سوزش واژن چیست؟

سوزش واژن به احساس خارش یا حساسیت در  ناحیه واژن گفته می‌شود. در بیشتر موارد، خارش و سوزش ناحیه تناسلی نگرانی عمده‌ای نیست. اما گاهی اوقات، ممکن است ناشی از عفونت یا مشکل دیگری باشد.

انواع سوزش واژن

واژن شما شبیه یک لوله است. از دهانه رحم تا لابیا امتداد دارد، پوست در دهانه واژن چین می‌خورد. می‌توانید خارش یا سوزش واژن را در هر جایی از واژن و اطراف دهانه آن تجربه کنید. سوزش یا خارش واژن نسبتاً شایع است و معمولاً نیازی به درمان ندارد. اغلب، خود به خود از بین می‌رود.

خارش لب‌های واژن

لب‌های واژن (لابیا) بخشی از فرج، اندام تناسلی خارجی شما هستند. لب‌های واژن شما می‌توانند به دلایل مختلفی دچار خارش شوند. بسته به علت، این خارش می‌تواند مداوم باشد یا به صورت دوره‌ای بروز کند.

یکی از دلایل شایع خارش لب‌های واژن، تحریک ناشی از صابون‌های حمام، محصولات بهداشتی زنانه معطر و اصطکاک (سایش) با پد یا پارچه‌های مصنوعی است. در این صورت، خارش احتمالاً زمانی که لب‌های واژن شما در معرض آنها قرار نگیرند، متوقف می‌شود و اگر دوباره از آنها استفاده کنید، ممکن است دوباره عود کند.

خارش دهانه رحم

اگر در بالای واژن، نزدیک دهانه رحم، احساس خارش دارید، این می‌تواند ناشی از التهابی باشد که به آن سرویسیت می‌گویند.

سوزش واژن

بسته به علت، سوزش یا خارش واژن می‌تواند موقتاً برطرف شود یا ثابت باشد. به عنوان مثال، اگر سوزش ناشی از دوش واژینال، تامپون یا کاندوم لاتکس باشد، وقتی علت دیگر وجود نداشته باشد، این احساس باید کاهش یابد. اما اگر احساس سوزش ناشی از عفونتی مانند عفونت قارچی باشد، تا زمانی که آن را درمان نکنید، این احساس باقی می‌ماند یا بدتر می‌شود.

قرمزی و سوزش فرج

قرمزی و سوزش فرج می‌تواند در صورت بروز عفونت، متناوب یا مداوم باشد. همچنین بیماری به نام ولوودینیا وجود دارد، نوعی درد در ناحیه فرج که هیچ توضیحی برای آن وجود ندارد.

خارش واژن و ترشحات سفید رنگ

خارش واژن و ترشحات سفید ناشی از محصولاتی مانند صابون، دوش واژینال و سایر محصولات بهداشتی گاه به گاه خواهد بود و با قطع استفاده از این محصولات متوقف می‌شود. اما اگر این احساس مداوم باشد و از بین نرود، یا اگر ترشحات سفید بدتر شود یا بو بدهد، می‌تواند نشانه عفونت باشد.

علل سوزش واژن

چندین علت شایع برای خارش، سوزش و تحریک واژن وجود دارد.

سوزش و خارش واژن

عفونت‌ها (مخمر، باکتری و انگلی) از علل شایع سوزش و خارش واژن هستند:

واژینوز باکتریایی. وجود ترکیبی سالم از باکتری‌ها در واژن طبیعی است. با این حال، رشد باکتری‌های نامناسب در آنجا می‌تواند منجر به عفونت شود. علاوه بر خارش، علائم دیگری که با واژینوز باکتریایی همراه هستند عبارتند از التهاب، سوزش، ترشح و بوی ماهی.

عفونت‌های مقاربتی (STIs). کلامیدیا، تبخال تناسلی، زگیل تناسلی، تریکومونیازیس، سوزاک و سایر بیماری‌های مقاربتی می‌توانند باعث خارش و سوزش واژن/فرج و سایر علائم شوند.

عفونت قارچی (کاندیدیازیس واژن). حدود ۳ نفر از هر ۴ نفر از زنان،در مقطعی از زندگی خود به عفونت قارچی مبتلا می‌شوند. عفونت‌های قارچی زمانی رخ می‌دهند که کاندیدای قارچی بیش از حد در واژن و فرج رشد کند. بارداری، رابطه جنسی، آنتی‌بیوتیک‌ها و سیستم ایمنی ضعیف، همگی می‌توانند احتمال شروع عفونت قارچی را افزایش دهند. علاوه بر خارش و سوزش، عفونت قارچی باعث ایجاد ترشحات غلیظ، سفید و پنیری شکل می‌شود.

یائسگی. کاهش تولید استروژن که در پایان سال‌های باروری فرد رخ می‌دهد، می‌تواند باعث نازک شدن و خشک شدن دیواره‌های واژن شود. این می‌تواند منجر به خارش و سوزش شود. نازک شدن دیواره‌های واژن در برخی از افرادی که شیر می‌دهند نیز مشکل‌ساز است.

محرک‌های شیمیایی. بسیاری از مواد شیمیایی، از جمله کرم‌ها، دوش واژینال، کاندوم ، فوم‌های ضدبارداری، مواد شوینده لباسشویی، صابون‌ها، دستمال توالت معطر و نرم‌کننده‌های پارچه، می‌توانند واژن و فرج را تحریک کنند.

لیکن اسکلروز. این یک بیماری نادر است که باعث ایجاد لکه‌های سفید نازک روی پوست، به خصوص در اطراف فرج می‌شود. این لکه‌ها می‌توانند به طور دائم ناحیه واژن را زخم کنند. افراد یائسه بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند.

پرتودرمانی برای سرطان. پرتودرمانی در ناحیه لگن می‌تواند باعث سوزش واژن یا فرج شود.

خارش فرج که شب‌ها بدتر می‌شود

اگر بیمار هستید یا درد دارید، معمولاً شب‌ها هنگام خواب بدتر می‌شود. خارش فرج نیز همین‌طور است. دلیلی برای آن وجود دارد: بدن شما شب‌ها متفاوت عمل می‌کند.

• دمای مرکزی بدن شما در شب کاهش می‌یابد و بدن شما سعی می‌کند اندام‌های انتهایی خود را گرم کند.
• خون بیشتری به پوست شما می‌رسد.
• رطوبت پوست خود را از دست می‌دهید و این باعث خشکی آن می‌شود.

اما همه چیز فیزیکی نیست. در طول روز، ممکن است سرتان شلوغ باشد یا حواستان پرت باشد، بنابراین خارش ممکن است چندان آزاردهنده نباشد، اما وقتی سعی می‌کنید بخوابید، بیشتر قابل توجه می‌شود.

سوزش واژن بدون ترشح

ممکن است بدون هیچ ترشحی، اطراف ناحیه واژن خود دچار سوزش شوید. این سوزش معمولاً در اثر استفاده از چیزهایی مانند دستمال توالت رنگی، پدهای قاعدگی یا تامپون‌های معطر، حمام کف و محصولات پاک‌کننده زنانه یا حتی پوشیدن لباس حمام مرطوب یا شنا در استخر کلردار ایجاد می‌شود.

سوزش واژن بعد از پریود

احساس سوزش واژن بعد از پریود یا قبل از آن غیرمعمول نیست. این می‌تواند مربوط به تغییرات هورمونی در بدن شما باشد، زیرا رحم شما آماده ریزش پوشش خود می‌شود و پس از آن، زمانی که به حالت قبل از پریود خود برمی‌گردد، این اتفاق می‌افتد. 

