درمان آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی است که باعث درد و سفتی مفاصل می‌شود. همچنین می‌تواند به مفاصل و سایر قسمت‌های بدن شما آسیب برساند. اهداف درمان آرتریت روماتوئید کنترل التهاب، کاهش درد و کاهش ناتوانی است.

درمان معمولاً شامل داروها، کاردرمانی یا فیزیوتراپی و ورزش است. برخی از افراد برای اصلاح آسیب مفاصل به جراحی نیاز دارند. درمان زودهنگام کلید نتایج خوب است. با درمان‌های امروزی، آسیب مفاصل اغلب می‌تواند کند یا متوقف شود.

داروهایی برای درمان آرتریت روماتوئید و جلوگیری از آسیب مفصلی

دربارهرونوشت

کدام داروها می‌توانند التهاب را کاهش داده و از مفاصل شما در برابر آسیب محافظت کنند؟

داروهای آرتریت روماتوئید

انواع مختلفی از داروها برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده می‌شوند. در اینجا انواع اصلی آنها آورده شده است.

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ( NSAIDs ) درد و التهاب را کاهش می‌دهند اما روند آرتریت روماتوئید (RA) را کند نمی‌کنند. اگر آرتریت روماتوئید متوسط ​​تا شدید دارید، احتمالاً به داروهای اضافی نیاز خواهید داشت.

بسیاری از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) به صورت قرص یا کپسول عرضه می‌شوند. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی بدون نسخه شامل ایبوپروفن و ناپروکسن هستند. اکثر افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید به نسخه تجویزی مانند سلکوکسیب (Celebrex) نیاز دارند که می‌تواند دوزهای بالاتر با نتایج ماندگارتر را با دوزهای کمتر در هر روز ارائه دهد.

عوارض جانبی داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی تجویزی دارای هشداری در مورد خطر بیشتر حمله قلبی و سکته مغزی هستند. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی همچنین می‌توانند فشار خون را افزایش دهند و باعث سوزش معده، زخم معده و خونریزی شوند.

داروهای ضد DMARD

داروهای ضد روماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری (DMARDs) سیستم ایمنی بدن شما را مهار می‌کنند تا به کند شدن روند آرتریت روماتوئید یا جلوگیری از بدتر شدن آن کمک کنند.

پزشکان معمولاً ابتدا متوترکسات (Rheumatrex، Trexall) را برای درمان آرتریت روماتوئید تجویز می‌کنند . اگر این دارو التهاب را آرام نکند، ممکن است نوع دیگری از DMARD معمولی مانند هیدروکسی کلروکین (Plaquenil)، لفلونوماید (Arava)، سولفاسالازین (Azulfidine) یا توفاسیتینیب (Xeljanz) را اضافه یا تغییر دهند.

می‌توانید داروهای ضد DMARD را به صورت قرص مصرف کنید، اما برخی افراد متوترکسات را به صورت تزریقی دریافت می‌کنند. ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد تا اثر کند و مدت بیشتری طول بکشد تا اثر کامل آن ظاهر شود.

عوارض جانبی داروهای ضد DMARD. سیستم ایمنی ضعیف می‌تواند منجر به عفونت شود. برخی از داروهای ضد DMARD می‌توانند باعث آسیب کبدی شوند. لفلونوماید و متوترکسات می‌توانند باعث نقص مادرزادی شوند. اگر قصد تشکیل خانواده دارید، ابتدا با پزشک خود صحبت کنید.

زیست‌داروها

وقتی متوترکسات یا سایر داروهای ضد روماتیسم مفصلی (DMARDs) مرسوم علائم و التهاب آرتریت روماتوئید را کاهش نمی‌دهند، پزشکان ممکن است داروهای بیولوژیک را توصیه کنند . این داروها پروتئین‌های مهندسی ژنتیکی شده هستند. آن‌ها بخش‌های خاصی از سیستم ایمنی بدن را که نقش کلیدی در التهاب آرتریت روماتوئید دارند، مسدود می‌کنند. این داروها می‌توانند به سرعت درد و تورم مفاصل را کاهش دهند.

بسیاری از داروهای بیولوژیک، TNF، یک ماده شیمیایی که بدن شما تولید می‌کند و باعث التهاب می‌شود را مسدود می‌کنند. سایر داروهای بیولوژیک، مواد شیمیایی دیگری مانند IL-1 یا IL-17 را هدف قرار می‌دهند.

