راهنمای گیاهان سمی

پیچک سمی

مانند پسرعموهایش، بلوط سمی و سماق سمی، در برگ‌هایش شیره‌ای روغنی به نام اوروشیول دارد. این شیره باعث واکنش آلرژیک می‌شود که می‌تواند پوست شما را قرمز، متورم و خارش‌دار کند. این گیاه در بیشتر مناطق ایالات متحده به جز آلاسکا و هاوایی رشد می‌کند. هر ساقه به سه “برگچه” تبدیل می‌شود که ممکن است به شما کمک کند آن را در جنگل‌ها تشخیص دهید. در شرق، غرب میانه و جنوب، به صورت تاک و در شمال و غرب به صورت درختچه رشد می‌کند.

بلوط سمی

این گیاه بسیار شبیه پیچک سمی است، اما برگ‌های آن بیشتر شبیه به برگ‌های درخت بلوط است. سمت رو به آفتاب برگ، موهای ریزی دارد و سایه سبز تیره‌تری نسبت به سمت رو به زمین دارد. اگرچه در سراسر کشور رشد می‌کند، اما در غرب شایع‌تر است. ممکن است ساعت‌ها یا روزها طول بکشد تا پوست شما به شیره گیاه (اوروشیول) واکنش نشان دهد. و بثورات شما در نهایت ممکن است برآمده شوند و تاول‌هایی تشکیل دهند که ترشح می‌کنند.

سماق سمی

این درختچه چوبی در مناطق مرطوب و باتلاقی سراسر ایالات متحده رشد می‌کند. هر ساقه ۷ تا ۱۳ برگ و خوشه‌هایی از توت‌های سبز دارد که می‌ریزند. دوش آب سرد و لوسیون کالامین ممکن است به تسکین خارش کمک کند، اما بیشتر از همه، باید صبر کنید: یک یا دو هفته باید صبر کنید تا خارش تسکین یابد. اگر بثورات روی صورت یا قسمت‌های خصوصی شما باشد، بیش از ۲۵٪ از بدن شما را پوشانده باشد، متوجه چرک از بثورات شوید یا دود ناشی از سوختن برگ‌ها را استنشاق کنید، به پزشک مراجعه کنید.

گیاه هاگ‌وید غول‌پیکر

این گیاه در خاک غنی و مرطوب نزدیک جویبارها، نهرها و مزارع، به ویژه در شمال شرقی، زندگی می‌کند. این گیاه دارای گروه‌های چتری شکل از گل‌های سفید کوچک، برگ‌هایی با چین‌های عمیق و ساقه‌هایی با موهای سفید و لکه‌های بنفش است. ارتفاع آن تا ۱۵ فوت (حدود ۴.۵ متر) می‌رسد. شیره آن می‌تواند پوست شما را در برابر نور ماوراء بنفش حساس‌تر کند، که می‌تواند باعث تاول، سوختگی یا زخم شدن آن شود، که گاهی اوقات به طور دائم اتفاق می‌افتد. حتی می‌تواند به بینایی شما آسیب برساند.

گزنه دوپایه

موهای ریز روی ساقه‌های گزنه می‌توانند ترکیبی از مواد شیمیایی را به پوست شما تزریق کنند. یکی از این مواد، اسید فرمیک، به ایجاد “نیش” در نیش زنبور و گزش مورچه‌های آتشین کمک می‌کند. این بخشی از چیزی است که باعث واکنش آلرژیک خارش‌دار و حتی دردناک پوست می‌شود. ساقه‌ها به صورت تکه‌ای و بدون شاخه تا حدود 4 فوت ارتفاع، اما گاهی اوقات تا 6 فوت رشد می‌کنند. به دنبال آن موهای نیش‌دار روی ساقه باشید که نشانه‌ی هشدار دهنده هستند.

درخت نیش‌دار استرالیایی

در حالی که نسخه‌های آمریکایی و اروپایی بی‌خطر هستند، دانشمندان نوروتوکسین جدیدی را در درخت دندروکنید استرالیایی پیدا کرده‌اند که می‌تواند برای روزها یا حتی هفته‌ها باعث درد شود. زائده‌های کوچک، کرکی و سوزنی‌شکل به نام تریکوم، سم را تزریق می‌کنند که مشابه سم موجود در عنکبوت‌ها و حلزون‌های مخروطی است. محققان خانواده جدید سموم را جیم‌پپتیدها نامیدند که برگرفته از نام محلی این درخت، درخت نیش‌زن جیمپی-جیمپی است.

هویج وحشی

برگ‌های زبر و دندانه‌دار آن روی ساقه‌های شیاردار و مودار به ارتفاع ۲ تا ۵ فوت رشد می‌کنند. گل‌های زرد آن مانند سایر گیاهان خانواده هویج به صورت چتری رشد می‌کنند. وقتی آب برگ‌ها، ساقه‌ها یا گل‌های له شده با پوست شما تماس پیدا می‌کند، نور خورشید می‌تواند ظرف یک یا دو روز باعث بثورات پوستی شود. این گل زرد متمایز را در مزارع، کنار جاده‌ها، مراتع و دشت‌های غرب میانه آمریکا جستجو کنید.