خارش و سوزش واژن در دوران بارداری

بارداری می‌تواند مشکلات ناراحت‌کننده زیادی از جمله خارش و سوزش واژن ایجاد کند. این می‌تواند به دلیل مشکلات معمول یا تغییرات در دیواره واژن باشد.

خارش و سوزش واژن ناشی از یائسگی

یکی از شکایات رایج در دوران یائسگی، خشکی واژن است که می‌تواند منجر به خارش و سوزش شود. این خشکی ناشی از  آتروفی واژن، یا تخریب دیواره‌های واژن، است.

سوزش واژن ناشی از صابون

ممکن است  در ناحیه فرج و اطراف لابیا در دهانه واژن، دچار درماتیت تماسی شوید. این می‌تواند باعث سوزش و خارش شود.

خارش واژن بعد از اصلاح

پوست ناحیه فرج، از جمله اطراف دهانه واژن، بسیار حساس است. اگر تصمیم به اصلاح این ناحیه بگیرید، ممکن است تحریک شده و باعث خارش شود. این مشکل باید پس از مدتی برطرف شود، البته تا زمانی که پوست را بیشتر تحریک نکنید.

خارش واژن و بیماری‌های مقاربتی و بیماری‌های آمیزشی

بیماری‌های مقاربتی (STDs)، که اکنون عفونت‌های مقاربتی (STIs) نامیده می‌شوند، می‌توانند باعث خارش واژن شوند. یکی از مواردی که معمولاً باعث خارش واژن می‌شود، تریکومونیازیس است. سایر بیماری‌های مقاربتی معمولاً بیشتر از خارش، باعث درد واژن می‌شوند.

درمان سوزش واژن

سوزش واژن اغلب خود به خود بهبود می‌یابد. اما اگر سوزش ادامه پیدا کرد، شدید بود یا پس از درمان دوباره عود کرد، به پزشک مراجعه کنید. پزشک می‌تواند معاینه لگن انجام دهد. پزشک احتمالاً نمونه‌ای از ترشحات را نیز برای یافتن منبع مشکل برمی‌دارد.

نحوه درمان ناراحتی واژن به علت ایجاد مشکل بستگی دارد:

• واژینوز باکتریایی و بیماری‌های مقاربتی باکتریایی با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند.
• تریکومونیازیس با یک داروی ضد انگلی درمان می‌شود.
• عفونت‌های قارچی با داروهای ضد قارچ درمان می‌شوند. این داروها به شکل کرم، پماد یا شیاف داخل واژن قرار داده می‌شوند ، یا به صورت خوراکی مصرف می‌شوند. اگر قبلاً عفونت قارچی در شما تشخیص داده نشده است، قبل از مصرف هرگونه داروی بدون نسخه به پزشک مراجعه کنید.
• خارش مرتبط با یائسگی را می‌توان با کرم، قرص یا مرطوب‌کننده واژن استروژن درمان کرد.
• انواع دیگر خارش و سوزش ممکن است با کرم‌ها یا لوسیون‌های استروئیدی که التهاب را کاهش می‌دهند، تسکین یابند. یک کرم استروئیدی قوی تجویزی ممکن است سوزش ناشی از لیکن اسکلروز را کاهش دهد.

درمان‌های خانگی سوزش واژن

می‌توانید درمان‌های خانگی زیادی برای خارش واژن به صورت آنلاین پیدا کنید. قبل از اینکه آنها را امتحان کنید، نکات زیر را در نظر بگیرید:

روغن نارگیل. برخی افراد ممکن است استفاده از روغن نارگیل را برای خارش واژن پیشنهاد کنند. هیچ مطالعه‌ای نشان نداده است که این روش، روشی مؤثر برای کاهش خارش واژن است، اما ممکن است برای خارش فرج مفید باشد. این روغن می‌تواند مانعی روی پوست شما ایجاد کند که به کاهش سوزش کمک می‌کند. با این حال، آن را داخل واژن خود قرار ندهید زیرا می‌تواند باعث سوزش بیشتر شود.

سرکه سیب. مانند روغن نارگیل، بسیاری از سایت‌های اینترنتی سرکه سیب را برای کمک به تسکین خارش واژن یا فرج توصیه می‌کنند. شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد این روش واقعاً مؤثر است.

جوش شیرین. خیساندن در محلول جوش شیرین می‌تواند به تسکین خارش ناحیه تناسلی خارجی، از جمله اطراف دهانه واژن، کمک کند. روزی یک تا سه بار در آب گرم حاوی ۴ تا ۵ قاشق غذاخوری جوش شیرین غوطه‌ور شوید. می‌توانید به جای آن از حمام نشیمن استفاده کنید و ۱ تا ۲ قاشق چایخوری جوش شیرین به آب اضافه کنید.

سایر درمان‌های خانگی خارش واژن

• از پد یا دستمال توالت معطر، کرم‌ها، کف حمام، اسپری‌های بهداشتی و دوش واژینال خودداری کنید.
• برای تمیز کردن منظم ناحیه تناسلی خارجی خود از آب و صابون ساده و بدون عطر استفاده کنید. اما بیش از یک بار در روز نشویید. انجام این کار می‌تواند خشکی را افزایش دهد.
• همیشه بعد از اجابت مزاج، خود را از جلو به عقب پاک کنید.
• شورت نخی (بدون پارچه‌های مصنوعی) بپوشید و هر روز لباس زیر خود را عوض کنید.
• پوشک نوزادان دختر را مرتباً عوض کنید.
• برای جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های مقاربتی، در طول رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید.
• اگر خشکی واژن دارید، از مرطوب‌کننده واژن استفاده کنید. قبل از رابطه جنسی از روان‌کننده‌های پایه آب (KY، Astroglide) استفاده کنید.
• تا زمانی که علائم شما بهبود نیافته است، از رابطه جنسی خودداری کنید.
• آن را نخارانید — ممکن است ناحیه را بیشتر تحریک کنید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر دچار خارش واژن یا ناراحتی دیگری در ناحیه تناسلی خود هستید، از صحبت با پزشک یا سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی خجالت نکشید. این یک مشکل رایج است که معمولاً با کمی درمان قابل حل است. بیشتر خارش‌های واژن به خودی خود از بین می‌روند، اما برخی شرایط وجود دارد که مراجعه به پزشک را ضروری می‌کند:

• کودکان زیر ۱۰ سال، زیرا این می‌تواند نشانه سوءاستفاده جنسی باشد.
• اگر در دوران پس از یائسگی هستید
• اگر متوجه تغییر در ترشحات معمول واژن از نظر رنگ، مقدار یا بو شدید، به خصوص در دوران بارداری
• اگر دلیلی وجود دارد که احتمال ابتلا به بیماری‌های مقاربتی/STI را افزایش دهد یا اگر علائم شما پس از رابطه جنسی با شریک جدید شروع شود

خلاصه مطلب

خارش واژن و خارش یا سوزش اطراف ناحیه فرج بسیار رایج است. این ناراحتی اغلب خود به خود از بین می‌رود، به خصوص اگر ناشی از مسائلی مانند استفاده از محصولات بهداشتی زنانه معطر یا مالیدن پوست به محصولات مرطوب یا مصنوعی باشد. اگر خارش ناشی از عفونت باشد، درمان با آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضد قارچ یا ضد انگل معمولاً به خلاص شدن از شر آن کمک می‌کند.

سوالات متداول در مورد خارش واژن

آیا اسپرم می‌تواند باعث خارش واژن شود؟

افراد می‌توانند به اسپرم حساسیت داشته باشند، اما این اتفاق نادر است. وقتی کسی به اسپرم حساسیت دارد، می‌تواند باعث خارش واژن شود.