داروهای بیوسیمیلار اکنون برای برخی از این داروهای بیولوژیک در دسترس هستند. این داروها کپی‌های دقیقی از داروهای اصلی هستند که با همان نوع مواد زنده ساخته شده‌اند. شما آنها را به همان روش دریافت می‌کنید و ثابت شده است که به اندازه داروهای بیولوژیک با دوز یکسان، مؤثر و ایمن هستند. یک داروی بیوسیمیلار ممکن است هزینه کمتری برای شما داشته باشد، اما می‌تواند به بیمه شما بستگی داشته باشد. شما باید در مورد مزایا و معایب تغییر از یک داروی بیولوژیک به یک داروی بیوسیمیلار با پزشک خود صحبت کنید.

برخی از داروهای بیولوژیکی و بیوسیمیلار موجود برای درمان آرتریت روماتوئید عبارتند از:

داروهای بیولوژیک آرتریت روماتوئید 

• آباتاسپت (اورنسیا)
• آدالیموماب (هومیرا)
• آناکینرا (کینرت)
• سرتولیزوماب (سیمزیا)
• اتانرسپت (انبرل)
• گلیموماب (Simponi، Simponi Aria)
• اینفلیکسیماب (رمیکید)
• ریتوکسیماب (ریتوکسان)
• ساریلوماب (کوزارا)
• توسیلیزومب (آکتمرا)

داروهای بیوسیمیلار آرتریت روماتوئید

برای آدالیموماب:

• آدالیموماب-آداز (هیریموز)
• آدالیموماب-آدبی‌ام (سیلتزو)
• آدالیموماب-افزب (آبریلادا) 
• آدالیموماب-اتو (آمجویتا)
• آدالیموماب-bwwd (هادلیما)
• آدالیموماب-fkjp (هولیو)

برای اتانرسپت:

• اتانرسپت-سز (Erelzi)
• اتانرسپت-یکرو (اتیکوو)

برای اینفلیکسیماب:

• اینفلیکسیماب-آکسکسک (آوسولا)،
• اینفلیکسیماب-ابدا (رنفلکسیس)
• اینفلیکسیماب-دی‌یب (اینفلکترا)
• اینفلیکسیماب-qbtx (ایکسی‌فای)

شما می‌توانید داروهای بیولوژیک را به صورت تزریقی در خانه، به صورت داخل وریدی در یک مرکز پزشکی یا به صورت قرص مصرف کنید.

عوارض جانبی داروهای بیولوژیک و بیوسیمیلارها. از آنجا که داروهای بیولوژیک سیستم ایمنی بدن شما را کند می‌کنند، مبارزه با عفونت را برای شما دشوارتر می‌کنند. آنها می‌توانند باعث شعله‌ور شدن برخی از عفونت‌های غیر فعال مانند  سل شوند . برخی از افراد در محل تزریق یا تزریق داخل وریدی واکنش نشان می‌دهند. سایر واکنش‌های داخل وریدی ممکن است شامل درد قفسه سینه، مشکل در تنفس و کهیر باشد. هر دارو عوارض جانبی خاص خود را دارد که باید با پزشک خود در میان بگذارید.

استروئیدها

برای آرتریت روماتوئید شدید یا زمانی که علائم عود می‌کنند، پزشک ممکن است استروئیدها را برای کاهش درد و سفتی توصیه کند. در بیشتر موارد، آنها به طور موقت استفاده می‌شوند. اما برخی افراد برای کنترل درد و التهاب به مدت طولانی‌تری به استروئید نیاز دارند. موارد رایج شامل هیدروکورتیزون (کورتف)، متیل پردنیزولون (مدرول) و پردنیزون (دلتازون) است.

می‌توانید استروئیدها را به صورت تزریق مستقیم به مفصل ملتهب تزریق کنید یا آنها را به صورت قرص مصرف کنید. 

عوارض جانبی استروئیدها. تزریق‌ها عوارض جانبی کمتری دارند. اما نمی‌توانید بیش از هر ۳ یا ۴ ماه یک بار آنها را دریافت کنید زیرا می‌توانند استخوان‌ها و بافت‌های شما را تضعیف کنند. قرص‌های استروئیدی می‌توانند باعث افزایش وزن و تحلیل استخوان، افزایش فشار خون، بدتر شدن دیابت و افزایش احتمال عفونت شوند. به طور کلی، مصرف دوزهای پایین‌تر برای مدت زمان کوتاه‌تر به معنای عوارض جانبی کمتر است.

