عفونت‌های قارچی واژن

عفونت قارچی چیست؟

واژن به طور معمول حاوی تعادل سالمی از باکتری‌ها و مخمرها است. هورمون استروژن به رشد باکتری‌هایی به نام لاکتوباسیل کمک می‌کند. این باکتری‌ها ارگانیسم‌های مضر را در واژن از بین می‌برند و شما را سالم نگه می‌دارند. اما وقتی اتفاقی می‌افتد که این تعادل را به هم می‌زند، قارچی به نام کاندیدا می‌تواند از کنترل خارج شود و باعث عفونت قارچی شود که به عنوان کاندیدیازیس واژن نیز شناخته می‌شود.

آنها خارش‌دار و ناراحت‌کننده هستند و هیچ‌کس واقعاً دوست ندارد در مورد آنها صحبت کند. اما عفونت‌های قارچی واژن بسیار شایع هستند. تخمین زده می‌شود که ۷۵٪ از زنان در طول زندگی خود حداقل یک بار به عفونت قارچی مبتلا می‌شوند.

اگرچه عفونت‌های قارچی می‌توانند برای هر کسی و در هر زمانی اتفاق بیفتند، اما برخی عوامل احتمال ابتلا به آنها را افزایش می‌دهند. اکثر عفونت‌ها را می‌توان به سرعت و به راحتی درمان کرد.

عفونت قارچی در مقابل واژینوز باکتریایی

عفونت‌های قارچی و واژینوز باکتریایی (BV) هر دو عفونت‌های واژن هستند که به آنها واژینیت گفته می‌شود. اگرچه این بیماری‌ها ممکن است علائم مشابهی داشته باشند، اما به دلایل مختلفی اتفاق می‌افتند و به درمان‌های متفاوتی نیاز دارند. می‌توانید از داروهای بدون نسخه برای عفونت قارچی استفاده کنید، اما احتمالاً برای BV به داروهای تجویزی نیاز خواهید داشت.

علائم عفونت قارچی

خارش و ناراحتی علائم اصلی عفونت قارچی هستند، اما علائم دیگری نیز وجود دارد:

• سوزش، قرمزی و تورم واژن و فرج (قسمت بیرونی دستگاه تناسلی زنان)
• درد یا سوزش هنگام ادرار کردن
• درد در هنگام رابطه جنسی
• ترشح غلیظ، سفید و بی‌بو، شبیه پنیر کاتیج
• ترشحات آبکی
• بثورات واژن
• بریدگی‌های کوچک یا ترک‌های ریز در پوست ناحیه تناسلی خارجی

اگر فکر می‌کنید عفونت قارچی دارید، قبل از خوددرمانی به پزشک مراجعه کنید. علائم عفونت‌های قارچی مشابه سایر بیماری‌های جدی‌تر، از جمله عفونت‌های مقاربتی و واژینوز باکتریایی (رشد بیش از حد باکتری در واژن) است. تشخیص دقیق مهم است تا بتوانید بهترین درمان را دریافت کنید.

علل عفونت قارچی

دلایل زیادی وجود دارد که می‌تواند باعث عفونت قارچی شود، از جمله:

• هورمون‌ها. تغییرات در دوران بارداری، شیردهی یا یائسگی (یا اگر قرص‌های ضدبارداری مصرف می‌کنید) می‌تواند تعادل در واژن شما را تغییر دهد.
• دیابت. اگر دیابت شما به خوبی کنترل نشود، افزایش قند در غشاهای مخاطی واژن شما می‌تواند مکانی برای رشد مخمر ایجاد کند.
• آنتی‌بیوتیک‌ها. این داروها می‌توانند بسیاری از باکتری‌های مفید موجود در واژن شما را از بین ببرند.
• دوش و اسپری واژن. استفاده از این محصولات می‌تواند تعادل واژن شما را تغییر دهد.
• سیستم ایمنی ضعیف. اگر HIV مثبت هستید یا اختلال سیستم ایمنی دیگری دارید، ممکن است مخمر به صورت کنترل نشده رشد کند.
• رابطه جنسی. اگرچه عفونت قارچی یک عفونت مقاربتی محسوب نمی‌شود، اما می‌تواند از طریق تماس جنسی از فردی به فرد دیگر منتقل شود.
• استرس. تحقیقات نشان می‌دهد که قارچ کاندیدا، مانند سایر موجودات زنده، به استرس پاسخ می‌دهد. دانش ما از این پاسخ عمدتاً از مطالعات آزمایشگاهی حاصل می‌شود که در آن دانشمندان آن را در گلوکز رشد می‌دهند. اما در بدن انسان، این قارچ با شرایط متفاوتی روبرو می‌شود و همزمان در معرض استرس‌های زیادی قرار می‌گیرد که بر توانایی آن در ایجاد بیماری تأثیر می‌گذارد.