چطور خارش اون پایین رو متوقف کنم؟

بستگی به علت آن دارد. ممکن است لازم باشد از خودتان چند سوال بپرسید تا به شما در تشخیص علت کمک کند. آیا شروع به استفاده از یک محصول بهداشتی یا قاعدگی معطر جدید کرده‌اید؟ آیا با لباس حمام خیس نشسته‌اید؟ آیا ناحیه فرج خود را اصلاح کرده‌اید؟ آیا ممکن است عفونت داشته باشید؟ وقتی فهمیدید چه چیزی باعث خارش می‌شود، می‌توانید علت را برطرف کنید یا برای درمان عفونت به پزشک مراجعه کنید.

واژینیت چه شکلی است؟

علائم واژینیت عبارتند از:

• تغییر در بو یا ظاهر معمول ترشحات واژن، و معمولاً بیشتر شدن آن
• خارش واژن
• سوزش واژن
• رابطه جنسی دردناک
• ادرار دردناک، مانند عفونت ادراری
• لکه بینی یا خونریزی سبک واژن

بهترین کرم برای خارش واژن چیه؟

قبل از استفاده از کرم در ناحیه تناسلی خود، باید با پزشک خود مشورت کنید. نباید هیچ کرمی را در واژن خود بمالید. برخی از پزشکان کرم کورتیکواستروئید با دوز پایین را برای ناحیه فرج توصیه می‌کنند، اما فقط برای مدت کوتاهی. اگر به لیکن اسکلروز مبتلا شده‌اید، پزشک ممکن است کرم یا پماد کورتیکواستروئید قوی تجویز کند.

نوشته خارش و سوزش واژن اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

عفونت قارچی واژن (که کاندیدیازیس واژن نیز نامیده می‌شود) زمانی اتفاق می‌افتد که سلول‌های قارچی کاندیدای زیادی در واژن رشد می‌کنند. این سلول‌ها همیشه وجود دارند، اما عواملی مانند بارداری، مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها، استرس بیش از حد یا پوشیدن لباس شنای خیس برای مدت طولانی می‌تواند باعث رشد بیش از حد باکتری‌ها و مخمرهای بد شود و باعث شود که آنها از باکتری‌های خوب پیشی بگیرند.

عفونت‌های قارچی معمولاً باعث علائمی مانند خارش، قرمزی و تورم واژن و فرج؛ درد واژن یا احساس سوزش؛ بثورات واژن؛ و/یا ترشحات غلیظ، بی‌بو، سفید و پنیری شکل می‌شوند.

درمان عفونت قارچی

عفونت‌های قارچی بسیار شایع هستند و حدود ۷۵٪ از زنان نامیده می‌شوند را در برهه‌ای از زندگی خود تحت تأثیر قرار می‌دهند. مدت زمان، علائم و فراوانی این عفونت‌ها از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است. به همین دلیل است که چندین داروی عفونت قارچی واژن در بازار وجود دارد.

دو نوع اصلی درمان عفونت قارچی وجود دارد:

دوره کوتاه. این داروهای ضد قارچ از قرص‌های خوراکی ( فلوکونازول ) که یک بار مصرف می‌شوند تا کرم‌ها، قرص‌ها و شیاف‌های ضد قارچ که دوره‌های ۳ تا ۷ روزه دارند، متغیر هستند. می‌توانید برخی از این داروها را بدون نسخه پزشک خریداری کنید، اما برخی دیگر باید توسط پزشک تجویز شوند.

دوره طولانی درمان. اگر علائم بسیار شدیدی دارید یا عفونت‌های قارچی شما مرتباً عود می‌کنند، پزشک ممکن است درمان طولانی مدت را توصیه کند. این درمان می‌تواند شامل یک داروی ضد قارچ واژینال باشد که به مدت ۲ هفته یا دو تا سه دوز قرص خوراکی مصرف می‌کنید. پزشک همچنین ممکن است قرص‌های اسید بوریک را که در واژن خود قرار می‌دهید، توصیه کند (این قرص‌ها در صورت مصرف خوراکی می‌توانند کشنده باشند، بنابراین قبل از استفاده با پزشک خود مشورت کنید).

کرم‌های درمان عفونت قارچی

می‌توانید کرم‌های واژینال ضد قارچ را از پزشک خود تهیه کنید یا آنها را بدون نسخه از اکثر داروخانه‌ها خریداری کنید. برخی از کرم‌ها را می‌توانید داخل واژن بمالید؛ این کرم‌ها معمولاً با یک اپلیکاتور ارائه می‌شوند که به شما در اندازه‌گیری دوز مناسب کمک می‌کند. برخی دیگر شیاف یا قرص هستند که در واژن خود قرار می‌دهید و در آنجا حل می‌شوند.

بسیاری از درمان‌های عفونت قارچی در دوزهای ۱ روزه، ۳ روزه و ۷ روزه ارائه می‌شوند. کرم‌های واژینال بدون نسخه و سایر محصولات ضد قارچ، همان ترکیباتی را برای مبارزه با عفونت قارچی دارند که داروهایی که پزشک ممکن است تجویز کند، اما در دوزهای کمتر غلیظ، دارند.

• کلوتریمازول (لوتریمین و میسلکس)
• میکونازول (میکاتین و مونیستات )
• تیوکونازول (واگیستات-۱)

برخی از کرم‌ها انواع مختلف مخمر را نیز پوشش می‌دهند. برای موارد زیر به نسخه پزشک نیاز دارید:

• بوتوکونازول (گینازول-۱)
• ترکونازول (ترازول)

به طور کلی، هر چه دارو غلیظ‌تر باشد، مدت زمان کمتری برای مصرف آن نیاز دارید. به عنوان مثال، یک کرم واژینال که عدد ۷ را بعد از نام خود دارد، معمولاً به مدت ۷ روز قابل استفاده است. اگر همان محصول با عدد ۳ عرضه شود، آن کرم غلیظ‌تر است و فقط به مدت ۳ روز به آن نیاز خواهید داشت.

پزشک شما همچنین ممکن است برای چند روز کرم استروئیدی تجویز کند تا التهاب، قرمزی و درد شدید در دهانه واژن و بافت اطراف آن، به نام فرج، را تسکین دهد.

کرم‌های عفونت قارچی بدون نسخه

ابتدا، تمام دستورالعمل‌های روی بسته‌بندی را با دقت بخوانید. کرم‌های واژینال می‌توانند کثیف‌کاری ایجاد کنند و در طول روز نشت کنند، بنابراین بهتر است فقط قبل از خواب از آنها استفاده کنید.

شیاف عفونت قارچی

داروهایی که در کرم‌های واژینال (مانند کلوتریمازول و میکونازول) وجود دارند، ممکن است به صورت قرص یا شیاف واژینال نیز موجود باشند. شما این داروها را داخل واژن خود قرار می‌دهید و اجازه می‌دهید حل شوند. برخی از برندها به آنها “تخمک” می‌گویند زیرا بیضی شکل هستند. این محصولات اغلب با یک محفظه پلاستیکی بسته‌بندی می‌شوند که به شما کمک می‌کند دارو را به محل مناسب برسانید.

یکی از مزایای شیاف این است که نسبت به کرم واژینال، کمتر کثیف‌کاری ایجاد می‌کند و احتمال نشت آن در طول روز کمتر است. یکی دیگر از مزایای قرص یا شیاف این است که شما دوزها را برای روزهای کمتری استفاده می‌کنید، بنابراین علائم شما زودتر تسکین می‌یابد.