شوکران سمی

این گیاه به دلیل دسته‌های چتر مانند گل‌های سفید ریز و برگ‌های متمایزش، شبیه هویج وحشی یا جعفری غیرمعمول و بزرگ به نظر می‌رسد. اما اگر لکه‌های بنفش روی ساقه، میوه‌های شیاردار یا اگر به طور خاص بزرگ (۳ تا ۷ فوت ارتفاع) شود، ممکن است شوکران سمی باشد. همچنین برگ‌های جدا از هم دارد که شبیه جعفری هستند. خوردن آن می‌تواند انسان و دام را مسموم کند. همچنین اگر روغن‌های گیاهی را از طریق پوست خود جذب کنید، ممکن است بیمار شوید.

گل انگشتانه

مردم آن را به خاطر ظاهرش در سراسر ایالات متحده پرورش می‌دهند. در بعضی جاها به صورت وحشی نیز رشد می‌کند. گل‌های زنگوله‌ای شکل آن اغلب بنفش روشن هستند اما می‌توانند سفید، زرد یا صورتی نیز باشند. در بهار شکوفه می‌دهد. همچنین میوه‌ای با دانه‌های فراوان دارد که گاهی اوقات بچه‌ها آن را می‌خورند. تمام قسمت‌های این گل سمی است و می‌تواند ضربان قلب شما را کند یا مختل کند .

تاجریزی تلخ

این گیاه چوبی چند ساله ساقه‌ای دارد که در طول سال رشد می‌کند. می‌تواند تا ۶ فوت برسد. گل‌های بنفش در گروه‌های سه تایی یا بیشتر در حدود ماه ژوئیه یا اوت شکوفا می‌شوند. بچه‌ها گاهی اوقات جذب این توت‌های گرد، آبدار، براق، قرمز و سمی می‌شوند. سم (سولانین) می‌تواند باعث سردرد، خواب‌آلودگی، دل‌درد، استفراغ، لرزش، کاهش تب ، گشاد شدن مردمک چشم و اسهال شود . اگر فکر می‌کنید کسی آن را خورده است، فوراً او را به پزشک برسانید.

جیمسونوید

این گیاه شب بو با بوی قوی، ساقه‌های ضخیمی دارد که تا ارتفاع ۴ فوت و برگ‌هایی تا طول ۳ اینچ رشد می‌کنند. شهد گل سفید و شیپوری شکل آن، به همراه برگ‌ها و حتی دانه‌هایش که برخی افراد برای نشئگی از آن استفاده می‌کنند، می‌تواند شما را بیمار کند. این گیاه باعث حالت تهوع، تشنگی و تب می‌شود، نبض شما را ضعیف می‌کند و ضربان قلب شما را بالا می‌برد. حتی ممکن است فراموش کنید کجا هستید یا چیزهایی را ببینید که آنجا نیستند.

دارواش

این گیاه از درختان و درختچه‌های دیگر تغذیه می‌کند و به همین دلیل به یک انگل تبدیل شده است. ساقه‌های آن ضخیم و به راحتی می‌شکنند و شاخه‌های زیادی دارند. برگ‌ها اغلب ضخیم هستند و در تمام طول سال سبز می‌مانند. گل‌های کوچک زردرنگ آن گلبرگ ندارند. توت‌های کوچک و سفید آن یک دانه دارند و حاوی پالپی چسبناک و سمی هستند. این سنت رایج تعطیلات کریسمس را از کودکان و حیوانات خانگی دور نگه دارید. توت‌ها می‌توانند باعث اسهال شوند و ضربان قلب شما را کند یا متوقف کنند.

خرزهره

این درختچه بلند، برگ‌های بلند و چرمی دارد که در گروه‌های سه‌تایی رشد می‌کنند. خوشه‌های گل روشن در انتهای شاخه‌ها به رنگ‌های مختلف از قرمز و صورتی تا سفید شکوفا می‌شوند. تمام قسمت‌های این گیاه بسیار سمی هستند. فقط یک برگ برای کشتن یک فرد بالغ کافی است. ممکن است دچار درد شدید معده، اسهال، استفراغ، گشاد شدن مردمک چشم، سرگیجه و مشکلات تنفسی شوید.

آزالیا و رودودندرون

سربازان رومی در قرن اول پیش از میلاد با خوردن «عسل دیوانه» که از این گل‌ها تهیه می‌شد، بیمار می‌شدند. مورخان فکر می‌کنند دشمنانشان در ترکیه این عسل را به آنها می‌دادند تا قبل از نبرد آنها را ضعیف کنند. این روش جواب داد: رومی‌ها شکست خوردند. برگ‌ها، شهد و گل‌های این بوته‌ها نیز می‌توانند شما را مسموم کنند، اگرچه باید مقدار زیادی از آن را بخورید. دهان را تحریک می‌کند و می‌تواند باعث حالت تهوع شود تا جایی که استفراغ کنید. بچه‌ها ممکن است آن را با پیچ امین‌الدوله اشتباه بگیرند و شهد آن را بخورند.

اگر به مسمومیت مشکوک هستید

سریع عمل کنید. اگر کسی دچار تشنج ، مشکل در تنفس یا از دست دادن هوشیاری شد، با 115 تماس بگیرید. اگر در گلو یا دهان خود احساس سوزش یا تحریک دارید، سعی کنید کمی شیر یا آب بنوشید. از هرگونه دود سمی مشکوک دور شوید و به هوای تازه بروید. اگر سم به پوست شما رسیده است، آن را سریع بشویید. اگر به چشمان شما رسیده است، در صورت امکان آنها را با قطره‌های نمکی بشویید. این کار را به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه ادامه دهید. در اسرع وقت با مرکز کنترل مسمومیت تماس بگیرید تا در مورد سموم خاص دستورالعمل دریافت کنید.