درمان ترکیبی

مصرف بیش از یک دارو ممکن است به شما کمک کند تا با درد کمتری بهتر حرکت کنید. همچنین می‌تواند آسیب مفاصل را کند یا متوقف کند، اگرچه نمی‌تواند آسیبی را که از قبل دارید، معکوس کند.

احتمالاً متوترکسات را به عنوان بخشی از درمان ترکیبی ، به علاوه یک داروی مشابه (مانند هیدروکسی کلروکین، لفلونوماید یا سولفاسالازین) یا یک داروی بیولوژیک مصرف خواهید کرد . در برخی موارد، ممکن است دو داروی بیولوژیک دریافت کنید.

عوارض جانبی درمان ترکیبی. در درمان ترکیبی، ممکن است از هر یک از داروهایی که مصرف می‌کنید، عوارض جانبی داشته باشید. در برخی موارد، ترکیب داروها ممکن است عوارض جانبی را افزایش دهد. به عنوان مثال، اگر دو داروی بیولوژیک مصرف کنید، ممکن است خطر ابتلا به عفونت در شما بیشتر شود، به خصوص اگر دوز کلی داروی شما افزایش یابد.

جراحی برای آرتریت روماتوئید

اگر درد و التهاب مفاصل غیرقابل تحمل شود یا مفاصل به شدت آسیب ببینند، ممکن است برای تعویض یا ترمیم مفاصل به جراحی نیاز داشته باشید. برخی از جراحی‌ها در اوایل دوره آرتریت روماتوئید ممکن است به محدود کردن آسیب مفاصل کمک کنند. اما از آنجا که داروهای مدرن برای بسیاری از افراد به خوبی عمل می‌کنند، جراحی کمتر از گذشته رایج است.

جراحی تعویض مفصل

مفاصل ران و زانو و گاهی شانه‌ها، شایع‌ترین مفاصلی هستند که تعویض می‌شوند. برخی از مفاصل، مانند مچ پا، به تعویض مصنوعی خوب پاسخ نمی‌دهند. 

نکته‌ی مهم: در حالی که پزشکان مدت‌ها تخمین می‌زدند که مفاصل جایگزین ممکن است در عرض ۱۰ تا ۱۵ سال شروع به ساییدگی کنند، تحقیقات جدیدتر نشان می‌دهد که مفاصل امروزی دوام بیشتری دارند. اما نتایج فردی می‌تواند متفاوت باشد.

سایر جراحی‌های آرتریت روماتوئید

پزشک شما همچنین ممکن است جراحی‌هایی مانند موارد زیر را توصیه کند:

سینووکتومی. این عمل جراحی برای برداشتن پوشش ملتهب مفصل، به نام سینوویوم ، انجام می‌شود. این عمل اغلب در مراحل اولیه آرتریت روماتوئید برای انگشتان، مچ دست، آرنج، زانو و لگن استفاده می‌شود.

تنوسینوکتومی. این جراحی برای برداشتن بافت‌های ملتهب اطراف تاندون‌ها، معمولاً در دست و مچ دست، انجام می‌شود.

ترمیم یا انتقال تاندون. هنگامی که تاندون‌های اطراف مفصل شل یا پاره می‌شوند، که معمولاً در دست‌ها نیز اتفاق می‌افتد، جراح ممکن است بتواند آنها را ترمیم کند. یا ممکن است یک تاندون سالم را به ناحیه آسیب دیده منتقل کند تا قدرت و پایداری را بهبود بخشد. به این عمل انتقال یا تنظیم مجدد تاندون می‌گویند.   

آرترودز. این جراحی که به آن جوش دادن مفصل نیز گفته می‌شود ، دو استخوان را در یک مفصل به هم متصل می‌کند. این کار می‌تواند پایداری را افزایش داده و درد را کاهش دهد. این روش معمولاً در ستون فقرات، پا و مچ پا استفاده می‌شود. 

در مورد گزینه‌های جراحی خود با پزشک صحبت کنید. می‌توانید از او بپرسید:

• مزایا و معایب آن چیست؟
• عوارض احتمالی چیست؟
• بهبودی چقدر طول خواهد کشید؟
• آیا به فیزیوتراپی نیاز خواهم داشت؟
• نتایج چه مدت دوام خواهند داشت؟

فیزیوتراپی و کاردرمانی

فیزیوتراپی و کاردرمانی بخش‌های کلیدی هر برنامه درمانی آرتریت روماتوئید هستند.