نکات ایمنی برای درمان عفونت قارچی بدون نسخه

قبل از استفاده از هر یک از این محصولات، باید مطمئن شوید که عفونت قارچی دارید، نه چیز دیگری. اگر مطمئن نیستید به پزشک مراجعه کنید زیرا استفاده از داروی اشتباه می‌تواند تشخیص عفونت را دشوارتر کند.

همیشه دستورالعمل‌های روی بسته‌بندی را دقیقاً دنبال کنید. به تعداد دفعات استفاده از محصول و میزان مصرف آن توجه ویژه داشته باشید. باید این دو مورد را به درستی انجام دهید زیرا دوز مصرفی، چرخه رشد مخمر را هدف قرار می‌دهد.

حتی اگر علائم شما زود برطرف شد، دوره درمان را کامل کنید.

داروهای ضد قارچ می‌توانند نحوه عملکرد برخی داروها را تغییر دهند. اگر داروهای دیگری مصرف می‌کنید، قبل از مصرف داروی ضد قارچ با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.

مهم نیست کدام درمان عفونت قارچی را امتحان می‌کنید، اگر علائم شما پس از اتمام دوره درمان برطرف نشد، به پزشک مراجعه کنید.

قرص‌های درمان عفونت قارچی

اگر عفونت شدیدی دارید، پزشک ممکن است داروی خوراکی تجویز کند. ایبرکسافونگرپ (Brexafemme) دو بار در روز و به مدت یک روز مصرف می‌شود و سلول‌های قارچی خاص پشت عفونت را هدف قرار می‌دهد. فلوکونازول (Diflucan) قرصی است که قارچ و مخمر را در سراسر بدن شما از بین می‌برد. شما باید فلوکونازول را به مدت یک هفته – هر سه روز یکبار (روزهای ۱، ۴ و ۷) – در ابتدا، در مجموع سه دوز مصرف کنید. سپس، پزشک ممکن است از شما بخواهد که آن را به صورت هفتگی و به مدت ۶ ماه مصرف کنید تا مطمئن شود که عفونت قارچی دوباره عود نمی‌کند. عوارض جانبی هر دو دارو شامل ناراحتی معده ، اسهال یا سردرد است.

اگر باردار هستید، نباید هیچ یک از این داروهای خوراکی را برای درمان عفونت‌های قارچی مصرف کنید.

یکی دیگر از داروهای ضد قارچ، اوتسکونازول (ویوجوا) برای افرادی که عفونت‌های مکرر دارند و به دلیل یائسگی یا ناباروری دائمی قادر به بارداری نیستند، تأیید شده است. ناباروری ممکن است به این دلیل باشد که رحم یا تخمدان‌ها و لوله‌های فالوپ شما برداشته شده است، یا لوله‌های شما بسته شده است (بستن لوله‌ها).

هرگز در دوران بارداری هیچ دارویی مصرف نکنید و از کرم واژینال بدون نسخه استفاده نکنید، مگر اینکه قبلاً با پزشک خود در این مورد صحبت کرده باشید.

درمان‌های خانگی برای عفونت‌های قارچی

اگر فکر می‌کنید ممکن است عفونت قارچی داشته باشید، باید با پزشک خود صحبت کنید. علائم هر فرد متفاوت است و علائم عفونت قارچی می‌تواند با سایر بیماری‌های واژن، از جمله آلرژی‌های پوستی، بیماری‌های مقاربتی (مانند تریکومونیازیس)، واژینوز باکتریایی و تغییرات هورمونی اشتباه گرفته شود.

ممکن است در مورد چندین درمان خانگی برای درمان عفونت‌های قارچی شنیده باشید. یک مطالعه نشان داد که روغن نارگیل ممکن است به طور موثری کاندیدا را از بین ببرد، اما این موضوع روی افراد آزمایش نشده است. سایر درمان‌های خانگی که ممکن است پیدا کنید شامل سیر، روغن‌های ضروری و سرکه است، اما هیچ‌کدام برای درمان این بیماری اثبات نشده‌اند.

پیشگیری از عفونت قارچی

ممکن است همیشه نتوانید از عفونت قارچی جلوگیری کنید. اما اگر قبلاً به آن مبتلا شده‌اید و می‌خواهید در آینده از آن جلوگیری کنید، برخی از این نکات ممکن است مفید باشند:

• از خوردن غذاهایی با مقدار زیادی قند (که مخمر از آن برای رشد استفاده می‌کند) و آرد تصفیه‌شده خودداری کنید.
• از مصرف غذاهای تخمیر شده با مخمر (مانند نان و آبجو) خودداری کنید.
• مکمل‌های پروبیوتیک مصرف کنید یا غذاهایی با پروبیوتیک مانند ماست، کفیر و کیمچی بخورید تا باکتری‌های خوب واژن خود را افزایش دهید. مکمل‌های حاوی لاکتوباسیلوس به ویژه برای عفونت قارچی مفید هستند.
• ناحیه واژن خود را خشک نگه دارید. می‌توانید لباس زیر نخی بپوشید که اجازه گردش هوا را می‌دهد. بعد از شنا، لباس شنای خود را درآورید و خود را خشک کنید. و شلوارهایی بپوشید که خیلی تنگ نباشند تا از به دام افتادن رطوبت جلوگیری شود.
• محصولاتی مانند تامپون و پد زنانه را بدون عطر و رنگ اضافه انتخاب کنید.

عفونت‌های قارچی چه مدت طول می‌کشند؟

بیشتر عفونت‌های قارچی ظرف حدود یک هفته از بین می‌روند. اما مدت زمان باقی ماندن آن به شدت آن و اینکه آیا درمان مناسب را دریافت کرده‌اید یا خیر، بستگی دارد.

آیا عفونت قارچی خود به خود از بین می‌رود؟

اگر عفونت قارچی بسیار خفیفی دارید، ممکن است خود به خود از بین برود. اما برای درمان اکثر عفونت‌های قارچی متوسط ​​و شدید به دارو نیاز خواهید داشت.

عفونت‌های قارچی مکرر

اگر در طول یک سال چهار بار یا بیشتر دچار عفونت قارچی واژن می‌شوید ، می‌تواند به وضعیتی به نام کاندیدیازیس ولوواژینال عودکننده مبتلا باشید. این بیماری شایع نیست، اما اگر به آن مبتلا هستید، ممکن است لازم باشد تا ۶ ماه داروی ضد قارچ تجویز شده توسط پزشک مصرف کنید.

عفونت‌های مکرر و مکرر قارچی همچنین می‌تواند نشانه‌ی یک گونه‌ی مقاوم یا بیماری جدی‌تر، از جمله دیابت درمان نشده، باشد. همچنین احتمال ابتلا به عفونت‌های مکرر قارچی در زمانی که تغییرات هورمونی دارید (مانند دوران بارداری) یا زمانی که سیستم ایمنی بدن شما به دلیل ابتلا به HIV یا پیوند عضو ضعیف شده است، بیشتر است.

اگر مرتباً دچار عفونت‌های قارچی می‌شوید، با پزشک خود صحبت کنید تا آزمایش‌هایی برای تشخیص علت انجام دهد.

چه زمانی با پزشک خود تماس بگیرید

اگر در مورد نسخه و نحوه مصرف دارو سوالی دارید، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید. اگر علائم شما پس از اتمام مصرف تمام داروهای تجویز شده از بین نرفت، به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین اگر علائم جدیدی دارید، باید با پزشک خود تماس بگیرید زیرا ممکن است مربوط به سایر شرایط باشد.

