تشخیص مشکلات پوستی

پزشکان می‌توانند برخی از مشکلات پوستی را از روی ظاهر آنها تشخیص دهند. برای سایر مشکلات، از آزمایش‌های پوستی استفاده می‌کنند.

پزشک ابتدا شما را معاینه کرده و در مورد سابقه پزشکی‌تان سوال می‌کند. او ممکن است بررسی کند که آیا مشکلات پوستی شما ناشی از پسوریازیس یا سایر بیماری‌های مزمن است یا خیر.

آزمایش‌های پوستی می‌توانند به تشخیص آلرژی‌ها ، عفونت‌ها و سایر مشکلات پوستی کمک کنند. همچنین از آنها برای تشخیص تفاوت بین سلول‌های بدخیم (سرطانی) و سلول‌های خوش‌خیم (غیرسرطانی) استفاده می‌شود.

رایج‌ترین آزمایش‌های پوستی شامل موارد زیر است:

• تست پچ:  از تست‌های پچ برای تشخیص آلرژی‌های پوستی استفاده می‌شود. آلرژن‌ها (موادی که فرد ممکن است به آنها حساسیت داشته باشد) با چسب‌های چسبنده روی پوست کمر چسبانده می‌شوند و برای مدتی باقی می‌مانند. سپس پوست از نظر هرگونه واکنشی بررسی می‌شود.
• بیوپسی پوست : بیوپسی پوست برای تشخیص سرطان پوست یا اختلالات خوش‌خیم پوست  استفاده می‌شود  . در طول بیوپسی پوست، پوست (پس از اعمال بی‌حسی موضعی) برداشته شده و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه منتقل می‌شود. پوست ممکن است با چاقوی جراحی، تیغ یا ابزار بیوپسی پانچ استوانه‌ای برداشته شود.  ممکن است برای بستن زخم از  بخیه استفاده شود.
• کشت:  کشت آزمایشی است که برای شناسایی میکروارگانیسم (باکتری، قارچ یا ویروس) عامل عفونت انجام می‌شود. پوست (تراش‌های سطحی، بیوپسی‌ها، محتویات جوش‌های چرکی و  تاول‌ها )،  مو یا ناخن‌ها ممکن است کشت داده شوند.

درموسکوپی (روشی غیرتهاجمی با استفاده از یک دستگاه دستی که متخصصان پوست را قادر می‌سازد ضایعه را بهتر ببینند)، تصویربرداری کانفوکال و برداشتن نوار چسب برای بررسی مواد ژنتیکی، از دیگر تکنیک‌های تشخیصی هستند.