فیزیوتراپیست‌ها می‌توانند به شما یک برنامه ورزشی بدهند، نحوه استفاده از گرما و یخ را به شما آموزش دهند، ماساژ درمانی انجام دهند و شما را تشویق و ترغیب کنند.

کاردرمانگران به شما کمک می‌کنند تا کارهای روزانه خود را انجام دهید – مانند آشپزی یا استفاده از کامپیوتر – و راه‌های آسان‌تری برای انجام این کارها به شما نشان می‌دهند. آنها می‌توانند هر وسیله‌ای را که ممکن است به شما کمک کند، توصیه کنند. 

درمان CBT برای آرتریت روماتوئید

از آنجا که یکی از دشوارترین جنبه‌های آرتریت روماتوئید، یادگیری زندگی با درد است، بسیاری از پزشکان آموزش مدیریت درد را توصیه می‌کنند که ممکن است آن را درمان شناختی رفتاری یا CBT بنامند.

هدف این است که با ایجاد راه‌هایی برای آرامش، مدیریت استرس و سرعت بخشیدن به خودتان، سلامت عاطفی و روانی خود را بهبود بخشید. به عنوان مثال، می‌توانید تصویرسازی هدایت‌شده، آرامش، حواس‌پرتی و حل خلاقانه مسئله را امتحان کنید.

ورزش با آرتریت روماتوئید

وقتی مفاصل شما سفت و دردناک هستند، ورزش ممکن است آخرین چیزی باشد که به ذهنتان خطور کند. اما ورزش منظم یکی از بهترین کارهایی است که می‌توانید انجام دهید.

ممکن است به شما کمک کند:

• بیشتر عمر کنید
• درد کمتری داشته باشید
• داشتن استخوان‌های قوی‌تر — به ویژه اگر داروهای استروئیدی رقیق‌کننده استخوان مصرف می‌کنید، بسیار مهم است 
• عضلات قوی‌تری داشته باشید تا با وجود آرتریت روماتوئید (RA) بهتر حرکت کنید
• روحیه خود را بالا ببرید
• انرژی بیشتری داشته باشید

ممکن است روزهایی باشد که علائم زیادی داشته باشید، بنابراین باید بیشتر استراحت کنید و کمتر ورزش کنید. برای یافتن تعادل تلاش کنید و در روزهای بهتر تا جایی که می‌توانید فعال باشید.

درمان‌های جایگزین آرتریت روماتوئید

بسیاری از درمان‌های جایگزین یا مکمل برای آرتریت روماتوئید فاقد شواهد علمی قوی هستند که از رویکردهای پزشکی استاندارد پشتیبانی کند. اگر می‌خواهید آنها را امتحان کنید، با پزشک خود در مورد اینکه کدام یک ممکن است با برنامه درمانی شما سازگار باشد، صحبت کنید. 

اینها برخی از رویکردهای ممکن هستند. 

طب سوزنی. برخی افراد گزارش می‌دهند که طب سوزنی – که در آن نقاط کلیدی بدن با سوزن تحریک می‌شوند – درد آنها را تسکین می‌دهد. اما مطالعات محدود بوده و فواید روشنی را نشان نداده‌اند. 

درمان ذهن/بدن. درمان‌های ذهن/بدن می‌توانند به شما در مدیریت استرس، خواب بهتر و واکنش متفاوت به درد کمک کنند. استراتژی‌ها شامل تنفس عمیق شکمی، شل کردن عضلات به صورت تک تک از سر تا پا، تجسم (مانند تصویرسازی یک صحنه آرامش‌بخش)، مدیتیشن و تای چی هستند.

بیوفیدبک. این یک استراتژی برای مدیریت درد شماست. شما با یک درمانگر کار می‌کنید که به شما کمک می‌کند تا زمان احساس تنش را تشخیص دهید و راه‌های آرام کردن خود را بیاموزید. 

تحریک الکتریکی (TENS).  TENS دستگاه کوچکی است که سیگنال‌های الکتریکی را از طریق الکترودهایی که روی پوست شما در نزدیکی ناحیه دردناک قرار می‌گیرند، ارسال می‌کند. این دستگاه ممکن است سیگنال‌های درد را قطع کند یا باعث آزاد شدن مسکن‌های طبیعی به نام اندورفین شود. اما شواهدی مبنی بر اثربخشی آن برای درد آرتریت روماتوئید وجود ندارد. 

