TNF (فاکتور نکروز تومور) چیست؟

فاکتور نکروز تومور (TNF) چیست؟

فاکتور نکروز تومور (TNF) پروتئینی است که در بدن شما وجود دارد. عملکرد صحیح سیستم ایمنی بدن برای محافظت از شما مهم است. این پروتئین همچنین در روند بهبودی نقش دارد. 

TNF با ایجاد التهاب عمل می‌کند . وقتی TNF بیش از حد در بدن شما وجود داشته باشد یا وقتی دیگر به آن نیاز ندارید از بین نرود، دچار التهاب مزمن خواهید شد. وقتی این اتفاق می‌افتد، می‌تواند باعث ابتلا به یک بیماری خودایمنی یا التهابی مانند آرتریت روماتوئید شود .

TNF همچنین باعث مرگ تومورها از درون به بیرون می‌شود. پزشکان ممکن است این فرآیند را نکروز بنامند. نام فاکتور نکروز تومور از همین جا گرفته شده است. دانشمندان قبل از اینکه از سایر عملکردهای آن مطلع شوند، نقش آن را در تومورها و سرطان کشف کردند. 

TNF و التهاب

وقتی عفونت دارید، برخی از گلبول‌های سفید خون مواد شیمیایی آزاد می‌کنند که به سلول‌های دیگر می‌گویند باعث التهاب شوند. پزشک شما ممکن است آنها را مواد شیمیایی سیگنال‌دهنده یا سیتوکین بنامد. آنها به عنوان پیام‌رسان‌های شیمیایی در بدن شما عمل می‌کنند. TNF یکی از انواع سیتوکین است. این ماده نقش مهمی در ایجاد التهاب دارد. 

شاید تعجب کنید که بدانید التهاب گاهی اوقات چیز خوبی است. این اتفاق زمانی می‌افتد که سیستم ایمنی بدن شما – نیروی دفاعی طبیعی بدن شما – در حال مبارزه با یک تهدید احتمالی است. به عنوان مثال، وقتی سرماخوردگی دارید، سینوس‌های شما متورم می‌شوند. وقتی جایی از بدن شما بریده می‌شود، انگشت شما گرم و قرمز می‌شود. این چیزها حس خوبی ندارند، اما نشان می‌دهند که سیستم ایمنی بدن شما کار خود را انجام می‌دهد.

وقتی سالم هستید، سایر سیتوکین‌ها به بدن شما می‌گویند که پس از رفع عامل تهدید، التهاب را متوقف کند. گاهی اوقات، این فرآیند به درستی کار نمی‌کند و شما همچنان التهابی خواهید داشت که برای بدن شما خوب نیست. اگر به بیماری مانند آرتریت روماتوئید یا آرتریت پسوریاتیک مبتلا هستید، سیستم ایمنی بدن شما در مورد اینکه به چه چیزی حمله کند، گیج می‌شود. به اشتباه به سراغ قسمت‌های سالم بدن، مانند مفاصل شما می‌رود. سیستم شما دچار التهاب می‌شود، که اغلب به این معنی است که شما فاکتور نکروز تومور بیش از حد دارید – به طور خاص، نوعی به نام TNF آلفا.

می‌توانید گلبول‌های سفید خون که TNF تولید می‌کنند را به عنوان ارتش در نظر بگیرید. TNF سیگنالی است که به بقیه واحدهای دفاعی می‌گوید کجا بروند و چه کاری انجام دهند. این واحدهای دفاعی کارهای مختلفی انجام می‌دهند. برخی از گلبول‌های سفید خون با عفونت مبارزه می‌کنند. TNF همچنین به سلول‌های دیگر می‌گوید که مواد شیمیایی دیگری مانند هورمون‌هایی که باعث می‌شوند هنگام بیماری اشتهای خود را از دست بدهید، بسازند. همه اینها بخشی از فرآیند التهابی است.

علائم فاکتور نکروز تومور (TNF) بالا

اگر عفونت باکتریایی شدیدی مانند ذات‌الریه دارید، سطح بالای فاکتور نکروز تومور نشانه‌ای از التهابی است که به بهبود شما کمک می‌کند. اما سطح بالای TNF همچنین می‌تواند برخی علائم ناخوشایند را ایجاد کند، از جمله:

• فشار خون پایین
• تب
• دردهای عضلانی
• از دست دادن اشتها
• قرمزی و تورم (در صورت وجود زخم عفونی)

فاکتور نکروز تومور (TNF) و بیماری التهابی

اگر TNF زیادی دارید اما عفونت یا آسیبی ندارید، ممکن است سیستم ایمنی بدن شما به درستی کار نکند. علائم معمولاً با زمانی که عفونت دارید متفاوت است. به عنوان مثال، اگر پسوریازیس دارید، سطح بالای TNF در پلاک‌های پوستی برجسته و قرمز که با این بیماری همراه هستند، نقش دارد. برای افراد مبتلا به آرتریت، آنها در تورم و قرمزی مفاصل، که به عنوان التهاب مفاصل نیز شناخته می‌شود، نقش دارند .

