آنچه در این مطلب خواهید خواند
برخی از اشیاء برای استفاده در واژن زنان طراحی شدهاند . این موارد شامل تامپون، شیاف واژینال ، دیافراگم و داروهایی است که از طریق واژن تجویز میشوند . برخی دیگر برای قرار دادن در واژن در نظر گرفته نشدهاند و ممکن است به طور تصادفی یا عمدی در آنجا قرار داده شوند. پزشکان به اشیاء یافت شده در واژن “اجسام خارجی” میگویند. این اجسام خارجی ممکن است علائمی ایجاد کنند یا برای مدت طولانی بدون علامت باشند.
اشیاء کوچک وارد شده به واژن معمولاً باعث درد نمیشوند . اشیاء غیرمعمول، عموماً آنهایی که بزرگتر از واژن هستند، ممکن است به دلیل تورم یا بزرگ شدنی که ایجاد میکنند، باعث درد شوند. اشیاء دیگر ممکن است به دلیل لبههای تیز باعث درد شوند.
اگرچه وجود جسم خارجی در واژن میتواند علائم مختلفی داشته باشد، اما شایعترین علائم خونریزی یا ترشحات بدبوی واژن است . علائم کمتر شایع ممکن است شامل درد یا ناراحتی هنگام استفاده از دستشویی باشد.
پارگی از واژن به داخل حفره شکم نیز ممکن است منجر به درد ناگهانی شکم یا سایر علائم شود. عفونت کلی در بدن ممکن است رخ دهد، اما نادر است.
علل جسم خارجی واژن
شایعترین جسم خارجی واژن در کودکان خردسال، مقادیر کمی از مواد فیبری از لباس و فرش یا اغلب دستمال توالت است. آنها همچنین ممکن است در زمان خودآزمایی، اشیاء را در واژن خود قرار دهند. اشیاء ممکن است فراموش شوند یا پس از قرار دادن در واژن، کودک نتواند آنها را خارج کند. سایر اشیاء رایج شامل درپوشهای ماژیک یا مداد شمعی هستند. اشیاء یافت شده در کودکان معمولاً کوچک هستند و باعث درد ناشی از اتساع نمیشوند. کودکان معمولاً به دلیل ناراحتی، اشیاء بزرگتر از ورودی واژن را قرار نمیدهند.
زنان نوجوان ممکن است پس از شروع پریود از تامپون استفاده کنند. گاهی اوقات، این تامپونها فراموش میشوند و ممکن است برای چند روز برداشته نشوند. پارگی کاندوم همچنین ممکن است منجر به باقی ماندن تکههایی از لاتکس یا مواد غیر لاتکس در واژن شود. بزرگسالان نیز ممکن است تامپون یا تکههایی از کاندوم را فراموش کنند .
بزرگسالان ممکن است به عنوان بخشی از یک تجربه جنسی، اشیاء خارجی را در واژن قرار دهند. اشیاء غیرمعمول کمتر رایج ممکن است در نتیجه سوءاستفاده در واژن قرار گیرند.
در حالی که اشیاء کوچک قرار داده شده در واژن ممکن است برای مدتی بدون علامت باقی بمانند، اشیاء بزرگتر ممکن است بلافاصله درد یا ناراحتی ایجاد کنند. به پزشک مراجعه کنید.
علائم وجود جسم خارجی در واژن
علائم شایع جسم خارجی واژن شامل موارد زیر است:
- ترشحات واژن، که عموماً بدبو و به رنگ زرد، صورتی یا قهوهای هستند
- خونریزی واژینال ، به خصوص خونریزی سبک
- خارش واژن یا بوی بد آن
- ناراحتی هنگام ادرار کردن
- ناراحتی ناشی از ترشحات واژن که باعث تحریک پوست میشود
- درد شکم یا لگن ناشی از قرار دادن اشیاء بزرگ یا سوراخ شدن جسم خارجی در حفره شکم
- قرمزی پوست
- تورم واژن و ورودی آن
- بثورات در ناحیه واژن
وجود جسم خارجی در واژن ممکن است فلور باکتریایی طبیعی واژن را تغییر دهد و منجر به تلاشهای مکرر برای درمان «واژینیت» شود. علائم ترشحات واژن ممکن است به عنوان واژینیت، عفونت مقاربتی یا حتی عفونت قارچی تعبیر شود . در صورت وجود جسم خارجی، استفاده مکرر از آنتیبیوتیکها یا سایر داروها علائم را از بین نمیبرد.