مکمل‌های غذایی. اگر در حال بررسی مصرف هرگونه مکملی برای آرتریت روماتوئید خود هستید، با پزشک خود صحبت کنید. برخی از آنها ممکن است با داروهای شما تداخل داشته باشند یا عوارض جانبی جدی دیگری داشته باشند. تحقیقات در مورد اکثر مکمل‌های غذایی مورد استفاده برای آرتریت روماتوئید برای رسیدن به نتیجه‌گیری در مورد مفید بودن آنها بسیار کم است. اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد اسیدهای چرب امگا ۳ موجود در روغن ماهی ممکن است به کاهش التهاب و درد آرتریت روماتوئید کمک کند. گیاهی به نام thunder god vine تا حدودی امیدوارکننده بوده است، اما می‌تواند عوارض جانبی جدی داشته باشد، بنابراین خطرات آن ممکن است از فوایدش بیشتر باشد.

درمان‌های طبیعی برای آرتریت روماتوئید

برخی درمان‌های غیر دارویی و تغییرات سبک زندگی اضافی وجود دارند که می‌توانند در کنار داروها و سایر روش‌های درمانی به بهبود آرتریت روماتوئید شما کمک کنند.

گرما و سرما. کیسه‌های یخ می‌توانند تورم و التهاب مفصل را کاهش دهند. یک کمپرس سرد یا کیسه یخ (پیچیده شده در حوله) روی مفصل قرار دهید. از کیسه‌های یخ به مدت ۱۵ دقیقه در هر بار استفاده کنید و بین هر بار استفاده ۳۰ دقیقه استراحت دهید.

کمپرس گرم عضلات را شل کرده و جریان خون را تحریک می‌کند. یک حوله یا پد گرم را دور ناحیه‌ای که درد می‌کند بپیچید. یا یک حمام یا دوش آب گرم را امتحان کنید.

کپسایسین. این ماده در فلفل تند وجود دارد. مطالعات نشان می‌دهد که وقتی مفاصل خود را با کرمی که مقداری از آن را دارد، می‌مالید، می‌تواند درد را تسکین دهد. ممکن است در ابتدا درد بیشتری احساس کنید، اما معمولاً درد تسکین می‌یابد.

خواب بهتر. برای داشتن خواب کافی، هر روز در یک ساعت مشخص به رختخواب بروید و بیدار شوید. در طول روز کمی ورزش کنید و مصرف کافئین و الکل را محدود کنید.

سیگار نکشید. اگر سیگار می‌کشید، ترک آن را در اولویت قرار دهید و از پزشک خود کمک بخواهید. اگر به سیگار کشیدن ادامه دهید، ممکن است درمان آرتریت روماتوئید شما کمتر مؤثر باشد.

آیا اگر احساس خوبی داشته باشم، می‌توانم مصرف داروهای آرتریت روماتوئید خود را کاهش دهم؟

اگر درد و سفتی شروع به محو شدن کرد، ممکن است از خود بپرسید که آیا می‌توانید داروی کمتری مصرف کنید یا خیر.

آرتریت روماتوئید یک بیماری طولانی مدت است و دارو علائم شما را تحت کنترل نگه می‌دارد. مطالعات نشان می‌دهد افرادی که داروی آرتریت روماتوئید خود را قطع می‌کنند، احتمالاً ۴ تا ۸ هفته بعد دچار عود علائم می‌شوند. اگر بیماری شما فعال بماند، احتمال آسیب دائمی مفاصل بیشتر می‌شود.

 اما با راهنمایی پزشک، ممکن است بتوانید در برخی شرایط مصرف را کاهش دهید. انتظار داشته باشید که پزشک از شما بپرسد:

آخرین بار کی شعله‌ور شدید؟

پزشک شما می‌خواهد بداند چه مدت از آخرین باری که مشکلی داشته‌اید می‌گذرد. ​​آنها همچنین آزمایش‌هایی انجام می‌دهند. اگر همه چیز خوب به نظر برسد، پزشک ممکن است به آرامی دوز داروهای شما را کاهش دهد.

آیا با عوارض جانبی مشکلی دارید؟

پزشک شما ممکن است بتواند داروی شما یا نحوه مصرف آن را تنظیم کند. به عنوان مثال، بسیاری از داروهایی که برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده می‌شوند، می‌توانند باعث ناراحتی معده شوند. برای کمک به شما، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که آن را در زمان دیگری یا همراه با غذا مصرف کنید. همچنین ممکن است داروهایی برای کاهش حالت تهوع و کمک به اسید معده توصیه کند.