التهاب ناشی از TNF آلفا بیش از حد می‌تواند منجر به بیماری‌های زیادی از جمله موارد زیر شود:

• روماتیسم مفصلی
• آرتریت پسوریاتیک
• آرتریت نوجوانان
• اسپوندیلیت آنکیلوزان
• بیماری التهابی روده (IBD)
• پسوریازیس
• یووئیت غیرعفونی (یک اختلال التهابی چشم بدون عفونت)

همچنین بین TNF و مقاومت به انسولین، وضعیتی که منجر به دیابت نوع ۲ می‌شود، ارتباطی وجود دارد. پانکراس شما هورمون انسولین را برای کمک به سلول‌ها در تبدیل قند خون به انرژی تولید می‌کند. اگر سلول‌های شما به انسولین پاسخ ندهند، شما مقاومت به انسولین دارید. اگر اضافه وزن دارید، بدن شما TNF بیشتری تولید می‌کند که منجر به مقاومت به انسولین نیز می‌شود .

آزمایش برای TNF آلفای بالا

پزشک شما ممکن است آزمایش خون فاکتور نکروز تومور آلفا را برای بررسی سطح شما تجویز کند. اگر سطح شما بالاتر از حد مجاز باشد، نشان می‌دهد که ممکن است التهابی داشته باشید که مدت زمان بیشتری از حد معمول ادامه داشته است. 

شما می‌توانید عفونت یا یک بیماری التهابی مزمن مانند آرتروز داشته باشید . سطح بالاتر از حد نرمال TNF-alpha در خون شما همچنین ممکن است به پزشکان کمک کند تا در صورت ابتلا به عفونت جدی مانند سپسیس، میزان بیماری شما را تشخیص دهند. همچنین می‌تواند به آنها بگوید که پس از عفونت با یک بیماری ویروسی مانند کووید-۱۹، وضعیت شما چگونه خواهد بود.

اما از آنجا که TNF آلفا بخشی از پاسخ التهابی عمومی بدن شماست، نمی‌تواند به شما بگوید که آیا به یک بیماری خودایمنی یا التهابی خاص مبتلا هستید یا خیر. سطح طبیعی TNF آلفا همچنین به این معنی نیست که شما بیماری ندارید. پزشک شما بسته به علائم، معاینه فیزیکی و سایر نتایج آزمایش‌ها، به شما کمک می‌کند تا معنی نتایج را بفهمید.

داروهای مهارکننده TNF

داشتن مقدار مناسبی از فاکتور نکروز تومور در بدن شما مهم است. اگر سالم باشید، بدن شما به طور طبیعی از این امر مراقبت می‌کند. هرگونه TNF اضافی که ممکن است داشته باشید را مسدود می‌کند. این اتفاق همیشه در بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید رخ نمی‌دهد، بنابراین در نهایت TNF زیادی در خون شما وجود دارد. وقتی این اتفاق می‌افتد، منجر به التهاب و علائم دردناکی می‌شود که بدون درمان از بین نمی‌روند.

خوشبختانه، داروهایی وجود دارند که فاکتور نکروز تومور اضافی را مسدود می‌کنند. این داروها بخشی از گروهی به نام داروهای بیولوژیک هستند و ممکن است پزشک شما آنها را با یکی از نام‌های زیر خطاب کند:

• مهارکننده‌های TNF
• عوامل ضد TNF
• داروهای ضد TNF
• مسدودکننده‌های TNF
• فاکتور ضد نکروز تومور

این داروها پیام «همین حالا التهاب ایجاد کن» TNF را قبل از اینکه بتواند به سلول‌های دیگر برسد، متوقف می‌کنند. نتیجه، التهاب کمتر در مفاصل، دستگاه گوارش یا پوست شماست، بسته به اینکه چه بیماری دارید و التهاب شما در کجا قرار دارد. این داروها می‌توانند برای درمان بسیاری از بیماری‌ها، از جمله موارد زیر، استفاده شوند:

• روماتیسم مفصلی
• آرتریت پسوریاتیک
• آرتریت نوجوانان
• بیماری کرون
• کولیت زخمی
• اسپوندیلیت آنکیلوزان
• پسوریازیس

اگر آرتریت روماتوئید دارید و با مهارکننده‌های TNF بهبود نمی‌یابید، می‌توانید باریسیتینیب (Olumiant) یا توفاسیتینیب (Xeljanz) را امتحان کنید. آن‌ها در دسته‌ای از داروها به نام مهارکننده‌های جانوس کیناز (JAK) قرار دارند. مهارکننده‌های JAK با متوقف کردن سایر سیگنال‌هایی که باعث التهاب می‌شوند، عمل می‌کنند.