اشیاء باقی مانده در واژن به ندرت منجر به عوارض جدی میشوند. با این حال، در متون پزشکی چندین گزارش موردی از آبسه لگن و جای زخمهای بعدی وجود دارد.
چه زمانی به دنبال مراقبت پزشکی باشیم؟
در صورت مشاهده هرگونه تغییر در ترشحات واژن، به ویژه ترشحاتی که بوی بد یا رنگ غیرطبیعی دارند، باید با پزشک مشورت شود. وجود جسم خارجی ممکن است باعث خونریزی غیرطبیعی واژن شود.
اگر یک جسم خارجی در واژن قرار داده شده و ممکن است هنوز آنجا باشد، باید به پزشک اطلاع داده شود. گاهی اوقات، یک زن بالغ یا نوجوان ممکن است قرار دادن تامپون را به خاطر بیاورد، اما پس از آن نتواند آن را از واژن خارج کند.
ممکن است برای جلوگیری از درد، لازم باشد اشیاء غیرمعمول با استفاده از آرامبخش یا بیهوشی خارج شوند. این امر به ویژه در مورد اشیاء قرار داده شده در واژن کودک خردسال یا بزرگسالی که قادر به همکاری در معاینه واژن نیست، صادق است. برخی از بخشهای اورژانس، امکان استفاده از آرامبخش و خارج کردن آنها را در بخش اورژانس و بدون نیاز به رفتن به اتاق عمل فراهم میکنند.
معاینات و آزمایشهای مربوط به اجسام خارجی واژن
اجسام خارجی واژن در کودکان بیشتر از زنان نوجوان یا بزرگسال دیده میشود. کودکان ممکن است نتوانند سابقه قرار دادن جسم در واژن را ارائه دهند؛ با این حال، برخی از کودکان میگویند که جسمی را در واژن خود گم کردهاند. علاوه بر کسب اطلاعات خاص در مورد جسم خارجی احتمالی واژن، ارائه دهنده خدمات درمانی، سابقه عمومی و معاینه فیزیکی را نیز انجام میدهد.
مناسب است که ارائه دهنده خدمات درمانی سوالاتی در رابطه با فعالیت جنسی و سوءاستفاده جنسی یا جسمی بپرسد.
روشهای تشخیص و خارج کردن اجسام خارجی به سن بیمار زن و گاهی مدت زمانی که جسم خارجی در واژن بوده است، بستگی دارد.
برای دختران جوان، هرگونه مراجعه به مطب پزشک میتواند ترسناک باشد. اگر به وجود جسم خارجی در یک دختر جوان مشکوک باشد، پزشک ممکن است با جدا کردن لابیاها و نگاه اجمالی به جسم خارجی، به آرامی فرج و ورودی واژن را معاینه کند. این کار ممکن است امکان خارج کردن جسم خارجی را در مطب از طریق تکنیکهایی مانند شستشوی واژن با آب گرم فراهم کند، اما سایر اجسام بزرگتر ممکن است برای خارج کردن نیاز به آرامبخش یا معاینه تحت بیهوشی داشته باشند.
یک بیمار نوجوان میتواند به راحتی جسم خارجی را به صورت سرپایی از واژن خارج کند. این موضوع در مورد بزرگسالان نیز صادق است. مشاهده جسم خارجی با استفاده از اسپکولوم و خارج کردن آن با فورسپس میتواند موثرترین درمان باشد.
- اشیاء غیرمعمول یا آنهایی که ممکن است دیواره واژن را مختل کنند، ممکن است برای برداشتن و تکمیل معاینه کامل واژن و دهانه رحم نیاز به آرامبخش یا بیهوشی داشته باشند .
- اگر جسمی برای مدت طولانی در واژن وجود داشته باشد، آن جسم ممکن است باعث فرسایش دیواره واژن شود. قرار دادن اخیر یک جسم غیرمعمول در واژن ممکن است باعث سوراخ شدن دیواره واژن و علائم ثانویه عفونت داخل شکمی شود.
- اگرچه معاینه معمولاً وجود جسم خارجی را نشان میدهد، اما برخی از تکنیکهای تصویربرداری نیز ممکن است مفید باشند. این موارد ممکن است شامل سیتیاسکن (توموگرافی کامپیوتری) یا عکسبرداری از شکم باشد. سونوگرافی نیز میتواند به تعیین محل جسم خارجی در واژن یا لگن کمک کند.