آیا از یادآوری‌ها برای کمک به مصرف به موقع دارو استفاده می‌کنید؟

وقتی احساس بهتری دارید، ممکن است متوجه شوید که داروهایی را که در وهله اول درد شما را تسکین داده‌اند، فراموش می‌کنید. برای اطمینان از بهره‌مندی کامل از مزایای آنها:  

• از یک جعبه قرص برای پیگیری داروهای مصرفی و زمان مصرف آنها استفاده کنید.
• داروهای خود را با یک رویداد روزانه – مانند مسواک زدن یا صبحانه خوردن – همراه کنید تا هر روز آنها را در یک زمان مشخص مصرف کنید.
• یک زنگ هشدار روی تلفن همراه، رایانه یا ساعت دیجیتال خود تنظیم کنید، یا برنامه‌ای را دانلود کنید که برنامه دارویی شما را پیگیری کند.
• وقتی داروهایتان را تمدید می‌کنید، در تقویم خود یادداشت کنید تا بدانید چه زمانی باید نسخه بعدی را تهیه کنید.

پیشگیری از آرتریت روماتوئید

شما نمی‌توانید برخی از عوامل خطر اصلی آرتریت روماتوئید ، مانند سابقه خانوادگی، ژن‌ها یا افزایش سن را کنترل کنید.

اما مطالعات نشان می‌دهد که با اجتناب از موارد زیر می‌توانید خطر ابتلا را کاهش دهید:

• سیگار کشیدن، که نه تنها خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را افزایش می‌دهد، بلکه می‌تواند آن را شدیدتر کند
• چاقی، که می‌تواند کنترل آرتریت روماتوئید را نیز دشوارتر کند
• بیماری لثه
• قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا 

خلاصه مطلب

هیچ درمانی برای آرتریت روماتوئید وجود ندارد، اما با داروهای امروزی و سایر روش‌های درمانی، می‌توانید علائم خود را بهتر کنترل کرده و آسیب مفاصل را محدود کنید. ورزش و خواب کافی و یادگیری راه‌های به حداقل رساندن و مقابله با درد نیز می‌تواند کمک کند. با پزشک خود مشورت کنید تا بهترین برنامه درمانی را برای خود پیدا کنید.

سوالات متداول در مورد درمان آرتریت روماتوئید

چگونه آرتریت روماتوئید را تشخیص می‌دهید؟

مفاصل متورم، قرمز و گرم نشانه آرتریت روماتوئید هستند. خشکی صبحگاهی نیز نشانه دیگری است. اما هیچ آزمایش خون یا یافته فیزیکی واحدی وجود ندارد که تشخیص را تأیید کند. پزشک شما ممکن است از نتایج چندین آزمایش خون، به علاوه علائم شما، نحوه احساس مفاصل و نحوه نمایش آنها در آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، برای رسیدن به تشخیص استفاده کند. 

اگر به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، بهترین اقدام چیست؟

بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که هر چه زودتر تشخیص داده شده و درمان شروع شود، زیرا آسیب مفصلی قابل برگشت نیست. هنگامی که یک برنامه درمانی دارید، مهم است که به آن پایبند باشید و از توصیه‌های پزشک خود در مورد یک سبک زندگی سالم پیروی کنید. 

امید به زندگی در فرد مبتلا به آرتریت روماتوئید چقدر است؟

تحقیقات گذشته نشان داده است که افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید حدود ۱۰ سال زودتر از حد متوسط ​​می‌میرند. عوارضی مانند مشکلات ریوی و قلبی ممکن است در این امر دخیل باشند. اما به نظر می‌رسد درمان‌های جدیدتر باعث بهبود طول عمر می‌شوند.

بدترین اتفاقی که ممکن است با آرتریت روماتوئید رخ دهد چیست؟

در مراحل پیشرفته، مفاصل آسیب‌دیده شما می‌توانند به شدت دردناک، متورم و سفت شوند و شما در حرکت کردن دچار مشکل زیادی شوید. التهاب در بدن شما همچنین می‌تواند به پوست، چشم‌ها، دهان، ریه‌ها و قلب شما آسیب برساند. درمان زودهنگام می‌تواند به جلوگیری از این عوارض کمک کند.