پزشکان در حال بررسی اثرات مهارکننده TNF بر دیابت نوع ۲ هستند، اما هیچ نتیجه قطعی وجود ندارد. برخی مطالعات نشان می‌دهند که این دارو به مقاومت به انسولین کمک می‌کند، اما برخی دیگر این‌طور نیستند. تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

هنگام مصرف مهارکننده TNF چه انتظاری باید داشت؟

اگر پزشک به شما توصیه کرد که مهارکننده TNF مصرف کنید، می‌توانید از دو روش استفاده کنید. معمولاً آن را به صورت تزریقی مصرف می‌کنید، با یک سوزن بسیار کوچک در خانه به خودتان تزریق می‌کنید. آن را درست زیر پوست شکم خود قرار می‌دهید.یا ران. احتمالاً آن را هفته‌ای یک بار تا ماهی یک بار مصرف خواهید کرد. روش دیگر مصرف آن به صورت تزریق (IV) است. برای دریافت آن از این طریق باید هر یک یا دو ماه یکبار به پزشک مراجعه کنید. 

بیشتر افرادی که مهارکننده‌های TNF مصرف می‌کنند، پس از چند دوز اول، احساس بهتری خواهند داشت. ممکن است تا ۳ ماه طول بکشد تا احساس بهتری داشته باشند، اما مهارکننده‌های TNF می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند. بسته به دارویی که مصرف می‌کنید، از پزشک خود بپرسید که باید مراقب چه عوارض جانبی باشید.

عوارض جانبی داروهای مهارکننده TNF آلفا

محتمل‌ترین عارضه جانبی، واکنش پوستی است که در صورت تزریق به خود، باید ظرف یک هفته از بین برود.

این مورد نادر است، اما برخی افراد می‌توانند به تزریق داخل وریدی مهارکننده آلفا TNF حساسیت شدید داشته باشند. علائم واکنش آلرژیک شدید عبارتند از:

• لب‌های متورم
• مشکل در تنفس
• فشار خون پایین

اگر مهارکننده TNF مصرف می‌کنید، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای موارد زیر نیز باشید:

• عفونت‌ها، از جمله سل (TB) یا عفونت‌های قارچی
• سرطان پوست
• اسکلروز چندگانه

اگر نارسایی قلبی دارید و مهارکننده TNF مصرف می‌کنید، این دارو می‌تواند وضعیت قلب شما را بدتر کند. اگر تب بالا دارید یا برای عفونت به آنتی‌بیوتیک نیاز دارید، نباید مهارکننده TNF مصرف کنید . اگر به دلیل عفونت نیاز به قطع مصرف دارو دارید، می‌توانید پس از بهبودی دوباره آن را شروع کنید. در مورد هرگونه عوارض جانبی که دارید یا نگرانی‌هایی که در مورد عوارض جانبی احتمالی دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

آیا می‌توان TNF و التهاب را به طور طبیعی کاهش داد؟

بله. تحرک داشته باشید. ورزش به خلاص شدن از شر چربی، جایی که TNF زندگی می‌کند، کمک می‌کند. و می‌تواند به معکوس کردن سندرم متابولیک، که منجر به مقاومت به انسولین و دیابت نوع ۲ می‌شود، کمک کند. وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده پیشنهاد می‌کند که بزرگسالان هر هفته ۱۵۰ دقیقه ورزش متوسط ​​​​داشته باشند. این یعنی ۳۰ دقیقه در روز، ۵ روز در هفته. پیاده‌روی کنید یا دوچرخه‌سواری کنید. اگر نمی‌توانید نیم ساعت ورزش کنید، دوره‌های کوتاه‌تر حداقل ۱۰ دقیقه‌ای ورزش انجام دهید. فعالیت‌های تقویت عضلات را حداقل ۲ روز در هفته اضافه کنید. شنا سوئدی، دراز نشست و وزنه‌برداری گزینه‌های مناسبی هستند. اگر به ورزش عادت ندارید، به آرامی شروع کنید و ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

