آنچه در این مطلب خواهید خواند
وقتی به آرتریت روماتوئید (RA) مبتلا هستید ، با چیزی بیش از درد و تورم مفاصل مواجه میشوید. این بیماری خودایمنی میتواند تمام بدن، از جمله اندامهایتان را تحت تأثیر قرار دهد و باعث شود در تمام بدن احساس ضعف کنید. خوشبختانه، داروهای امروزی تا حد زیادی به کنترل بیماری و علائم آن کمک میکنند. با این حال، میتوانند عوارض جانبی جدی داشته باشند. در آینده، یک “واکسن” RA و سایر داروهایی که بر سیستم ایمنی بدن شما تأثیر میگذارند، ممکن است یک گزینه باشند.
تحقیقات برای توسعه این واکسن سالهاست که ادامه دارد. برخلاف واکسنهای سایر بیماریهای جدی، واکسن آرتریت روماتوئید از ابتلا به این بیماری جلوگیری نمیکند. در عوض، آرتریت روماتوئید را به روشی متفاوت از داروهای بیولوژیک یا داروهای ضد روماتیسمی اصلاحکننده بیماری (DMARDs) مانند متوترکسات کنترل میکند.
واکسن آرتریت روماتوئید و سایر داروهای سیستم ایمنی احتمالاً سالها تا تأیید برای استفاده در انسان فاصله دارند. اما چندین نوع از آنها در آزمایشات بالینی یا مراحل اولیه تحقیق هستند. تاکنون، آنها نویدبخش بودهاند.
هدف قرار دادن سلولهای T
بیشتر داروهای بیولوژیک برای آرتریت روماتوئید (RA) یک ماده واحد را که باعث التهاب میشود، مانند TNF-alpha، هدف قرار میدهند. اتانرسپت و اینفلیکسیماب نمونههایی از داروهای ضد TNF هستند که برای آرتریت روماتوئید استفاده میشوند. دانشمندان در مرکز پزشکی دانشگاه راش در شیکاگو در حال کار بر روی واکسنی هستند که سلولهای T را هدف قرار میدهد. این سلولها چندین ماده دخیل در التهاب آرتریت روماتوئید را تولید میکنند. این بدان معناست که این واکسن ممکن است بتواند از بیش از یک جبهه به آرتریت روماتوئید حمله کند.
این دارو با نام CEL-4000 (که قبلاً DerG-PG70 نام داشت) شناخته میشود. از آنجا که این دارو یک داروی بیولوژیک نیست، محققان میگویند که ممکن است هزینه کمتری داشته باشد و ساخت آن آسانتر از داروهای بیولوژیک باشد. آنها همچنین میگویند که احتمالاً سیستم ایمنی بدن شما را مانند داروهای بیولوژیک فعلی تضعیف نمیکند. اما در حال حاضر، اینها فقط نظریه هستند. CEL-4000 روی انسان آزمایش نشده است.
پیشرفت در اعماق زمین
چند سال پیش در استرالیا، محققان واکسن آرتریت روماتوئید به نام Rheumavax را روی ۱۸ نفر آزمایش کردند. پزشکان از خون آنها نمونه گرفتند و سلولهای خاصی به نام سلولهای دندریتیک را جدا کردند. اینها سلولهای التهابی سیستم ایمنی هستند. این سلولها “تحمل” شدند. این بدان معناست که آنها در آزمایشگاه اصلاح شدند تا به طور متفاوتی به anti-CCP (مادهای که میتواند باعث آرتریت روماتوئید شود) واکنش نشان دهند. سپس، سلولهای دندریتیک تحملشده یا tlDC، دوباره به بیماران تزریق شدند.
یک تزریق منفرد ایمن و مؤثر بود. اکنون استرالیاییها در حال انجام اولین آزمایش انسانی DEN-181 هستند. درمان tlDC – یک ایمونوتراپی درجه یک برای آرتریت روماتوئید – به افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید که در بدن خود آنتیبادی ضد CCP دارند و داروی متوترکسات مصرف میکنند، داده خواهد شد.
محققان استرالیایی تنها کسانی نیستند که درمان با tlDC را برای RA آزمایش میکنند. در بریتانیا، محققان tlDC را به عنوان یک گزینه درمانی ایمن و قابل قبول برای علائم زانو در گروهی از افراد مبتلا به آرتریت التهابی یافتند.
سلولهای طراح
دانشمندان چندین موسسه آمریکایی در تحقیقاتی که سلولهای بنیادی را به مبارزان آرتریت روماتوئید تبدیل میکند، همکاری کردهاند. آنها با استفاده از ابزار ویرایش ژن CRISPR/Cas9، سلولهای هوشمندی ایجاد کردهاند که میتوانند:
- مبارزه با التهاب
- ارائه درمان دارویی بیولوژیکی
- در صورت نیاز روشن و خاموش کنید
برای انجام این کار، آنها ژنی را که در فرآیند التهابی آرتریت روماتوئید دخیل است، حذف کردند. سپس، ژنی را که یک داروی بیولوژیکی آزاد میکند، اضافه کردند. سلولهای اصلاحشده حتی میتوانند بافت غضروف ایجاد کنند.
محققان این روش را رویکرد پزشکی احیاکننده مینامند. آنها میگویند که این روش میتواند روزی واکسن مؤثری برای طیف وسیعی از بیماریها، نه فقط آرتریت روماتوئید، فراهم کند.
