهایی یا همراه با کرایوتراپی انجام شود. این روش در مراحل اولیه بسیار مفید است.
- تزریقات چشمی. این میتواند شامل داروهایی مانند استروئیدها یا یک درمان جدیدتر به نام درمان ضد فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (Anti-VEGF) باشد. این روش به منظور کاهش نشت و کاهش خطر جداشدگی شبکیه انجام میشود.
- جراحی ویترکتومی. این روش مراحل پیشرفتهتر بیماری را درمان میکند. این جراحی برای اتصال مجدد شبکیه استفاده میشود.
محققان هنوز در حال توسعه درمانهای جدید برای این بیماری هستند. برای اطلاع از واجد شرایط بودن خود برای هرگونه آزمایش بالینی در حال انجام، به صورت آنلاین جستجو کنید یا با پزشک خود صحبت کنید.
پیش آگهی بیماری کتس چیست؟
حتی پس از درمان، ممکن است هنوز بینایی ضعیفی داشته باشید. هرچه بیماری شما هنگام تشخیص شدیدتر باشد، بهبودی کامل دشوارتر است. این بیماری معمولاً در کودکان زیر سه سال که برای اولین بار تشخیص داده میشوند، شدیدتر است.
در ۴۷٪ موارد مرحله یک و دو، مشکلات رگهای خونی ظرف ۱۵ ماه پس از درمان به طور کامل برطرف شدند. در بسیاری از موارد دیگر، تا حدودی بهبود یافتند.
اگر بیماری به مرحله سه پیشرفت کرده بود، نتایج کمتر امیدوارکننده بودند.
تقریباً ۸٪ موارد حتی پس از درمان نیز بدتر شدند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟
به محض اینکه متوجه هرگونه مشکلی در بینایی خود شدید، باید به چشم پزشک مراجعه کنید. همچنین اگر درد مداوم در چشم خود دارید، باید به پزشک مراجعه کنید.
