آنچه در این مطلب خواهید خواند
نور برای بینایی بسیار مهم است. از اشیاء بازتاب میشود و وارد چشمان شما میشود که به شما امکان دیدن میدهد. اما گاهی اوقات، منبع مشکلات بینایی مانند هاله یا تابش خیرهکننده است.
هالهها دایرههای روشنی هستند که یک منبع نور را احاطه میکنند، مانند چراغهای جلو. خیرگی نوری است که وارد چشم شما میشود و در بینایی شما اختلال ایجاد میکند.
آنها میتوانند:
ناراحت کننده. وقتی سعی میکنید در نور خیلی زیاد ببینید، ممکن است چشمهایتان را تنگ کنید و به جای دیگری نگاه کنید. ممکن است از چشمانتان اشک بیاید.
ناتوانکننده. تابش خیرهکننده گاهی اوقات میتواند به بینایی شما آسیب برساند. نور در داخل چشم شما پراکنده میشود و شما نمیتوانید تصاویر واضح ببینید. با تابش خیرهکننده ناتوانکننده، از دست دادن کنتراست اغلب در محیطهای کمنور، نه روشن، بدتر است.
چه چیزی باعث آنها میشود؟
هالهها اغلب زمانی ظاهر میشوند که در یک مکان کمنور یا تاریک هستید. احتمال تابش خیرهکننده در طول روز بیشتر است. آنها یک پاسخ طبیعی به نورهای روشن هستند، اما مشکلات عمیقتر نیز میتوانند باعث ایجاد آنها شوند. علل عبارتند از:
آب مروارید. به طور معمول، عدسی جلوی چشم شما شفاف است. نور به راحتی از آن عبور میکند. آب مروارید به جای تمرکز نور، آن را پراکنده میکند. این امر باعث تاری دید میشود. هالهها از علائم رایج هستند. تابش خیره کننده ممکن است باعث شود فکر کنید چراغها خیلی روشن هستند.
مشکلات رایج چشم. شبکیه شما لایه نازکی در پشت چشم شماست. این لایه نقش مهمی در بینایی دارد. اگر نور نتواند روی آن متمرکز شود، ممکن است شروع به دیدن هاله یا تابش خیره کننده کنید.
شرایطی که میتوانند باعث این امر شوند عبارتند از:
- نزدیکبینی (دشواری در دیدن اشیاء دور، که اغلب در شب بدتر میشود)
- دوربینی (دشواری در دیدن اشیاء نزدیک به دلیل شکل طبیعی کره چشم)
- آستیگماتیسم (تاری دید به دلیل شکل نامنظم قرنیه ، سطح جلویی چشم)
عملهای چشم. کراتوتومی شعاعی (نوعی جراحی قدیمی اصلاح عیوب انکساری یا اصلاح بینایی) میتواند مقصر باشد. اشکال مدرنتر لیزیک به مراتب کمتر احتمال دارد که این مشکلات را ایجاد کنند، اگرچه حتی با لیزیک مدرن نیز ممکن است کمی به تابش خیرهکننده و هاله حساستر باشید.
گاهی اوقات محیط اطراف شما باعث ایجاد خیرگی میشود. اگر هنگام رانندگی رو به غروب آفتاب باشید، یا اگر در یک روز آفتابی به یک سطح صاف و شفاف (مثل یک مزرعه پوشیده از برف یا ساحل) نگاه کنید، ممکن است لکههایی از خیرگی ببینید. همچنین، نور لیزرهایی که به چشم شما تابانده میشوند، میتوانند خیرگی مضری ایجاد کنند.
فلاش دوربین میتواند تصاویر موقتی در بینایی شما ایجاد کند که به آن کوری ناشی از فلاش میگویند. این تصاویر خود به خود محو میشوند.
چگونه با آنها رفتار کنم؟
اگر وضعیت شما به اندازه کافی خفیف باشد، ممکن است بتوانید خودتان این موارد را بهبود بخشید. در غیر این صورت، باید به چشم پزشک مراجعه کنید.
چند راهکار ساده برای کاهش خیرگی:
عینک آفتابی. آنها میتوانند در طول روز کمک کنند. عینکهای پلاریزه میتوانند چشمان شما را از انواع خاصی از تابش خیرهکننده، مانند بازتابهای آب، محافظت کنند.
آفتابگیر خودرو. از این وسیله برای جلوگیری از تابش مستقیم نور خورشید به چشمان خود استفاده کنید.
لنزها. از چشم پزشک خود در مورد انواع خاصی که میتوانند به کاهش تابش خیره کننده و اصلاح مشکلات چشم کمک کنند، سوال کنید.
درمان هاله و خیرگی شامل موارد زیر است:
بینایی خود را اصلاح کنید. اگر نزدیکبین یا دوربین هستید، چشمان شما نور را آنطور که باید روی شبکیه متمرکز نمیکنند. عینک یا لنزهای تماسی میتوانند کمک کنند.
اگر تابش خیرهکننده یا هالهها شما را آزار میدهد، به چشمپزشک خود اطلاع دهید. این به پزشک کمک میکند تا نوع اصلاح مناسب را پیدا کند. گاهی اوقات حتی با بهترین عینک یا لنز، ممکن است نسبت به تابش خیرهکننده حساستر از دیگران باشید.
از شر آب مروارید خلاص شوید. در مراحل اولیه، ممکن است بتوانید با عینک اثرات آن را کاهش دهید. از عینک آفتابی برای کاهش تابش خیره کننده استفاده کنید.
جراحی، روش رایج و مؤثر برای درمان آب مرواریدهای مختلکننده بینایی است. در طول جراحی، چشمپزشک عدسی کدر شما را خارج کرده و معمولاً آن را با یک عدسی مصنوعی جایگزین میکند.
لنزهای جایگزین چند کانونی بیشتر از لنزهای تک کانونی باعث ایجاد هاله و تابش خیره کننده میشوند. اما آنها همچنین به شما کمک میکنند تا اشیاء نزدیک و دور را ببینید.
قبل از عمل، در مورد نوع لنز مورد نیاز خود با پزشک مشورت کنید. در مورد خطر هاله و تابش خیره کننده نور پس از عمل از پزشک خود سوال کنید.