خلاصه مطلب

عفونت‌های قارچی می‌توانند ناراحت‌کننده باشند، اما داروهای ضد قارچ می‌توانند در عرض یک روز به درمان آنها کمک کنند. علائم عفونت قارچی می‌تواند مشابه علائم سایر بیماری‌ها از جمله آلرژی‌های پوستی و بیماری‌های مقاربتی باشد. اگر فکر می‌کنید عفونت قارچی دارید یا عفونت‌هایی دارید که مرتباً عود می‌کنند، با پزشک خود صحبت کنید تا بهترین درمان را برای شما تجویز کند.

نوشته درمان عفونت قارچی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

عفونت قارچی چیست؟

عفونت‌های قارچی توسط نوعی قارچ به نام مخمر ایجاد می‌شوند، یک ارگانیسم تک سلولی که در سراسر محیط یافت می‌شود. اغلب اوقات، بدن شما می‌تواند بدون هیچ مشکلی با این قارچ مقابله کند. اما اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف باشد یا آنتی‌بیوتیک مصرف کنید، ممکن است در هر قسمت نرم و مرطوب بدن خود به عفونت قارچی مبتلا شوید.

عفونت‌های قارچی در دهان شما برفک نامیده می‌شوند. وقتی عفونت قارچی در واژن باشد، ممکن است به واژینیت یا عفونت قارچی واژن مبتلا شوید.

درمان عفونت‌های قارچی عموماً به داروهای ضد قارچ نیاز دارد. در بیشتر موارد، درمان ساده است و عفونت شما را فوراً از بین می‌برد. در برخی موارد، ممکن است لازم باشد چندین دوره درمان را تکمیل کنید یا از داروهای تجویزی قوی‌تری برای خلاص شدن از علائم خود استفاده کنید.

چگونه از شر عفونت قارچی خلاص شویم؟

موثرترین درمان، داروهای ضد قارچ تجویز شده توسط پزشک است. در صورت بروز هرگونه علامتی، مراجعه به پزشک ضروری است. عفونت قارچی ممکن است با یک بیماری جدی‌تر همپوشانی داشته باشد.

اما می‌توانید در حین انتظار برای مراجعه به پزشک برای تشخیص و تجویز دارو، درمان‌های خانگی را امتحان کنید. در اینجا به برخی از این درمان‌ها اشاره می‌کنیم.

پروبیوتیک مصرف کنید. بسیاری از عفونت‌های قارچی زمانی اتفاق می‌افتند که سیستم ایمنی بدن شما مشغول یا آسیب دیده باشد. ابتلا به عفونت‌های قارچی در هنگام مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها رایج است زیرا باکتری‌های طبیعی بدن شما از بین می‌روند.

با مصرف مکمل‌های پروبیوتیک که از باکتری‌های زنده ساخته شده‌اند، می‌توانید به بازیابی و حفظ جمعیت طبیعی باکتری‌ها در بدن خود کمک کنید. این کار از بروز یا بدتر شدن عفونت‌های قارچی جلوگیری می‌کند.

ماست بخورید. ماست یکی دیگر از منابع سالم پروبیوتیک است. فقط مطمئن شوید که ماست را می‌خورید. وقتی روی پوست شما قرار می‌گیرد هیچ فایده‌ای ندارد و قند موجود در آن حتی ممکن است باعث عفونت‌های دیگر شود.

از دهانشویه‌های آب‌نمک استفاده کنید. عفونت‌های قارچی گاهی اوقات می‌توانند با شستشوی ملایم ناحیه با آب‌نمک کاهش یافته و تسکین یابند. نصف قاشق چایخوری نمک را در یک فنجان آب گرم مخلوط کنید. برای برفک دهان، می‌توانید این مخلوط را به آرامی در دهان خود بچرخانید. برای سایر نواحی بدن، می‌توانید ناحیه آلوده را برای چند دقیقه خیس کنید، سپس کاملاً بشویید.

روغن نارگیل بمالید. به نظر می‌رسد روغن نارگیل هم در آزمایشگاه و هم برای افراد به عنوان یک عامل ضد قارچ عمل می‌کند.

می‌توانید به آرامی یک لایه نازک روغن نارگیل را روی محل عفونت قارچی بمالید. این کار ممکن است به از بین بردن مقداری از مخمر کمک کند و پوست تحریک شده و خشک را تسکین دهد و به آن اجازه دهد تا بهبود یابد.

از روغن درخت چای استفاده کنید. برخی مطالعات نشان می‌دهد که روغن درخت چای در برابر مخمر به خوبی عمل می‌کند، در حالی که به طور جدی بر باکتری‌هایی که به طور طبیعی در بدن زندگی می‌کنند تأثیر نمی‌گذارد. اگرچه تحقیقات بیشتری باید انجام شود، اما روغن درخت چای ممکن است یک درمان مفید باشد.

می‌توانید روغن درخت چای را در شیاف، کرم و پماد پیدا کنید، اما نباید آن را رقیق نشده استفاده کنید. استفاده مکرر از روغن درخت چای می‌تواند منجر به سوزش و بثورات پوستی شود، بنابراین در مصرف آن اعتدال را رعایت کنید.

داروهای ضد قارچ مصرف کنید. موثرترین درمان برای هرگونه عفونت قارچی، مصرف داروهای ضد قارچ است. داروهای زیادی از جمله داروهای خوراکی، کرم‌های موضعی، پمادها و همچنین شیاف برای عفونت‌های قارچی واژن در دسترس هستند. اگر مطمئن هستید که عفونت قارچی دارید، می‌توانید برخی از درمان‌های بدون نسخه را پیدا کنید. اگر مطمئن نیستید، به پزشک خود مراجعه کنید. 

اگر عفونت قارچی شما عود می‌کند یا به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهد، می‌توانید از پزشک خود درخواست داروی تجویزی کنید. حتماً دستورالعمل‌های مربوط به دارو را دنبال کنید، زیرا داروهای ضد قارچ با قدرت‌های مختلف در دسترس هستند و می‌توانند به روش‌های مختلفی مصرف شوند.

سایر درمان‌های طبیعی برای عفونت‌های قارچی

در اینجا چند نکته در مورد سبک زندگی وجود دارد که ممکن است به جلوگیری یا کاهش عفونت‌های قارچی کمک کند:

• ناحیه واژن خود را خنک و خشک نگه دارید.
• از خوردن غذاهایی که قند زیادی دارند خودداری کنید.
• دوش واژینال نگیرید و از خوشبوکننده واژن استفاده نکنید.
• از مصرف غیرضروری آنتی‌بیوتیک‌ها خودداری کنید.

همچنین خواب کافی، داشتن یک رژیم غذایی متعادل و ورزش منظم برای تقویت سیستم ایمنی بدن هنگام مبارزه با عفونت قارچی بسیار مهم است.

سریع‌ترین راه برای خلاص شدن از شر عفونت قارچی چیست؟

برای سریع‌ترین نتیجه، برای داروهای تجویزی به پزشک خود مراجعه کنید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

بهتر است وقتی علائم عفونت قارچی را دارید به پزشک مراجعه کنید. آنها می‌توانند تشخیص صحیح را انجام داده و داروهایی برای کمک به شما تجویز کنند. آنها بررسی می‌کنند که آیا مشکل جدی‌تری مانند عفونت ادراری یا بیماری‌های مقاربتی دارید یا خیر.

اگر باردار هستید، حتی کرم‌های واژینال بدون نسخه نیز باید توسط پزشک شما تأیید شوند.

