آنچه باید در مورد لنزهای تماسی اسکلرال بدانید

لنزهای تماسی کار کردن و انجام کارهای روزانه را برای افراد کم‌بینا آسان‌تر می‌کنند.

لنزهای تماسی نرم هم اندازه قرنیه شما هستند و روی آنها قرار می‌گیرند. لنزهای تماسی اسکلرال سخت و بزرگتر از قرنیه شما هستند. آنها روی صلبیه، سفیدی چشم شما قرار می‌گیرند. از آنجایی که این لنزها قابلیت نفوذ گاز دارند، به اکسیژن اجازه می‌دهند تا به قرنیه شما برسد و برای سلامت چشم بهتر هستند. آنها بینایی بهتری ارائه می‌دهند و می‌توانند برای مدت طولانی‌تری استفاده شوند. اگر به دلیل شکل نامنظم قرنیه، بیماری یا خشکی شدید نمی‌توانید از لنزهای تماسی معمولی استفاده کنید، این لنزها ارزشمند هستند. 

لنزهای تماسی اسکلرال چیستند؟

دو نوع رایج لنزهای تماسی، سخت و نرم هستند. لنزهای سخت اغلب نفوذپذیر به گاز هستند و به اکسیژن اجازه می‌دهند به قرنیه شما برسد. لنزهای تماسی اسکلرال از لنزهای تماسی نرم بزرگتر هستند. آنها سفت هستند، شکل خود را حفظ می‌کنند و روی صلبیه اطراف قرنیه قرار می‌گیرند.

مانند سایر لنزهای تماسی، لنزهای تماسی اسکلرال، بینایی ضعیف ناشی از عیوب انکساری را اصلاح می‌کنند. آنها می‌توانند موارد زیر را اصلاح کنند:

• نزدیک‌بینی (میوپی)
• دوربینی (هایپروپی)
• بینایی تحریف شده (آستیگماتیسم)
• مشکل در دید نزدیک با افزایش سن (پیرچشمی)

لنزهای تماسی اسکلرال از مواد نفوذپذیر به گاز ساخته شده‌اند. آنها اجازه می‌دهند اکسیژن از طریق قرنیه شما عبور کند. لنزهای اسکلرال در صورتی که قرنیه شما شکل غیرطبیعی داشته باشد، مانند آستیگماتیسم و ​​کراتوکونوس، ارزشمند هستند. همچنین می‌توانید از لنزهای اسکلرال پس از لیزیک (لیزر درجا کراتومیلوزیس) ، نوعی جراحی برای اصلاح عیوب انکساری، یا پیوند قرنیه استفاده کنید. فضای بین لنز اسکلرال و چشم، مخزنی است که شما آن را با محلول نمکی پر می‌کنید. لنزهای اسکلرال برای افرادی که خشکی چشم دارند، راحت هستند.

معایب لنزهای تماسی اسکلرال

لنزهای اسکلرال برای افرادی که نمی‌توانند از انواع دیگر استفاده کنند، ارزشمند هستند. اما چند معایب نیز دارند:

• هر اپتومتریست و چشم پزشکی آنها را ارائه نمی‌دهد. این لنزها نیاز به آموزش ویژه دارند.
• لنزهای اسکلرال چهار تا پنج برابر گران‌تر از لنزهای تماسی نرم هستند. اما می‌توانند برای مدت زمان بسیار طولانی‌تری استفاده شوند.
• لنزهای اسکلرال اغلب جرم می‌گیرند و در طول روز نیاز به تمیز کردن دارند.
• آنها گاهی از موضع خود عقب‌نشینی می‌کنند.
• عادت کردن به لنزهای اسکلرال پس از استفاده از لنزهای نرم می‌تواند دردسرساز باشد.

لنزهای اسکلرال در مقابل لنزهای تماسی

لنزهای تماسی نرم روی قرنیه قرار می‌گیرند. آنها نرم هستند و اکثر افراد استفاده از آنها را راحت می‌دانند. اما این لنزهای تماسی می‌توانند برای افرادی که بیماری خشکی چشم، سندرم استیونز-جانسون، سندرم شوگرن، کراتوکونوس (قرنیه با شکل غیرطبیعی) و بیماری پیوند علیه میزبان دارند، ناراحت کننده باشند. افرادی که جراحی قرنیه انجام داده‌اند نیز ممکن است نتوانند از لنزهای تماسی معمولی استفاده کنند.

لنزهای تماسی اسکلرال از قرنیه بزرگتر هستند. قطر اکثر آنها ۱۴ تا ۲۴ میلی‌متر است. آنها روی قرنیه قرار می‌گیرند و روی صلبیه، قسمت سفت و سفید چشم، قرار می‌گیرند. مایع درون آنها، چشم‌ها را برای مدت طولانی‌تری مرطوب نگه می‌دارد.

لنزهای اسکلرال چیز جدیدی نیستند. مزایای آنها از نظر اکسیژن رسانی به قرنیه دهه‌هاست که شناخته شده است. آنها از آسیب هیپوکسیک به قرنیه جلوگیری می‌کنند و همچنین ممکن است آسیب‌هایی را که قبلاً رخ داده است، معکوس کنند.