اگرچه رژیم غذایی خاصی برای مقابله با التهاب وجود ندارد ، اما می‌توانید این غذاها را به لیست خود اضافه کنید:

• سبزیجات برگ‌دار و سبز
• ماهی‌های چرب مانند ماهی سالمون، ماهی تن، ساردین و ماهی خال مخالی
• فیبر
• میوه‌هایی مانند توت فرنگی، بلوبری، گیلاس و پرتقال
• آجیل
• روغن زیتون
• گوجه فرنگی

و از این غذاها پرهیز کنید

• چربی‌هایی مانند مارگارین، روغن جامد و چربی خوک
• غذاهای سرخ‌شده
• گوشت قرمز و گوشت فرآوری شده
• کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده، مانند نان سفید و پاستا
• نوشابه و نوشیدنی‌های شیرین

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد کورکومین موجود در زردچوبه می‌تواند TNF آلفا را مسدود کند. زردچوبه ادویه زرد رنگی است که در بسیاری از غذاهای کاری استفاده می‌شود. همچنین بی‌خطر در نظر گرفته می‌شود. اما برای دانستن میزان مصرف و اینکه آیا کورکومین می‌تواند به بیماری‌های مرتبط با سطح بالای TNF آلفا کمک زیادی کند، مطالعات بیشتری لازم است. 

دانشمندان همچنین تصور می‌کردند که اسیدی که در انار یا عصاره میوه انار یافت می‌شود، ممکن است با مسدود کردن التهاب به کاهش آن کمک کند. اما یک کارآزمایی بالینی نشان نداد که انار بر میزان TNF آلفا در خون تأثیر می‌گذارد. همیشه قبل از مصرف هرگونه مکمل جدید، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.

خلاصه مطلب

TNF پروتئینی است که بدن شما برای ایجاد التهاب به آن نیاز دارد و به محافظت از شما در برابر عفونت‌ها و سرطان کمک می‌کند. اما TNF بیش از حد می‌تواند منجر به التهاب مزمن و بیماری‌های التهابی، از جمله اشکال مختلف آرتروز شود. اگر بیماری خودایمنی یا التهابی دارید و TNF آلفای بالایی دارید، مصرف یک مهارکننده TNF ممکن است به کاهش سطح TNF و احساس بهتر کمک کند.

سوالات متداول TNF

• TNF چه کاری انجام می‌دهد؟

TNF یک سیتوکین یا پیام‌رسان شیمیایی است. این ماده سیگنال‌هایی را به سیستم ایمنی بدن شما می‌فرستد تا از شما در برابر میکروب‌ها، تومورها یا سایر تهدیدات محافظت کند. TNF با ایجاد التهاب در بدن شما با این تهدیدات مبارزه می‌کند. وقتی سطح آن در بدن شما خیلی بالا باشد، می‌تواند باعث التهاب مزمن و بیماری‌های خودایمنی یا التهابی نیز شود.

• نقش TNF در التهاب چیست؟

TNF یک سیگنال مهم است که التهاب را در بدن شما کنترل می‌کند. اگر سطح TNF شما پایین باشد، التهاب کمتری خواهید داشت. وقتی سطح آن بالا باشد، التهاب بیشتری خواهید داشت. به طور معمول، TNF باید بالا برود و التهاب را در زمانی که برای مبارزه با تهدید به آن نیاز دارید، فعال کند. پس از رفع تهدید، TNF باید دوباره پایین بیاید. اگر TNF برای مدت طولانی در حالی که هیچ تهدیدی وجود ندارد، بالا بماند، ممکن است دچار التهاب مزمن و بسیاری از بیماری‌ها شوید.

• چه سلول‌های ایمنی TNF آلفا تولید می‌کنند؟

TNF آلفا توسط گلبول‌های سفید خون شما ساخته می‌شود. به طور خاص، این ماده توسط ماکروفاژها، لنفوسیت‌های T و سلول‌های کشنده طبیعی ساخته می‌شود. همه این سلول‌های ایمنی در خون شما به بدن شما کمک می‌کنند تا میکروب‌ها یا سرطان را هضم، پاکسازی و با آنها مبارزه کند.

• چه چیزی باعث ترشح TNF می‌شود؟

ماکروفاژها و سایر گلبول‌های سفید خون شما پس از آسیب (تروما) یا عفونت، به سرعت TNF آلفا آزاد می‌کنند. این یکی از اولین سیگنال‌ها در بدن شما در هر زمان التهاب است. دانشمندان آن را “تنظیم‌کننده اصلی” می‌دانند زیرا کل فرآیند التهابی را به جریان می‌اندازد.