درمان پزشکی
عفونتهای باکتریایی یا تغییر در فلور باکتریایی طبیعی واژن ممکن است به دلیل وجود یک جسم خارجی باشد که محیط معمول واژن را تغییر میدهد. خارج کردن جسم خارجی ممکن است با فورسپس یا با شستشوی واژن با آب گرم انجام شود. پس از جابجایی جسم خارجی، معمولاً نیازی به آنتیبیوتیک نیست.
معمولاً اجسام خارجی در نوجوانان و زنان مسنتر به صورت سرپایی خارج میشوند. با این حال، بیمارانی که قادر به همکاری برای معاینه نیستند، میتوانند از آرامبخش یا خارج کردن جسم خارجی در اتاق عمل نیز بهرهمند شوند.
اجسام بزرگتر و اجسامی که پس از قرار دادن در واژن باعث درد میشوند، ممکن است برای خارج کردن کامل و بررسی دیوارههای واژن نیاز به بیهوشی داشته باشند. این روشهای پیچیدهتر ممکن است به آنتیبیوتیک نیاز داشته باشند.
داروها
اشیاء بزرگتر و اشیاء ایجاد کننده عفونت های دردناک برای درد و شل شدن عضلات واژن نیاز به بیهوشی دارند. اشیاء که از واژن به شکم یا سایر قسمت های بدن منتقل شده اند برای برداشتن نیاز به جراحی دارند.
به محض اینکه جسم خارجی برداشته شود و آنتیبیوتیک تجویز شود، عفونت، تب، درد و ترشحات واژن باید به زودی برطرف شوند.
مراحل بعدی
اگر علائم ترشحات واژن، خونریزی، بوی غیرطبیعی یا علائم دستگاه ادراری پس از خارج کردن جسم خارجی ادامه یابد، ارزیابی مجدد توسط پزشک توصیه میشود.
پیگیری
اگر علائم پس از خارج کردن جسم خارجی برطرف شوند، ممکن است پیگیری لازم نباشد.
اگر پزشک از خارج کردن کامل جسم خارجی مطمئن نباشد یا در زمان خارج کردن جسم خارجی، پیچیدگیهایی مانند عفونت ثانویه تشخیص داده شود، ممکن است معاینه مجدد توصیه شود.
پیشگیری
پیشگیری از عفونتهای مرتبط با اشیاء خارجی در واژن با بهداشت خوب ناحیه ولوواژینال آغاز میشود.
- در کودکان خردسال، والدین باید تمیز کردن ناحیه پرینه را با پاک کردن از جلو به عقب آموزش دهند. این کار میزان باکتریها و مدفوعی را که ممکن است وارد واژن شوند، کاهش میدهد. بهداشت ضعیف پرینه ممکن است باعث تحریک فرج یا واژن شود.
- والدین همچنین میتوانند با صحبت کردن با کودکان در مورد بدنشان و آموزش نام صحیح اعضای بدنشان، مانند واژن، مجرای ادرار، مقعد و رکتوم، به پیشگیری از ورود اجسام خارجی به واژن کمک کنند. دانستن نام صحیح اعضای بدن به کودکان این امکان را میدهد که در مورد هرگونه مشکلی بهتر صحبت کنند. به عنوان مثال، کودکان ممکن است بتوانند این اعضای بدن را در موارد درد، ترشح یا سوءاستفاده احتمالی برای بزرگسالان توصیف کنند.
- برای دختران و زنان مسنتر، بهداشت خوب شامل محدود کردن مدت زمانی است که اشیاء در واژن باقی میمانند. تامپونها نباید بیش از شش تا هشت ساعت استفاده شوند.
- از فعالیتهای جنسی که منجر به قرار دادن دردناک اشیاء در واژن میشود، باید اجتناب شود.
داروهای مربوط به عفونتها یا سوزش واژن فقط باید در صورت تجویز پزشک استفاده شوند. بیماران معمولاً ممکن است دلایل ترشحات واژن را اشتباه تشخیص دهند. دوش واژینال یا شویندههای واژن برای تمیز کردن واژن لازم نیست. دوش واژینال ممکن است به دلیل شستن باکتریهای طبیعی که به مبارزه با عفونت کمک میکنند، خطر عفونت را افزایش دهد. دوش و حمام برای تمیز کردن ناحیه واژن رضایتبخش هستند.