محلول تماسی برای لنزهای اسکلرال

شما همیشه باید از محلول‌های مخصوص نگهداری و مراقبت از لنزهای تماسی استفاده کنید. هرگز از آب یا هیچ محلول شوینده‌ای برای لنزهای تماسی خود استفاده نکنید. محلول لنز چند منظوره می‌تواند برای تمیز کردن و ضدعفونی کردن لنزهای تماسی اسکلرال شما استفاده شود. این محلول‌ها همچنین لنزهای شما را نرم می‌کنند. شما باید هر سه ماه یکبار محفظه نگهداری خود را تعویض کنید.

سایر محلول‌های تمیزکننده لنز حاوی پراکسید هیدروژن هستند. این محلول‌ها نیز لنزهای شما را تمیز و ضدعفونی می‌کنند. آنها همچنین ذرات به دام افتاده، پروتئین و رسوبات چربی را تجزیه و از بین می‌برند. پراکسید هیدروژن می‌تواند به چشمان شما آسیب برساند. شما باید از خنثی‌کننده‌ای استفاده کنید که قرار دادن لنزهایتان را در چشمانتان ایمن کند. یک خنثی‌کننده همیشه به عنوان بخشی از کیت‌های تمیزکننده لنز پراکسید هیدروژن فروخته می‌شود. لنزهای تماسی خود را حداقل شش ساعت در محلول خنثی‌کننده بگذارید.

چگونه لنزهای تماسی اسکلرال را قرار می‌دهید؟

فرآیند قرار دادن لنزهای اسکلرال با لنزهای نرم متفاوت است. لنزهای اسکلرال شما دارای مخزنی برای نگهداری مایع و مرطوب نگه داشتن قرنیه شما هستند. این مراحل لازم است:

• دست‌هایتان را خوب با آب و صابون بشویید و با یک پارچه بدون پرز خشک کنید.
• لنز را به خوبی با محلول نمکی بدون مواد نگهدارنده پر کنید. مواد نگهدارنده می‌توانند به قرنیه شما آسیب برسانند.
• مطمئن شوید که هیچ حبابی در لنزها وجود ندارد، زیرا این حباب‌ها بینایی شما را تار می‌کنند.
• وقتی محفظه لنز پر شد، لنز را طبق دستور پزشک با استفاده از روش سه‌پایه سه انگشتی یا سیستم پیستونی در چشم خود قرار دهید.

لنزهای تماسی نفوذپذیر به گاز

لنزهای تماسی نفوذپذیر به گاز از ماده‌ای ساخته شده‌اند که شکل خود را حفظ می‌کنند اما به اکسیژن اجازه عبور می‌دهند. در مقایسه با لنزهای نرم، حدود دو تا چهار برابر اکسیژن بیشتری برای قرنیه شما در دسترس است. آنها از لنزهای تماسی معمولی کوچکتر هستند و حدود سه چهارم قرنیه را می‌پوشانند. آنها از یک ماده سفت و سخت ساخته شده‌اند و شکل خود را در حین استفاده حفظ می‌کنند.

این لنزها نسبت به لنزهای تماسی نرم، دید واضح‌تر و شفاف‌تری ارائه می‌دهند. آنها بادوام‌تر و استفاده از آنها آسان‌تر است. اما ممکن است برای عادت کردن به آنها به کمی زمان نیاز داشته باشید. فرآیند تمیز کردن و ضدعفونی کردن آنها نیز پیچیده‌تر است.

مراقبت از لنزهایتان

چشمان شما گرانبها هستند و مراقبت از لنزهایتان برای سالم نگه داشتن آنها مهم است. برخی از اقدامات مهم عبارتند از:

• قبل از گذاشتن یا برداشتن لنزهای تماسی، دست‌هایتان را بشویید.
• همیشه هنگام خواب لنزهای خود را بردارید. استفاده از لنز هنگام خواب، خطر عفونت را هشت برابر افزایش می‌دهد. 
• آب می‌تواند میکروب‌ها را حمل کند. لنزهای خود را از آب دور نگه دارید. هرگز هنگام شنا یا دوش گرفتن از آنها استفاده نکنید.
• لنزهای خود را با محلول ضدعفونی کننده لنز تماسی تمیز کنید.
• محفظه لنز تماسی خود را با همان محلول تمیز کنید و هر سه ماه یکبار آن را عوض کنید.

مراقبت از لنزهایتان برای سلامت چشم حیاتی است. مراقبت نادرست می‌تواند باعث بیماری‌هایی مانند کراتیت و عفونت چشم شود. اگر چشم‌هایتان قرمز شده یا درد دارید، فوراً لنزهای تماسی خود را خارج کرده و با پزشک خود صحبت کنید. عفونت‌های جدی چشم با استفاده از لنزهای تماسی رخ می‌دهد و می‌تواند باعث نابینایی شود.