اگر در طول یک سال چهار بار یا بیشتر دچار عفونت قارچی شوید، کاندیدیازیس ولوواژینال عودکننده دارید. ممکن است تا شش ماه به درمان با داروی ضد قارچ نیاز داشته باشید. عفونت‌های قارچی مکرر می‌تواند نشانه دیابت یا بیماری دیگری باشد.

خلاصه مطلب

• عفونت‌های قارچی توسط قارچی ایجاد می‌شوند که در سراسر محیط وجود دارد. اغلب اوقات، بدن شما می‌تواند بدون ایجاد عفونت، آن را کنترل کند.
• اگر آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنید، سیستم ایمنی ضعیفی دارید یا مشکلات دیگری دارید، ممکن است در هر قسمت نرم و مرطوب بدن خود به عفونت قارچی مبتلا شوید.
• برخی از درمان‌های خانگی ممکن است به کاهش علائم شما کمک کنند، اما بهتر است برای تشخیص صحیح و در صورت نیاز، به پزشک مراجعه کنید.
• علائم عفونت قارچی می‌تواند نشانه‌هایی از یک بیماری جدی‌تر باشد.

سوالات متداول در مورد درمان عفونت قارچی

چه نوشیدنی عفونت قارچی را از بین می‌برد؟

هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد هیچ نوشیدنی عفونت‌های قارچی را از بین می‌برد.

آیا می‌توانم کاری کنم که عفونت قارچی خود به خود از بین برود؟

اگرچه برخی از درمان‌های خانگی ممکن است به برخی از علائم عفونت قارچی کمک کنند، اما بهتر است به پزشک مراجعه کنید. ممکن است به دارو نیاز داشته باشید، یا عفونت قارچی شما نشانه‌ی مشکلات سلامتی دیگری باشد.

چه چیزی خطر ابتلا به عفونت‌های قارچی را افزایش می‌دهد؟

مصرف آنتی‌بیوتیک یا داشتن سطح بالای استروژن، دیابت کنترل نشده یا سیستم ایمنی ضعیف می‌تواند خطر ابتلا به عفونت‌های قارچی را افزایش دهد.

نوشته درمان‌های عفونت‌های قارچی اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

۱ / ۲۴

اگزما چیست؟

گاهی اوقات به آن «خارشی که بثورات پوستی ایجاد می‌کند» می‌گویند، زیرا خارش معمولاً ابتدا ظاهر می‌شود. این گروه از بثورات پوستی در نوزادان و کودکان نوپا بسیار رایج است. بزرگسالان نیز می‌توانند آن را داشته باشند، اغلب به صورت لکه‌های پوسته پوسته و چرمی یا روی دست‌هایشان. درماتیت آتوپیک نوعی اگزمای شایع و اغلب ارثی است ، اما انواع دیگری نیز وجود دارد و درمان‌های زیادی برای آن وجود دارد.

۲ / ۲۴

علائم

خارش، مشکل اصلی است. خاراندن باعث التهاب و خارش بیشتر پوست می‌شود و می‌تواند ظاهر متفاوتی داشته باشد. ممکن است متوجه موارد زیر شوید:  

• نواحی آسیب‌دیده ممکن است قرمز (پوست روشن) یا قهوه‌ای تیره‌تر، بنفش یا خاکستری (پوست قهوه‌ای) باشند.
• نواحی خشک و پوسته پوسته
• گرما، احتمالاً همراه با کمی تورم
• برآمدگی‌های کوچک و خشن
• لکه‌های چرمی ضخیم
• برآمدگی‌هایی که نشت می‌کنند و پوسته پوسته می‌شوند
• پس از بهبودی، ناحیه آسیب‌دیده ممکن است روشن‌تر یا تیره‌تر از بقیه پوست شما به نظر برسد.

۳ / ۲۴

اگزما در نوزادان

نوزادانی که ۶ تا ۱۲ هفته سن دارند می‌توانند به صورت بثورات پوستی تکه‌ای روی صورت به درماتیت آتوپیک مبتلا شوند . رطوبت ناشی از آبریزش دهان، آن را بدتر می‌کند. در برخی موارد، این بیماری تا سن ۲ سالگی از بین می‌رود. اما حدود نیمی از افرادی که در کودکی به درماتیت آتوپیک مبتلا بوده‌اند، در بزرگسالی نیز به آن مبتلا خواهند شد.

۴ / ۲۴

آیا “کلاه گهواره‌ای” است؟

« کلاه گهواره‌ای » در نوزادان وضعیتی است که پزشکان آن را اگزمای سبورئیک یا درماتیت سبورئیک می‌نامند. این بیماری به صورت لکه‌های چرب و پوسته‌دار روی پوست سر ظاهر می‌شود. در مقابل، درماتیت آتوپیک بیشتر روی گونه‌ها دیده می‌شود، اگرچه می‌تواند پوست سر را نیز تحت تأثیر قرار دهد. همچنین برخلاف اگزما، کلاه گهواره‌ای معمولاً خارش ندارد. معمولاً کلاه گهواره‌ای بدون درمان در عرض چند هفته یا چند ماه از بین می‌رود.

۵ / ۲۴

اگزما در کودکان

بچه‌ها می‌توانند در جاهای مختلفی به اگزما مبتلا شوند: داخل آرنج، پشت زانو، روی صورت، پشت گردن یا روی مچ دست و ساعد. شما نمی‌توانید اگزما را «بگیرید» — مسری نیست.

۶ / ۲۴

وقتی بزرگسالان آن را دریافت می‌کنند

ممکن است متوجه لکه‌های خارش‌دار روی دست‌ها، آرنج‌ها و در نواحی “خم شدن” بدن، مانند داخل آرنج‌ها و پشت زانوها شوید. اما اگزما می‌تواند در هر جایی، از جمله گردن، سینه و پلک‌ها، ظاهر شود. افرادی که در کودکی به درماتیت آتوپیک مبتلا بوده‌اند، ممکن است در بزرگسالی بثورات خشک‌تر و پوسته‌دارتری را مشاهده کنند. پوست ممکن است تغییر رنگ داده یا ضخیم شود.

۷ / ۲۴

تشخیص

اگر بثورات پوستی از بین نمی‌روند، ناراحت‌کننده هستند یا پوسته پوسته یا تاول چرکی ایجاد می‌کنند، به پزشک مراجعه کنید. آنها سابقه پزشکی و علائم شما را بررسی می‌کنند و در مورد هرگونه آلرژی که در خانواده شما وجود دارد از شما سؤال می‌کنند. همچنین ممکن است آزمایش آلرژی یا معاینه میکروسکوپی از خراش پوست (که در اینجا دیده می‌شود) برای رد عفونت انجام دهید.

۸ / ۲۴

ارتباط با تب یونجه و آسم

بین این دو بیماری و درماتیت آتوپیک ارتباطی وجود دارد. اگر والدینی تب یونجه یا آسم داشته باشند، احتمال ابتلای فرزندانشان به این بیماری پوستی بیشتر است. و بسیاری از کودکان مبتلا به درماتیت آتوپیک در آینده به تب یونجه و/یا آسم مبتلا خواهند شد.

۹ / ۲۴

اگزما و آلرژی

محرک‌هایی که باعث حمله آلرژی می‌شوند – مانند گرده، شوره حیوانات و مایت‌های گرد و غبار – می‌توانند باعث شوند برخی از افراد مبتلا به درماتیت آتوپیک دچار بثورات پوستی شوند. این آلرژن‌ها باعث می‌شوند سیستم ایمنی بدن بیش از حد واکنش نشان دهد و منجر به التهاب پوست شود.

