کیست‌های واژن

بدن انسان کاملاً صاف نیست. مستعد ایجاد توده‌ها و برآمدگی‌های مختلف است. کیست‌ها تنها یکی از انواع توده‌هایی هستند که بسیاری از افراد به آنها دچار می‌شوند. این توده‌های کیسه‌مانند پر از مایع، هوا یا مواد دیگر هستند. آنها معمولاً مضر یا دردناک نیستند.

بعضی از کیست‌ها آنقدر کوچک هستند که با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شوند . بعضی دیگر می‌توانند به اندازه یک پرتقال یا بزرگتر رشد کنند.

کیست‌ها را می‌توانید تقریباً در هر جایی از بدن، از جمله واژن ، پیدا کنید . کیست واژن معمولاً روی یا زیر پوشش واژن قرار دارد .

کیست‌های واژن انواع مختلفی دارند :

• کیست‌های انکلوزیون یکی از رایج‌ترین انواع کیست‌های واژن هستند. آن‌ها معمولاً بسیار کوچک هستند و در قسمت پایین و پشت دیواره واژن قرار دارند.
• کیست‌های غدد بارتولن، کیست‌های پر از مایعی هستند که در غدد بارتولن تشکیل می‌شوند. این غدد در دو طرف دهانه واژن قرار دارند و مایعی تولید می‌کنند که لب‌های واژن (لابیا) را روان می‌کند.
• کیست‌های مجرای گارتنر زمانی رخ می‌دهند که مجاری در جنین در حال رشد، آنطور که باید پس از تولد نوزاد ناپدید نمی‌شوند. این مجاری باقی مانده می‌توانند بعداً در زندگی به کیست‌های واژن تبدیل شوند.
• کیست‌های مولرین نوع رایج دیگری از کیست‌های واژن هستند که از ساختارهایی که هنگام رشد کودک باقی می‌مانند، تشکیل می‌شوند. این کیست‌ها می‌توانند در هر جایی از دیواره‌های واژن رشد کنند و اغلب حاوی مخاط هستند.

علل کیست واژن

کیست‌های واژن معمولاً زمانی تشکیل می‌شوند که یک غده یا مجرا مسدود می‌شود و باعث تجمع مایع یا مواد دیگر در داخل آن می‌شود. علت کیست واژن به نوع آن بستگی دارد.

کیست‌های انکلوزیون در اثر ضربه به دیواره‌های واژن ایجاد می‌شوند. به عنوان مثال، زنان ممکن است پس از اپیزیوتومی (برش جراحی که برای بزرگ کردن دهانه واژن در هنگام زایمان استفاده می‌شود ) یا زمانی که جراحی‌ای انجام می‌دهند که به پوشش واژن آسیب می‌رساند، دچار کیست انکلوزیون شوند.

کیست‌های غده بارتولن زمانی ایجاد می‌شوند که دهانه غده بارتولن مسدود شده و باعث ایجاد توده‌ای پر از مایع شود. آبسه می‌تواند ناشی از تعدادی از باکتری‌ها، از جمله باکتری‌هایی که باعث بیماری‌های مقاربتی مانند سوزاک یا کلامیدیا می‌شوند، باشد. باکتری‌هایی که معمولاً در دستگاه گوارش یافت می‌شوند ، مانند E. coli، نیز می‌توانند منجر به آبسه‌های بارتولن شوند. آنها همچنین ممکن است در اثر آسیب ایجاد شوند.

علائم کیست واژن

کیست‌های واژن معمولاً علائمی ایجاد نمی‌کنند. اگر یکی از این کیست‌ها را داشته باشید، ممکن است یک توده کوچک در امتداد دیواره واژن یا روی لب‌ها احساس کنید. اغلب، متخصص زنان شما در طول معاینه سالانه شما این توده را کشف می‌کند. کیست ممکن است به همان اندازه باقی بماند یا بزرگتر شود.

کیست نباید دردناک باشد. با این حال، برخی از کیست‌های بزرگتر – به ویژه کیست‌های غده بارتولن – می‌توانند هنگام راه رفتن، رابطه جنسی یا قرار دادن تامپون باعث ناراحتی شوند.

کیست‌ها وقتی عفونی می‌شوند، احتمال بیشتری دارد که باعث درد شوند . کیست‌های واژن می‌توانند توسط باکتری‌های طبیعی موجود روی پوست یا توسط یک عفونت مقاربتی عفونی شوند. کیست‌های واژن عفونی می‌توانند آبسه تشکیل دهند – یک توده پر از چرک که می‌تواند بسیار دردناک باشد.

درمان‌های کیست واژن

کیست‌های واژن معمولاً نیازی به درمان ندارند. اغلب آنها کوچک باقی می‌مانند و هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کنند. پزشک شما ممکن است فقط بخواهد رشد کیست را در طول معاینات روتین زیر نظر داشته باشد.

ممکن است برای رد احتمال سرطان ، نیاز به بیوپسی از کیست داشته باشید . در طول بیوپسی، پزشک شما تکه‌ای از بافت کیست را برمی‌دارد. آن تکه بافت زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود تا مشخص شود که آیا سرطانی است یا خیر.

برای تسکین هرگونه ناراحتی ناشی از کیست واژن، چندین بار در روز و به مدت سه یا چهار روز در وان حمام پر از چند اینچ آب گرم (به نام حمام نشیمن ) بنشینید.

برای درمان کیست واژن عفونی، ممکن است نیاز به مصرف آنتی‌بیوتیک داشته باشید .

اگر کیست واژن بزرگ و پر از مایع باشد (مانند کیست بارتولن)، پزشک می‌تواند آن را تخلیه کند و ممکن است یک لوله کوچک به نام کاتتر را برای باز نگه داشتن آن وارد کند تا بتواند بیشتر تخلیه شود و به آن اجازه دهد بهتر بهبود یابد. شما باید کاتتر را حدود چهار تا شش هفته در محل خود نگه دارید. همچنین می‌توانید روشی به نام مارسوپیالیزاسیون انجام دهید که در آن یک برش کوچک در کیست ایجاد می‌شود تا مایع تخلیه شود و سپس لبه‌های برش به کناره‌های برش بخیه زده می‌شوند.

همچنین اگر خیلی ناراحت هستید یا کیست دوباره عود می‌کند، می‌توان برای برداشتن کل کیست جراحی انجام داد. برخی از ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی توصیه می‌کنند که زنان بالای ۴۰ سال برای برداشتن انواع خاصی از کیست‌های واژن، به دلیل احتمال سرطانی بودن آنها، جراحی انجام دهند. این نوع کیست معمولاً پس از جراحی برنمی‌گردد.