آیا عفونت‌های قارچی مسری هستند؟

شما می‌توانید هم از طریق رابطه جنسی و هم بدون تماس جنسی به عفونت قارچی مبتلا شوید، اما این یک عفونت مقاربتی (STI) نیست.

عفونت قارچی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص عفونت قارچی شامل معاینه فرج و واژن توسط پزشک یا پرستار است. آنها همچنین با استفاده از سواب از واژن شما نمونه‌ای از ترشحات می‌گیرند و سپس نمونه را برای بررسی به آزمایشگاه می‌فرستند.

درمان عفونت قارچی

رایج‌ترین روش درمان عفونت‌های قارچی، استفاده از کرم‌ها، پمادها یا شیاف‌های ضد قارچ بدون نسخه (همراه با کلوتریمازول یا میکونازول) است. درمان می‌تواند ۱ تا ۷ روز طول بکشد. پزشک شما همچنین ممکن است یک داروی ضد قارچ خوراکی مانند فلوکونازول ( دیفلوکان ) یا ایبرکسافانگرپ (برکسافم)  تجویز کند  .

اگر باردار هستید، استفاده از کرم یا شیاف بی‌خطر است، اما از داروهای خوراکی خودداری کنید. 

مهم است که بدانید برخی از داروهای عفونت قارچی، کاندوم یا دیافراگم را تضعیف می‌کنند. این امر بارداری یا ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را برای شما آسان‌تر می‌کند . قبل از استفاده، حتماً دستورالعمل‌ها و هشدارها را بخوانید.

عفونت‌های قارچی مکرر

اگر دیابت یا سیستم ایمنی ضعیفی دارید، ممکن است بارها و بارها به عفونت‌های قارچی مبتلا شوید. این بیماری کاندیدیازیس ولوواژینال عودکننده (RVVC) نامیده می‌شود. اگر حداقل چهار بار در سال به عفونت‌های قارچی مبتلا می‌شوید، پزشک ممکن است توصیه کند که به مدت 6 ماه، هفتگی یک قرص فلوکونازول مصرف کنید تا با آنها مبارزه کنید. اوتسکونازول (Vivjoa) برای کسانی که مشکلات عودکننده عفونت دارند و نمی‌خواهند بچه‌دار شوند (یا فرزندان بیشتری داشته باشند) تأیید شده است.

چگونه از عفونت‌های قارچی جلوگیری کنیم؟

برخی مطالعات نشان داده‌اند که خوردن ماست پروبیوتیک یا مصرف مکمل‌های لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس ممکن است رشد مخمر در واژن را کند کرده و خطر عفونت را کاهش دهد. قبل از اینکه بتوان ارتباط روشنی برقرار کرد، تحقیقات بیشتری لازم است. راه‌های دیگر برای جلوگیری از عفونت قارچی عبارتند از:

• لباس زیر نخی بپوشید.
• پوست خود را خشک نگه دارید.
• دوش واژینال نگیر.
• از دئودورانت‌های زنانه دوری کنید.
• از تامپون یا پد بدون عطر استفاده کنید .
• از روان‌کننده‌های جنسی مبتنی بر آب استفاده کنید.
• اگر دیابت دارید، قند خون خود را کنترل کنید.

خلاصه مطلب

عفونت‌های قارچی واژن شایع هستند و علائمی از جمله خارش، قرمزی، تورم، درد هنگام ادرار یا رابطه جنسی و ترشحات غلیظ و سفید دارند. درمان‌ها از کرم‌های ضد قارچ بدون نسخه یا داروهای خوراکی گرفته تا گزینه‌های تجویزی را شامل می‌شوند. عفونت‌هایی که دوباره عود می‌کنند ممکن است نیاز به درمان طولانی مدت داشته باشند. پروبیوتیک‌هایی مانند ماست یا مکمل‌های حاوی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس ممکن است به جلوگیری از رشد بیش از حد مخمر کمک کنند، اما برای تأیید میزان اثربخشی آنها تحقیقات بیشتری لازم است.