۱۰ / ۲۴

سایر محرک‌ها

مواد محرک می‌توانند باعث التهاب و خارش شوند و اگزما را به همراه داشته باشند. مواد شیمیایی قوی می‌توانند در هر کسی باعث ایجاد بثورات پوستی شوند، اما افراد مبتلا به اگزما ممکن است به مواد محرک خفیف مانند پارچه‌های پشمی و مصنوعی، مواد شوینده، صابون‌ها، عطرها و لوازم آرایشی حساس باشند. استرس یا اضطراب نیز می‌تواند باعث شعله‌ور شدن اگزما شود. تعریق، همراه با خیس و خشک کردن زیاد پوست، مانند زمانی که دست‌های خود را می‌شویید، نیز می‌تواند باعث شعله‌ور شدن اگزما شود. محیط‌های سرد و خشک نیز می‌توانند باعث شعله‌ور شدن اگزما شوند.

۱۱ / ۲۴

مراقبت از پوست

لایه بیرونی پوست شما از لایه‌های داخلی در برابر عوامل محرک و عفونت‌ها محافظت می‌کند. افراد مبتلا به درماتیت آتوپیک پوست خشکی دارند که به اندازه کافی محافظت نمی‌کند. اگر اگزما دارید، بعد از شستشو از پاک‌کننده‌های ملایم و مرطوب‌کننده استفاده کنید. و دوش یا حمام آب گرم نگیرید و هنگام دوش گرفتن یا حمام کردن خیلی طولانی نمانید.

۱۲ / ۲۴

علل

پزشکان دقیقاً نمی‌دانند چه چیزی باعث درماتیت آتوپیک، شایع‌ترین نوع اگزما، می‌شود. احتمالاً ژن‌ها در این امر نقش دارند. یک مشکل سیستم ایمنی می‌تواند باعث التهاب پوست شود. مشکلات عاطفی علت نیستند، اما استرس می‌تواند علائم را بدتر کند.

۱۳ / ۲۴

سعی کنید نخارانید

البته گفتنش آسان‌تر از انجام دادنش است. اگزما خارش زیادی دارد. اما خاراندن، بثورات را بدتر می‌کند و می‌تواند احتمال عفونت را بیشتر کند. از کمپرس سرد برای تسکین پوست استفاده کنید. سعی کنید حواس کودکان را با فعالیت‌هایی پرت کنید. مرطوب‌کننده‌ها تسکین‌دهنده هستند و برخی کرم‌ها یا پمادهای دارویی نیز ممکن است کمک کنند.

۱۴ / ۲۴

کورتیکواستروئیدها

هیدروکورتیزون بدون نسخه یا کرم‌های تجویزی غیراستروئیدی ممکن است اگزمای خفیف تا متوسط ​​را تسکین دهند. قبل از استفاده از کورتیکواستروئیدها برای کودکان زیر ۲ سال، با پزشک خود مشورت کنید. بیش از ۷ روز از آنها استفاده نکنید. گاهی اوقات، برای کنترل التهاب به کورتیکواستروئیدهای قوی‌تر نیاز است. عوارض جانبی، مانند نازک شدن پوست، عفونت‌ها و ترک‌های پوستی، با استفاده طولانی مدت بیشتر محتمل است. باید در استفاده از استروئیدها روی صورت، به خصوص اطراف چشم‌ها ، احتیاط کنید . برای اگزمای شدید، پزشک ممکن است تزریق یا قرص استروئید یا تزریق بیولوژیکی را توصیه کند.

۱۵ / ۲۴

آنتی‌هیستامین‌ها

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این داروها ممکن است چرخه خارش و خاراندن را برای برخی از افراد مبتلا به درماتیت آتوپیک تسکین دهند. وقتی به صورت خوراکی مصرف می‌شوند، می‌توانند شما را خواب‌آلود کنند، به طوری که راحت‌تر به خواب می‌روید و امیدواریم هنگام خواب کمتر خارش داشته باشید. گزینه‌های بدون نسخه و فقط با نسخه زیادی در دسترس هستند که هر کدام دوز و عوارض جانبی کمی متفاوت دارند. برای توصیه با پزشک خود مشورت کنید.

۱۶ / ۲۴

مهار پاسخ ایمنی

داروهای پوستی تجویزی که سیستم ایمنی بیش‌فعال را آرام می‌کنند، می‌توانند اگزمای ناشی از درماتیت آتوپیک را درمان کنند. پزشکان معمولاً آنها را فقط برای استفاده کوتاه‌مدت در افرادی که درمان‌های دیگر را امتحان کرده‌اند و کمکی نکرده‌اند، تجویز می‌کنند. آنها به دلیل خطر بالاتر ابتلا  به سرطان، دارای هشدار “جعبه سیاه” هستند . بنابراین از پزشک خود در مورد مزایا و معایب آنها سوال کنید. همچنین چهار داروی بیولوژیک مورد تایید FDA وجود دارد که به صورت تزریقی مصرف می‌شوند و بر سیستم ایمنی بدن برای درمان درماتیت آتوپیک تأثیر می‌گذارند.

۱۷ / ۲۴

اگزمای دست

آلیترتینوئین، از خانواده ویتامین A، ممکن است این بیماری را بهبود بخشد یا حتی زمانی که سایر درمان‌ها مؤثر نیستند، آن را برطرف کند. این دارو هنوز توسط FDA برای این کاربرد تأیید نشده است. این دارو می‌تواند باعث سردرد یا خشکی، گرگرفتگی یا حساسیت پوست به آفتاب شود. آلیترتینوئین می‌تواند باعث نقص‌های مادرزادی شدید شود، بنابراین هنگام برنامه‌ریزی برای بارداری نباید آن را مصرف کنید.

۱۸ / ۲۴

فتوتراپی

نور فرابنفش بر سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارد. در برخی افراد، می‌تواند موارد متوسط ​​تا شدید اگزما ناشی از درماتیت آتوپیک یا درماتیت تماسی را بهبود بخشد. معمولاً در این درمان‌ها از نور UVB استفاده می‌شود. “PUVA” یک درمان فرابنفش همراه با دارویی به نام پسورالن است. اما برای همه مؤثر نیست و اگزمای برخی افراد را بدتر می‌کند. نور فرابنفش بیش از حد برای پوست شما مضر است. بنابراین باید در مورد خطرات و فواید آن با پزشک خود صحبت کنید.

۱۹ / ۲۴

کمک به فرزندتان برای داشتن احساس بهتر

اگر فرزند شما اگزما دارد، ناخن‌هایش را کوتاه و پوستش را مرطوب نگه دارید. لباس‌های گشاد به او بپوشانید و مطمئن شوید که بیش از حد گرمش نمی‌شود. بسته به شدت اگزما، پزشک ممکن است استفاده از پارچه‌های مرطوب، حمام سفیدکننده رقیق‌شده، داروهای بدون نسخه یا تجویزی و/یا نوردرمانی را برای کمک به او توصیه کند.

۲۰ / ۲۴

حمام‌های سفیدکننده

مقدار کمی سفیدکننده خانگی در حمام ممکن است به کاهش التهاب کمک کند، اگرچه تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که ممکن است به جلوگیری از عفونت‌ها کمکی نکند. ابتدا با یک متخصص پوست یا پزشک دیگر صحبت کنید. این حمام‌ها از مقدار مشخصی سفیدکننده استفاده می‌کنند که بسیار رقیق شده است. هرگز سفیدکننده را مستقیماً روی پوست قرار ندهید!  

۲۱ / ۲۴

درمان‌های طبیعی

برخی تحقیقات نشان می‌دهد که روغن نارگیل، روغن آفتابگردان و کرم‌های پوستی ویتامین B12 ممکن است مفید باشند. ماساژ و سایر مواردی که سطح استرس شما را کاهش می‌دهند نیز می‌توانند مفید باشند، زیرا استرس می‌تواند اگزما را بدتر کند. گیاهان و مکمل‌ها می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند، بنابراین ابتدا با پزشک خود صحبت کنید.

۲۲ / ۲۴

اگزما و عفونت‌ها

این‌ها می‌توانند خیلی شبیه به هم باشند. شما باید مطمئن شوید که واقعاً اگزما است و نه عفونت. در مورد علائم عفونت، مانند پوسته‌های عسلی رنگ، تاول‌های چرکی یا مایع، لکه‌های پوسته پوسته، تورم یا تب، به پزشک خود اطلاع دهید.

۲۳ / ۲۴

مراقبت از پوست خشک

حتی وقتی اگزما بهبود می‌یابد، ممکن است پوست شما هنوز خشک باشد. روزانه حمام‌های کوتاه با آب گرم بگیرید. پوست خود را تا حدی خشک کنید و بلافاصله پس از حمام از یک مرطوب‌کننده غلیظ و همچنین هرگونه دارویی استفاده کنید. در طول روز پوست خود را مرطوب کنید و از صابون‌ها یا پاک‌کننده‌های ملایم استفاده کنید. برای جلوگیری از واکنش، به دنبال محصولات بدون عطر باشید. به یاد داشته باشید، “بدون عطر” ممکن است فقط به این معنی باشد که محصول دارای ماده دیگری برای پوشاندن عطر است.

۲۴ / ۲۴

زندگی با اگزما

آیا فرزند شما از بثورات پوستی خود خجالت می‌کشد؟ به او کمک کنید تا از عوامل محرک دوری کند، برنامه‌ای منظم برای حمام کردن و مرطوب کردن پوست تنظیم کند و به برنامه درمانی شما پایبند باشد. بزرگسالان مبتلا به این بیماری ممکن است نیاز داشته باشند که در برنامه روزانه خود تجدید نظر کنند تا از قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی موجود در محصولات تمیزکننده، عطرها و لوازم آرایشی و همچنین دود سیگار جلوگیری کنند.

نوشته راهنمای تصویری اگزما اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.

اسکراب پلک، پاک‌کننده‌های ملایمی هستند که پلک‌های ملتهب را تسکین می‌دهند و به درمان برخی از بیماری‌های چشمی کمک می‌کنند. آن‌ها باکتری‌ها، چربی‌ها و پوسته‌هایی را که در امتداد خط مژه شما تشکیل می‌شوند، می‌شویند. این کار به کاهش خارش و التهاب کمک می‌کند.

اسکراب‌هایی که حاوی موادی مانند روغن درخت چای هستند به از بین بردن مایت‌ها کمک می‌کنند – موجودات ریزی که می‌توانند در مژه‌های شما زندگی کنند و چشمان شما را تحریک کنند.

اگر چشمانتان قرمز، خارش‌دار و سوزش دارد، ممکن است اسکراب پلک دقیقاً همان چیزی باشد که پزشک تجویز کرده است. اما چگونه از آنها استفاده کنیم؟

آماده شدن برای استفاده از اسکراب پلک

وقتی ابتدا چشمان خود را آماده کنید، بهترین نتیجه را می‌گیرند. در اینجا نحوه انجام این کار آمده است:

• دست‌هایتان را خوب بشویید.
• یک لیف حمام تمیز را با آب گرم مرطوب کنید. دمای آن را روی مچ دست خود امتحان کنید. باید گرم باشد اما داغ نباشد.
• دستمال را به مدت حدود ۲ دقیقه روی پلک‌هایتان قرار دهید. این کار به شل شدن چربی و پوسته‌های چسبیده به خط مژه کمک می‌کند.

استفاده از اسکراب پلک

برای اینکه اسکراب شما بهترین عملکرد را داشته باشد، این کارها را انجام دهید:

• چه از پد مرطوب استفاده کنید و چه از اسپری یا محلول روی پنبه، چشمان خود را ببندید و پنبه یا پد را به آرامی در امتداد پلک‌ها و مژه‌های خود به جلو و عقب بکشید. حتماً برای هر چشم از یک پد یا پنبه جدید استفاده کنید.
• پلک‌های خود را با آب تمیز بشویید و با یک حوله تمیز خشک کنید.

کدام نوع اسکراب پلک برای شما مناسب‌تر است؟

پزشک شما می‌تواند برخی از آنها را تجویز کند، اما می‌توانید بیشتر آنها را بدون نسخه (OTC) خریداری کنید. حتی می‌توانید خودتان در خانه آنها را درست کنید.

گزینه‌های شما اینجا هستند:

دستمال مرطوب پلک. این پدهای از پیش مرطوب شده، گرده ، چربی و سایر چیزهایی را که نمی‌خواهید در امتداد خط مژه شما باشند، پاک می‌کنند. می‌توانید آنها را به صورت آنلاین و از داروخانه‌ها خریداری کنید. این پدها می‌توانند گران باشند، به خصوص اگر نیاز دارید بیش از یک بار در روز از آنها استفاده کنید. اگر آنها بهترین انتخاب برای شما هستند، سعی کنید هر پد را از وسط نصف کنید.

محلول‌های اسید هیپوکلروس (HOCl). این‌ها نوعی سفیدکننده رقیق هستند. به نظر ترسناک می‌آیند، اما بی‌خطر هستند و به اندازه کافی ملایم هستند که بتوان هر روز از آن‌ها استفاده کرد. محلول‌های HOCl باکتری‌ها را از بین می‌برند و با التهاب مبارزه می‌کنند. آن‌ها از نحوه مبارزه سیستم ایمنی بدن شما با میکروب‌ها تقلید می‌کنند. برای تهیه برخی از محلول‌های HOCl به نسخه پزشک نیاز دارید، اما بسیاری از آن‌ها بدون نسخه پزشک نیز در دسترس هستند. آن‌ها به صورت اسپری، ژل و پدهای از پیش مرطوب شده موجود هستند. به دنبال محلول‌هایی باشید که مواد نگهدارنده نداشته باشند.

روغن درخت چای. این یک ضد میکروب قوی است. این روغن، ریزگردهایی را که باعث التهاب پلک به نام بلفاریت می‌شوند، از بین می‌برد. روغن درخت چای غلیظ برای پوست ظریف اطراف چشم شما بیش از حد قوی است. به دنبال محصولات حاوی ۲۵٪ روغن درخت چای باشید یا خودتان آن را درست کنید. برای انجام این کار، ۱ قطره روغن درخت چای را با ۲ یا ۳ قطره آب، روغن زیتون یا روغن نارگیل مخلوط کنید، سپس آن را با یک پنبه یا گاز نرم روی پلک خود قرار دهید.

بعضی از افراد به مواد خاصی در اسکراب پلک حساسیت دارند. حتماً به دنبال مواردی باشید که بدون مواد نگهدارنده باشند.

پزشکان قبلاً شامپو بچه را برای برخی از مشکلات پلک توصیه می‌کردند، اما این شامپو حاوی مواد شیمیایی زیادی است که ممکن است برای چشمان شما مناسب نباشد، بنابراین بهتر است از سایر محصولاتی که در اینجا ذکر می‌کنیم استفاده کنید. پزشک شما می‌تواند اطلاعات بیشتری در اختیار شما قرار دهد.

نوشته نحوه استفاده از اسکراب پلک اولین بار در وب ام دی. پدیدار شد.